Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ…

Το τρελοκομείο που λέγεται Λευκάδα το καλοκαίρι (και ειδικά Ιούλιο και Αύγουστο) δεν αντέχεται. Αποτελεί τον ορισμό της τρέλας και του παρανοϊκού, είναι το μαρτύριο του ήρεμου ανθρώπου, κατάντησε το βασανιστήριο των κατοίκων της, είναι το άκρον άωτον της ταλαιπωρίας και αποτελεί ένα μέτρο αντοχής.

Αν αντέξεις τούτη την πόλη (και το νησί γενικότερα) Ιούλιο και Αύγουστο, ε! τότε δεν φοβάσαι Χάρο…

Δεν ξέρω αν με αυτά που γράφω εκφράζω τον μέσο πολίτη μα από τις συζητήσεις μου έχω καταλάβει ότι, όσο υπερβολικός και να γίνω, δεν θα καταφέρω να περιγράψω την κατάσταση.
Δεν μπορώ στα αλήθεια να καταλάβω πως ένας μέσος άνθρωπος αποφασίζει να έρθει σε τούτο τον τόπο για τις διακοπές του.
Είναι πανέμορφος, σύμφωνοι. Έχει εκπληκτικές ακτές, βεβαίως. Έχει μοναδικό φυσικό περιβάλλον (μέχρι στιγμής έτσι;), δεν χωρά αμφιβολία. Όμως…
Η γέφυρα έχει καταντήσει σαν τα φανάρια. Ο οδηγός φορές μετράει πόσες φορές άνοιξε η γέφυρα ίσαμε να καταφέρει να περάσει απέναντι ή το χειρότερο να έρθει από απέναντι. Η αναμονή, ότι ώρα και να φτάσεις στο νησί, ξεπερνά το μισάωρο μέσα στο λιοπύρι. Είναι φορές που η ουρά των οχημάτων φτάνει πιο πέρα από τον Άγιο Αντώνιο!
Είναι φανερό πως, αν θέλουμε να μιλάμε για μέλλον, θα πρέπει ΑΜΕΣΑ να δρομολογηθεί ΝΕΑ ΕΙΣΟΔΟΣ στο νησί και δεν μιλώ για τις κάθε είδους προεκλογικές υποσχέσεις, γιατί βαρέθηκα τόσα χρόνια να βλέπω πρωτοσέλιδα εφημερίδων για το θέμα και την άμεση λύση του.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ! Δεν αντέχει ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΔΡΟΜΟΣ τα χιλιάδες αυτοκίνητα που μπαινοβγαίνουν, δεν αντέχουν οι κάτοικοι τόσο θόρυβο και τέτοιο καθημερινό μποτιλιάρισμα.

Ο μοναδικός δρόμος - είσοδος του νησιού, η Γολέμη, έχει καταντήσει αδιάβατη. Κατά μέσο όρο σε ώρες αιχμής χρειάζεσαι 10 -15 λεπτά για να φτάσεις από τον Πόντε ίσαμε το πάρκιγκ. Βλέπετε πέρα από την τρελή κίνηση υπάρχουν και οι ασυνείδητοι οδηγοί, οι … μάγκες και οι ηλίθιοι. Δεν ξέρω σε πια κατηγορία να συμπεριλάβω όσους διπλοπαρκάρουν για να πιούν τον καφέ τους αδιαφορώντας για τα προβλήματα που δημιουργούν, ευχαρίστως όμως, αν είχα την εξουσία, θα τους βούταγα το αυτοκίνητο στη θάλασσα για να … δροσιστεί.
Το πάρκιγκ της ανατολικής παραλίας είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ εδώ και χρόνια μα τον Αύγουστο το να προσπαθήσεις να παρκάρεις σε αυτό είναι και ρίσκο και λαχείο. Εδώ θα δεις τι σημαίνει συμπεριφορά οδηγών, εδώ θα διαπιστώσεις την αδιαφορία της δημοτικής αρχής για το θέμα, εδώ θα καταλάβεις ότι η Τροχαία κλείνει τα μάτια σε εξόφθαλμες παραβιάσεις κάθε κανόνα οδικής και όχι μόνο συμπεριφοράς. Η μοναδική είσοδος στο πάρκιγκ τον περισσότερο καιρό είναι κλεισμένη από αυτοκίνητα, διάδρομος δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια, οι οδηγοί παρκάρουν όπου τους βολεύει με αποτέλεσμα όσοι έχουν παρκάρει εσωτερικά να τραβούν λοταρία για το αν καταφέρουν να βγουν. Δεν θα μιλήσω για την κατάσταση του χώρου (όπως και αυτού στον ΟΤΕ) γιατί μιλώ τόσα χρόνια σε «ώτα μη ακουόντων»…
Στους δρόμους της παραλίας το αδιαχώρητο. Δεν μπορώ να καταλάβω πως δεν έχει απαγορευτεί το παρκάρισμα τουλάχιστον πάνω στον Πόντε !!!, δεν μπορώ να καταλάβω την ανοχή των αρμοδίων για το παρκάρισμα καταμεσής του δρόμου, στον κύκλο και στο τρίγωνο (που κατασκευάστηκαν για να αποφευχθεί το παρκάρισμα), δεν μπορώ να καταλάβω την ανοχή στο διπλοπαρκάρισμα ακόμη και απέναντι ή δίπλα στο Αστυνομικό τμήμα, όχι για να πεταχτεί ο οδηγός δυο λεπτά κάπου, που εν πάσει περιπτώσει είναι κατανοητό, μα για να πιει τον καφέ του, μη και κουραστεί στον ποδαρόδρομο αν παρκάρει κάπου μακριά…Δεν μπορώ, τέλος, να καταλάβω τον τσαμπουκά των οδηγών των τουριστικών λεωφορείων, που επιμένουν, πέρα από κάθε λογική και με την ανοχή των αρχών, να παρκάρουν στο δρόμο μπροστά στο ηρώο.
Η δυτική παραλία αποτελεί «κράτος εν κράτει», για τους μαγαζάτορες που λειτουργούν σε αυτήν. Πεζοδρόμιο δεν υπάρχει ούτε στην πιο τρελή φαντασία του δημάρχου και της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ας πήραν την «ιστορική» απόφαση, στο δημοτικό συμβούλιο (χρήζουν ψυχανάλυσης σίγουρα όσοι την ψήφισαν επειδή πίστευαν ότι θα λειτουργήσει), να κάνουν πεζοδρόμιο το χώρο από την κίτρινη γραμμή στα πλακάκια μέχρι τα πατάρια των καταστημάτων. Για άλλη μια φορά μια απόφαση χάδι, για άλλη μια φορά μια απόφαση – άλλοθι για τα μάτια του κόσμου.
Για το βράδυ να μη μιλήσω καθόλου. ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ έχει τραπεζοκαθίσματα, στα περισσότερά του σημεία. Τον ενοικιάζουν κύριε δήμαρχε μου και κύριοι του Λιμενικού Ταμείου ή αυθαιρετούν; Αν δεν τον ενοικιάζουν πια είναι τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν και ποιες οι άλλες κυρώσεις; Αν τον ενοικιάζουν με ποιο δικαίωμα ένας ολάκερος δρόμος δίδεται βορά στο κέρδος; Θαρρώ παραβαίνετε τα καθήκοντά σας και τους νόμους του κράτους σε κάθε περίπτωση.
Η ξύλινη γέφυρα, σήμα κατατεθέν της πόλης για πολλούς, παραμένει ασυντήρητη και στο μαύρο της το χάλι, για να φτάνει, με τις χιλιάδες φωτογραφίες, σε ολόκληρο τον κόσμο η τσαπατσουλιά και η κακομοιριά μας.
► Οι καταστηματάρχες της παραλίας και όχι μόνο έχουν ασυλία με τα σκουπίδια. Δεν καταδέχονται να πάνε τις σακούλες τους στους κάδους όπως οι υπόλοιποι κάτοικοι, μη και περπατήσουν οι υπάλληλοι εκατό μέτρα και κουραστούν. Αφήνουν (οι περισσότεροι) τα σκουπίδια τους έξω από τα μαγαζιά τους για να τα περιμαζέψουν από εκεί, μετά την επιδρομή από τις γάτες ίσως και με όποιο αποτέλεσμα έχουν κάποιες σκισμένες σακούλες…
Γιατί κύριε δήμαρχε;
Εμείς που περπατάμε διακόσια τόσα μέτρα για να πάμε στον κάδο είμαστε δεύτερης κατηγορίας πολίτες;
Ε! λοιπόν θα αφήνω και εγώ τα σκουπίδια μου έξω από την πόρτα μου και αν δεν περισυλλέγονται θα καταφύγω στις αρμόδιες αρχές. Πληρώνω και εγώ δημοτικά τέλη και τέλη καθαριότητας θαρρώ…
Και κάτι άλλο. Οι περισσότερες σακούλες ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΑ ΥΛΙΚΑ. Γιατί κύριε αντιδήμαρχε τόσο γυαλί, τόσο αλουμίνιο και τόσο πλαστικό να πηγαίνουν τη χωματερή; Γιατί να μαζεύω εγώ και ο κάθε πολίτης σπυρί - σπυρί τα ανακυκλώσιμα και τα μαγαζιά να τα ρίχνουν στη χωματερή;
Είναι οικολογική συνείδηση αυτή που έχετε και εσείς και ορισμένοι καταστηματάρχες; Πως περηφανεύεστε για τα αποτελέσματα της ανακύκλωσης όταν δεν βλέπετε το οφθαλμοφανές και δεν κάνετε το αυτονόητο;




► Η πόλη μύριζε όλο το καλοκαίρι σκατουλίλα. Φταίει η αποκατάσταση του ΧΑΔΑ, φταίει η εκσκαφή για το διοικητήριο, φταίει που οι κάδοι παραμένουν άπλυτοι για χρόνια,

Φταίει το κακό το ριζικό μας;
Φταίει ο Θεός που μας μισεί;
Φταίει το κεφάλι το κακό μας;
…………………………………..
ποιος φταίει…, ποιος φταίει…
κανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το πε ακόμα…


Δημοτική τουαλέτα δεν υπάρχει πουθενά! Είναι αδιανόητο στον αιώνα που ζούμε, οι χιλιάδες επισκέπτες να καταφεύγουν στα δέντρα του, ο Θεός να το κάνει, πάρκου ή στην καλύτερη περίπτωση, στα γύρω καφενεία. Είναι απαράδεκτο ηλικιωμένοι άνθρωποι που κατεβαίνουν από τα χωριά, στον Άγιο Μηνά ή στο Μαρκά π.χ. να ψάχνουν απελπισμένα ένα χώρο «ανακούφισης». Είναι ντροπή να σε ρωτούν τουρίστες που υπάρχει τουαλέτα και να σηκώνεις με νόημα τους ώμους σου ή να κατεβάζεις το κεφάλι και να ντρέπεσαι να τους απαντήσεις.

Οι παραλίες τελούν υπό κατάληψη.
Η υπέροχη ακτή που λέγεται Κάθισμα έγινε, για άλλη μια φορά, βορά στα χέρια καταπατητών, κερδοσκόπων και μεροκαματιάρηδων, πώς να ξεχωρίσεις ποιος είναι ποιος…
Εφτά με οκτώ ευρώ η ξαπλώστρα, ανεξέλεγκτος ο αριθμός τους, απόδειξη δεν κόβεται, βάλτε με το νου σας… Δούλευε φουκαρά στην οικοδομή και στα χωράφια για να βγάλεις σε ένα χρόνο (αν τα βγάλεις) όσα αυτοί σε ένα μήνα…Άντε νέε μου, πάρε δέκα πτυχία και δεκαπέντε μεταπτυχιακά, μάθε κάμποσες ξένες γλώσσες, φτάσε στα όρια της παράκρουσης, για να καταφέρεις να βρεις δουλειά ανασφάλιστη και των 600 ευρώ…
Ο δήμος της Λευκάδας θα κάνει δημοπρασία λέει, για να αποφασίσει σε ποιόν θα παραχωρήσει χώρο για ξαπλώστρες και ομπρέλες. Τελείωσε ο Αύγουστος, θαρρώ κατά το χειμώνα θα προχωρήσει ο διαγωνισμός. Υπάρχουν και οι Αλκυονίδες ημέρες άλλωστε…Υπάρχουν και οι εκλογές και κάθε απόφαση κάνει τζιιιζ! Δυο χρόνια δεν έχει εισπράξει δραχμή από τις παραλίες…
Ξύλο που θέλουμε όλοι μας…
► Μιας και αναφέρθηκα στο Κάθισμα. Τι γίνεται αλήθεια με τον περίφημο περιφερειακό του Καλαμιτσίου; Τι μαγειρεύεται τόσα χρόνια και γιατί δεν προχωρεί; Ποια συμφέροντα, θεμιτά ή όχι, αλλάζουν τις μελέτες και στενεύουν (στα χαρτιά πάντα γιατί έργο δεν βλέπω να γίνεται) ένα δρόμο τόσο αυτονόητα απαραίτητο; Ως πότε τούτο το χωριό θα στριμώχνεται και θα πνίγεται (όπως και η Εξάνθεια) από τον ένα και μοναδικό στενό δρόμο του; Τι σόι τουρισμό θα αποκτήσει με τέτοιες συνθήκες;
Οι παραλίες δεν καθαρίζονται. Για να βρεις κάδο σε παραλία πρέπει να κρατάς κιάλια, για να βρεις πλαστικό μπουκάλι, πάμπερ, τενεκεδάκι, προφυλακτικά, σύριγγες, καρπουζόφλουδες, αποτσίγαρα και ότι άλλο φανταστείς, αρκεί να ρίξεις μια ματιά. Το τεράστιο θέμα είναι ότι ούτε αυτοί που ζουν από τις παραλίες καθαρίζουν το… «μαγαζί τους»!!! Το τεράστιο πρόβλημα είναι ότι ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΙΔΕΙΑ όλοι μας και το χειρότερο ότι, όταν βλέπουμε το βρωμιάρη, δεν του κάνουμε καμιά παρατήρηση μπας και τον … προσβάλουμε!
Οι δρόμοι, κυρίως οι αγροτικοί και περιφερειακοί είναι ένας απέραντος σκουπιδότοπος. Όσο είναι Άνοιξη το πρόβλημα το κρύβουν τα χορτάρια. Όταν τα χορτάρια στις άκριες των δρόμων κοπούν, εμφανίζονται κάποια άνθη που λέγονται πλαστικά μπουκάλια και ποτήρια. Μάτσα – μάτσα, χρωματιστά ή όχι αποτελούν σπάνιο θέαμα και σαν τέτοιο δεν τολμά κανένας δήμαρχος να το στερήσει από τούς επισκέπτες…
Η αισθητική του τόπου έχει φτάσει στο κόκκινο. Δεν υπάρχει μέτρο, δεν υπάρχει κανόνας, δεν υπάρχει έλεγχος. Ο καθένας χτίζει όπου και όπως τον βολεύει. Βγάλαμε από τα κοτέτσια τα κοκόρια και τις κότες για να βάλουμε τουρίστες !!!
Δεν ξέρω αν υπάρχουν νόμοι που δεν εφαρμόζονται ή απλώς δεν υπάρχει σχέδιο και κανόνας, αδερφέ μου όμως ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ!

Το νησί έχει βαριά βιομηχανία τον τουρισμό, έτσι, καλώς ή κακώς, διάλεξε να ζήσει, άρα ΟΦΕΙΛΕΙ να προσέχει το προϊόν που πλασάρει. Υπάρχει έστω και ένας λογικός άνθρωπος να υπερασπιστεί την αισθητική που έχει διαμορφωθεί στο τοπίο και στις κατασκευές; Υπάρχει έστω και ένας λογικός άνθρωπος να μας βεβαιώσει ότι, με το ρυθμό που καταστρέφουμε τον τόπο, θα έχουμε τουρισμό μετά από πέντε – δέκα χρόνια; Μιλώ για τουρισμό, όχι για επισκέπτες του Σαββατοκύριακου που το μόνο που αφήνουν είναι τα σκουπίδια τους…
Η παροχή υπηρεσιών δεν είναι δα και η καλύτερη. Οι λογής «αρπακολλατζήδες» κερδοσκόποι, καταστρέφουν με τη συμπεριφορά τους το μόχθο δεκάδων σωστών επαγγελματιών, οι οποίοι με τη σειρά τους δεν συνασπίζονται προκειμένου να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Η ένωση ξενοδόχων, οι εμπορικοί σύλλογοι και άλλα πρωτοβάθμια σωματεία θα έπρεπε θαρρώ να δέχονται τα παράπονα των επισκεπτών και να καταδιώκουν τους απαράδεκτους «συναδέλφους» τους.
►…
►…

Ας σταματήσω κάπου εδώ γιατί όσα και αν γράψω, (για το δήμο της Λευκάδας μόνο έτσι;) πάλι λίγα θα είναι. Έχω μόλις επιστρέψει από την μαγευτική ηρεμία του Καστού και θέλω να διατηρήσω την ηρεμία που κέρδισα εκεί.
Για τον Καστό, τις ομορφιές και τα προβλήματά του στο επόμενο σημείωμα. Ελπίζω…

28/8/2009

1 σχόλιο:

Τhodoris είπε...

Ο όρος παράκρουση που τιτλοφορείται το κείμενο του ΚΟυ Νικητάκη ως κατάσταση , είναι ένα από τα ίδια ( προσπεφυκότα) του συγκεκριμένου τρόπου ζωής του συγκεκριμένου χωρικά οικιστικού μορφώματος ( ως πόλη) της Νήσου Λευκάδος.
Υπάρχουν και άλλα ιδιώματα που συμπαρομαρτούντα ορίζονται από τον συμβολισμό ( μορφή και περιεχόμενο)της φωτογραφίας που συνοδεύει το κείμενο τούτο.
Τα ιδιώματα αυτά είναι ιστορικά εγγενή και αρπάζουν ( όπως την γρίππη) αρχικά ως επίκτητα , όποιον επήλυδα αποφασίσει να κατοικίσει στον συγκεκριμένο αυτό οικιστικό ιστό της πόλης-πρωτεύουσας της Νήσου. Και στην πορεία ενσωματώνονται ως εγγενή. Και αυτή είναι η τελεσμένη εντελέχεια για την ιστορική συνέχεια του συγκεκριμένου οικιστικού ιστού της χώρας ( πρωτεύουσας της Νήσου).