Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΛΙΑ



«Δέντρο γεμάτο πατρογονικά παραμύθια, το νοιώθει ο καθένας σαν ευλογία και σαν ασφάλεια (Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος)

Που τρώει λάδι και ψωμί και λαδωτό πιτάρι, δεν του επιάνουν οι σαϊτιές του χαρομακελάρη (Κρητική μαντινάδα)

Καταμεσήμερο Ιουλίου...που κι αν ακόμα δεν υπήρχαν ελαιώνες...θα τους είχα επινοήσει ( Οδυσσέας Ελύτης )

Με λίγες σταγόνες λάδι από το καντήλι του Αϊ-Νικόλα γαλήνευαν οι ναυτικοί τη θάλασσα ...

Λέει η ελιά στον αφέντη της: "Φρόντισε με να σε θρέψω. Πότισε με να σε πλουτίσω" ( παροιμία από τη Μεσόγειο)
Η ελιά ή ελαιόδενδρο ή λιόδεντρο (επιστ. Ελαία, Olea) είναι γένος καρποφόρων δένδρων της οικογένειας των Ελαιοειδών (Oleaceae), το οποίο συναντάται πολύ συχνά και στην Ελλάδα. Ο καρπός του ονομάζεται επίσης θεάς Αθηνάς.
Ο καρπός της ελιάς είναι πολύ βασικός για τη Μεσογειακή διατροφή, τόσο ως εδώδιμος όσο και επειδή από αυτόν παράγεται το ελαιόλαδο.
Είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Καλλιεργούνταν στην Αρχαία Ελλάδα και οι ελιές και το ελαιόλαδο αποτελούσαν σημαντικά εμπορικά προϊόντα.
Πιθανότατα κατάγεται από το χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα και η πρώτη ελιά φυτεύτηκε από την Αθηνά στην Ακρόπολη.
Οι Έλληνες ήταν ο πρώτος λαός που καλλιέργησε την ελιά στον ευρωπαϊκό μεσογειακό χώρο. Την μετέφεραν είτε Έλληνες άποικοι είτε Φοίνικες έμποροι. Όπως αναφέρει ο Πλίνιος, κατά το 580 π.Χ, ούτε το Λάτιο ούτε η Ισπανία ούτε η Τύνιδα γνώριζαν την ελιά και την καλλιέργειά της.

Χρήσεις Ελαιόδεντρου
Φως: από την 4η χιλιετία π.Χ. μέχρι και πριν από λίγα χρόνια συστηματικά, αλλά μέχρι και τις μέρες μας σποραδικά χρησιμοποιείται σαν φωτιστική ύλη. Ένα λίτρο ελαιολάδου διαρκεί για καύση μιας λάμπας για τουλάχιστον 200 ώρες, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και οι μικροί λύχνοι μπορούν να προσφέρουν φως για αρκετή ώρα.
Φάρμακο: Από τους αρχαίους χρόνους το λάδι, τα φύλλα, το άνθος ακόμη και ο χυμός και οι στάχτες των ελαιόδεντρων χρησιμοποιήθηκαν για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες. Οι προστατευτικές ιδιότητες που έχει το λάδι για το σώμα έκαναν τους αρχαίους έλληνες αθλητές να το χρησιμοποιούν ως αλοιφή, πρακτική ήδη γνωστή από τους στρατιώτες και τους χωρικούς της αρχαίας Αιγύπτου. Κατά το Μεσαίωνα «λάδι» ήταν ένα όνομα που δινόταν σε όλα τα φάρμακα που ετοιμάζονταν με ελαιόλαδο. Ακόμη και στη σύγχρονη φαρμακολογία το ελαιόλαδο χρησιμοποιείται κυρίως ως διαλυτικό για ιατρικές ουσίες και βέβαια είναι ευρέως διαδεδομένο στη λαϊκή ιατρική.

