Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Οι δημοτικές αρχές αλλάζουνε μα το βόλεμα μένει …

Οι παραλιακοί μας δρόμοι, αποτελούν «κράτος εν κράτει», τους καλοκαιρινούς μήνες. Δρόμοι χωρισμένοι σε οικόπεδα, κάποια προνομιακά ασφαλώς, δρόμοι τελούντες υπό κατάληψη από λίγους σε βάρος όλων των πολιτών.
Δυστυχώς κάποιοι (ελάχιστοι ευτυχώς), επιτηδευματίες, συμπεριφέρνονται ως «προαγωγοί». Αποτελούν, με την ανοχή των αρχών, «κράτος εν κράτει», έχουν στήσει το μικρό τους βασίλειο και, με το πρόσχημα ότι πληρώνουν, δεν ανέχονται μύγα στο σπαθί τους. Αντίθετα ισχυριζόμενοι ότι βάζουν τα λεφτά τους και επενδύουν ή ότι, κατά τους ίδιους, προσφέρουν κοινωνικό έργο (τρομάρα τους), ΑΠΑΙΤΟΥΝ να κάνουν ιδιοκτησία τους ή δυνατόν και τη θάλασσα.
Απαγορεύουν με κάθε μέσον το παρκάρισμα δίπλα στο χώρο τους, μη και χάσουν οι πελάτες τη θέα, επεκτείνονται αυθαιρέτως, παρανομούν οφθαλμοφανέστατα, κλείνουν το δρόμο μπροστά στο μαγαζί τους με γλάστρες και ότι άλλο βρουν, το παίζουν «δραγάτες» στους περαστικούς και σε κάποιους δύσμοιρους υπαλλήλους που προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους, δεν σηκώνουν παρατηρήσεις και υποδείξεις γιατί σε αποστομώνουν με το περίφημο: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»
Ποιος είσαι ρε μεγάλε…Πήρες κάποιο Νόμπελ και δεν το μάθαμε;

Οι αρμόδιοι

Και οι αρμόδιοι της αυτοδιοίκησης τι κάνουν; Είναι απλό. Τους Ραγιάδες…
Οι εκάστοτε δημοτικές αρχές δεν τολμούν να τα βάλουν μαζί τους και δεν έχω καταλάβει γιατί. Ακόμη και ο πλέον «τζόρας» δήμαρχος, άκουσον – άκουσον, ζωγράφισε ανθρωπάκια στο οδόστρωμα, αφού θεώρησε ότι δεν έχει δικαίωμα στο πεζοδρόμιο, για να παίξουν το ρόλο του πεζοδρομίου! Να το σχολιάσω;
Με απόφασή του, πριν δύο χρόνια, ο δήμος Λευκάδας έδωσε το δικαίωμα σε παραλιακά μαγαζιά να αποκτήσουν κλειστό και με κάποιες προδιαγραφές χώρο στο πεζοδρόμιο, πάει να πει τους μεγάλωσε το μαγαζί χειμώνα καλοκαίρι, έναντι του αστρονομικού ποσού των 25 € ανά τετραγωνικό μέτρο το χρόνο! Δηλαδή για όσους δεν κατάλαβαν για ένα πρόσθετο μαγαζί 80 τ.μ. στην παραλία πληρώνουν, αν το κάνουν, 2.000 € το χρόνο ενοίκιο! Όσο πληρώνει το μήνα ένα περίπτερο ή μια «τρύπα» στην αγορά.
Το θέμα βεβαίως είναι ότι κανένας δεν πληρώνει ή για να είμαι δίκαιος πληρώνουν ελάχιστοι.
Ξέρετε πόσα εισέπραξε ο δήμος της Λευκάδας από ΟΛΑ τα πεζοδρόμια το 2008; 48.077,51 €! Το 2009; Κρατηθείτε! 52.173,54 € !
Φοβερή οικονομική επιτυχία των κυβερνώντων δεν συμφωνείτε; Τους έπιασαν κότσους τους μαγαζάτορες! Τους ρούφηξαν το αίμα με το καλαμάκι! Απορώ πως δεν τους πήρε χαμπάρι το ΔΝΤ να τους πάρει συμβουλατόρους!
Η πλειοψηφία από το τωρινό Δημοτικό Συμβούλιο πήρε απόφαση μόνο για την κεντρική Αγορά. Ούτε για τους παραδρόμους, ούτε για την Πλατεία, ούτε για τους παραλιακούς δρόμους, ούτε, ούτε… Θα τολμήσει να φέρει το θέμα εγκαίρως; Και αν το φέρει θα πάρει τις σωστές αποφάσεις; Έχω τις αμφιβολίες μου! Βλέπετε όπου κάνει τζιιιζ, απεκδύεται τις ευθύνες του. Έδωσε την ύδρευση και την αποχέτευση στην ΕΥΔΑΠ, τα σκουπίδια θα τα δώσει αλλού, για τις παραλίες υπάρχει, από τον ίδιο το δήμαρχο, ομολογία αδυναμίας αστυνόμευσης, έχουμε να περιμένουμε κάτι συνταρακτικό; Δεν το νομίζω…

Το πεζοδρόμιο είναι ΑΣΥΛΟ!


Τα πεζοδρόμια είναι και πρέπει να θεωρούνται άσυλο και καταφύγιο των πεζών, που δεν πρέπει να καταπατείται από κανένα.

Έχω παλαιότερα δημοσιεύσει σχετική με τα πεζοδρόμια νομοθεσία που δεν αφήνει καμιά αμφισβήτηση για τον κοινόχρηστο χαρακτήρα τους και την απαγόρευση εκμίσθωσής τους για ιδιαίτερη χρήση στις περισσότερες των περιπτώσεων. Θα επαναλάβω τα στοιχειώδη.

Νομοθεσία

Ν. 2696/1999 Κ.Ο.Κ (τροποποίηση με ν. 3542/2007 (ΦΕΚ 50/Α΄)

ΑΡΘΡΟ 48 : Κατάληψη τμήματος οδού και πεζόδρομου


1. Η προσωρινή ή διαρκής κατάληψη τμήματος του οδοστρώματος με εγκαταστάσεις ή εμπόδια απαγορεύεται, ιδιαίτερα αν με αυτά παρεμποδίζεται η κυκλοφορία, η επιτρεπόμενη στάση ή στάθμευση οχημάτων ή περιορίζεται η ορατότητα αυτών που χρησιμοποιούν τις οδούς.
2. Κατ' εξαίρεση της διάταξης της προηγούμενης παραγράφου, μπορεί να επιτραπεί σε έκτακτες περιπτώσεις ή ζώνες μικρής κυκλοφορίας εντός κατοικημένων περιοχών, αν υπάρχει αρκετός χώρος γι' αυτά, η κατάληψή τμήματος οδού με προσωρινές εγκαταστάσεις ή εμπόδια ύστερα από άδεια των Δημοτικών ή Κοινοτικών Αρχών μετά γνώμη των αρμόδιων Αστυνομικών Αρχών. …
… 5. Η κατάληψη επιφάνειας πεζόδρομου για οποιαδήποτε άλλη χρήση εκτός γι' αυτήν που έχει κατασκευαστεί, απαγορεύεται, εφόσον παρεμποδίζεται η κυκλοφορία των πεζών, ως και η είσοδος - έξοδος οχημάτων άμεσης ανάγκης ή εξυπηρέτησης των παροδίων...


Το Σύνταγμα

► Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1 του Συντάγματος, «καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη»
Κατά τούτο κάθε πρόσωπο έχει ίση αξίωση στη χρήση κοινοχρήστων πραγμάτων με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που τελεί κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Το σύνταγμα λοιπόν κατοχυρώνει αδιακρίτως το δικαίωμα πάντων στην κοινή χρήση όπως αυτό απορρέει από το δικαίωμα στην προσωπικότητα.
Το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτό δικαίωμα περιλαμβάνει και την ανεμπόδιστη δυνατότητα διέλευσης του κοινού με οποιοδήποτε τρόπο και οποτεδήποτε από τους χώρους που έχουν αποδοθεί σε κοινή χρήση.

► Όπως ορίζεται στο αρ. 25 παρ. 1 του Συντάγματος, «τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους».

► Η παραπάνω διάταξη σε συνδυασμό με την διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 1 του Συντάγματος, με την οποία κατοχυρώνεται το δικαίωμα στην προσωπικότητα και άρα εμμέσως και το δικαίωμα στην κοινή χρήση, μπορεί να θεμελιώσει από μόνη της, αξίωση κατά της κρατικής εξουσίας για διασφάλιση του δικαιώματος της ανεμπόδιστης χρήσης των κοινοχρήστων χώρων από κάθε πρόσωπο.

► Οι παρακάτω νομοθετικές διατάξεις προστατεύουν το παραπάνω δικαίωμα σε ειδικές περιπτώσεις:
▬ Όπως προκύπτει από το αρ. 23 παρ. 1125 του από 17-7/16–8-1923 ν. δ σε συνδυασμό με το αρ. 2 παρ. 1126 του ιδίου νομοθετήματος, απαγορεύεται απολύτως η εκτέλεση οιωνδήποτε εργασιών δόμησης και οιαδήποτε προσωρινή ή μόνιμη εγκατάσταση επί οδών και λοιπών κοινοχρήστων χώρων και κατ’ επέκταση επί πεζοδρομίων.
▬ Περαιτέρω, σύμφωνα με το αρ. 367 του π.δ. 27/1999 (Κώδικας Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας) «τα πεζοδρόμια των κοινοχρήστων χώρων κατασκευάζονται, ανακατασκευάζονται, επισκευάζονται και συντηρούνται με σκοπό να διασφαλίζεται η συνεχής, ασφαλής και χωρίς εμπόδια κυκλοφορία των πεζών σε όλη την επιφάνεια τους και η χρήση τους από άτομα με ειδικές ανάγκες, εφόσον επιτρέπεται από τη μορφολογία του εδάφους».
▬ Όπως ορίζεται δε στην παρ. 2 του αρ. 34 του ν. 2696/1999 «η στάση ή στάθμευση οχήματος απαγορεύεται… ε) σε πεζοδρόμια πλατείες, ειδικά ερείσματα που προορίζονται, για πεζούς ως και ποδηλατοδρόμους, εκτός αν επιτρέπεται σε αυτούς η στάθμευση με ειδική σήμανση»…
▬ Προσθέτως, δυνάμει της παρ. 5 της τελευταίας διατάξεως, απαγορεύεται η κατάληψη επιφάνειας πεζοδρόμου (άρα και η τοποθέτηση εμποδίων οποιασδήποτε μορφής σε οποιοδήποτε σημείο του), εφόσον με αυτήν παρεμποδίζεται η κυκλοφορία των πεζών, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με αναπηρίες.

► Βάσει του θεμελιωμένου στη διάταξη 970130 του Α Κ κανόνα περί του ανεμπόδιστου της κοινής χρήσης, τα κοινόχρηστα πράγματα δεν μπορούν να παραχωρηθούν προς ιδιαίτερη χρήση, παρά μόνο εφόσον από την παραχώρηση δεν παρεμποδίζεται, κατά οποιοδήποτε τρόπο η κοινή χρήση του πράγματος. Ή άλλως, η παραχώρηση από τη διοίκηση, επί τη βάσει των κατ’ ιδίαν διατάξεων, σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιαίτερων δικαιωμάτων επί κοινοχρήστων, καθώς και η χορήγηση των αδειών που απαιτούνται από τον νόμο για την άσκηση των δικαιωμάτων αυτών, είναι νόμιμη, μόνο εφόσον, μετά την παραχώρηση των ιδιαίτερων αυτών δικαιωμάτων, εξακολουθεί να εξυπηρετείται ή τουλάχιστον να μην αναιρείται, η κατά τον προορισμό του πράγματος κοινή αυτού χρήση.

Συμπέρασμα

Από τις προμνημονευθείσες διατάξεις, σε συνδυασμό με τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, όπως ισχύει μετά τον «Καλλικράτη», συνάγεται ότι στις αρμοδιότητες των Δήμων και Κοινοτήτων ανήκει η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, που θα εξασφαλίζουν κατ’ αρχάς ότι οι χώροι, οι οποίοι καθορίσθηκαν ως πεζοδρόμια ή πεζόδρομοι θα διατίθενται αποκλειστικά για τις προβλεπόμενες νόμιμες χρήσεις τους και ότι δεν θα χρησιμοποιούνται για αλλότριους σκοπούς που αναιρούν τον κοινόχρηστο χαρακτήρα τους. Οι όποιες δε διευθετήσεις ή προσωρινές παραχωρήσεις πεζοδρομίων και πεζοδρόμων, οι οποίες είναι επιτρεπτές, κατ΄ εξαίρεση του γενικού κανόνα της απαγόρευσης της κατάληψης της επιφάνειάς τους, θα πρέπει, αφενός μεν, να μην υπερβαίνουν, κατ΄ εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, το απολύτως αναγκαίο για την υλοποίηση του εξυπηρετούμενου σκοπού μέτρο και αφετέρου, να είναι τέτοιας μορφής, ώστε να μην δυσχεραίνουν την κατά προορισμό χρήση τους.

Επιμύθιον

Ο χώρος της στήλης δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ.
Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση των πεζοδρομίων της πόλης είναι απαράδεκτη και η δημοτική μας αρχή (όπως και οι προηγούμενες άλλωστε) δεν έχει την τόλμη και τα κότσια να τη διευθετήσει. Λιοντάρι δεν γίνεσαι ούτε με βρυχηθμούς ούτε με μεταμφιέσεις.
Είμαι πολίτης που ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥ!. Είμαι πολίτης που δικαιούμαι να ζητώ το αυτονόητο. Να μη με θεωρούν πολίτη δεύτερης κατηγορίας. Πολίτη που θα πρέπει να έχει πασσαπόρτι, για κάποιους δρόμους της πόλης, τις καλοκαιρινές νύχτες!
Οφείλουμε να αντιδράσουμε ως πολίτες. Οφείλουμε και πρέπει να διεκδικήσουμε το δικαίωμα μας, να κυκλοφορούμε ελεύθερα στην πόλη μας. Με όποιο κόστος.
Σέβομαστε τους επαγγελματίες και τη δουλειά τους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να μας δημιουργήσουν μια ασφυκτική κατάσταση. Δεν σημαίνει υποχώρηση μόνο της μιας πλευράς, δεν σημαίνει κίνδυνος στην κυκλοφορία μας, δεν σημαίνει μονομερή κατάληψη των δρόμων και των πεζοδρομίων.
Πληρώνουμε και εμείς, (ή εν τέλει κυρίως εμείς;) ανταποδοτικά τέλη στο δήμο και περιμένουμε την ανταπόδοση.
Εμάς πότε θα μας σεβαστούν;

Πηγή: http://www.enosipezon.gr

26/4/2011

Δεν υπάρχουν σχόλια: