Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Αραβόσιτος (Zea Mays)


Το καλαμπόκι ή αραβόσιτος ή αραποσίτι ( σίταρος ή σιταροπούλα στην Κύπρο) έχει την επιστημονική ονομασία Zea mays. Η ελληνική επιστημονική ονομασία του φυτοείναι Αραβόσιτος ο κοινός ή Ζέα η μαϋς.
Είναι σιτηρό της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae) και κατάγεται από την Αμερικάνικη ήπειρο όπου ήδη πριν από 5.500 χρόνια το καλλιεργούσαν οι Ίνκας, οι Μάγια και οι Αζτέκοι.
Η Ελληνική ονομασία του, «αραβόσιτος», σημαίνει «ο σίτος (σιτάρι) των Αράβων» και εισήχθη στην Ελλάδα το 1600 από τη Βόρεια Αφρική.
Η ετυμολογία της λέξης «καλαμπόκι» παραμένει ακόμα αβέβαιη. Έχουν προταθεί οι εξής εκδοχές: (α)<αλβ.kalambok (β)<ιταλ.calambochi (γ)<τουρκ.kalembek. Η ονομασία Mayz (Μαϋς) προέρχεται από τη γλώσσα Ταΐνη (Mahiz) των ιθαγενών της Καραϊβικής, μέσω της ισπανικής (Maíz). Η ισπανική λέξη (αρχικά ιθαγενής αμερικανική ) έχει επηρεάσει το όνομα του φυτού σε άλλες γλώσσες: αγγλικά Maize, γαλλικά Maïs, ιταλικά Mais, σουηδικά Majs, νορβηγικά Mais, φινλανδικά Maissi, εσθονικά Mais
Στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες καλαμπόκι, αραποσίτι, αραπόσταρο, κούκλα, μπαρμπαρόσταρο, στίχρος, μισέρι. Στο χωριό μου στην Κρήτη το λέμε ξενικόσταρο. Οι Τουρκοκρητικοί το ονόμαζαν ξενικό κοκορόζι.
Κατά την παράδοση, το ξενικό πήρε τα μαλλιά του από μια κοπέλα, που πεθαίνοντας είπε: «…εσύ το ξενικόσταρο έπαρε τα μαλλιά μου/ να μην τα πάρει θηλυκό κι έχει τα βάσανά μου».
                                                     
Περιγραφή

Το καλαμπόκι έχει φύλλα σπαθοειδή, μεγάλα, κορμό που φτάνει τα δύο μέτρα, άνθη σε φούντα και ρίζα επιπόλαιη. Τα αρσενικά άνθη σχηματίζουν ταξιανθία φόβη (φούντα) και τα θηλυκά σχηματίζουν σπάδικα που καλύπτεται από σκληρά και πλατιά φύλλα. Ο σπάδικας αυτός με τους καρπούς λέγεται κοινά κούκλα ή ρόκα και οι κλωστές που περιέχονται μέσα, αποκαλούνται με διάφορα ονόματα όπως στίγματα, στύλοι, κοινά μουστάκια ή μαλλιά του καλαμποκιού.
Το καλαμπόκι κατατάσσεται σε 7 τύπους, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των σπόρων του σε : σκληρό, οδοντωτό, αλευρώδες, σακχαρώδες, κηρώδες, μικρό και «ντυμένο».
Ο αλευρώδης τύπος χρησιμοποιείται για την παρασκευή κυρίως αλευριού, οι δε κόκκοι του αποτελούν μία αμυλώδη μάζα.
Ο κηρώδης τύπος έχει κόκκινη απόχρωση και χρησιμοποιείται στη βιομηχανική παραγωγή συγκολλητικών ουσιών.
Ο ντυμένος τύπος είναι χαμηλής ποιότητας και χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή.
Ο σακχαρώδης τύπος έχει σπόρια με γλυκιά νόστιμη γεύση, συρρικνωμένα ενώ το σάκχαρο του φυτού δεν μετατρέπεται σε άμυλο όπως συμβαίνει με τους άλλους τύπους. Οι κόκκοι του τρώγονται απευθείας από το βρασμένο ή ψητό σπάδικα.
Στον οδοντωτό τύπο τα σπόρια είναι συρρικνωμένα στην κορυφή.
Στο σκληρό καλαμπόκι το εξωτερικό περίβλημα του κόκκου εμποδίζει τη συρρίκνωσή του αφού δημιουργεί ένα πέπλο σκληρού φλοιού. Ο συγκεκριμένος τύπος προτιμάται στην κονσερβοποιία.
Τέλος ο μικρός τύπος χαρακτηρίζεται από σπόρους μικρούς και πολύ σκληρούς. Όταν θερμανθούν διαστέλλονται και σκάνε παράγοντας το γνωστό ποπ κορν.

Ιστορικά στοιχεία
Ο Αραβόσιτος ήταν άγνωστος στους αρχαίους Έλληνες. Είναι ιθαγενές της Αμερικής. Στην Ευρώπη το εισήγαγαν οι Ισπανοί μετά την ανακάλυψη της Αμερικής γύρω στα 1552.
Στο Μεξικό έχουν βρεθεί απολιθώματα γυρεοκόκκων του, ηλικίας 80.000 ετών. Οι πολιτισμοί των Αζτέκων και των Ίνκας στηρίχτηκαν στην καλλιέργεια του. Από καλαμποκάλευρο φτιάχνεται η γνωστή «μπομπότα» και άλλα αρτοσκευάσματα, όπως η πολέντα των Ιταλών, η μαμαλίγκα των Ρουμάνων, η ριμότ των Γάλλων, το τορτίγια των Μεξικάνων.
Στο Περού, οι ιθαγενείς χρησιμοποιούν τους στύλους του καλαμποκιού ως παραισθησιογόνο. Τους καίνε και εισπνέουν τους ατμούς οι οποίοι τους προκαλούν μια ψυχική διέγερση που φτάνει μέχρι το παραλήρημα. 
                                                                 
Συστατικά
Τα στίγματα των θηλυκών ανθέων  του Αραβοσίτου περιέχουν αμίνες των οποίων ο τύπος δεν έχει αναγνωρισθεί αν και η ορδενίνη είναι καταγραμμένη στο γένος Ζέα, έλαιο (γλυκερίδια λινελαϊκού, ελαϊκού, παλμιτικού και στεατικού οξέος), μη προσδιορισμένες σαπωνίνες και τανίνες και άλλα συστατικά όπως αλλαντοϊνη, πικροί γλυκοσίδες, κρυπτοξανθίνη, κυανογενετικό σύμπλοκο (μη ταυτοποιημένο), φλαβόνη, κόμμι, φυτοστερόλες (σιτοστερόλη, στιγμαστερόλη), χρωστικές, ρητίνη, βιταμίνες C και Κ. Περιέχει ακόμη μαννίτη και  μια ουσία παρόμοια με την εργοτίνη που είναι συστατικό των μυκήτων που φυτρώνουν στα στάχυα της σίκαλης ως αρρώστια. Οι τροπικές μορφές περιέχουν ένα αλκαλοειδές.

Στη διατροφή
Παρότι το καλαμπόκι είναι βασική πηγή διατροφής σε πολλές χώρες, η θρεπτική του αξία είναι μικρότερη απ’ ότι στα άλλα σιτηρά. Επίσης το ψωμί που παράγεται από το καλαμπόκι, γνωστό με το όνομα μπομπότα, δεν είναι καλής ποιότητας. Το άμυλο καλαμποκιού (γνωστό και ως κορν φλάουρ ή άνθος αραβοσίτου) χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στην παραγωγή αμυλούχων προϊόντων και στην αλλαντοποιία. Εχει μεγάλη θρεπτική αξία και αρκετά ανόργανα συστατικά. Είναι κατάλληλο για παιδιά ως κρέμα, ενήλικους, προπαντός αναιμικούς και ανθρώπους που αναλαμβάνουν από αρρώστια, όπως  και τους φυματικούς, γιατί περιέχει ασβέστιο 0,07%, φωσφόρο 0,39% και σίδηρο 0,0038%.
Στη Λατινική Αμερική το καλαμπόκι χρησιμοποιείται ως βάση ενός είδος ζύμης από την οποία παρασκευάζονται οι «τορτίγιας», επίπεδες πίτες που αντικαθιστούν το ψωμί.
Στη διατροφή επίσης χρησιμοποιείται και το λάδι του καλαμποκιού, το γνωστό αραβοσιτέλαιο. Οι κόκκοι του καλαμποκιού, με κατάλληλη επεξεργασία, μπορεί να γίνουν και αλκοόλη βιομηχανικής χρήσης.
Οι λαοί που χρησιμοποιούν αποκλειστικά ως τροφή το καλαμπόκι, πάσχουν από πελάγρα, μια πάθηση του δέρματος που οφείλεται σε έλειψη βιταμίνης ρρ (νιασίνης).

Θεραπευτικές ιδιότητες
Πέρα από τροφή, το καλαμπόκι έχει επίσης και αξιόλογες θεραπευτικές ιδιότητες.
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται οι στύλοι ( ή στίγματα) των θηλυκών ανθέων. Αυτοί είναι λεπτές μαλακές ίνες με μήκος 10 έως 20 εκατοστά.  Τα  στίγματα συλλέγονται λίγο πριν την επικονίαση. Καλό είναι να χρησιμοποιούνται φρέσκα γιατί χάνουν μέρος της δραστικότητάς τους με τον χρόνο.

Βελτιώνει την αρτηριακή πίεση
Ένα φλιτζάνι καλαμπόκι φτάνει περίπου τα 70mg καλίου και όπως ξέρουμε, το
κάλιο βοηθά στην ισορροπία καλίου/νατρίου στον οργανισμό, ελέγχοντας την αρτηριακή πίεση (η συνιστώμενη ημερήσια δόση καλίου φτάνει τα 4700mg την ημέρα). Σε αυτό θα βοηθούσε, βέβαια, να ελαχιστοποιείτε το αλάτι που χρησιμοποιείτε για να απολαύσετε το καλαμπόκι σας, έτσι ώστε να μη διαταράσσετε την ισορροπία νατρίου-καλίου.

Καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες
Όπως και άλλα λαχανικά, το καλαμπόκι, χάρη στην περιεκτικότητά του σε αντιοξειδωτικά, καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες και μπορεί να συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων, καρκίνου και άλλων παθήσεων.Κάποιοι ειδικοί, μάλιστα, αναφέρουν ότι το καλαμπόκι αποτελεί καλύτερη πηγή αντιοξειδωτικών από το ρύζι ή τη βρώμη, ενώ τα αντιοξειδωτικά που συναντάμε στο καλαμπόκι περιλαμβάνουν καροτενοειδή, βιταμίνη C και βιταμίνη E.
                  
Κάνει καλό στα μάτια
Τα καροτενοειδή που μόλις αναφέραμε, η λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, προστατεύουν τα υγιή κύτταρα των ματιών ενάντια στις ακτίνες υψηλής ενέργειας που αντιστοιχούν στο μπλε ιώδες φως και είναι υπεύθυνες για παθολογίες του αμφιβληστροειδούς. Η λουτεΐνη και ζεαξανθίνη προστατεύουν τα μάτια από χρόνιες παθήσεις, όπως τον καταρράκτη και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, γι’ αυτό και οι ειδικοί συστήνουν να καταναλώνουμε τροφές που είναι γενικότερα πλούσιες σε καροτενοειδή.

Ανακουφίζει τη δυσκοιλιότητα
Ένα φλιτζάνι κίτρινο καλαμπόκι περιέχει περίπου 4 γραμμάρια φυτικών ινών, με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι αδιάλυτες. Οι αδιάλυτες φυτικές ίνες προσθέτουν όγκο στα κόπρανα και βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, ενώ βοηθούν και στο να διώξετε τις τοξίνες από τον οργανισμό σας με πιο γοργούς ρυθμούς.

Δρα κατά της αναιμίας
Ανάμεσα στα υπόλοιπα ωφέλιμα συστατικά του συναντάμε και το σίδηρο, ο οποίος στα 100 γραμμάρια καλαμποκιού ανέρχεται στο 15% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης, δρώντας κατά της σιδηροπενικής αναιμίας. Ακόμη, στην ίδια ποσότητα χαρίζουμε στον οργανισμό μας μαγνήσιο που βοηθάει στην ενέργεια και στην υγεία των οστών και βιταμίνη Β6 που επίσης παίζει ρόλο στην παραγωγή ενέργειας και στη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Δρα ως διουρητικό, μαλακτικό και τονωτικό.
Πρακτικά χρησιμοποιείται ευρέως ως διουρητικό. Σαν φάρμακο, χρησιμοποιείται το δραστικό μέρος του καλαμποκιού, οι στύλοι. (οι κλωστές). Το αφέψημα τους είναι εξαιρετικό διουρητικό. Συνιστούν επίσης και καλό φάρμακο κατά της λιθίασης και της χρόνιας κυστίτιδας.
Συνδυάζεται άριστα με την Αγριάδα, τον Αρκτοστάφυλλο ή την Αχιλλέα για την θεραπεία της κυστίτιδας.

Τι να προσέχετε:
Το συμβατικό καλαμπόκι που μπορεί να αγοράσετε έχει πιθανότητα να είναι γενετικά τροποποιημένο και να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις. Για να απομακρυνθείτε από αυτή την πιθανότητα, προτιμήστε το βιολογικό καλαμπόκι και τα προϊόντα του
Το καλαμπόκι μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στον οργανισμό, λόγω της ζάχαρης που περιέχει, και της δυνατότητάς του να ανεβάσει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα πολύ γρήγορα
Οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο, όπως το καλαμπόκι, μπορεί να βλάψουν κάποιους ανθρώπους, ειδικά τους μεγαλύτερους κι όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα στα νεφρά. Αν δεν είστε σίγουροι για τις ανάγκες σας σε κάλιο, συμβουλευτείτε το γιατρό σας

Παρασκευή και δοσολογία:
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 2 κουταλιές του τσαγιού φρέσκο ή ξηρό βότανο και το αφήνουμε σκεπασμένο 10-15 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα.

Προφυλάξεις:
Τα στίγματα του αραβοσίτου μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική αντίδραση σε άτομα με υπερευαισθησία. Υπερδοσολογία μπορεί να προκαλέσει υποκαλιαιμία εξ αιτίας της διουρητικής της δράσης. Η υπερβολική δόση είναι επίσης πιθανό να παρέμβει σε ακολουθούμενη υπογλυκαιμική, υπερτασική ή υποτασική θεραπεία. Το αποφεύγουμε κατά την διάρκεια εγκυμοσύνης ή θηλασμού.

http://www.clickatlife.gr/
Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα


Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Αμπέλι (vitis vinifera)


Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Vitis vinifera (Αμπελος η οινοφόρος). Ανήκει στην οικογένεια των Αλπελιδών. Είναι κατά πάσα πιθανότητα το πιο παλιό καλλιεργούμενο φυτό το οποίο έχει περισσότερες από 3000 ποικιλίες. 
Είναι πολυετές φυτό και αναπτύσσεται γρήγορα. Ο κορμός του έχει πολλαπλές διακλαδώσεις και αρκετούς βραχίονες και βλαστάρια. Ο φλοιός των ξυλωδών τμημάτων βγαίνει σε λωρίδες και αποχωρίζεται. Οι βλαστοί στην πορεία του χρόνου γίνονται ξυλώδεις βραχίονες που ονομάζονται βέργες, κληματόβεργες ή κληματίδες.


Ιστορικά στοιχεία
Η χρήση του αμπελιού από τον άνθρωπο χάνεται στο βάθος του χρόνου. Ο άνθρωπος το χρησιμοποιούσε για τη διατροφή του από την εποχή του ορείχαλκου. Οι Αιγύπτιοι το γνώριζαν εδώ και 6.000 χρόνια. 
Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Διόνυσος το έφερε από την Ασία και συνδέθηκε τόσο με τη ζωή της αρχαίας Ελλάδας που ο Διόνυσος και οι περίφημες τελετές του συνδέθηκαν με το σταφύλι και ένα από τα προϊόντα του, το κρασί. 
…Αφού έπλασεν ο Ζεύς τους ανθρώπους, εκάλεσε όλους τους θεούς είς κρίσιν του πλάσματος του. Όλοι έκριναν το δημιούργημα τέλειον και επήνεσαν την μεγάλη του Διός σοφίαν. Μόνος ο Μώμος υψώσας την φωνήν είπεν:
- «ότι σεις νομίζετε τέλειον, εγώ εις αυτό ευρίσκω μέγα ελάττωμα». και ερωτηθείς «ποίον» απεκρίθη. «ότι έπρεπεν ο Ζεύς να κατασκευάση εις το στήθος των ανθρώπων μίαν θυρίδα και μίαν άλλη εις τα πλάγια της κεφαλής, διά να βλέπει τους λογισμούς και τα πάθη της ψυχής ένας του άλλου και να μην απατάται διά την άγνοιαν». Εταράχθησαν οι θεοί εις την κρίσιν του Μώμου ταύτην, αλλ’ ο Ζεύς επρόσταξε τον Διόνυσον να διδάξη τους ανθρώπους να φυτεύωσιν αμπέλια, λέγων ότι ο καρπός του δένδρου τούτου θέλει αναπληρώσει των θυρίδων την έλλειψιν. Τις πλέον κρυφές διαθέσεις φανερώνει πολλές φορές η οινοποσία, καθώς μας το μαρτυρεί και η γνωστή σε όλους παροιμία «Εν οίνω αλήθεια» (οίνος κρυφογνώστης)
Αίσωπος

Ο Ηρόδοτος αναφέρει τις καλλιέργειες των σταφυλιών στα παράλια της Λιβύης. Ο Θεόπομπος εξιστορεί ότι το πρώτο μαύρο κρασί το έφτιαξαν οι κάτοικοι της Χίου, που τους το δίδαξε ο Οινοπίωνας, γιος του Διονύσου και οι Χιώτες μετέδωσαν τις γνώσεις τους στους άλλους Ελληνες.
Ο Ομηρος αναφέρει ότι η καλλιέργεια του αμπελιού ήταν γνωστή από την εποχή του Τρωικού πολέμου. Εκθειάζει τις αρετές του, αλλά συγχρόνως στηλιτεύει και την κατάχρησή του. Στα συμπόσια των ηρώων δεσπόζει η κατανάλωση σταφυλιού τόσο στην Oδύσσεια όσο και στην Iλιάδα.

                                                               
Συστατικά – χαρακτήρας
Το σταφύλι αποκαλείται «ευτυχές δημιούργημα της φύσης». Τα 100 γραμμάρια σταφυλιών αποδίδουν 80kcal. Είναι τροφή πλούσια σε κάλιο και βιταμίνες Α, Β και C, ενώ η φλούδα τους περιέχει το πολύτιμο φυτικό συστατικό ρεσβερατρόλη.
Οι ράγες περιέχουν τρυγικό οξύ, μηλικό οξύ, τρυγικά άλατα, σάκχαρα (δεξτρόζη και φρουκτόζη) πηκτίνη και τανίνη.
Οι φλοιός των κόκκινων σταφυλιών περιέχει επίσης ένα κυανό γλυκοσίδιο (το οινοσίδιο).
Ο χυμός περικλείει επίσης ξανθοφύλλη, καροτίνη, βιταμίνες Α1, Β1, Β2 και C. Είναι πλούσιος σε υδατάνθρακες (18-20%), οργανικά οξέα (μηλικό, σαλισιλικό, λιμονικό, μυρμιγγικό κ.α.).
Τα γίγαρτα  (κουκούτσια) περιέχουν 20% ξηραντικό έλαιο, δεψικές ουσίες και πηκτίνη.
Οι ράγες και τα φύλλα περικλείουν έως 2% διτρυγικό κάλιο κουερσετρίνη, άμυλο, κόμμι και ασβέστιο. Χρησιμοποιούνται μαζί με τα σταφύλια όταν τα τρώμε και κινούν το έντερο.
Κατά τη διάρκεια της οινοποίησης το διτρυγικό κάλιο αποτίθεται στα τοιχώματα των βαρελιών υπό μορφή τρυγίας (πέτρα). Η τρυγία ραφινάρεται και χρησιμοποιείται σαν υπακτικό φάρμακο.


Η χρήση του κρασιού στήν ιατρική παράδοση των Ελλήνων!
Στην αρχαία Ελλάδα, το αμπέλι ήταν το σύμβολο του πολιτισμού. Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν το Διόνυσο, το θεό της αμπέλου, του κρασιού και της διασκέδασης.
Ο οίνος ήταν το κυριότερο μετά το νερό ποτό των άρχαίων Ελλήνων. Απαραίτητο συμπλήρωμα διατροφής, δυναμωτικό για «κοπιώντες», αναληπτικό για «πεφορτισμένους», αλλά και το μέσον για την επίτευξη ευωχίας, πνευματικών επιδόσεων και κοινωνικότητας. Λόγω του διαφορετικου τρόπου κατασκευής του και της εγκλειόμενης δύναμης δεν τον έπιναν σχεδόν ποτέ άκρατον.  Η άραίωσή του γινόταν δια κράσεως, δηλαδή με την ανάμειξή του με νερό.

Οι αρχαίοι Ελληνες γνώριζαν και τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού το οποίο χρησιμοποιούσαν για περιπτώσεις όπως αναιμία, ευλογιά, δυσκοιλιότητα και παθήσεις του συκωτιού.
Ως δυναμωτικό και ως πηγή θερμίδων περιγράφει ο Ιπποκράτης το κρασί. Του αναγνωρίζει όμως και πολλές άλλες Ιδιότητες ανάλογα με το είδος
α) υπακτή δηλαδή καθαρτική δράση  (εχει δε τι και καθαρτικόν από της ύλης…)
β) ξηραντική, διότι αναπτύσσει θερμότητα και ετσι καταναλώνονται τα υγρά του σώματος (ξηραίνουσι δε τη θερμασίη, το ύγρόν εκ σώματος καταναλίσκοντες…)
γ)  διευκολύνουν την έξοδο αερίων και την κένωση (φυσώσι και διαχωρέουσι…)
δ)  διευκολύνουν την ούρηση μάλλον παρά την άφόδευση  (ουρέονται μάλλον η διαχιρέουσι…)
ε)  παγώνουν και υγραίνουν το σώμα επειδή κάνουν το αίμα των αγγείων ασθενές, ενώ αυξάνουν το αίμα της κυκλοφορίας  (…και ψύχουσι και ισχναίνουσι μεν και υγραίνουσι το σώμα το αϊμα ασθενέες ποιέουσι, αύξοντες το αντίπαλον τω αϊματι εν τω σώματι…(Περί διαίτης Β’ 52, 1494-1512))

Διάφορες φαρμακοδραστικές ουσίες εκχυλίζονταν σε κρασί από τα βότανα που τις περιείχαν. Ο Διοσκουρίδης αναφέρει οχι μόνο ρητινίτην η ροδίτην (με ρόδα) η ανθοσμίαν αλλά και ελλεβορίτην που περιείχε τον γνωστό και πολυσυζητημένο ελλέβορο, τον θυμίτην (με θύμο), τον αψινθίτην κ.λπ.
Για πολλά από τα βότανα ο συνδυασμός με κρασί ενίσχυε τη δράση τους, περίπου όπως σήμερα συνεργοΰν με τε οινοπνευματώδη ποτά ηρεμιστικά και ψυχοτρόπα φάρμακα. 
«άριστος πάντων, αμύμων, αλυπος, χαριέστατος, πεπτικός, τρόφιμος, αίματος χρηστού, γεννητικός, προσηνέστατος, πλήσμιος δια το παχύν είναι τη δυνάμει, τα άποιότατα των ύδάτων ευθετεί» ( Αθήναιος), 
«απαλώτερος των άλλων, εύτροφος, πότιμος, ήττον μεθύσκων, ρεύματος σταλτικός, χρήσιμός εις τα οφθαλμικά» (Διοσκουρίδης) 

Γιατροσόφια
Στη λαϊκή ιατρική τα σταφύλια χρησιμοποιήθηκαν για καχεξία, καρκίνο και παθήσεις της καρδιάς και των νεφρών. 
Γύρω στον 15ο αιώνα π.Χ. άρχισε να εξαπλώνεται και η καλλιέργεια του αμπελιού αποτελώντας μια από τις βάσεις της οικονομίας του τόπου, όπως μαρτυρούν τα νομίσματα με τις απεικονίσεις σταφυλιών.
Στις αγροτικές περιοχές μάζευαν τον χυμό (τα δάκρυα) του αμπελιού κατά την περίοδο του κλαδέματος ή της χάραξης.
Ο χυμός αυτός περιέχει τις ίδιες ουσίες, όπως και τα σταφύλια. Τον χρησιμοποιούσαν εναντίον των εκζεμάτων και αιμορραγιών των εντέρων, που συνοδεύουν τη δυσεντερία.
Οι αγρότες χρησιμοποιούσαν επίσης τις σταγόνες του χυμού, σε περιπτώσεις οφθαλμικών παθήσεων. 

Στο «Έγκόλπιον των Ιατρών», σύγγραμμα του γιατροΰ και ιατροδιδασκάλου Διον. Πύρρου, που έκδόθηκε στα 1831, ο συγγραφέας αναφέρει ορισμένους φαρμακευτικούς η, όπως τους γράφει, «τεχνητούς οίνους».
«Οι φιλάνθρωποι ιατροί, οι όποιοι είναι επιστάται της άνθρωπότητος, κατασκευάζουσι μερικούς ιατρικούς οίνους, όχι προς τέρψιν και μέθην των ανθρώπων, αλλά προς όφελος της ζωής των άνθρώπων…»
Μεταξύ αυτών ο οίνος δυναμωτικός και αρωματικός περιέχει κίνα, κανέλα, γαρίφαλα, κάλαμο άρωματικό, μοσχοκάρυδα, αψίνθιο (αψέντι), φλούδα νεραντζιοΰ, κοπανισμένα και έκχυλισμένα επί μερικές ήμέρες σε καλό λευκό κρασί.
Ο οίνος αντιπυρετικός και διουρητικός περιέχει ρίζες από ραπάνια και φλούδες νεραντζιοΰ βρασμένες στο κρασί και θεραπεύει τον άσκίτη και ορισμένους πυρετούς. Στάχτη από σπάρτα η κλήματα σε κρασί εχει επίσης διουρητική δράση.
Ο Πύρρος δίνει άκόμα στό «Εγκόλπιον Ιατρικής» συνταγή για αντισκορβουτικό οίνο, για την αντιμετώπιση του σκορβούτου και για οίνο καλλιβεάτο, κρασί δηλαδή με ρινίσματα χάλυβα η σιδήρου με ένδειξη την ατονία και την αμηνόρροια. Ο οίνος εκκοπροτικός  ήτοι καθαρτικός περιέχει, κατά τον συγγραφέα, ρεοβάρβαρο, πολυπόδιο (φτέρη), άνθη μέλανος ελλεβόρου, σιναμική, καρδάμωμο, άλας τρυγίας, νερό και καλό λευκό κρασί.

Στην Κρήτη έδιναν στους αναρρωνύοντες μαρουβά (κρασί 3-4 ετών) ή μπάλσαμο (κρασί πολλών ετών). Mε τον μούστο έφτιαχναν πετιμέζι το οποία χρησιμοποιούσαν με εξαιρετικά αποτελέσματα για τον επίμονο βήχα.
Με το δάκρυ του κλήματος από το κλάδεμα θεράπευαν την επιπεφυκίτιδα. Στα νήπια έδιναν νερόκρασο με ψωμί «για να μεγαλώσουν» και νερόκρασο χωρίς ψωμί στα παιδιά όταν ήταν ιδρωμένα από το παιχνίδι. Με κρασί έπλεναν τα τραύματα και με μαρουβά για να βοηθήσουν την επούλωση τους. Το κρασί ήταν η λύση και όταν συγκαίγανε τα μάτια τους από το απύρι (θειάφι) που χρησιμοποιούσαν για να θειαφίζουν τα αμπέλια.
Σε άλλα μέρη της Ελλάδας την τρυγία από τα βαρέλια τη χρησιμοποιούσαν ανάμεικτη με παλιό κρασί για να σταματούν την αιμορραγία όταν έβγαζαν κανένα δόντι. Τις μαύρες σταφίδες κοπανισμένες με τα τσίκουδα μαζί, τις έκαναν κατάπλασμα σε πονόλαιμο και για την διάνοιξη δοθιηνών.
«Κακό πού ’ναι το λάβωμα, κακό πού ‘ναι το βόλι. Για πιάστε με να σηκωθώ και βάλτε με να κάτσω. Βάλτε με κει στο κρύο νερό, στη ρίζα του πλατάνου και φέρτε μου γλυκό κρασί να πλύνω τίς πληγές μου…».
Για να γιατρευτεί το συκώτι από οποιαδήποτε αρρώστια, κεντρώνουν (μπολιάζουν) μία βέργα από κλήμα που κάνει μαύρα σταφύλια, σε ένα κλωνάρι κερασιάς και από τα σταφύλια που θα βγάλει το κλήμα αυτό, ύστερα από ένα ή δύο χρόνια, δίνουν στον άρρωστο να τρώει και να γίνει καλά.
Τα βότανα-Λαϊκή φαρμακολογία και θεραπευτική (Λαογραφία) – Ξεν. Γ. Αναγνωστόπουλου-Αθήναι 1961

Τα φύλλα του κλήματος
– Να τα τρίψεις να τα βάλεις σαν έμπλαστρο στο κεφάλι που έχει πόνους και ζαλάδες. Θα ωφεληθείς πολύ.
– Τρίψε τα δροσερά φύλλα και ανακάτωσέ τα με αλεύρι και βράσε τα να γίνουν σαν αλοιφή. Και βάνε την σαν έμπλαστρο επάνω στο στομάχι, όταν έχεις μεγάλες ζέστες και πυρετούς και πολύ θα ωφεληθείς.
– Να τα κοπανίσει να βγάλει το ζουμί τους να το πιεί εκείνος που έχει μεγάλη κίνηση.

Για τον κεφαλόπονο
Του αμπελώνα τα φύλλα να τα κολλάει σε πανί να τα βάζει πάνω στο κεφάλι. Θεραπεύεται.

Το δάκρυ του κλήματος
– Το δάκρυ του κλήματος να το πίνει με κρασί εκείνος όπου έχει πέτρα στην φούσκα. Τις βγάζει.
– Με αυτό το δάκρυ να αλείψεις τη ψώρα και τη λέπρα. Υγιαίνει. Μα πρώτα να τις αλείψεις με σαπούνι να καθαρίσουν.



Θεραπευτικές ιδιότητες
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται ο καρπός, τα φύλλα και τα βλαστάρια του φυτού.

 Σταφύλια
Γνωστή σε όλους η σταφυλοθεραπεία που συνίσταται κατά της παχυσαρκίας  (λόγω των μεγάλων καύσεων που προκαλεί) αλλά και για την αναιμία, τις παθήσεις των νεφρών, του συκωτιού και των πνευμόνων, τα αρθιτικά, τη δυσκοιλιότητα και τους ρευματισμούς.
Ακόμα, τα σταφύλια είναι διουρητικά ελαττώνουν την οξύτητα των ούρων, προκαλούν εύκολες κενώσεις του εντέρου και είναι θεραπευτικά για τη δυσπεψία.
Επίσης δρουν θετικά σε οξέα λοιμώδη νοσήματα, πνευμονίας και τύφου.
Περιέχουν πάρα πολλά στοιχεία που ωφελούν τον ανθρώπινο οργανισμό. 
Λόγω της διουρητικής του ιδιότητας το σταφύλι ελαττώνει την οξύτητα του ούρου και το ουρικό οξύ. Είναι ευκοίλιο, περιορίζει στα έντερα τις ζυμώσεις και δίνει ενέργεια. Τα σταφύλια συνιστώνται στους πληθωρικούς και παχύσαρκους, σε δυσπεπτικούς και για τη χρόνια δηλητηρίαση, σε εξασθενημένους και αναιμικούς, στους φυματικούς και σε μερικές περιπτώσεις ηπατικής και νεφρικής ανεπάρκειας. 

Τα φύλλα του αμπελιού
Τα φύλλα (ιδιαίτερα αυτά που κοκκινίζουν) και τα βλαστάρια του αμπελιού είναι στυπτικά σε χρόνιες διάρροιες, αιμορραγίες, τονωτικά, ρυθμίζουν την κυκλοφορία του αίματος και για αυτό είναι χρήσιμα στις φλεβίτιδες και στους κιρσούς ενώ με τη συνεχή χρήση του αφεψήματός τους καταπολεμείται η παχυσαρκία. Ωφελούν επίσης σε εμμηνορραγίες και επιστάξεις. 
Η βιταμίνη Α που περιέχουν βοηθά στην καλή όραση ενώ οι ανθοκυανίνες (χρωστικές που βρίσκονται κυρίως στα κόκκινα σταφύλια) δυναμώνουν τα αγγεία των ματιών κι επιβραδύνουν τη γήρανση της όρασης και την ανάπτυξη παθήσεων του αμφιβληστροειδούς.
Εκτός από την προστατευτική τους δράση για την όραση, οι ανθοκυανίνες μαζί με τις πολυφαινόλες, λόγω των εξαιρετικά αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων τους, εμποδίζουν τη δημιουργία και τη δράση των ελευθέρων ριζών, ενισχύουν τα τοιχώματα των αγγείων και μειώνουν τις φλεγμονές, ασκώντας τόσο αντιγηραντική όσο και καρδιοπροστατευτική δράση. Μάλιστα έχει βρεθεί ότι τα λιπαρά οξέα που περιέχονται στο κουκούτσι του σταφυλιού, μειώνουν τη χοληστερίνη και βοηθούν στην πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων. Τα φλαβονοειδή που αφθονούν κι αυτά στο κόκκινο σταφύλι, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, προστατεύουν την καρδιά, τα αγγεία και τους πνεύμονες και τονώνουν το δέρμα.
.
Κρασιά
Τα άσπρα θεωρούνται διεγερτικά και διουρητικά, τα κόκκινα κρασιά είναι τονωτικά και στυπτικά και τα μαύρα δροσιστικά και ευφραντικά. Τα κρασιά χρησιμοποιούνται σαν αντισηπτικά, για το πλύσιμο πληγών και για δερματοπάθειες.
Το ξύδι είναι ευφραντικό και αναλγητικό σε εισπνοές, δροσιστικό σε επαλείψεις και επιθέματα. 

Τα «δάκρυα» του αμπελιού
Χρησιμοποιούνται σε περίπτωση εκζέματος και αιμορραγιών των εντέρων, που συνοδεύουν τη δυσεντερία. Επίσης είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις οφθαλμικών παθήσεων. βλεφαρίτιδας, κριθαράκι, επιπεφυκίτιδας και κερατίτιδα, και χάρη στην Βινιφερίνη (είναι το πιο αποτελεσματικό φυσικό μόριο κατά των πανάδων και δρα χαρίζοντας λάμψη στην επιδερμίδα.) που βρίσκετε σε αυτό, έχει αποδειχθεί εξαιρετικό ειδικά κατά των λεκέδων και της ερυθρότητας του δέρματος.

Παρασκευή και δοσολογία
Για εσωτερική χρήση τα φύλλα παρασκευάζονται ως αφέψημα (5%) το οποίο πίνουμε το πρωί πριν το πρόγευμα. Επίσης σε δόση 30 γραμμάρια ανά λίτρο, πίνουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ τρεις φορές την ημέρα πριν το φαγητό.

Προφυλάξεις
Το σταφύλι δεν είναι καλό για τους διαβητικούς γιατί περιέχει πολύ σάκχαρο. Το φλούδι και οι σπόροι βλάπτουν τους δυσκοίλιους. Για να ωφελήσουν θεραπευτικώς τα σταφύλια δεν τα τρώμε πάνω στο τραπέζι αλλά κατά προτίμηση αρκετό διάστημα πριν το φαγητό και καλύτερα το πρωί νηστικοί.
Πηγές
info@herb.gr
Η λαϊκή Ιατρική στη Λευκάδα-Πανταζή Κοντομίχη
www.ftiaxno.gr
http://www.votanix.com/


Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΚΑ ΒΟΤΑΝΑ ΙΙΙ

Catuaba (Erythroxylum Catuaba)

Το Catuaba (Erythroxylum Catuaba) είναι ένα μικρό συμπαγές δέντρο με κίτρινα και πορτοκαλί λουλούδια και μικρούς κίτρινους καρπούς οι οποίοι όμως δεν είναι βρώσιμοι. Το δέντρο Catuaba (Κατουάμπα), από το οποίο αποσπάται ο φλοιός του (που είναι και το μόνο χρήσιμο μέρος του), φύεται στα δάση του Αμαζονίου.
Το κόκκινο χρώμα έδωσε στο Κατουάμπα την λατινική ονομασία του.
Τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα σκευάσματα Catuaba προέρχονται από τα δέντρα Trichillia catigua και Erythroxylum vacciniifolium.
Άλλα παρασκευάσματα Catuaba χρησιμοποιούν το φλοιό των δέντρων από τα ακόλουθα γένη ή οικογένειες: Anemopaegma, Ilex, Micropholis, Phyllanthus, Secondatia, Tetragastris και Myrtaceae.



Θεραπευτικές ιδιότητες

Το Catuaba χρησιμοποιείται κυρίως για την τόνωση της λίμπιντο, την καταπολέμηση του στρες, την καταπολέμηση προβλημάτων στύσης του άνδρα.
Επίσης έχει χρησιμοποιηθεί (με μη αποδεδειγμένη αποτελεσματική ικανότητα) και για την καταπολέμηση της κόπωσης, την καταπολέμηση της νευρικότητας, την καταπολέμηση της αϋπνίας, την αποφυγή προβλημάτων της μνήμης, την αποφυγή εμφάνισης καρκίνου του δέρματος, την ανασταλτική του δράση σχετικά με τον ιό HIV, την αποφυγή και την καταπολέμηση της κατάθλιψης, την βελτίωση της διάθεσης

Το φυτικό φάρμακο Catuaba έχει μια μακρά ιστορία χρήσης ως αφροδισιακό. Οι Ινδιάνοι Tupi της Βραζιλίας ανακάλυψαν από πολύ παλιά την αφροδισιακή του δράση και συνέθεταν πολλά τραγούδια που υμνούσαν τις θαυμαστές ιδιότητες του!
Έχει αναφερθεί ότι αφού πιείτε τρία – τέσσερα φλιτζάνια τσάι σταθερά για μία χρονική περίοδο, τα πρώτα συμπτώματα είναι συνήθως ερωτικά όνειρα και ύστερα αυξημένη ερωτική επιθυμία.
Στο βραζιλιάνικο κρατίδιο των Μίνας υπάρχει μία παροιμία, η οποία λέει: «Μέχρι ένας άνδρας να φθάσει τα 60, το παιδί είναι δικό του, μετά το παιδί είναι του Κατουάμπα».
Στην παραδοσιακή ιατρική της Βραζιλίας χρησιμοποιείται ως αφροδισιακό και διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μια ομάδα τριών αλκαλοειδών που ονομάστηκε catuabine Α, Β και Γ πιστεύεται ότι ευθύνεται για τη διεγερτική του δράση. Οι ουσίες αυτές αυξάνουν τη ροή του αίματος προς τα γεννητικά όργανα, παρατείνουν την στύση και προκαλούν πιο έντονους οργασμούς. Λίγο μετά τη λήψη του, οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται ένα αίσθημα ελαφριάς κάψας κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης που διαχέεται αργότερα σε ολόκληρο το σώμα. Το δέρμα και τα γεννητικά όργανα γίνονται πιο ευαίσθητα.
Κλινικές έρευνες έχουν δείξει ότι έχει επίσης αντιβακτηριακές και αντιμικροβιακές ιδιότητες. Μια μελέτη από τον Manabe (1992) έδειξε ότι εκχυλίσματα από Catuaba trichilia catigua βοηθούν στην πρόληψη δυνητικά θανατηφόρων μολύνσεων. Έχει επίσης ισχυρή ανασταλτική δράση επί του ιού HIV, λόγω της αναστολής απορρόφησης του ιού εντός του κυττάρου.
Παρενέργειες
Δεν έχουν αναφερθεί παρενέργειες ή αλληλοεπιδράσεις με φάρμακα. Ωστόσο καλό θα ήταν να μην χρησιμοποιείται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης ή κατά την περίοδο του θηλασμού..
Επίσης καλό είναι να μη χρησιμοποιείται από άτομα που πάσχουν από γνωστές παθήσεις χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του προσωπικού τους ιατρού. Το γεγονός ότι πρόκειται για ένα εντελώς φυσικό προϊόν δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να προκαλέσει κάποιο πρόβλημα στην υγεία του ασθενούς !

Τρόπος χρήσης  
Ένα κουταλάκι του γλυκού σε ένα ποτήρι νερό ή τον αγαπημένο μας χυμό ημερησίως.
Παρασκευή ροφήματος
Χρησιμοποιείστε 30 γραμμάρια από το φυτό για μισό λίτρο νερό. Βάζετε το φυτό μέσα σε κρύο νερό και τα αφήνετε να βράσουν για 5-10 λεπτά. Το αποσύρετε από τη φωτιά, το αφήνετε για 5-10 λεπτά, και έπειτα το σουρώνετε.

Cordyceps (Κόρντισεπς)
Για τους Κινέζους καταναλωτές που πάσχουν από κάποια ασθένεια και για τους νομάδες Θιβετιανούς που συμμετέχουν στη συγκομιδή του, το Κόρντισεπς σημαίνει ελπίδα, και πολλά λεφτά. Στις Κινεζικές αγορές πωλούν το «χρυσό σκουλήκι» ή το «Θιβετιανό μανιτάρι» διότι πιστεύεται ότι θεραπεύει τα πάντα, από καρκίνο και άσθμα μέχρι στυτική δυσλειτουργία.
Το Κόρντισεπς (Cordyceps) είναι ένα από τα πολυτιμότερα κινέζικα φαρμακευτικά βότανα.
Υπάρχουν περισσότερα από 680 είδη Κορντισεπς αλλά το πιο δημοφιλές, διαδεδομένο και αποτελεσματικό είναι το Cordyceps sinensis.
Σήμερα, 96% της παγκόσμιας συγκομιδής Κόρντισεπς προέρχεται από το υψηλό οροπέδιο του Θιβέτ και την περιοχή των Ιμαλαΐων. Τα μανιτάρια από αυτήν την περιοχή ανήκουν στο υποείδος cordyceps sinensis, γνωστή στους ντόπιους ως yartsa gunbu («το καλοκαίρι γρασίδι, το χειμώνα σκουλήκι»).

 Πληθώρα θρεπτικών ουσιών και ενεργών συστατικών περιέχονται στο κορντισεπς, όπως κορντισεπικό οξύ, κορντισεπίνη, αμινοξέα, γλουταμινικό οξύ, πολυσακχαρίτες, βιταμίνη Β12 κ.ά.

Θεραπευτικές ιδιότητες

Το Cordyceps κατέχει σημαντική θέση στην κινεζική φαρμακοποιία ενώ η Δύση μόλις πρόσφατα άρχισε να το ενσωματώνει σε ιατρικές πρακτικές.
Πολλά από όσα είναι γνωστά σχετικά με το Cordyceps sinensis, τα οφείλουμε στην έρευνα του Δρ. Georges Halpern, ιατρού και ομότιμου καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, καθώς και συγγραφέα πολλών βιβλίων για το Cordyceps.
Η έρευνα δείχνει ότι Cordyceps ίσως βελτιώνει την βιοενεργειακή κατάσταση των ζώων και πιθανότατα και των ανθρώπων. Αυτό θα μπορούσε να συμβαίνει επειδή το Cordyceps βελτιώνει το μηχανισμό εσωτερικής ισορροπίας, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο την αξιοποίηση του οξυγόνου αποτελεσματικότερη. Σε αυτές τις ιδιότητες του ίσως αποδίδονται η 
συνολική φυσική ενίσχυση, η προστιθέμενη αντοχή, και τα αποτελέσματα «αντι-κόπωσης» που παρατηρούνται σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν το Cordyceps.

1. Βελτιώνει την αναπνευστική λειτουργία
Αρκετές επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει τα οφέλη του Cordyceps sinensis στην ανακούφιση των συμπτωμάτων διαφόρων αναπνευστικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων της χρόνιας βρογχίτιδας και στο άσθμα

2. Αυξάνει την κυτταρική απορρόφηση οξυγόνου έως και 40%


3. Βελτιώνει τη λειτουργία της καρδιάς
Πολυάριθμες μελέτες έχουν αποδείξει τα οφέλη του Cordyceps sinensis στις διαταραχές του 
καρδιακού ρυθμού, όπως καρδιακές αρρυθμίες και χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας

4. Βοηθά στην αυξημένη απόδοση του κυκλοφορικού συστήματος, μείωση της χοληστερόλης και μείωση των επιπέδων ζαχάρου στο αίμα.
Τέσσερις εξαιρετικές μελέτες έχουν δείξει ότι το Cordyceps sinensis βοηθά στη μείωση της ολικής χοληστερόλης κατά 10% έως 21% και των τριγλυκερίδιων κατά 9% έως 26%. Παράλληλα, βοηθά στην αύξηση της HDL-χοληστερόλης («καλή χοληστερίνη»), κατά 27% έως 30%

5. Βελτίωση σε χρόνιες παθήσεις των νεφρών
Βελτίωση σε χρόνιες ασθένειες των 
νεφρών κατά 51% μετά από μόλις ένα μήνα

6. Μειώνει το μέγεθος των όγκων σε ασθενείς με καρκίνο.
Αρκετές κλινικές μελέτες έχουν διεξαχθεί στην Κίνα και την Ιαπωνία σε ασθενείς με 
καρκίνο  Σε μια μελέτη με 50 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, χορηγήθηκε μυκήλιο από Cordyceps Sinensis, σε συνδυασμό με τη χημειοθεραπεία. To αποτέλεσμα ήταν ότι οι όγκοι μειώθηκαν σε μέγεθος στο 46% των ασθενών.

7. Ρυθμίζει το Ανοσοποιητικό Σύστημα
Η ικανότητα του σώματός Μας να καταπολεμά λοιμώξεις και όγκους εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα των κυττάρων Φυσικοί Φονείς (NK – Natural Killers). Το Cordyceps sinensis αυξάνει την δραστηριότητα των κυττάρων ΝΚ, συνεισφέρει στην δημιουργία μυών – αυξάνει τη δύναμη, χτίζει καλύτερα / νεότερα κύτταρα

8. Προστατεύει από τη ζημιά των ελευθέρων ριζών
Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι το Cordyceps sinensis προστατεύει από τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες, και ως εκ τούτου έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες

9. Προσφέρει Αντοχή & Ζωτικότητα
Μειώνει τον πόνο των μυών, ενισχύει την ανάκαμψη τους, προωθεί την καλύτερη αξιοποίηση οξυγόνου Ένα από τα πιο χρήσιμα χαρακτηριστικά του Cordyceps φαίνεται να είναι η απλή πράξη της οξυγόνωσης. Το Κορντισεπς διαστέλλει τους αεραγωγούς των πνευμόνων, με αποτέλεσμα να παρέχεται περισσότερο οξυγόνο στο αίμα. Συνεπώς, περισσότερο οξυγόνο φτάνει σε κάθε κύτταρο, με αποτέλεσμα την καλύτερη λειτουργία των κυττάρων αλλά και υψηλότερα επίπεδα ενέργειας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε Eπαγγελματίες Αθλητές και Personal Trainers. 

10. Καταπολεμά τις Σεξουαλικές Δυσλειτουργίες
Τρεις ξεχωριστές κινεζικές διπλά τυφλές και ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, σε περισσότερους από 200 άνδρες με «
μειωμένη λίμπιντο και άλλα σεξουαλικά προβλήματα» έδειξαν εντυπωσιακά παρόμοια αποτελέσματα. Κατά μέσο όρο, το 64% όσων έλαβαν Cordyceps ανέφεραν σημαντική βελτίωση μετά το πέρας της πειραματικής περιόδου
Σε μια άλλη διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που διεξήχθη με 21 ηλικιωμένες γυναικες με παρόμοια προβλήματα, το 90% ανέφερε βελτίωση της κατάστασής τους μετά τη χρήση Cordyceps.
11.  Το πρώτο εγκεκριμένο και μη-ενέσιμο φάρμακο για τη θεραπεία σε υποτροπιάζουσες μορφές της σκλήρυνσης κατά πλάκας, βασίζεται στο Cordyceps Sinensis.

12. Βελτιώνει τη βιωσιμότητα & λειτουργία των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

13. Συνεισφέρει στην επιδιόρθωση βλαβών του DNA

14. Συνεισφέρει σημαντικά στην ηπατική λειτουργία

Χρήση
Οι ασθενείς, ακολουθούν παραδοσιακές φαρμακευτικές πρακτικές, και βράζουν το μανιτάρι ως τσάι ή το μασάνε ωμό.

Προφυλάξεις
Το Κορντισεπς είναι εξαιρετικά ασφαλές προϊόν, ωστόσο, σε περίπτωση εγκυμοσύνης ή θηλασμού, αποφύγετε την κατανάλωση του διότι ΔΕΝ υπάρχουν (προς το παρόν τουλάχιστον)  επαρκείς μελέτες που να επιβεβαιώνουν ότι η χρήση του είναι ασφαλής.
Επίσης, εάν ακολουθείτε φαρμακευτική αγωγή ή έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία ΠΡΙΝ ξεκινήσετε την κατανάλωση Cordyceps συμβουλευτείτε έναν ιατρό ή βοτανολόγο που εμπιστεύεστε. 

Παρενέργειες

Eφ’ όσον τηρείται η συνιστώμενη δοσολογία, το Cordyceps είναι ασφαλές και χωρίς παρενέργειες. Ωστόσο, σε ορισμένες κλινικές μελέτες έχουν αναφερθεί ήπιες αντιδράσεις, όπως διάρροια, ξηροστομία και ναυτία.


Γανόδερμα (Ganoderma lucidum)

Το Γανόδερμα το λαμπερό (Ganoderma lucidum) είναι βασιδιομύκητας (basidiomycete macrofungus), που ανήκει στην οικογένεια μυκήτων Polyporacea.
Αναπτύσσεται σε μια ευρεία ποικιλία δέντρων, κυρίως φυλλοβόλα δέντρα π.χ. βελανιδιές, ιτιές κ.ά. Μερικές φορές θα αναπτυχθεί και σε κωνοφόρα δέντρα όπως πεύκα και έλατα. Έχει την τάση να ευδοκιμεί σε εύκρατες περιοχές.
Έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως ως «το μανιτάρι της αθανασίας» στην Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα και άλλες ασιατικές χώρες εδώ και 2000 χρόνια.
Το ganoderma περιγράφεται με τον όρο “Lingzhi ή Reishi” και είναι ένας τύπος μανιταριού, του Ganoderma Lucidum. Η λέξη “Lingzhi”, στα Κινέζικα σημαίνει «βότανο με πνευματική δύναμη» και αναφέρεται επίσης και σαν «το μανιτάρι της αθανασίας»  και στην Ιαπωνία ονομάζεται Reishi (δέκα χιλιάδων χρόνων μανιτάρι). 
Το ganoderma έχει έξι διαφορετικές ποικιλίες με διαφορετικό σχήμα και χρώμα. Κορυφαία από αυτές, θεωρείτε η κόκκινη ποικιλία, που φέρει τα πιο ισχυρά θεραπευτικά αποτελέσματα. 
Από τα πιο αξιόλογα βότανα για τη διατροφή μας, το θεραπευτικό αυτό μανιτάρι χρησιμοποιείτε στην παραδοσιακή Κινεζική ιατρική για πάνω από 4.000 χρόνια και είναι γνωστό σαν ο «Βασιλιάς των θαυματουργών βοτάνων».
Τα αποτελέσματα της χρήσης του καταγράφονται στο ιατρικό κινέζικο σύγγραμμα «Shinnoh Honsohkyo», στο οποίο αναφέρεται πως ανάμεσα σε 365 ιαματικά βότανα, το έλαιο του Ganoderma lucidum, είναι το κορυφαίο και βρίσκεται στην πρώτη θέση, καθώς παρουσιάζει τις περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες.Το μανιτάρι γανόδερμα αποκαλούνταν και «Μυστικό των Αυτοκρατόρων», διότι θεωρούνταν πως η βρώση του εξασφάλιζε νεότητα και μακροζωία και για τον λόγο αυτό, το κατανάλωναν οι βασιλιάδες και ειδικότερα της δυναστείας των Mινγκ.
Τις ευεργετικές του ιδιότητες δεν τις οφείλει στη σάρκα του αλλά στο έλαιό του το οποίο είναι έως και 70 φορές πιο ισχυρό από τη σάρκα και προέρχεται από τους σπόρους του μανιταριού. Αρκεί να αναλογιστούμε πως για την παραγωγή ενός κιλού ελαίου απαιτούνται 1.000 κιλά μανιταριών για να καταλάβουμε πόσο σπάνιο και δυσεύρετο μπορεί να είναι.

Ετυμολογία ονομασίας
Η λατινική λέξη για τα κυρίως φαρμακευτικά είδη, «Lucidum», σημαίνει  «λαμπερό»  ή «φωτεινό». Ουσιαστικά, το ίδιο σημαίνει και το όνομα του γένους Ganoderma, το οποίο προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις: γανός (=λαμπερός) και η λέξη δέρμα (derma) δηλαδή λαμπερό δέρμα.

                                                                          
Προσαρμογόνο βότανο
Τα προσαρμογόνα βότανα παρέχουν αυτό ακριβώς που χρειάζεται το σώμα εκείνη τη στιγμή. Για παράδειγμα, ένα προσαρμογόνο βότανο κατάλληλο για την αρτηριακή πίεση μειώνει τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης σε υπερτασικούς, ενώ μπορεί επίσης να αυξήσει τη χαμηλή πίεση του αίματος. Ομοίως, ένα προσαρμογόνο βότανο κατάλληλο για την αντιμετώπιση των επιπέδων της χοληστερόλης, μπορεί να αυξήσει την καλή χοληστερόλη (HDL-C), χωρίς να αυξήσει και την κακή (LDL-C).

Μόνο 300 βότανα έχουν αναγνωριστεί ως προσαρμογόνα, με το Ganoderma Lucidum να είναι στην κορυφή της λίστας.

Δραστικά συστατικά
Το ganoderma lucidum περιέχει 400 βιοενεργά μικροσυστατικά που επιδρούν θετικά στην ομαλή λειτουργία του οργανισμού και συμβάλλουν αποτελεσματικά στη θωράκισή του από διάφορες παθήσεις. Το «θαυματουργό» αυτό μανιτάρι είναι άλλωστε και η μόνη γνωστή πηγή γανοδερικών οξέων - μιας ομάδας τριτερπενίων - τα οποία έχουν παρόμοια μοριακή δομή με τις στεροειδείς ορμόνες και βοηθούν σημαντικά στη μείωση της πίεσης του αίματος και της «κακής» χοληστερόλης. Επίσης, η πλούσια σύστασή του σε πολυσακχαρίτες, μονοσακχαρίτες, αλκαλοειδή, κουμαρίνη, τανίνη κ.ά. του προσδίδει ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι ακόμα πλούσιο σε εργοστερόλες, μανιτόλη, ακόρεστα λιπαρά οξέα, αμινοξέα, πρωτεΐνες, βιταμίνες και μέταλλα, συστατικά δηλαδή που θωρακίζουν τον οργανισμό από διάφορες ασθένειες.
Πέραν όσων ήδη έχουμε αναφέρει, περιέχει επίσης σπάνιους πολυσακχαρίτες που συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγής μορίων RNA και DNA στο μυελό των οστών όπου δημιουργούνται τα κύτταρα Β και Τ. Εχει αποδειχθεί ότι αυτοί οι δύο τύποι κυττάρων παίζουν καθοριστικό ρόλο για την υγεία και τη μακροζωία καθώς θωρακίζουν τον οργανισμό από ιούς και λοιμώξεις. Σύμφωνα με την κινεζική ιατρική, το ganoderma lucidum επιδρά θετικά στην πρόληψη των καρδιακών παθήσεων, στη θεραπεία της αϋπνίας, του άγχους και της κατάθλιψης, στην καταπολέμηση της ανδρικής ανικανότητας, στη μείωση της χοληστερόλης, την υπέρταση και την υπόταση, στις παθήσεις που σχετίζονται με το ήπαρ. Βελτιώνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, καταπολεμά τις αλλεργίες, παρουσιάζει αντιοξειδωτική και αντικαρκινική δράση, βελτιώνει τα συμπτώματα της αρθρίτιδας και της εμμηνόπαυσης.
Η πληθώρα των συστατικών που περιέχει το καθιστούν ένα πολύ ισχυρό αντιιικό που θωρακίζει το ανοσοποιητικό, ειδικά αυτή την εποχή που οι ιώσεις και οι ασθένειες βρίσκονται σε έξαρση.
Επίσης, επιδρά θετικά στη φυσική φθορά του χρόνου και αναδεικνύεται ως το καλύτερο ελιξίριο μακροζωίας, αφού ενεργοποιεί τη φυσική διαδικασία διατήρησης της νεότητας, συμβάλλει στην καθυστέρηση της πρόωρης γήρανσης των κυττάρων και βοηθά στην πνευματική διαύγεια και τη ριζική αναζωογόνηση του οργανισμού.

Καρδιαγγειακό σύστημα
Τα γανοντερικά οξέα, που βρέθηκαν στο Ganoderma lucidum, προκαλούν μείωση της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης, αλλά και παρεμπόδιση της πήξης του αίματος.

Ανοσοποιητικό σύστημα
Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι οι πολυσακχαρίτες του G. lucidum διαφοροποιούν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, τόσο in vivo και in vitro. Οι ανοσο-ρυθμιστικές επιπτώσεις των πολυσακχαριτών του G. lucidum συμπεριλαμβάνουν την προώθηση της λειτουργίας των αντιγόνο-παρουσιαστικών κυττάρων, του συστήματος μονοπύρηνων-φαγοκυττάρων, τη χημική και κυτταρική ανοσία. Έτσι, μπορούν να χρησιμοποιούνται για το άσθμα, δερματίτιδα, βρογχίτιδα, ρευματισμούς, επιπεφυκίτιδα κ.α.

Αρθρίτιδα
Το Reishi βοηθά στο να εμποδίσει να μειώσει τον κίνδυνο και να πολεμήσει την ρευματοειδή αρθρίτιδα. Αυτό διότι υπάρχει παράλληλη δράση των τριτερπένιων, του οργανικού γερμάνιου και των ρυθμιστών του ανοσοποιητικού που επιτρέπουν τον έλεγχο των φλεγμονών το ανοσοποιητικό σύστημα προσαρμόζεται ανάλογα.


Άσθμα
Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του γερμάνιου, των τριτερπενιών επιτρέπουν την χαλάρωση των μυών που υποστηρίζουν τους βραγχικούς σωλήνες ελαττώνοντας την δριμύτητα από το άσθμα. Επιπρόσθετα στην επίδραση των ανοστροποποιητικών συστατικών του εμποδίζουν την εκδήλωση των αναταραχών.

Αυτοάνοσες ασθένειες
Χάρις στην δράση της λεντινάνης και των άλλων πολυσακχαρίτων όπως η β-γλουτάνη ρυθμίζουν την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματός μας και επιπλέον καταπολεμούν ασθένειες όπως η ψωρίαση, η λευκή, ο λύκος, η αρθρίτιδα κλπ.

Γαστρίτιδα
Χάρις στα θαυμάσια συστατικά που περιέχει το μανιτάρι, καταπολεμά με αποτελεσματικότητα το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Ειδικότερα τα κύτταρα του στομάχου δουλεύουν καλύτερα χάρις στην διαδραστικότητα των συστατικών του που ελέγχουν την έκκριση οξέων.

Ηπατική λειτουργία και επίπεδα γλυκόζης αίματος
Το G. lucidum ασκεί ηπατοπροστατευτική δράση (in vivo) και δραστηριότητα έναντι του ιού της ηπατίτιδας Β σε ποντίκια (in vitro). Τα γανοντερικά οξέα αναστέλλουν τη σύνθεση χοληστερόλης σε ανθρώπινα ηπατικά κυτταρικά in vitro, οπότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα. Σε ένα ζωικό μοντέλο, το εκχύλισμα G. lucidum φάνηκε ότι έχει ευεργετικά αποτελέσματα στη θεραπεία σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (T2DM), με τη μείωση των επιπέδων γλυκόζης του ορού, λόγω καταστολής της έκφρασης του γονιδίου για την ηπατική φωσφο-ενολο-πυροσταφυλική καρβοξυ-κινάση (PEPCK).

Νευρικό σύστημα
Το εκχύλισμα Ganoderma lucidum (GLE) μείωσε σημαντικά τη λανθάνουσα κατάσταση ύπνου, αύξησε το χρόνο ύπνου, τον non-REM χρόνο ύπνο σε αρουραίους που έλαβαν pentobarbital. Φαίνεται ότι το GLE ασκεί υπνωτική δράση όμοια-βενζοδιαζεπίνης, τουλάχιστον εν μέρει. Χρησιμοποιείται επίσης για ένα μεγάλο αριθμό των ψυχιατρικών και νευρολογικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων μυϊκών νόσων, ανορεξίας και αδυναμίας μετά από μακρά ασθένεια.

Καρκίνος
Το Ganoderma lucidum, σε επιθετικές μορφές καρκίνου, ενισχύει την επιφάνεια του καρκινικού κυττάρου και εμποδίζει την εξάπλωση. Εμποδίζει το σχηματισμό θρόμβων, βοηθώντας τη δράση της φαρμακευτικής θεραπείας, σε τοπικό επίπεδο. Μειώνει τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας και αυξάνει την αποτελεσματικότητά της σε συνδυασμό με άλλα αντικαρκινικά φάρμακα. Ομαλοποιεί επίσης τις άλλες λειτουργίες του σώματος, μειώνοντας τις πιθανότητες των άλλων συστηματικών επιπλοκών.

Πάρκινσον
Τα αντιοξειδωτικά του μανιταριού Reishi βοηθούν στο να εμποδιστεί η φθορά κυττάρων του εγκεφάλου που είναι μια από τις αιτίες που οδηγούν στο Πάρκινσον, και αυτοί που καταναλώνουν τακτικά τα μανιτάρια σχεδόν απίθανο να νοσήσουν.



Παρενέργειες
Για μερικές ημέρες, ​​όπου το σώμα καθαρίζεται και αποβάλλει όλες τις τοξίνες. ίσως εμφανιστούν κάποια συμπτώματα αποτοξίνωσης (π.χ. ήπιες πεπτικές διαταραχές, ζάλη και εξανθήματα του δέρματος). Αυτό οφείλεται στην αποβολή των συσσωρευμένων τοξινών και δεν πρέπει να παρερμηνευθεί ως «αλλεργία» ή «παρενέργεια» γιατί είναι φυσιολογικά σημάδια ανάκαμψης και μια ένδειξη ότι το μανιτάρι Γανόδερμα φέρνει αποτελέσματα.
Ωστόσο, να λαμβάνεται με προσοχή από ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμοσχεύσεις οργάνων και χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. 
Λόγω της ικανότητας του να αραιώνει το αίμα, το γανόδερμα θα μπορούσε να προκαλέσει γαστρική αιμορραγία. Για αυτό συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με αιμορραγικές διαταραχές (έλκος, αιμοφιλία) ή που λαμβάνουν αντιπηκτικά φάρμακα. Επίσης μπορεί να προκαλέσει διάρροια και αιματηρές κενώσεις σε συμπληρωματικές δόσεις. Ήπια γαστρεντερική δυσφορία, ναυτία και διάρροια έχει βρεθεί σε ένα μικρό ποσοστό των ασθενών με καρκίνο που λαμβάνουν ganopoly (εκχύλισμα πολυσακχαρίτη από το γανόδερμα).

 Γκίνγκο Μπιλόμπα (Ginkgo Billoba)

To σύγχρονο Γκινγκο Μπιλομπα (Ginkgo Billoba) προέρχεται από τη Κίνα, αλλά είναι κωνοφόρο που καλλιεργείται εντατικά σε περιοχές σε ολόκληρο το πλανήτη. Χαρακτηρίζεται από την ανθεκτικότητα του στο επιβαρυμένο από μόλυνση αστικό περιβάλλον και χρήσιμα μέρη είναι τα φύλλα του. Πάνω από 400 κλινικές μελέτες έχουν γίνει για να διαπιστωθούν οι ιδιότητες του. Πρόκειται για το βοτανο με την μεγαλύτερη συνταγογράφηση παγκοσμίως.
Το Γκίνγκο Μπιλόμπα είναι το αρχαιότερο είδος δένδρου που έχει εντοπισθεί στον πλανήτη. Υπολογίζεται από απολιθώματα ότι εμφανίσθηκε 180-200 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ευδοκιμεί σχεδόν παντού αλλά μετά την περίοδο των παγετώνων περιορίσθηκε στις περιοχές της Βόρειας Κίνας. Στην Ευρώπη και την Αμερική έφτασε τον 18ο αιώνα. Η λέξη Γκίνγκο στην ιαπωνική γλώσσα σημαίνει «ασημένιο βερίκοκο» και προφανώς αναφέρεται στους καρπούς.
Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση αρκετών ασθενειών και όχι άδικα. Μία από τις σημαντικότερες ιδιότητες του Γκινγκο είναι πως βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος σε ολόκληρο το σώμα και βοηθάει σημαντικά στην οξυγόνωση των αιμοφόρων αγγείων. Αυτή η πολύ σημαντική δράση έχει πολλαπλά οφέλη για τον οργανισμό. 





Η καλύτερη οξυγόνωση του εγκεφάλου (καταναλώνει το 20% του συνολικού οξυγόνου) συμβάλει στην αντιμετώπιση προβλημάτων όπως είναι η απώλεια μνήμης, η απώλεια της δυνατότητας συγκέντρωσης και γενικότερα των νοητικών δυσλειτουργιών που συνδέονται κυρίως με τα γηρατειά - συμπεριλαμβανομένης και της νόσου Altzheimer.
Η καλύτερη κυκλοφορία του αίματος στον οργανισμό είναι ιδιαίτερα σημαντική για την καρδιακή λειτουργία και για την ελαστικότητα των αρτηριών. Το Γκινγκο θεωρείται ότι δρα καταλυτικά έναντι του PAF (platelet activation factor) που ευννοεί τις θρομβώσεις του αίματος, τη συγκέντρωση χοληστερίνης και κατά συνέπεια οδηγεί σε αρτηριοσκλήρυνση. Αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το φαινόμενο των «κρύων άκρων» καθώς αποκαθιστά την κυκλοφορία του αίματος σε χέρια και πόδια. Επίσης, το Γκινγκο αναφέρεται και ως «Viagra της φύσης» καθώς θεωρείται ότι βοηθάει στην καλύτερη αιμάτωση των γεννητικών οργάνων και στην αντιμετώπιση του φαινομένου της στυτικής δυσλειτουργίας.
To Γκινγκο παρουσιάζει πολύ ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Οι ginkgolides που περιέχει έχουν αποδειχτεί πως αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά λοιμώξεις και μολύνσεις που οφείλονται σε αλλεργίες καθώς και τις κρίσεις άσθματος ή τα τοξικά σοκ.
Τέλος το Γκινγκο είναι γνωστό για τις αντιγηραντικές του ιδιότητες. Η αντιοξειδωτική του δράση καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες στις οποίες οφείλεται η πρόωρη γήρανση.
Τα κύρια ενεργά συστατικά του Γκινγκο είναι τα φλανοειδή και οι λακτόνες (ginkgolides A, B, and C, bilobalide, quercetin και kaempferol).
Το Ginkgo έχει το μεγάλο πλεονέκτημα πως όταν χρησιμοποιείται στη προτεινόμενη δοσολογία μπορεί να καταναλώνεται μακροχρόνια - χωρίς ανεπιθύμητες παρενέργειες. Δεν πρέπει (χωρίς ιατρική συμβουλή) να καταναλώνεται από άτομα που λαμβάνουν αντι - θρομβωτικά φάρμακα (ακόμη και ασπιρίνη).
Η προτεινόμενη δοσολογία είναι ένα κουταλάκι αποξηραμένου βοτάνου σε μία κούπα βρασμένου νερού (3 φορές την ημέρα).


Ginseng

Το Τζίνσενγκ (Panax ginseng - ginseng chinese) είναι ένα πολυετές φυτό με σαρκώδη ρίζα, το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερα αργή ανάπτυξη και το οποίο ανήκει στην οικογένεια Araliacea . Το Τζινσενγκ (ή Γκινσενγκ) το βρίσκουμε σε ολόκληρο σχεδόν το Βόρειο Ημισφαίριο, τη Βόρεια Αμερική και την Ανατολική Ασία (κυρίως στη Κορέα, τη Βόρεια Κίνα και τη Σιβηρία). Το Panax vietnamensis, το οποίο έχει βρεθεί στο Βιετνάμ, είναι το «Νοτιότερο» Ginseng που υπάρχει.
Η λέξη Τζινσενγκ προέρχεται από το Κινέζικο όρο rénshēn που, σε ελεύθερη απόδοση, μεταφράζεται ως «ανθρώπινη ρίζα» - πιθανότατα η ρίζα ονομάστηκε έτσι επειδή «θυμίζει» τα ανθρώπινα πόδια. Ο Βοτανικός όρος Panax, που προσδιορίζει το γένος, προέρχεται από την Ελληνική λέξη «πανάκεια» και αποδίδεται στον Σουηδό Βοτανολόγο 
Carl von Linné.

Ιστορικά
To Ginseng φαίνεται να ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στη Κίνα πριν από 5.000 χρόνια. Αν και οι επιστήμονες εκτιμούν πως η ρίζα του φυτού αποτέλεσε, σε πρώτη φάση, μόνο τροφή για το πληθυσμό - οι Κινέζοι σύντομα ανακάλυψαν τις αναζωογονητικές, για τον ανθρώπινο οργανισμό, ιδιότητες του.
Μέχρι τον 3ο αιώνα π.Χ. η ζήτηση για Ginseng μεγάλωσε τόσο πολύ, ώστε η ρίζα του φυτού άρχισε να αποτελεί σημαντικό αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής. Περιοχές όπως είναι η σημερινή Κορέα, κατάφεραν να αποκτήσουν πρόσβαση στο πολύτιμο Κινέζικο μετάξι απλά και μόνο συλλέγοντας και προσφέροντας άγριο Ginseng.
Στις αρχές του 17ου αιώνα η ζήτηση για Ginseng έφτασε πλέον σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να ξεκινήσει η εντατική και συστηματική καλλιέργεια του στην Ασία.

Στην Αμερική η πορεία του Ginseng ακολούθησε την ίδια πορεία. Το 1716 ένας ιερέας - έχοντας μάθει για τη ζήτηση για Ginseng στη Κίνα - άρχισε να αναζητεί τη ρίζα στην Αμερικάνικη Ήπειρο. Η ρίζα εντοπίστηκε στο Καναδά και μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα τα «φυσικά αποθέματα» είχαν εξαντληθεί. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεκινήσει και στην Αμερικάνικη Ήπειρο η συστηματική καλλιέργεια του φυτού. Πηγές αναφέρουν πως το (άγριο) Ginseng έφτασε στο σημείο της «εξαφάνισης» του τόσο στην Ασία όσο και την Αμερική.
Τονωτικό
Ιστορικά το Ginseng χρησιμοποιήθηκε από τους Κινέζους για την τόνωση του οργανισμού - η χρήση του σήμερα παραμένει σχεδόν ίδια. Οι Κινέζοι θεωρούσαν πως το Τζινσενγκ «προσαρμόζει» τη δράση του ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ατόμου (προσαρμογενή αποτελέσματα) - λ.χ. θεωρούσαν πως λειτουργεί «ενισχυτικά» σε νεαρούς, υγιείς οργανισμούς, «αναζωογονητικά»  και «τονωτικά» σε ασθενείς και ηλικιωμένους και «κατασταλτικά» σε αδύναμους οργανισμούς που βρίσκονται κάτω από ισχυρό «σοκ».

Το Ginseng είναι ένα από τα λίγα βότανα για τα οποία έχουν γίνει εκατοντάδες, συστηματικές επιστημονικές έρευνες. Από πάρα πολλούς βοτανοθεραπευτές και ερευνητές, θεωρείται σήμερα «ο βασιλιάς των τονωτικών» του φυτικού βασιλείου.
Είναι ένας φυσικός τρόπος τόνωσης της σωματικής και διανοητικής μας ευεξίας. Έτσι, θεωρείται κατάλληλο τόσο για την αντιμετώπιση της φυσικής αδυναμίας και εξάντλησης, όσο και σε περιπτώσεις έντονου άγχους και κατάθλιψης ή σε περιπτώσεις ιδιαίτερα έντονου συναισθηματικού στρες, διανοητικού στρες και νευρικής υπερκόπωσης.
Η βασική του ιδιότητα είναι ότι απομακρύνει τις τοξίνες από τον οργανισμό μας, μεταφέροντας οξυγόνο στα κύτταρα.
Επιπλέον διεγείροντας τους ενδοκρινείς αδένες βοηθά στην απορρόφηση όλων των βιταμινών και μετάλλων. Θεωρείται προληπτικό πολλών παθήσεων και φάρμακο επίσης. Είναι ευεργετικό στην πίεση του αίματος, στη σεξουαλική ικανότητα, στην αϋπνία, σε κάθε είδους αβιταμίνωσης, αναιμίας, σε έλλειψη γλυκόζης κλπ.
Επίσης αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού μας σε όλους τους χημικούς, βιολογικούς παράγοντες και ερεθίσματα που δεχόμαστε καθημερινά και ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Δεν είναι τυχαίο ότι χρησιμοποιείται στην Κίνα από αρχαιοτάτων χρόνων και ονομάζεται «Η ρίζα της ζωής».
Αποτελεί, σύμφωνα με τους βοτανοθεραπευτές, ισχυρό διεγερτικό του οργανισμού καθώς χρησιμοποιείται ακόμη και από αθλητές για τη βελτίωση της απόδοσης τους. Θεωρείται πως βελτιώνει αισθητά τη «ζωντάνια», καθώς ενισχύει ολόκληρο τον οργανισμό - είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε περιπτώσεις ανάρρωσης ασθενών καθώς και σε περιπτώσεις ηλικιωμένων ατόμων που αισθάνονται πτώση της ζωτικότητας τους.
Θεωρείται πολύ αποτελεσματικό σε περιπτώσεις σεξουαλικών δυσλειτουργιών (τόσο σε περιπτώσεις στυτικής δυσλειτουργίας, όσο και σε περιπτώσεις πρόωρης εκσπερμάτισης).
Σε συνδυασμό συνήθως με άλλα βότανα, θεωρείται πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση ασθενειών της καρδιάς, των νεφρών και του κυκλοφορικού συστήματος.
Γενικά, λόγω της υψηλής τονωτικής του δράσης, αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα βότανα και προτείνεται από πολλούς Βοτανοθεραπευτές σε κάθε τύπου θεραπεία. Θεωρείται πως το συγκεκριμένο βότανο «δεν θεραπεύει αλλά τονώνει» - χρειάζεται σε όλες τις θεραπείες όμως, ο οργανισμός να είναι όσο πιο ισχυρός γίνεται για να αυξηθούν οι πιθανότητες θεραπείας του.

Τρόποι χρήσης
Μπορεί να γίνει αφέψημα αν το αφήσετε σε βραστό νερό για περίπου 10 λεπτά (υπολογίστε πως θα χρειαστείτε περίπου 1 κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένου βοτάνου για 1 κούπα ροφήματος).
Σιγοβράζετε 3 γρ. ρίζας σε 2 ποτήρια νερό για περίπου 1 ώρα, στραγγίζετε και πίνετε 1 ποτήρι 2 φορές την ημέρα για 3-4 εβδομάδες.
Μπορείτε, επίσης, να βράσετε τη ρίζα 2 φορές, να κρατήσε­τε το πρώτο αφέψημα μετά από 45 λεπτά περίπου βράσιμο και, αφού αλλάξετε το νερό, να φτιάξετε, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία, άλλη μία δόση.

Παρενέργειες
Γενικά, το τζίνσενγκ θεωρείται ασφαλές βότανο και, μέχρι σήμερα, δεν έχουν διαπιστωθεί βλαβερές επιδράσεις του στον οργανισμό. Ωστόσο πρέπει να είστε προσεκτικοί γιατί σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει νευρικότητα, ευερεθιστότητα, υπερδιέγερση, αϋπνία, πονοκέφαλο, δερματικά προβλήματα (εξανθήματα, φαγούρα), ναυτία, διάρροια, πρήξιμο, ­διαταραχές στην πίεση του αίματος, πόνο στο στήθος.
Δεν πρέπει να καταναλώνεται από άτομα με υπέρταση, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού και σε συνδυασμό με άλλα διεγερτικά. Δεν πρέπει να καταναλώνεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα - μέχρι 1 μήνα σε καθημερινή βάση.
Θα πρέπει να αποφεύγετε η λήψη του από άτομα με χρόνιες και οξείες καρδιαγγειακές παθήσεις, από διαβητικούς και από άτομα που πάσχουν από άσθμα και ψυχιατρικά νοσήματα. H ταυτόχρονη λήψη ginseng με φάρμακα όπως τα ηρεμιστικά, τα αντιπηκτικά, τα οιστρογόνα και τα κορτικοστεροειδή, πρέπει να αποφεύγεται.


Rehmannia glutinosa (Ρεμάνια) (Gān Di Huang)

Η Ρεμάνια είναι ένα από τα 50 θεμελιώδη βότανα που χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική , όπου έχει το όνομα Sheng Di Huang. Συχνά την βρίσκουμε ως GAN Di Huang (Gan που σημαίνει «ξηρά»). Άλλα κοινά ονόματα: Κινέζικη δακτυλίτιδα , dι-huang, Shu di-huang, disui.
Περιγραφή
 Πολυετές φυτό που φθάνει σε ύψος τα 60 εκατοστά, με κολλώδη φύλλα και πορφυρά άνθη. Το φυτό είναι ενδημικό στην Κίνα, την Ιαπωνία και την Κορέα.
Η Ρεμάνια είναι ένα πολυετές φυτό της οικογένειας Phrymaceae Έχει παρόμοια εμφάνιση με την δακτυλίτιδα (Digitalis purpurea). Τα κολλώδη φύλλα της είναι συνήθως στο επίπεδο του εδάφους και τα λουλούδια της μπορεί να έχουν από κίτρινο ως πορφυρό χρώμα. Το φυτό μεταφέρθηκε από την Ασία προς τη Δύση στο δέκατο όγδοο αιώνα και καλλιεργείται κυρίως ως καλλωπιστικό φυτό κήπου στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

Συστατικά
Περιέχει σάκχαρα, φυτοστερόλες και ρεμανίνη.
Τα κυριότερα δραστικά συστατικά της ρεμάνιας είναι τα ιριδοειδή γλυκοσίδια. Ένα από αυτά το catalpol ήταν το πρώτο που ανιχνεύθηκε στο βότανο, και φαίνεται πως η κύρια λειτουργία του είναι να διεγείρει την παραγωγή των ορμονών του φλοιού των επινεφριδίων. Οι ορμόνες αυτές έχουν αντιφλεγμονώδη και εξηγούν τη χρήση της ρεμανίας στη θεραπεία του άσθματος, των ασθενειών του δέρματος και της αρθρίτιδας.

Θεραπευτικές χρήσεις
Η Ρεμάνια είναι ένα από τα πιο σημαντικά κινέζικα βότανα για παθήσεις των νεφρών και των επινεφριδίων. Φαίνεται επίσης να καταπολεμά την καταστολή των επινεφριδίων που προκαλούνται από στεροειδείς ορμόνες και έχει μια παρόμοια επίδραση (ως τονωτικό) στον φλοιό των επινεφριδίων, όπως γλυκόριζα
Ένα χαρακτηριστικό της ρεμάνιας είναι ότι είναι σε μια μικρή ομάδα βοτάνων που χρησιμοποιούνται για αυτοάνοσα νοσήματα όπως ο λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ινομυαλγία και σκλήρυνση κατά πλάκας.
Η Ρεμάνια χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων και την εξέλιξη των ασθενειών αυτών μαζί με άλλα αντιφλεγμονώδη βότανα όπως rehmannia, shemidesmus και Bupleurum. Η ρεμάνια φαίνεται να εμποδίζει την διάχυση της κορτιζόνης στο σώμα με αποτέλεσμα την καλύτερη απορρόφηση των θεραπευτικών ουσιών.
Παραδοσιακά την χρησιμοποιούν στην κινέζικη ιατρική για τις εμβοές και την απώλεια της ακοής . 
Η ρεμάνια μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της στειρότητας και της ανδρικής ανικανότητας όταν λαμβάνεται κατά την αναπαραγωγική ηλικία. Για μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση του πρόωρου γκριζαρίσματος των μαλλιών, την απόπτωση των δοντιών και των μαλλιών, για τους ιλίγγους και για τη νυχτερινή εφίδρωση.

Χρησιμοποιείται με δύο τρόπους, ωμή για χρόνιες παθήσεις στο ήπαρ, όπως ηπατίτιδα και μαγειρεμένη με κρασί για παθήσεις εμμηνόρροιας και ανώμαλου κύκλου. Επίσης θεωρείται πολύτιμο γιατρικό για το γήρας, συντελώντας στην διαδικασία της μακροζωίας.
Η λήψη του μπορεί να εξισορροπήσει ακραίες συμπεριφορές όπως βιαιότητα, επιθετικότητα και υπερβολική σεμνότητα. Πρόκειται για ένα ασφαλές βότανο το οποίο μέχρι να το συνηθίσει ο οργανισμός μπορεί να παρουσιαστούν δυσκοιλιότητα και διάρροια για μερικές μέρες. 

Δοσολογία
Το εύρος της δόσης για την λήψη της ρίζας είναι ευρείας κλίμακας, και διαφέρει ανάλογα με το παρασκεύασμα που χρησιμοποιείται. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται η συμβουλή του γιατρού σας.
Παρενέργειες
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από εγκύους ή θηλάζουσες μητέρες. Το βότανο μπορεί να προκαλέσει χαλάρωση στις κινήσεις του εντέρου και φούσκωμα. Σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, ναυτία και κοιλιακό άλγος.



Suma (Σούμα)



Περιγραφή
To Suma είναι ένα φυτό με βαθύ και πολύπλοκο ριζικό σύστημα, που ευδοκιμεί στα δάση του Αμαζονίου και στις τροπικές περιοχές της Βραζιλίας, του Εκουαδόρ, του Παναμά, της Παραγουάης, του Περού, και της Βενεζουέλας. Από την πρώτη κιόλας καταγραφή του στη βοτανολογία, το 1826, έχει αναφερθεί με πολλά διαφορετικά ονόματα, όπως  «Pfaffia paniculata», «Hebanthe paniculata», και «Gomphrena paniculata».
Το αποκαλούν «το Ginseng της Βραζιλίας». Όπως, λοιπόν, το Ginseng ή το Maca, το Suma ανήκει στην ομάδα των προσαρμοσιογόνων. Βοηθά, δηλαδή, στην ομοιόσταση, στην εσωτερική ισορροπία και στην αρμονία του οργανισμού.
Στη Βραζιλία είναι γνωστό και ως «Para Todo», που σημαίνει «για όλα».

Συστατικά
Το σούμα περιέχει 152 ωφέλιμα στοιχεία για την υγεία καθώς και 19 αμινοξέα.
Περιέχει επίσης: Ηλεκτρολύτες, Ιχνοστοιχεία και Mέταλλα ( σίδηρο, μαγνήσιο, κοβάλτιο, ψευδάργυρο, πυρίτιο), το σπάνιο στην φύση στοιχείο Γερμάνιο,
Βιταμίνες A, B1, B2, E, K, Β5, Φυτοστερόλες (σιγμαστερόλη, σιτοστερόλη),
Σαπωνίνες, Αλαντοίνη και έχει το υψηλότερο περιεχόμενο σε b-ecdysterone, φυτική ορμόνη με αναβολικές ιδιότητες
Περιέχει επίσης τις φυτοορμόνες STIPMASTEROL και SITOSTEROL που συμβάλουν σημαντικά στη μείωση της κακής χοληστερόλης στο αίμα και τονώνουν την καρδιά.


Θεραπευτικές ιδιότητες

Οι γηγενείς της περιοχής του Αμαζονίου χρησιμοποιούν τη ρίζα Suma εδώ και πολλά χρόνια για διάφορους θεραπευτικούς σκοπούς, μεταξύ άλλων και ως γενικό τονωτικό. Το Suma έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως τονωτικό, αφροδισιακό, κατευναστικό και θεραπευτικό βότανο του έλκους από πολλές φυλές Ινδιάνων για τουλάχιστον 300 χρόνια.
Σήμερα, στη βοτανική ιατρική σε όλο τον κόσμο, το Suma θεωρείται προσαρμογόνο βότανο. Ο όρος προσαρμογόνο εισήχθη για πρώτη φορά το 1947 από τον Ρώσο επιστήμονα και σπουδαίο τοξικολόγο Nikolay Vasilievich Lazarev για να περιγράψει: «τη μοναδική δράση κάθε ουσίας  η οποία υποστηρίζει και αυξάνει,όχι-συγκεκριμένα,την αντοχή ενός οργανισμού έναντι των αρνητικών επιρροών" και πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
1. Θα πρέπει να είναι ακίνδυνη και να επιφέρει την ελάχιστη δυνατή διαταραχή στις φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού
2. Θα πρέπει να αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού σε δυσμενείς επιδράσεις μέσω φυσικών, χημικών και βιοχημικών παραγόντων
3. Θα πρέπει να έχει την ικανότητα να ομαλοποιεί τις λειτουργίες του σώματος και να ενισχύει τα συστήματα που επηρεάζονται από το στρες».
Το Suma, σύμφωνα με τεκμηριωμένες έρευνες, ανταποκρίνεται και πληροί όλα αυτά τα κριτήρια.

Το βότανο σούμα και συγκεκριμένα η ρίζα του, είναι πολύ διαδεδομένη στις χώρες της Λατινικής Αμερικής για την καταπολέμηση διάφορων παθήσεων
Έγινε ευρέως γνωστή γιατί την χρησιμοποίησαν αρκετοί Ολυμπιονίκες αθλητές. Το αποκαλούν το Τζίνσενγκ της Βραζιλίας.
Δημιουργεί αύξηση της αερόβιας αντοχής, κυρίως της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας, βοηθάει στην ανάπλαση των μυών, υπερτροφία μυών καθιστώντας το ιδανικό για body building. Τονώνει το ανοσοποιητικό, βελτιώνει την όρεξη, αυξάνει την σεξουαλικη διαθεση και τις επιδόσεις, τονώνει την γονιμότητα και πολλές φορές βρέθηκε αποτελεσματικό σε περιπτώσεις αδυναμίας σπέρματος. Οι σαπωνίνες που περιέχει ενδεχομένως να του προσδίδουν αντικαρκινική δράση, κυρίως στο επίπεδο καθυστέρησης των μεταλλάξεων. Λόγω της αλαντοίνης που περιέχει βοηθά στην επούλωση των πληγών και των τραυμάτων.
Η ρίζα του φυτού είναι διάσημη στο χώρο του αθλητισμού γιατί έχει φυσική αναβολική δραστηριότητα δίχως να έχει τις άσχημες παρενέργειες των φαρμακευτικών παρασκευασμάτων.
Στη Σοβιετική ένωση υπήρξε ο κρυμμένος άσσος στο μανίκι των αθλητών της.
Στην Ολυμπιάδα της Μόσχας που συνέτριψαν αμέτρητα ρεκόρ και πήραν τα περισσότερα χρυσά, ήταν η χρησιμοποίηση της ρίζας Σούμα που έκανε τη διαφορά. Έχοντας σαν συστατικό την αναβολική ορμόνη ΕCDYSTEROID GLUCOSIDES και σε συνδυασμό με μία δίαιτα υψηλή σε πρωτεΐνες μειώνει το λιπώδη ιστό κατά 11% αυξάνοντας ταυτόχρονα το μυϊκό ιστό κατά 8% σύμφωνα με μελέτες Ρώσων επιστημόνων.
Στην Αμερική και σε πολλές χώρες της Ευρώπης δίδεται με συνταγή Γιατρού για χρόνιους πόνους, για τόνωση της λίμπιντο, για ορμονικές διαταραχές και πεσμένα επίπεδα ενέργειας. Βοτανολόγοι το προτείνουν σαν αφροδισιακό μαζί με την επίσης πολύ γνωστή Μάκα σαν το φυσικό υποκατάστατο του βιάγκρα μαζί με χυμό ροδιού. Είναι ιδανικό για τη ρύθμιση των επιπέδων του Σακχάρου ( Διαβήτη 2 ) σε συνδυασμό πάντα με σωστή διατροφή, πριν την εμφάνιση της εμμηνόπαυσης αλλά και κατά τη διάρκεια της αφού ρυθμίζει τις ορμονικές διαταραχές ειδικά των οιστρογόνων, για το στομάχι ( πεπτικά έλκη ) , για τον προστάτη ( καλοήθη υπερπλασία), υπέρταση, βακτηριακές μολύνσεις, ρευματοειδής αρθρίτιδα καθώς και σε σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.


Δοσολογία
1 κουταλάκι του γλυκού την ημέρα για όσους αθλούνται 3-5 φορές την εβδομάδα.
2-3 κουταλάκια την ημέρα για όσους κάνουν καθημερινή προπόνηση κι ειδικά body building, για να έχουν μαξιμουμ υπερτροφία μυών και μεγιστοποίηση δύναμης.

Τρόπος χρήσης
Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σε χυμούς, ζεστά ροφήματα, σούπες, σαλάτες, γιαούρτι, δημητριακά, μούσλι και σε οποιαδήποτε αρτοπαρασκευή ή συνταγή της αρεσκείας σας.

Παρενέργειες
Μέχρι σήμερα δεν έχουν αναφερθεί επίπεδα και κίνδυνος τοξικότητας (εφόσον τηρούνται οι προαναφερθείσες δοσολογίες).
Καλό θα είναι να το αποφεύγουν οι έγκυες κι όσες θηλάζουν


Yin yang huo  (Επιμήδιον)
Epimedium = Rowdy Lamb Herb, Barrenwort, Bishop's Hat, Fairy Wings, Horny Goat Weed ή Yin Yang Huo
Το Horny Goat weed (Epimedium) είναι ένα φυλλώδες αυτοφυές φυτό που συναντάται στις περιοχές με το μεγαλύτερο υψόμετρο στον κόσμο, στα βουνά της κεντρικής και νότιας Κίνας.
Πίσω από το περίεργο όνομα αυτού του φυτού βρίσκεται ένα δοκιμασμένο στο χρόνο αφροδισιακό που βελτιώνει τη στυτική λειτουργία στους άνδρες, αυξάνει τη σεξουαλική επιθυμία στους άνδρες και τις γυναίκες, χαλαρώνει το νευρικό σύστημα και ανακουφίζει από τους πόνους της περιόδου.  
Epimedium : Το φυτικό Βιάγκρα
Γνωστό στην Κίνα με το όνομα Yin Yang Huo, δηλαδή βότανο που εξισορροπεί το Γιν και το Γιανγκ, το οποίο στα αγγλικά εύγλωττα ονομάζεται Horny Goat Weed, δηλαδή «Βότανο του Βαρβάτου Τράγου», χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική πάνω από 2.000 χρόνια. Λέγεται ότι ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν κινέζο κτηνοτρόφο, ο οποίος παρατήρησε ότι τα ζώα παρουσίαζαν αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα μετά από την κατανάλωση του συγκεκριμένου χόρτου που έβρισκαν στο βουνό. Μετά από εκατοντάδες χρόνια χρήσης, οι αφροδισιακές ιδιότητες του φυτού επιβεβαιώθηκαν και επιστημονικά και ο τρόπος δράσης του έγινε καλύτερα κατανοητός. Σήμερα, το horny goat weed κερδίζει δημοτικότητα σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο.
Έρευνα που διεξήγαγε η ομάδα του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μιλάνου Mario Dell’ Agli διαπίστωσε τα εντυπωσιακά αποτελέσματα κατά της στυτικής δυσλειτουργίας που έχει η ικαριίνη, η δραστική ουσία του φυτού Epimedium, η οποία κατά τους ερευνητές έχει σοβαρές πιθανότητες να αποτελέσει τη βάση ενός νέου σκευάσματος που θα ανταγωνιστεί το sildenafil, τη χημική δραστική ουσία του Viagra.
Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι το Epimedium έχει αντίστοιχα αποτελέσματα χωρίς τις ανεπιθύμητες παρενέργειες (εξάψεις, πονοκεφάλους κ.ά.)


 Τρόπος δράσης
Τα φύλλα του φυτού περιέχουν πολυσακχαρίτες, στερόλες και ένα είδος φλαβονοειδών που ονομάζεται icariin. Η ουσία icariin θεωρείται ότι είναι το κύριο δραστικό συστατικό των εκχυλισμάτων του φυτού. Όπως έχει αποδειχθεί η ουσία αυτή έχει κοινούς μηχανισμούς δράσης με φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη δυτική ιατρική για τη θεραπεία της ανικανότητας και τη βελτίωση της σεξουαλικής λειτουργίας. Ειδικότερα, η icariin αναστέλλει την εποικοδομητική δράση της φωσφοδιεστεράσης (PDE5) στα κύτταρα των λείων μυών που καλύπτουν τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν το σηραγγώδες σώμα του πέους. Κατά αυτόν τον τρόπο, προκαλεί τη χαλάρωση των λείων μυϊκών ιστών. Η ακούσια ένταση στους εσωτερικούς ιστούς χαλαρώνει, καθώς το νευρικό σύστημα μετατοπίζει το μεγαλύτερο μέρος της λειτουργίας του από τη συμπαθητική στην παρασυμπαθητική λειτουργία. Όταν συμβαίνει αυτή η αλλαγή, η σεξουαλική λειτουργία αποκαθίσταται στα φυσιολογικά επίπεδα, επειδή το σώμα δεν είναι πλέον σε κατάσταση stress.
Προκαταρκτικές μελέτες σε ζώα δείχνουν ότι μέρος των αποτελεσμάτων που δίνει το Epimedium μπορεί να οφείλεται στην ικανότητά του  να τονώνει τις  ενδοκρινικές εκκρίσεις ενός τύπου ανδρογόνων, που  είναι ουσίες, όπως ανδροστερόνη και η τεστοστερόνη που διεγείρουν και ισχυροποιούν τα  αρσενικά χαρακτηριστικά.
Βοηθά επίσης στην αύξηση του προστάτη και έχει μια δράση στα γεννητικά όργανα παρόμοια με των αρσενικών ορμονών, μπορούν επίσης να αυξήσουν την έκκριση του σπέρματος και βοηθά ακόμα στην επιμήκυνση του ανδρικού μορίου. 
Δεν συστήνεται σε περιπτώσεις πρόωρης εκσπερμάτισης ή υπέρτασης.


Άλλες ιδιότητες
Το Horny Goat Weed λειτουργεί επίσης ως αντιοξειδωτικό, αντικαταθλιπτικό καθώς και διεγερτικό της δραστικότητας των βλαστών των οστών, η οποία συμβάλλει στη θεραπεία της οστεοπόρωσης.
Επί αιώνες έχει χρησιμοποιηθεί για την τόνωση των νεφρών, των αρθρώσεων και του συκωτιού.
Έχει  προσαρμοστικές ιδιότητες και αυξάνει τα επίπεδα της επινεφρίνης, της νορεπινεφρίνης, της σεροτονίνης, της ντοπαμίνης και από την άλλη μεριά μειώνει τα επίπεδα της κορτιζόλης . Ο συνδυασμός αυτός εξισορροπεί το σώμα και μειώνει το αίσθημα κόπωσης αυξάνοντας την ενέργεια και βελτιώνοντας την διάθεση.

Tρόπος χρήσης: Γεμίζετε μία μπουκάλα με τα φύλλα του βοτάνου (π.χ. 100-150 γρ. φύλλα για μία φιάλη 1,5 λίτρου). Στη συνέχεια, προσθέτετε ρακί ή τσίπουρο μέχρι το χείλος του μπουκαλιού. Ανοίγετε το μπουκάλι μετά από μία εβδομάδα. Πίνετε ένα σφηνάκι - το πολύ δύο - πριν από την επαφή. Δεν υπερβαίνετε τη μία δόση το μήνα, ακόμη και αν οι επαφές σας είναι συχνότερες. H δράση του είναι άμεση.


Yohimbe  Γιοχίμπ – Γιοχιμπίνη

(Corynanthe Yohimbe)


Το Γιοχίμπε Yohimbe ( Pausinystalia yohimbe) είναι τροπικό αειθαλές δέντρο της Κεντρικής και Δυτικής Αφρικής, Νιγηρία, Καμερούν, Κονγκό, γνωστό για τις αφροδισιακές και διεγερτικές του ιδιότητες, εξαιτίας της γιοχιμπίνης, ενός αλκαλοειδούς, που υπάρχει στο φλοιό του.
Η γιοχιμπίνη προέρχεται από το εσωτερικό της φλούδας του τροπικού δέντρου της δυτικής Αφρικής Corynanth Yohimbe και αποτελεί ένα γνήσιο αφροδισιακό της φύσης.


Θεραπευτικές ιδιότητες

Είναι ισχυρότατο τονωτικό και αφροδισιακό και  φαίνεται να καταπολεμά την ανδρική ανικανότητα.
Η Γιοχιμπίνη είναι ένα αλκαλοειδές και είναι η κύρια ουσία που περιέχει το φυτό.. Διευρύνει τα αιμοφόρα αγγεία των γεννητικών οργάνων, αυξάνοντας την ροή του αίματος και διεγείρει τα νεύρα. Για την τελευταία ιδιότητα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε περιπτώσεις στυτικής δυσλειτουργίας.
Είναι γνωστό στους κύκλους των αθλητών εδώ και πολλά χρόνια. Στα αθλήματα το Γιοχίμπ χρησιμοποιείται κυρίως λόγω των αναβολικών του αποτελεσμάτων. Το Γιοχίμπ μπλοκάρει τους ειδικούς κυτταρικούς υποδοχείς μέσα από τους οποίους αυξάνονται τα επίπεδα αδρεναλίνης. Η Αδρεναλίνη σας δίνει πιο εκρηκτική δύναμη, αλλά επίσης προλαβαίνει τον μυϊκό καταβολισμό. Επιπλέον, αυξημένα επίπεδα αδρεναλίνης στο αίμα σας επιταχύνουν την μετατροπή των λιπών σε λιπαρά οξέα.
Τα αποτελέσματά του ως αφροδισιακό και ενισχυτικό του οργανισμού το κατέστησαν ένα από τα πιο δημοφιλή συμπληρώματα διατροφής, ενώ νέες έρευνες το παρουσιάζουν να έχει αντιοξειδωτική δράση.
Η Γιοχιμπίνη είναι αποτελεσματική στο να καίει λιπώδη ιστό ο οποίος έχει «ξεμείνει» σε κάποιο σημείο. Βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος βοηθάει στην οξείδωση των λιπαρών στοιχείων και στην επιδιόρθωση των μυών στέλνοντας περισσότερο οξυγόνο και συστατικά όταν το χρειάζεται ο μυς.

Παρασκευή ροφήματος
Χρησιμοποιείται το εκχύλισμα από το φλοιό του για παρασκευή ροφημάτων. Χρησιμοποιείστε 30 γραμμάρια από το φυτό για μισό λίτρο νερό. Βάζετε το φυτό μέσα σε κρύο νερό και τα αφήνετε να βράσουν για 5-10 λεπτά. Το αποσύρετε από τη φωτιά, το αφήνετε για 5-10 λεπτά, και έπειτα το σουρώνετε.

Παρενέργειες
Συνήθως η χορήγηση γιοχιμπίνης γίνεται με την μορφή ταμπλέτας και χρειάζεται συνταγή. Η συνηθισμένη δόση για προβλήματα ανικανότητας είναι 5,4 mg, τρεις φορές ημερησίως, έως 10 εβδομάδες. Αν παρουσιαστούν εμετοί, εφίδρωση, ναυτία, η δόση πρέπει να μειωθεί στο μισό με την ίδια συχνότητα, έως την βαθμιαία αύξηση στην ενδεικνυόμενη τιμή.
Δεν πρέπει να χορηγείται σε ελκωτικούς και ασθενείς καρδιάς ή νεφρών. Επίσης δεν πρέπει να λαμβάνεται με αντιυπερτασική θεραπεία, κλονιδίνη ή άλλα ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά ή φάρμακα ευεξίας.
Το Γιοχίμπε Yohimbe ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές οφθαλμολογικές επιπλοκές, υψηλή αρτηριακή πίεση, αύξηση του καρδιακού ρυθμού, κεφαλαλγία, άγχος, ζάλη, ναυτία, αϋπνία εάν λαμβάνεται σε μεγάλες δόσεις ή για μεγάλες χρονικές περιόδους.