Καλλυντικό: Στην αρχαία Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκε ως κύριο καλλυντικό. Το ελαιόλαδο ήταν ένα συστατικό πολλών καλλυντικών προϊόντων τα οποία για πολλούς αιώνες ήταν περιορισμένα στη χρήση ολίγων εκλεκτών. Σήμερα, η χρήση των καλλυντικών λαδιών έχει εξαπλωθεί και χρησιμοποιούνται ακόμη και τα κουκούτσια στην κοσμητική.
Λιπαντικό: Σε όλη τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα ήταν απαραίτητο λιπαντικό για την ομαλή λειτουργία των πλοίων και των εργοστασιακών μηχανών.
Καρύκευμα: Από τους αρχαίους χρόνους το ελαιόλαδο αντιπροσωπεύει το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και εκτιμημένο καρύκευμα στη Μεσόγειο. Τροφή η βρώσιμη ελιά, βασικό συστατικό της μεσογειακής δίαιτας καθώς και το παράγωγό της χρυσό υγρό, όπως το αποκαλούν οι Γάλλοι.
Καύσιμη ύλη:  Το πολύτιμο ξύλο της που καίγεται αργά, αλλά και ο πυρήνας, το υποπροϊόν της σύνθλιψης που καίγεται για πολλές ώρες χωρίς φλόγα παράγοντας διαρκώς θερμότητα.
Ξύλο: Το δέντρο της ελιάς έχει πάρα πολύ σκληρό ξύλο, δύσκολο να δουλευτεί αλλά εύκολο να λειανθεί και όλο και περισσότερο χρησιμοποιείται για την κατασκευή χρηστικών αντικειμένων. Πολλά αντικείμενα που περιγράφονται στους μύθους και τους θρύλους των μεσογειακών λαών είναι φτιαγμένα από ξύλο ελιάς: το ρόπαλο του Ηρακλή, το Κρεβάτι του Οδυσσέα και η εικόνα της θεάς Αθηνάς στον Παρθενώνα.

 
ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΦΥΛΛΩΝ ΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΦΕΛΗ ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥΣ
(ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ)

Φύλλα ελιάς για τη χοληστερίνη
Eίναι ανεβασμένη η χοληστερίνη σας και προσπαθείτε να την κατεβάσετε; Πέρα από τους κλασικούς τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος, δηλαδή την αποφυγή ζωικών λιπαρών και τη σωματική άσκηση, το αφέψημα από φύλλα ελιάς θα σας βοηθήσει να τη ρυθμίσετε.
Bράζετε σε σιγανή φωτιά για λίγα λεπτά ένα φλιτζάνι νερό με 10 καλά πλυμένα φύλλα ελιάς. Για να είναι αποτελεσματική η κούρα, πρέπει να την ακολουθείτε επί 21 μέρες κάθε μήνα και να πίνετε 1 φλιτζάνι το πρωί και 1 φλιτζάνι μισή ώρα πριν από κάθε κύριο γεύμα της ημέρας.

Επαναστατικά ευεργετήματα της ελιάς!

Υπάρχουν ιστορικές ενδείξεις ότι τα φύλλα της ελιάς χρησιμοποιούντο πριν τουλάχιστον 6 χιλιάδες χρόνια από τους αρχαίους λαούς της Μεσογείου...
κατά των μικροβίων αλλά και για την καταπολέμηση του πυρετού. Στην ιστορία των αρχαίων Αιγυπτίων αναφέρεται ότι εκχύλισμα από τα φύλλα της ελιάς αχρησιμοποίητο για την διατήρηση του σώματος των νεκρών (μούμιων), αφού παρεμπόδιζε την ανάπτυξη μικροοργανισμών που καταστρέφουν τις σάρκες.
Στους μετέπειτα αιώνες το εκχύλισμα των φύλλων ελιάς, ευρέθη ότι ήταν πιο αποτελεσματικό και από το κινίνο ακόμα, κατά της ελονοσίας.
Στις τελευταίες δεκαετίες, έρευνες επιστημόνων από διάφορα κέντρα ερευνών ανά τον κόσμο, αναφέρονται στις «θαυματουργές» ιδιότητες των φύλλων ελιάς:

Επιστήμονες από τη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας έδειξαν ότι είχαν 98% επιτυχία στην καταπολέμηση διαφόρων χρονίων μολύνσεων,  χρησιμοποιώντας εκχύλισμα φύλλων ελιάς, χωρίς παρενέργειες.

Άλλες έρευνες από το Ισραήλ, βρήκαν ότι, το εκχύλισμα φύλλων ελιάς ήταν αποτελεσματικό κατά του μικροβίου του στρεπτοκόκκου, κατά της χρόνιας κόπωσης, ότι ενισχύει το σύστημα άμυνας του οργανισμού (αυξάνει τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων), ενώ αναφέρεται ότι είναι και αποτελεσματικό κατά μιας σειράς σοβαρών λοιμώξεων που σχετίζονται με των AIDS.

Άλλες έρευνες του Πανεπιστημίου της Μεσσήνης της Ιταλίας δείχνουν ότι το συστατικό ολεοροπεΐνη που περιέχεται στα φύλλα της ελιάς, και που είναι η πικρή αυτή ουσία των φύλλων, αυξάνει τη ροή του αίματος προς την καρδιά με το να διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, ενώ μειώνει την υψηλή πίεση του αίματος.

Επίσης οι ουσίες ρουτίνης, λουτεολίνης και εσπεριδίνης μαζί με σημαντικές ποσότητες βιοφλαβονοϊδών, φυσικής βιταμίνης C, περιέχονται στα φύλλα της ελιάς.

Μελέτες από το πανεπιστήμιο του Μιλάνου της Ιταλίας δείχνουν ότι εκχύλισμα φύλλων ελιάς, έχει αντιοξειδικές ικανότητες, προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρωση, και ακόμα πολλές φορές καρκίνων.
Όλα αυτά τα ευρήματα των επιστημόνων, φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις επί αιώνες γνωστές ενδείξεις σχετικά με το ελαιόλαδο, που και αυτό περιέχει σε διαφορετικές ποσότητες, μερικά από τα συστατικά των φύλλων. Το ελαιόλαδο είναι εκείνο που προσφέρει στους μεσογειακούς λαούς χαμηλότερο ποσοστό καρδιακών παθήσεων.
Τώρα, τα φύλλα ελιάς φαίνεται ότι προσφέρουν νέες ελπίδες, για τόνωση του συστήματος άμυνας του οργανισμού, με αντιοξειδωτικά για την καλή λειτουργία της καρδιάς και ότι είναι ασφαλές, αποτελεσματικό αντιβιοτικό, χωρίς παρενέργειες.

Πόσα άραγε ευεργετήματα θα μπορούσαμε να είχαμε εξασφαλίσει αν, επιστρέφαμε προς τη φύση. Αν μελετούσαμε βαθύτερα, τις ενδείξεις που κληρονομήσαμε από την χιλιάδων χρόνων ανθρώπινη εμπειρία, της χρήσης φυσικών απλών παρασκευασμάτων, από ουσίες που υπάρχουν γύρω μας σε αφθονία. Ουσίες, που η καρδοσκοπεία παραμέρισε, απέκλεισε και πολέμησε, στερώντας τον άνθρωπο από τόσα και τόσα αποτελεσματικά, φθηνά (χωρίς αποκλειστικές εκμεταλλεύσεις) προϊόντα, προσιτά και διαθέσιμα σε όλους, σε άφθονες ποσότητες.

Τα φύλλα της ελιάς - για τα οποία έχει χυθεί πολύ μελάνι - έχουν αποδεδειγμένα θεραπευτικές ιδιότητες. Συμβάλλουν στη ρύθμιση της πίεσης, στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς, καθώς και στη μείωση των υψηλών επιπέδων του σακχάρου. Τα φύλλα της ελιάς περιέχουν πολλές δραστικές ουσίες που δρουν αντιυπερτασικά (τους ολεοευρωποσίδες, την ολεοζίνη και το γλυκολικό οξύ) και ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της υψηλής πίεσης, όπως είναι οι πονοκέφαλοι και οι ίλιγγοι.
Ρόφημα: Ρίχνετε σε 300 ml νερό (όσο δύο ποτήρια) 20 γρ. ξηρά φύλλα ελιάς και τα αφήνετε να βράσουν μαζί για 15’. Πίνετε το ρόφημα ζεστό (μισό το πρωί και μισό το βράδυ).
Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα μετά τα γεύματα.
Το ρόφημα αυτό ενδείκνυται για όσους ταλαιπωρούνται από υπέρταση, καθώς και από πεπτικά προβλήματα (π.χ. δυσπεψία, φουσκώματα, πέτρες στη χολή).

Στα φύλλα της ελιάς περιέχονται αρκετές φαινολικές ενώσεις, σημαντικότερες εκ των οποίων είναι η ελαιοευρωπαΐνη και η υδροξυτυροσόλη. Οι ιδιότητες των φύλλων ελιάς, έχουν αποδοθεί κυρίως σε αυτές τις 2 ουσίες.
Εύκολα μπορεί κανείς να παρατηρήσει, τον πλούτο των φύλλων ελιάς σε ιχνοστοιχεία, μέταλλα και βιταμίνες, καθιστώντας τα σε πολύτιμο διατροφικό εργαλείο του ανθρώπου. Παράλληλα, η αναλογία τους σε λιπαρά οξέα (κορεσμένα, μονοακόρεστα, πολυακόρεστα), είναι η ιδανική και υποδεικνύει τις καρδιοπροστατευτικές τους ιδιότητες.
Η παρουσία της βιταμίνης Ε, είναι διπλάσια και από αυτή που υπάρχει σε ανάλογη ποσότητα σησαμελαίου (4,1 mg/100gr), καθιστώντας τα φύλλα ελιάς, σε τρόφιμο πλούσιο στην εν λόγω βιταμίνη.
Όσον αφορά το σίδηρο, η παρουσία του είναι μεγαλύτερη από αντίστοιχη παρουσία δημητριακών πρωινού (8,2mg/100gr), που τόσο διαφημίζονται ως πλήρης και ποιοτική τροφή για το σύγχρονο άνθρωπο.
Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στις διαιτητικές ίνες των φύλλων ελιάς. Οι διαιτητικές ίνες, βρίσκονται σε αυτό το τρόφιμο σε αφθονία, καθιστώντας το σε τρόφιμο που βοηθά στην πολυπαραγοντική αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Τα οφέλη από την κατανάλωση φύλλων ελιάς (χυμού, αφεψήματος, ελαιόλαδου), συνοπτικά είναι:
1. Ενίσχυση ανοσοποιητικού συστήματος. Αποτελεί το κυρίαρχο όφελος με την κατανάλωση χυμού ή ροφήματος φύλλων ελιάς, λόγω του ενεργού συστατικού τους, την ελαιοευρωπαΐνη. Η αποτελεσματικότητα κατά πολλών παθογόνων, μπορεί να ωφελήσει στην αντιμετώπιση των ιών της γρίπης, του έρπητα, μύκητες (υπερανάπτυξη ζυμομυκήτων - Yeast Syndrome), βακτήρια (11 ειδών). Έχουν αναφερθεί θεαματικά αποτελέσματα και στην αντιμετώπιση έντονων συμπτωμάτων του AIDS με χορήγηση φύλλων ελιάς.

2. Αντιοξειδωτική δράση. Η αναστολή της οξείδωσης της LDL χοληστερόλης, που προκαλεί η ελαιοευρωπαΐνη των φύλλων ελιάς, μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η ταυτόχρονη παρουσία της «αντιοξειδωτικής» βιταμίνης Ε που υπάρχει σε αφθονία στα φύλλα ελιάς, ενισχύει ακόμα περισσότερο την εν λόγω δράση.

3. Αντιυπερτασική δράση. Από τη δεκαετία του 1950, υπάρχουν κλινικά δεδομένα για τη χρήση των φύλλων ελιάς στη θεραπεία της υπέρτασης, μέσω της αγγειοδιασταλτικής τους δράσης.
4. Αναστολή συγκόλλησης των αιμοπεταλίων. Αυτή η ιδιότητα μετατρέπει τα φύλλα ελιάς, σε σημαντικό όπλο για την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών επεισοδίων και την αποφυγή επικίνδυνων θρόμβων.

5. Αύξηση ενεργητικότητας - Αντιμετώπιση χρόνιας κόπωσης. Η κατανάλωση φύλλων ελιάς έχει αναφερθεί πολλάκις από ασθενείς, αλλά και από υγιή άτομα, ότι προσδίδει μεγαλύτερη ενεργητικότητα. Αυτή η μεγαλύτερη ενεργητικότητα, δυνητικά μπορεί να αυξήσει την απόδοση στην εργασία, την επίδοση στον αθλητισμό. Επίσης, έχουν αναφερθεί πολλά περιστατικά ταχείας ανάρρωσης από χρόνια κόπωση με τη συχνή και συστηματική κατανάλωση φύλλων ελιάς. Εν ολίγοις, αποτελούν σημαντικότατο εργαλείο του σύγχρονου και επιβαρημένου από το στρες ανθρώπου, στην ανάγκη για ευεξία και μακροζωία.
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΡΟΦΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΦΥΛΛΑ ΕΛΙΑΣ

Υλικά:
Φρέσκα φύλλα ελιάς
Νερό
Εκτέλεση:
Γίνεται αποξήρανση των φύλλων ελιάς στον ήλιο ή σε θερμοκρασία όχι μεγαλύτερη των 65 C . Η διαδικασία ροφήματος γίνεται όπως τα άλλα τσάγια δηλαδή για ένα ποτήρι τσάι 4 - 5 αποξηραμένα φύλλα ελιάς και να βράζουν για 15 - 20 λεπτά σε χαμηλή - μέτρια φωτιά.
Λήψη 2 φορές την μέρα για 6 μήνες μπορεί να βοηθήσει ασθενείς να ξεπεράσουν αρκετές ασθένειες από της οποίες αναφερθήκαμε πιο πάνω και πάντα τηρώντας σωστή διατροφή με αρκετά αντιοξειδωτικά (όπως φρούτα, κόκκινες πιπεριές, σκόρδο, μαϊντανό, κρεμμύδι, ρίγανη και άλλα λαχανικά...),

Πηγές:
http://fillaelias.blogspot.gr
http://el.wikipedia.org/
http://etwinning.sch.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: