Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΠΕΜΠΤΗ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2002

Ομιλητές:
- Ευάγγελος Βενιζέλος - Υπουργός Πολιτισμού
- Λευτέρης Παπαδόπουλος - Δημοσιογράφος, Ποιητής
- Γιώργος Νταλάρας
- Γρηγόρης Μπιθικώτσης

ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρουσία σας. Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί έχουμε σήμερα μαζί μας στο Υπουργείο Πολιτισμού τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Χαίρομαι επίσης για την παρουσία του Λευτέρη Παπαδόπουλου και όλων των σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών που πήραν την πρωτοβουλία να τιμήσουν το Γρηγόρη Μπιθικώτση, τιμώντας στο πρόσωπό του βέβαια και τον ίδιο τον συλλογικό εαυτό τους. Είμαι βέβαιος πως στη συνείδησή τους ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης εκφράζει μια ιδανική στάση, την ιδανική στάση του Έλληνα τραγουδιστή και του Έλληνα δημιουργού απέναντι στην ελληνική μουσική.
Το Υπουργείο Πολιτισμού χαίρεται γιατί έχει την ευκαιρία να τιμήσει τον Γρηγόρη Μπιθικώτση με τη συναυλία αυτή και με μία ειδική τιμητική διάκριση που θα του απονεμηθεί. Πραγματικά λυπάμαι γιατί δεν είχαμε ώς τώρα την ευκαιρία να το κάνουμε αυτό νωρίτερα και με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση. Και θεωρώ πως αυτή η εκδήλωση είναι η πρώτη μιας σειράς εκδηλώσεων, που αρμόζουν στο μέγεθος που λέγεται Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Ο Γρηγόρης κατέχει μία διακριτή και εξαιρετικά σημαντική θέση στην ιστορία της ελληνικής μουσικής όχι μόνον ως τραγουδιστής, γιατί αυτό είναι σχεδόν αυτονόητο για όλους μας, αλλά και ως συνθέτης που είναι μια ιδιότητα που θέλω να την τονίσω. Άλλωστε έχουμε απολαύσει όλοι μας τα τραγούδια του.
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης είναι νομίζω ένας λαϊκός και αυθεντικός άνθρωπος, που έχει ερμηνεύσει ίσως τα πιο λόγια και τα πιο σημαντικά μουσικά έργα. Και αυτή η διασταύρωση ανάμεσα στην αυθεντικότητα του λαϊκού ανθρώπου και την υψηλή ποιότητα του ποιητικού και του μουσικού λόγου είναι μια αξεπέραστη εισφορά που οφείλουμε στον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Θα ήθελα κι εγώ να πω πάρα πολλά ως ένας από εσάς για το τι σημαίνει ο Μπιθικώτσης στη μουσική ιστορία του τόπου. Θεωρώ όμως ότι τα λόγια μου είναι πολύ φτωχά και είναι και αναρμόδια λόγια, όταν έχουμε εδώ ανθρώπους οι οποίοι μπορούν να μιλήσουν με τεκμηρίωση και με βιώματα για τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Γι' αυτό θα παρακαλέσω τον Λευτέρη Παπαδόπουλο να πάρει την πρωτοβουλία να μας παρουσιάσει την εκδήλωση αυτή και να πει και τα αρμόζοντα για τον Γρηγόρη, διότι εγώ θεωρώ ότι καμιά φορά ο λόγος μας ηχεί πολύ συμβατικός και πολύ στερεότυπος όταν εκφραζόμαστε για ανθρώπους που έχουν δώσει τη ζωή τους και δίνουν τη ζωή τους για το σημαντικότερο ίσως στοιχείο του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού που είναι το ελληνικό τραγούδι.

Λ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Γεια χαρά. Είναι η πρώτη φορά που ένα επάγγελμα τόσο δύσκολο και σκληρό, όπως είναι το επάγγελμα των τραγουδιστών, παίρνει μια τόσο σπουδαία πρωτοβουλία: να τιμήσει ένα δικό του άνθρωπο. Δεν συνέβη ποτέ στο παρελθόν.
Οι τραγουδιστές είναι ζώα εγωιστικά, σκληρά, διαγκωνίζονται, χτυπιούνται μεταξύ τους. Κι αυτό συμβαίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια από την εποχή που αρχίζει το ελληνικό τραγούδι. Εδώ όμως αυτή τη φορά όλοι οι τραγουδιστές έγιναν μια γροθιά για να τιμήσουν τον μέγα, τον πρώτο, τον σημαντικό, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Γιατί ο Μπιθικώτσης, όπως πολύ σωστά είπε ο Υπουργός Πολιτισμού, είναι μια ακραία περίπτωση ενός λαϊκού ανθρώπου ο οποίος είπε, τραγούδησε τα πιο λόγια πράγματα και τα έφερε στον ελληνικό λαό.
Δεν είναι όμως μόνο οι τραγουδιστές, είναι και ο Βενιζέλος. Ο Βενιζέλος δεν είναι Υπουργός Πολιτισμού. Θα μπορούσε να είναι και ένας άλλος Υπουργός Πολιτισμού. Ο Βενιζέλος είναι ένας διανοούμενος, ένας καθηγητής Πανεπιστημίου, ένας συγγραφέας. Είναι πολύ μεγάλη η τιμή που γίνεται στον Γρηγόρη Μπιθικώτση και απ΄ αυτόν τον άνθρωπο. Αυτόν τον σημαντικό άνθρωπο που κάθεται δίπλα μου.
Η πρωτοβουλία γι' αυτή την εκδήλωση άρχισε από τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Γιώργο Νταλάρα πρωτίστως και είχε βέβαια μέσα της το Γρηγόρη τον Μπιθικώτση. Δεν πρέπει εδώ να παραλείψω την Αννούλα την Νταλάρα, που όλο το φορτίο μιας εκδήλωσης τεράστιας όπως είναι αυτή, το πήρε στην πλάτη της.
Εγώ δεν έκανα τίποτα. Θα πω πέντε κουβέντες τη Δευτέρα. Οι άλλοι τραγουδιστές είπαν ομόθυμα το "ναι". Αλλά όλο το φορτίο το κουβάλησε στην πλάτη της η Αννούλα και την ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εκείνο που θέλω να πω σ' εσάς -και νομίζω ότι αυτό κυρίως πρέπει να γράψετε και σας το λέω εγώ διότι είμαι συνάδελφός σας και πολύ παλιός- είναι ότι ο κόσμος δεν ξέρει που προπωλούνται τα εισιτήρια. Δεν ξέρω αν αυτό είναι ευθύνη δική μου ή κάποιων άλλων, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο κόσμος δεν ξέρει που πωλούνται τα εισιτήρια.
Άρα το πρώτο που πρέπει να γραφτεί και να γραφτεί έντονα είναι αυτό. Μετά αυτά που είπε ο υπουργός Πολιτισμού και μετά όσα πούμε εδώ. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εγώ ευχαριστώ τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και για την αγάπη του πρωτίστως, την οποία έτσι πολύ απλόχερα μας δίνει. Στο φάκελο που έχετε πάρει υπάρχουν όλα τα στοιχεία αυτά, να μην τα επαναλάβω. Ήθελα απλώς να μνημονεύσω τα ονόματα των καλλιτεχνών που συμμετέχουν τιμώντας και τους ίδιους.
Την κα Αλεξίου, την κα Γαλάνη, τον κ.Καλογιάννη, τον κ.Κότσιρα, τον κ.Μακεδόνα, τον κ.Μαχαιρίτσα, τον κ.Μητροπάνο, τον κ.Μιτσιά, τον κ.Μπάση, τον Γιώργο Νταλάρα που θα τον παρακαλέσω να πει και δυο λόγια, την κα Πάνου, τον κ.Παπακωνσταντίνου, τον κ.Πάριο, τον κ.Ρέμο, την κα Σουλτάτου, τον κ.Τερζή, την κα Τσαλιγοπούλου, τον Νίκο Κούρο που επιμελείται της ορχήστρας και τον κ.Σούλη που έχει την ευθύνη για το οπτικοακουστικό υλικό.
Και επίσης να μνημονεύσουμε ότι την αφίσα την οφείλουμε στον Αλέκο Φασιανό και την έχει φιλοτεχνήσει ο Δημήτρης Αρβανίτης.

Λ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Στην ομάδα που είναι στον πυρήνα της οργάνωσης ξέχασα να σας πω και τον Γιάννη Πάριο.

ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Πριν δώσω το λόγο στον ίδιον τον Γρηγόρη, θα παρακαλέσω τον Γιώργο Νταλάρα να μας πει δυο λόγια.

Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ: Έχω τη χαρά, τη μεγάλη χαρά, να με θεωρεί ο πιο σημαντικός δάσκαλος της μουσικής μου διαδρομής φίλο του. Το λέει εδώ και πάρα πολλά χρόνια και το πιστεύει. Και πιστεύω ότι είναι αλήθεια αυτό, γιατί είναι ο πιο μακρινός φίλος που έχω στον χρόνο. Με ξέρει από σχεδόν λίγες μέρες μετά την γέννηση μου επειδή ήταν φίλος του Λουκά, του πατέρα μου. Μου έχει πει και ορισμένες ιστορίες, που κατ' ανάγκη κάποιες στιγμές με κρατούσε, όταν ήμουν μικρό παιδί.
Λοιπόν, έχουμε μια φιλία όσο είναι και η ηλικία μου και θέλω να σας πω ότι ίσως αυτό δεν έχει τόση σημασία. Σημασία έχει να έχεις ένα φίλο σαν τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, να αντέχει αυτή η φιλία 50 τόσα χρόνια, έστω και χωρίς συνείδηση τα πρώτα χρόνια, αλλά όλα τα επόμενα χρόνια να συνεχίζεις να εκτιμάς, να σέβεσαι και να θεωρείς δάσκαλο σου έναν άνθρωπο και μάλιστα μέσα στον χώρο του τραγουδιού. Τον περιέγραψε λίγο ο Λευτέρης, προηγουμένως, με ένα υπερβολικό τρόπο, αλλά σ' αυτό τον χώρο όντως δυσκολεύεσαι να εκτιμάς για τόσα πολλά χρόνια κάποιους ανθρώπους.
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης είναι ένας άνθρωπος αξιοπρεπής, ένας άνθρωπος που μας άνοιξε τους δρόμους. Του χρωστάμε πάρα πολλά πράγματα σ' αυτό. Είπε προηγουμένως και ο κ. Βενιζέλος ότι είναι ένας άνθρωπος που κρατάει τα δύο άκρα. Μίλησε για το λόγιο μέρος, εγώ θα ήθελα να προσθέσω το εξής.
Ο Μπιθικώτσης στο ένα χέρι κρατάει τον Βαμβακάρη, γιατί δούλεψε μαζί του, και στο άλλο τον Σεφέρη. Αυτό από μόνο του, ναι, είναι ένα φαινόμενο. Τον Σεφέρη και τον Ελύτη. Και από την άλλη μεριά, πορεύτηκε σε όλη του την ζωή με όλους αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους της λαϊκής μας μουσικής διαδρομής. Μιλάω για τον Τσιτσάνη, για τον Παπαϊωάνου και όλους τους μεγάλους.
Ε, δεν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Είναι ίσως το πλέον ιστορικό πρόσωπο που υπάρχει αυτή την στιγμή στην Ελλάδα. Και είναι πολύ σημαντικό που το Υπουργείο Πολιτισμού αποφασίζει, τώρα που είναι εδώ δίπλα μας και θα το χαρεί και εκείνος, να τιμήσει τα 80 του χρόνια. Για μένα είναι μεγάλη τιμή, χαρά και θέλω να σας πω ότι παρ' ότι οι συνάδελφοι μας σήμερα, ίσως λόγω των υποχρεώσεων τους, λόγω του ξενυχτιού, δεν μπόρεσαν να ΄ρθουν, όμως σε όσους ζητήθηκε είπαν όλοι αμέσως "ναι", ακόμα και αυτοί που απουσιάζουν. Γι' αυτό να τους θεωρείται ωσεί παρόντες, διότι όσοι λείπουν είτε είναι στο εξωτερικό είτε παίζουν κάπου αλλού. Γι' αυτό δεν είναι εδώ. Αυτό τα δείχνει όλα, δείχνει την αγάπη, τον σεβασμό προς το πρόσωπο του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Ευχαριστώ πολύ.

ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ο Γρηγόρης είναι 6.000 ετών, είναι όσο και οι χιλιετίες του Ελληνισμού, διότι ο γνήσιος καλλιτέχνης συμπυκνώνει και συγκεφαλαιώνει τον πολιτισμό όλου του τόπου. Και θα μου επιτρέψετε να πω - γιατί γνωρίζω λόγω της ιδιότητας μου πολλούς ανθρώπους του χώρου του πολιτισμού και ιδιαίτερα πολλούς καλλιτέχνες- ότι η σεμνότητα του Γρηγόρη Μπιθικώτση είναι μία απόδειξη του πόσο μεγάλος πράγματι είναι.

Γ.ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: Εγώ με την σειρά μου πρώτα θέλω να ευχαριστήσω τους συνάδελφους που σκέφτηκαν τώρα που είμαι στη ζωή να με τιμήσουν. Τους ευχαριστώ πολύ. Επίσης, το Υπουργείο Πολιτισμού, τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, την ΠΟΛΙΤΕΙΑ - ΠΕΙΡΑΙΑ και όλο τον ελληνικό λαό που με κράτησε μέχρι σήμερα στα χέρια του και όπως βλέπω, με αγαπάει. Αυτά τα λίγα λόγια θα ήθελα να πω.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα τραγουδήσετε και εσείς κ. Μπιθικώτση στην συναυλία;
Γ.ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: Άμα είμαι καλά, κάτι θα πω.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς νιώθετε που σε αυτή τη συναυλία σας τιμά ολόκληρος ο ελληνικός λαός, ολόκληρο το ελληνικό τραγούδι;
Γ.ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: Πρώτα να πω ότι η βραδιά της συναυλίας, η τιμώμενη βραδιά για μένα από τους συναδέλφους μου, θα μου γεμίσει την καρδιά μου, την σκέψη μου και θα μου κάνει παρέα την υπόλοιπη ζωή που θα 'μαι μόνος.

ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εχουμε άλλη ερώτηση; Ωραία. Σας ευχαριστούμε θερμότατα για την παρουσία σας, ιδίως τους καλλιτέχνες που θα συμμετάσχουν στην εκδήλωση και τον Λευτέρη βέβαια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: