ΠΩΣ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ και… άλλα τινά

Με σταματάνε πολλοί άνθρωποι στο δρόμο ή μπαίνουν στα γραφεία της κίνησης ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ, να με ρωτήσουν για τον τρόπο ψηφοφορίας στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.

Θα σας παρουσιάσω πως θα είναι ένα ψηφοδέλτιο. Θα προτιμήσω το ψηφοδέλτιο της πόλης της Λευκάδας γιατί αφορά στον μισό σχεδόν πληθυσμό του νέου δήμου.

ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

ΕΝΕΡΓΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Υποψήφιος Δήμαρχος

Δημαρχίδης  Εκλόγιμος του Ψήψου

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΛΕΥΚΑΔΑΣ  (μέχρι τρεις σταυρούς)

          Αποτύχης  Σταυρός (Σούργελος) του Μαύρου

          Αραγεθάβγο Τσικάλα του Αμφίβολου

+       Αχβαχάκης Αχαχάς του Αμήν

          Βαρελίνης  Ξενόφερτος του Μηδένα

Βηχάκης Βήχας του Ιού

          Γρίκας Κουφάλογος του Ωτός

+       Κουλός Χέρης του Κάρπου

          Λαδωμένου Ξεφτίλα του Ιδεολόγου

          Μανίκης Κοντός του Ράφτη

+       Σημαδεμένος Ψήφος του Μελάνη

          Τραμπούκος Ρόπαλος του Ξύλου

          Ψηφοζήτουλας Κολιτσίδας του Σταύρου

           κλπ

ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ (μέχρι ένα σταυρό)

Αχωχάκης Αναστεναγμός του Αχαβάχα                    (Καστού)

Βλήμας Οβίδας του Κανόνη                                        (Σφακιωτών)

Γαβγάβης Πεκινουάς του Ποιμενικού                         (Ελλομένου)

Γουρλωτού Ματιούλα του Οφθαλμού                         (Καρυάς)

Δραμαμίνας Ζαλάδας του Μποφόρη                          (Καλάμου)

Καλπόπουλος Κατάλογος του Τάξιμου                     (Καστού) 

Κουτσού Ποδάρα του Γόνατου                                   (Σφακιωτών)

 +      Λαδωμένος Μαγκούφης του Άσκεφτου                      (Ελλομένου)

Νυσταγμένος Μορφέας του Βαριεστημένου              (Απολλωνίων)

Πικραλίδας Ραδίκης του Βλήτου                                 (Απολλωνίων)

Παρατρίχα Εκλεγμένη του Ψήφου                              (Καρυάς)

Ρεντίκολος  Κολαούζος του Πολιτευτή                       (Ελλομένου)

Σημειωμένος Ψηφοδέλτιος του Ζόρικου                     (Απολλωνίων)

Σκασμένος Πολίτης του Μηδένα                                  (Σφακιωτών)

Υποψήφιου Αποτύχία  του Μαύρου                            (Καλάμου)

          κλπ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΛΕΥΚΑΔΑΣ  (μέχρι δύο σταυρούς)

         

         Αγανακτισμένη Τσαντίλα του Θέατρου

 +      Κοψοχέρης Ψηφοφόρος του Πάντοτε

Ξεφτίλας Λακές του Αγοραστού

Παπαγαλάκη Προπαγάνδα του Λιά

 +      Σεξουάλα Λούλη του Μαγκίτη

         Τυχάρπαστος Υποψήφιος του Φράγκου

Έτσι λοιπόν θα είναι το ψηφοδέλτιο για την πόλη της Λευκάδας και έτσι θα είναι και σε όλα τα χωριά του τέως δήμου Λευκάδας, μόνο που αντί για Δημοτική κοινότητα Λευκάδας στο τέλος, θα υπάρχει η τοπική κοινότητα του κάθε χωριού του τέως δήμου Λευκάδας και αντί για δύο θα βάζουμε ένα σταυρό (αν θέλουμε και πρέπει να θέλουμε).

Παρόμοια ψηφοδέλτια θα υπάρχουν σε όλα τα χωριά. Η διαφορά είναι πως στην πρώτη ενότητα θα γράφεται η εκλογική περιφέρεια κάθε τέως δήμου ή κοινότητας και οι σταυροί που μπορούμε να βάλουμε (Λευκάδα, Απολλωνίων, Ελλομένου, έως τρεις, Κάλαμος, Καρυά, Καστός, Σφακιώτες, έως ένα) και στην τρίτη ενότητα θα γράφονται οι δημοτικές ή τοπικές κοινότητες. Υπενθυμίζω πως στις δημοτικές κοινότητες βάζουμε έως δύο σταυρούς και στις τοπικές κοινότητες, έως ένα.

Δημοτικές κοινότητες είναι οι παρακάτω: Πόλη της Λευκάδας,  Κατούνα, Νυδρί, Κάλαμος και Καστός.

Τοπικές Κοινότητες είναι όλες οι υπόλοιπες, εκ των οποίων δέκα τρεις θα έχουν τριμελές τοπικό  συμβούλιο και οι άλλες εκπρόσωπο κοινότητας

ΜΕΣΑ ΑΘΕΜΙΤΑ

«Το τελευταίο διάστημα έχουν ενταθεί, ΜΕΧΡΙ ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΥ, τα (γνωστά) φαινόμενα των «εξυπηρετήσεων» και των διαφόρων τύπων «διαπλοκών».
Προειδοποιούμε τους ηθικούς αυτουργούς ότι γνωρίζουμε τα κατορθώματά τους.
Αν, αυτοί που χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα,  λειτουργώντας όπως διδάχτηκαν από «τους αφέντες τους», θεωρούν ότι θα υποκλέψουν τη ψήφο των πολιτών, είναι γελασμένοι.
Η Ελλάδα και η Λευκάδα «των κολλητών» και «της συναλλαγής» πρέπει να τελειώνει.
Είναι στο χέρι των πολιτών να το καταφέρουν …και θα τα καταφέρουν.»

Είναι μια από τις τελευταίες ανακοινώσεις του Κωνσταντίνου Δρακονταειδή, υποψηφίου δημάρχου, επικεφαλής της κίνησης ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ.

Λίγες γραμμές που τα λένε ΟΛΑ!

Είμαι σε θέση να ξέρω πως κάποιοι επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν λάσπη προκειμένου να χτίσουν τις υποψηφιότητές τους.

Είμαι σε θέση να ξέρω πως κάποιες ενέργειες, στα πλαίσια της άγρας υποψηφίων ή ψηφοφόρων, ξεπερνούν κάθε φαντασία.

Για πολιτικές φιλοδοξίες μιλούμε άρα δεν μπορεί τα πάντα να είναι «συμφώνως τω νόμω».

Σύμφωνοι. Υπάρχει όμως και μέτρο. Παντού και πάντα υπάρχει ένα όριο. Όταν το ξεπερνάς, θαρρώ κινδυνεύεις να βρεθείς μέσα στο λάκκο που ετοιμάζεις για τους άλλους. Γιατί όσο και αν κάποιοι εκβιάζονται σήμερα, όσο και αν κάποιοι άλλοι εξαγοράζονται με ρουσφέτι ή μετρητό, δεν την καταπίνουν αμάσητη την ξεφτίλα ούτε οι ίδιοι ούτε οι γύρω τους…

Περιμένω την αντίδραση των πολιτών. Περιμένω, το «βουβό κύμα» της αγανάκτησης τους. Ελπίζω ότι θα καταπιεί κάποιους «με το ζόρι σωτήρες» και κάποιους «Ναπολέοντες».

Κάποτε πρέπει να τελειώνουμε με όσους μας εκβιάζουν, από θέση ισχύος δυστυχώς και με κάποιους που, παίζοντας με την ανέχεια ή την ανάγκη μας, προσπαθούν να μας εξαγοράσουν σε … τιμή ευκαιρίας!

Το έχω ξαναγράψει και θα το επαναλάβω. ΑΝ ΣΚΥΨΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ, ΘΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΥΝΕ ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΚΥΦΤΟ!

Υ.Γ. Πολλά κομμάτια από το παραπάνω κείμενο έχουν δημοσιευτεί στις 19/10/2010, πριν τις προηγούμενες εκλογές. Γιατί το δημοσιεύω; Μα γιατί … τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου!  Το να αγοράζεις την ψήφο, το έχω ξανακούσει. Να αγοράζεις υποψήφιο όμως (αν αληθεύει) μου κάνει κομμάτι απάνθρωπο! Γιατί εκμεταλλεύεσαι την ανέχεια του άλλου, παίζεις με το ψωμί των παιδιών του, με την αξιοπρέπειά του, με τη ζωή του την ίδια! ΕΛΕΟΣ!

Πως λέγεται ένα από τα κλασσικά μυθιστορήματα; ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ! Καλομελέτα…

ΕΝΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

Τη Δευτέρα 7 Απρίλη κλείνουν εννέα χρόνια που έφυγε από τη ζωή η «Φωνή της Ρωμιοσύνης», ο μεγάλος, ο ανεπανάληπτος συνθέτης και ερμηνευτής, Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Έτσι, ενώ άλλα είχα στο νου μου να δημοσιεύσω, δράττομαι της ευκαιρίας(;) (μεγάλος του φαν γαρ), να του κάνω ένα μικρό αφιέρωμα.                             
                                

Σύντομο βιογραφικό

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης γεννήθηκε στις11 Δεκεμβρίου 1922 στο Περιστέρι (Οδός Μυκηνών, νυν οδός Γρηγόρη Μπιθικώτση) και αποχαιρέτησε τούτο τον κόσμο στις 7 Απριλίου 2005 (82 ετών) ώρα 19:22 στο «Υγεία».
Από φτωχή οικογένεια, εργάστηκε ως υδραυλικός για να επιζήσει και παράλληλα έπαιζε κιθάρα. Ήταν το μικρότερο παιδί της οκταμελούς οικογένειας. Έκανε δύο γάμους και απέκτησε 3 παιδιά, δυο κόρες και ένα γιο, τον Γρηγόρη που είναι επίσης τραγουδιστής.

Μπήκε στην δισκογραφία το 1947 σε ηλικία 25 ετών ως συνθέτης με το τραγούδι «Το καντήλι τρεμοσβήνει» σε στίχους Χαράλαμπου Βασιλειάδη ή Τσάντα και ερμηνευτές τη Σούλα Καλφοπούλου και τον Μάρκο Βαμβακάρη..

Πρώτη φορά ως τραγουδιστής ερμήνευσε το «Τρελλοκόριτσο» το 1952.
(Για την ιστορία, τους στίχους του τραγουδιού έγραψε ο, συνεργάτης του Γρηγόρη, Γιάννης Παπαδόπουλος, για χατίρι μάλιστα της ... Πόλυ Πάνου !
Στα πρώτα του χρόνια ως τραγουδιστής ερμήνευσε όλους σχεδόν τους συνθέτες του ρεμπέτικου, από τον Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη και τον Παπαιωάννου, έως τον Χιώτη, τον Χατζηχρήστο, τον Μπαγιαντέρα κ. α.
Λέει επίσης μερικά από τα πρώτα τραγούδια του Χατζιδάκι στο ξεκίνημα του κορυφαίου συνθέτη στο λαϊκό τραγούδι (π.χ. «Είμαι αϊτός χωρίς φτερά, «Γαρύφαλλο στ’ αυτί» κ. α).
Ως συνθέτης άφησε στη δισκογραφία περισσότερα από 200 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως τα «Του Βοτανικού ο μάγκας», «Τρελοκόριτσο», «Σε τούτο το στενό», «Επίσημη αγαπημένη», «Στου Μπελαμή το ουζερί», «Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα», «Ρίξε μια ζαριά καλή», και πλήθος άλλων.
Τα πρώτα του τραγούδια τραγούδησαν ο Τσαουσάκης, ο Καζαντζίδης, ο Αγγελόπουλος, η Πόλυ Πάνου, η Βίκυ Μοσχολιού κ.α.
Ήταν αυτός που ανέδειξε την Πόλυ Πάνου (την έφερε από την Πάτρα έφηβη και της έδωσε το πρώτο της τραγούδι, το «Πήρα τη στράτα την κακιά»), τη Βίκυ Μοσχολιού, το Λευτέρη Μυτιληναίο κ. α.

Η μεγάλη τομή στη σταδιοδρομία του συμβαίνει το 1959. Ο Μπιθικώτσης συναντιέται με τον Μίκη Θεοδωράκη και μαζί με τον κορυφαίο Μ. Χιώτη στο μπουζούκι ηχογραφούν τον ανυπέρβλητο «Επιτάφιο» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου:

Το ηχόχρωμα της φωνής και η τραγικότητα της ερμηνείας του Μπιθικώτση έγινε ένα με το σπαραγμό της Μάνας που πενθεί το γιό της. Και είναι καταπληκτικό να σκεφτεί κάποιος ότι από τις τρεις διαφορετικές ερμηνείες του «Επιτάφιου», αυτών της Νάνας Μούσχουρη και της Μαίρης Λίντα (δυο γυναικών και μεγάλων τραγουδιστριών) επικράτησε η ερμηνεία του Μπιθικώτση!

Μετά τον Επιτάφιο ακολουθούν και άλλα έργα – σταθμοί του Θεοδωράκη: «Το τραγούδι του Νεκρού Αδερφού», «Άξιον Εστί», «Ρωμιοσύνη», «Πολιτεία Α΄ και Β΄», «Θαλασσινά Φεγγάρια» και άλλα πολλά. Παράλληλα ο Μπιθικώτσης τραγουδάει όλους σχεδόν τους σπουδαίους συνθέτες που ξεχύθηκαν από αυτήν την πολιτιστική άνοιξη: Ξαρχάκο, Σπανό, Μούτση, Κουγιουμτζή και άλλους, λέγοντας πάντα τα καλύτερα τραγούδια τους σε ποίηση και στίχους των Ν. Γκάτσου, Ευτυχίας Παπαγιανοπούλου, Δ. Χριστοδούλου, Τ. Λειβαδίτη, Λ. Παπαδόπουλου, Μ. Ελευθερίου κ.α.

Ο άντρας

Ο Μπιθικώτσης ήταν μια προσωπικότητα της Τέχνης που όχι μόνο πρωταγωνίστησε σε μια μουσική επανάσταση στην Ελλάδα, αλλά και αποτέλεσε τη φωνή που εξέφρασε τα πιο προοδευτικά και ριζοσπαστικά σκιρτήματα της ελληνικής εργατικής τάξης και της νεολαίας τις δεκαετίες κυρίως του 1960 και 1970.

Το ανάστημα, η αρχοντιά και η αγέρωχη εμφάνιση του, δεν καθρέφτιζαν μόνο το χαρακτήρα του αλλά και αυτό ακριβώς που εκπροσώπησε στο ελληνικό τραγούδι επί 55 χρόνια. Η «ξύλινη» φωνή του, «δωρική» την είπαν άλλοι, έφερε τα πάνω κάτω στο τραγούδι, δημιούργησε σχολή, κυρίως όμως έδωσε την αμεσότητα του λαϊκού στον ήχο του έντεχνου. Μια φωνή που, χωρίς εύκολα τεχνάσματα και επιδεικτικές τσαλκάντζες, πάντρεψε τη μελοποιημένη ποίηση με τη λαϊκή δύναμη, που έφτασε από τα αλώνια μέχρι τα σαλόνια.
Ήταν ο καταλληλότερος ερμηνευτής των ποιητών, γιατί η φωνή του είχε μέτρο, χροιά, λαϊκότητα, δύναμη και κρυμμένο αυστηρό λυγμό. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι ερμηνείες του δεν ξεπεράστηκαν από κανέναν άλλο έως σήμερα.
Η φωνή του ταυτίστηκε με τα κοινωνικοπολιτικά σκαμπανεβάσματα της Ελλάδας που τα τραγούδησε με αρχοντικό αίσθημα. Εκπροσώπησε την άλλη πλευρά της χώρας, μια εποχή που το κοινό διχαζόταν ανάμεσα στο παράπονο του Καζαντζίδη και την περήφανη συγκίνηση του Μπιθικώτση.

 

ΓΝΩΜΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ  ΓΡΗΓΟΡΗ

Χωρίς αμφιβολία η φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση έχει σφραγίσει μια ολόκληρη εποχή. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ακμή του ελληνικού Τραγουδιού στο διάστημα μιας 25ετίας και αυτό δείχνει πόσο μοναδική εστάθηκε στην ερμηνεία και στην απόδοση του Νεοελληνικού Ψυχισμού. Προσωπικά, εστάθηκα, πιστεύω, τυχερός που βρέθηκε ο Μπιθικώτσης σε μια απ τις καλύτερες στιγμές του όταν έγινε ο δίσκος του «Αξιον Εστί». Ταυτίστηκε μαζί του. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί, παραδείγματος χάριν, το τραγούδι «Της δικαιοσύνης Ηλιε νοητέ» τραγουδισμένο από άλλη φωνή. Χαίρομαι λοιπόν που μπορώ να βεβαιώσω πως ο Μπιθικώτσης είναι μια στιγμή που ξεπέρασε το χρόνο και θα αντηχεί πάντα στα αυτιά μας και στην καρδιά μας.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Οκτώβρης 1983                                         

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής, ένας έξοχος, γνήσιος λαϊκός τραγουδιστής. Η φωνή του διαθέτει ένα καταπληκτικό, ένα εξαίσιο τίμπο, μια μεγάλη εκφραστική κλίμακα. Διαθέτει δύναμη και διαύγεια.
Η φωνή του Μπιθικώτση έλαμψε στα τραγούδια του Θεοδωράκη αλλά και η μουσική του Θεοδωράκη έλαμψε με τη φωνή του Μπιθικώτση.
Η φωνή του Μπιθικώτση δεν διαθέτει μονάχα τα τεράστια μουσικά προσόντα, αλλά διαθέτει και μια άρθρωση μοναδική που δεν διαθέτουν μεγάλοι ηθοποιοί. Ποτέ δεν χάνεται, δεν σβήνει, δεν θαμπώνει ούτε μια συλλαβή, ούτε ένα φωνήεν, ούτε ένα σύμφωνο. Ακόμα και το τελικό «σίγμα» στο τέλος μιας μουσικής φράσης που εξαφανίζεται πλήρως στους περισσότερους τραγουδιστές, στον Μπιθικώτση ακούγεται με απόλυτη καθαρότητα. Έτσι ο μεγάλος ποιητικός λόγος με τη μουσική του Θεοδωράκη και τη φωνή του Μπιθικώτση, βρίσκει μπορώ να πω τη μεγαλύτερη και εκφραστικότερη δικαίωση. Ο Μπιθικώτσης έχει στο ενεργητικό του τεράστιες επιτυχίες τραγουδώντας ποίηση μεγάλων ποιητών, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Λειβαδίτη και άλλων ακόμα αλλά μέσα σ αυτές τις μεγάλες επιτυχίες νομίζω πως η κορυφαία του επιτυχία ήταν η «Ρωμιοσύνη», μια ερμηνεία μοναδική, ασύγκριτη, ανεπανάληπτη…
Μέσα στη φωνή του, όλος ο καημός του Ελληνικού Λαού, όλο του το μεράκι και όλη του η λεβεντιά φαίνεται σ όλο τους το μεγαλείο!
Θυμάμαι ότι σε μεγάλα γεγονότα της Νεοελληνικής μας Ιστορίας εδώ και 15 χρόνια, σε κρίσιμες αγωνιστικές στιγμές του Ελληνικού Λαού η φωνή του Μπιθικώτση βρισκόταν πάντοτε κοντά τραγουδώντας τη «Ρωμιοσύνη». Ακόμα και τον τελευταίο καιρό στο Πολυτεχνείο πριν από 10 χρόνια, ο παράνομος σταθμός των σπουδαστών άρχιζε τις εκπομπές του με τη «Ρωμιοσύνη» του Θεοδωράκη με τη φωνή του Μπιθικώτση και έκλεινε τις εκπομπές του με τη «Ρωμιοσύνη».
Θάθελα να ευχαριστήσω τον Γρηγόρη Μπιθικώτση που με την λαμπρότητα της φωνής του έφερε την Ελληνική Ποίηση κοντά στον Ελληνικό Λαό, απ όπου και προήλθε.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Νοέμβριος 1983                                        

Ήθελα νάμουν όμορφος
νάμουν και παλικάρι
και να τραγούδαγα καλά
δεν ήθελα άλλη χάρη…

Ο Λαός μας όταν δίνει αυτό το τρίπτυχο σ αυτό το ποίημα, ουσιαστικά καθορίζει τα όρια της ομορφιάς, της ζωής, της αξιοσύνης. Ο Μπιθικώτσης είχε και τα τρία, αλλά πάνω από όλα τραγούδαγε με χάρη. Και τραγούδησε με χάρη πράγματα πάρα πολύ σκληρά!
Θάλεγε κανείς ότι αυτό το έθνος έχει κάποιες στιγμές όπου ενώ όλα φαίνονται ότι έχουν χαθεί και έχουν γίνει – χωρίς να θέλω να το προσβάλω «ταγκό» - βγαίνει μια φωνή και ειδοποιεί για τη μοίρα μας. Σκέπτομαι πως ο Μπιθικώτσης και ο Ελληνικός Λαός είχε μια τόσο μεγάλη τύχη. Με τις χάρες του να συναντηθεί με αυτό το Λαό και να τον εκφράσει.
Καμιά φορά συλλογίζομαι πως αυτό το έθνος, μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς, πόσα χρωστάει – όχι μόνο στα εκκλησιαστικά κείμενα που διατήρησαν τη γλώσσα του – αλλά και στο μεγαλείο των ψαλτών του. Κι όχι μόνο των ψαλτάδων, των λαϊκών που λέμε, αλλά και των ιερωμένων. Έτσι λοιπόν, κι αυτή η «ξύλινη» φωνή, όπως αποκάλεσαν οι κριτικοί τη φωνή του Μπιθικώτση, που είναι τόσο βυζαντινή, τόσο άμεση, τόσο ελληνική, που έχει μέσα και τη Μικρά Ασία, που έχει μέσα και τον αγώνα στην Αλβανία, που έχει μέσα και τον πόνο της Αντίστασης, που έχει αυτή την ξύλινη υφή που θυμίζει καμιά φορά τα ξύλινα καμπαναριά του Αγίου Όρους.
Αυτή η περίεργη μοίρα να λέμε τα πράγματα χωρίς καλλιέπειες, κι αυτό πέρασε μέσα από τον Μεγάλο Μπιθικώτση. Νομίζω πως είναι μια στιγμή που ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πια σαν συνέχεια των Μεγάλων Ψαλμωδών του Έθνους…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Οκτώβριος 1983


Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης είναι σίγουρα από τους πιο μεγάλους τραγουδιστές που έβγαλε αυτός ο τόπος. Και δεν μιλάω μόνο για τη φωνή του, μιλάω για ένα ήθος που εξέπεμπε αυτή η φωνή, για μιαν ελληνικότητα, για ένα δωρικό χαρακτήρα που ενέπνεε. Επανειλημμένα μου έχει πει ο Μίκης Θεοδωράκης ότι πάρα πολλά από τα τραγούδια του τα έχει γράψει εμπνεόμενος από τη φωνή του Μπιθικώτση, την οποία θεωρεί απαράμιλλη, κι επίσης θυμάμαι ότι ο συγχωρεμένος ο Μάνος Λοίζος μου έλεγε – επειδή αυτός ανήκε σε μια άλλη εταιρία κι ο Μπιθικώτσης σε άλλη – ότι, «για σκέψου τι δράμα είναι αυτό το δικό μου να μη γράψω ποτέ ένα τραγούδι με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση…».
Η προσωπική μου εμπειρία από τη συνεργασία μου με τον Γρηγόρη είναι ότι πραγματικά αυτός ο τραγουδιστής με ενέπνεε, τον σκεφτόμουν δηλαδή και πάντοτε, ότι έγραφα εκείνη την περίοδο, ήταν βασισμένο επάνω στη φωνή του Mπιθικώτση όπως η «Άπονη Ζωή» η «Φτωχολογιά» με κατάληξη το «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» που πρέπει να πω ότι αυτό ειδικά το τραγούδι ενώ απαιτούσε τέτοιες δυνατότητες και τέτοια αγάπη για κάποια πράγματα, ο Γρηγόρης μπήκε μέσα στο studio και το είπε μέσα σε ένα πεντάλεπτο. Μια κι έξω!
Νομίζω ότι η απουσία του Μπιθικώτση από το σημερινό τραγούδι είναι μια από τις αιτίες που το τραγούδι μας δεν βρίσκεται στην ακμή που βρισκότανε στη δεκαετία του ’60, διότι ενώ, όλοι οι τραγουδιστές είναι συνήθως το τέλος του τραγουδιού, ο Μπιθικώτσης κατά κανόνα ήταν η Αφετηρία.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Δεκέμβριος 1983

                                        

Για ποιόν να γράψω το σημείωμα αυτό; Για τον φίλο; Τον ανεπανάληπτο ερμηνευτή; Τον μεγάλο λαϊκό συνθέτη και κάπου κάπου στιχουργό; ή για τον αριστοτέχνη εκτελεστή; Μα… για όλους αυτούς.
Το γράφω για τον Γρηγόρη Μπιθικώτση! Τρελοκόριτσο, του Βοτανικού ο μάγκας, Ρωμιοσύνη, Αξιον Εστί, Άπονη Ζωή, Είμαι αητός χωρίς φτερά, στου Μπελαμί το ουζερί, ένα αμάξι με δυο άλογα, Ο κυρ Θάνος, Εγνατίας 406…
Ο Γρηγόρης μόνος του καλύπτει την Ιστορία του μάγκικου, του ρεμπέτικου, του λαϊκού και του έντεχνου τραγουδιού μας. Απλός και απέριττος και στη φωνή και στους τρόπους, αγαπημένος και σαν ερμηνευτής και σαν άνθρωπος, χιουμορίστας και θυμόσοφος!
- Εγώ είμαι ο αρχηγός της αστυνομίας, ο Καζαντζίδης της Χωροφυλακής.
- Ποιος είναι ο καλύτερος τραγουδιστής Γρηγόρη;
- Έχεις μπροστά σου τον Ιησού Χριστό και ρωτάς για τους μαθητές του;
Ποτέ δεν τραγουδούσε αβασάνιστα κάτι. Ακόμα και στην πρώτη ακρόαση του «Επιτάφιου» που τότε με κόπο έβγαζε το μεροκάματο, όταν άκουσε πρωτόγνωρα πράγματα φοβήθηκε και δεν δίστασε να πει του Χιώτη:
- Μανώλη πάμε να φύγουμε γιατί θα γίνουμε ρεζίλι.
Δεν έγινε βέβαια ρεζίλι αλλά γνώρισε την παγκόσμια καταξίωση κοντά στο άλλο ιερό τέρας: τον Μίκη Θεοδωράκη. Δεν έπαψε όμως να ερμηνεύει και να γράφει τα λαϊκά του. Το «ψωμί» του όπως τα λέει.
Έγραψα μαζί του γύρω στα 200 τραγούδια και είμαι περήφανος γι αυτό. Γιατί ο Μπιθικώτσης είναι ο ένας, ο μοναδικός. Για πάρα πολλά χρόνια θα τραγουδιέται, και πολλά, πάρα πολλά χρόνια θα περάσουν για να βγει ένας νέος Γρηγόρης αν βγει. Όπως το ευλογημένο κρασί ευφραίνει την καρδιά κάθε ανθρώπου, έτσι και το ευλογημένο τραγούδι του Μπιθικώτση αγκαλιάζει τις καρδιές μας.
Όταν είμαι στεναχωρημένος ή χαρούμενος, ή σε ώρες πλήξης, Μπιθικώτση ακούω. Μπιθικώτση σιγοψιθυρίζω. Είναι ο Τραγουδιστής που συντροφεύει ολόκληρο το μερόνυχτό μας! Ολόκληρη τη ζωή μας! Γεια σου αθάνατε Γρηγόρη.

Με αγάπη
ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΡΒΟΣ
Ιανουάριος 1988


… όμως η αλήθεια να λέγεται. Τον εβοήθησε ο Θεοδωράκης αλλά ο Γρηγόρης είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη φωνή. Σπάνιο λαρύγγι…

Γιώργος Ροβερτάκης Ρεμπέτης

Μπιθικώτσης ίσον ρεμπέτης, έτσι τραγουδάνε τα ρεμπέτικα, όπως τα λέει αυτός. Είναι μάγκας αυτός, μόρτης, αλλά τη βγαίνει άσχημα και διαβάζω ότι ζητάει άγαλμα. Ήμουν έτοιμος να του τη βγω, αλλά έμαθα ότι τη βγαίνει επίτηδες για κάτι άλλους που κάνουν τον μάγκα, κάτι τραγουδιστές που είναι όλο κουνήματα. Καλά κάνει!!

Νίκος Μάθεσης Στιχουργός του ρεμπέτικου

Η πρώτη εντύπωση από τον Μπιθικώτση είναι πως ενώ επρόκειτο για ένα άντρα αναστήματος 1,75 πάνω στη σκηνή μου φαινόταν 2 και 3 μέτρα.

Αντώνης Καλογιάννης

Θυμάμαι μια βραδιά από τις συγκινητικότερες της ζωής μου – δεν είναι και πολλές. Ο γέρο – Μάρκος έλιωνε, δεν έβλεπε ο φουκαράς, σαράβαλο είχε γίνει. Με φώναξε κοντά του και μου είπε: «Παιδί μου, ο Μπιθικώτσης είναι ο μόνος που είπε ωραία τα τραγούδια μου».

Γιώργος Νταλάρας

Δεν τον επέβαλαν οι εταιρείες. Επιβλήθηκε με το σπαθί του και τον καταξίωσε ο Μίκης και άλλοι σπουδαίοι συνθέτες

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης αγκαλιάστηκε από όλες τις κοινωνικές τάξεις, από το λαό και από το Κολωνάκι. Επί χούντας, έφτασε να γίνει ο «σερ Μπιθί», αλλά ο λαός τον συγχώρησε γιατί η προσφορά του ήταν πολύ μεγαλύτερη από τις πολιτικές και καλλιτεχνικές υποχωρήσεις του στα χρόνια της δικτατορίας.

Για λίγα πράγματα μπορούμε πια σήμερα να χρησιμοποιήσουμε την κτητική αντωνυμία «μας» αντί για το «τους»: Ο Καλατράβα «τους», οι Ολυμπιακοί Αγώνες «τους», τα γιαούρτια «τους», τα κανάλια «τους», ο πόλεμός «τους». Όταν όμως φτάνουμε στα τραγούδια του Γρηγόρη Μπιθικώτση, το «μας» ανεβαίνει αυθόρμητα στα χείλη. Πώς να μη τα νιώθουμε δικά «μας»;
Ο Μπιθικώτσης είναι ένας από τους καλλιτέχνες που τον αγκάλιασαν όλες οι τάξεις, και η εργατική και η μικροαστική, και ο λαός και το Κολωνάκι, χωρίς όμως να είναι γεφυροποιός, χωρίς να προσπαθεί να συμφιλιώσει το λαϊκό τραγούδι με το ελαφρό, τη ρεμπέτικη παράδοση με το «πιάνο και τα γαλλικά».

Ενώ ο Στράτος Διονυσίου, μια σπουδαία λαϊκή φωνή, συμβόλιζε τον οικοδόμο που έγινε εργολάβος με Μπε Εμ Βε, ο Μπιθικώτσης σε όλη του τη ζωή είχε το σουλούπι του μετακατοχικού Έλληνα που ζωγράφιζε ο Μποστ, ανέπνεε λαϊκή χάρη και ελαφράδα.

Ένας τυχερός άνθρωπος, ένας τυχερός καλλιτέχνης. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσουμε έναν 25χρονο νέο που το 1947, στη Μακρόνησο, αντάμωσε τον Μίκη Θεοδωράκη που μαγεύτηκε από τη φωνή του; Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσουμε έναν άντρα που στα 40 του τραγούδησε στίχους του Ρίτσου, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Χριστοδούλου, του Λειβαδίτη και που τα τραγούδια του γίνονταν κτήμα όλου του λαού; Και κυρίως, που τα τραγούδια αυτά ήταν το σήμα κατατεθέν ενός άλλου πολιτισμού ή, έστω, μιας ρωμαλέας απόπειρας για έναν άλλον πολιτισμό;
Τον Μπιθικώτση δεν τον επέβαλαν οι δισκογραφικές εταιρείες, όπως συχνά συμβαίνει σήμερα με διάφορα αστέρια του καψουρο-έντεχνου ή λαϊκο-ποπ τραγουδιού. Επιβλήθηκε με το σπαθί του. Τον καταξίωσαν (ας μην πούμε την άχαρη λέξη «επέβαλαν») ο Μίκης Θεοδωράκης και άλλοι σπουδαίοι συνθέτες. Εξάλλου, ήταν η εποχή που οι άνθρωποι έλεγαν ο «Καημός» του Θεοδωράκη ή το «Χάρτινο το φεγγαράκι» του Χατζιδάκι – και όχι ο «Καημός» του Ρέμου.
Κάποιοι επισημαίνουν ότι ο Γρ. Μπιθικώτσης ήταν ένα λαϊκό παιδί που δεν ήξερε πολλά γράμματα και «δεν καταλάβαινε» το τι τραγουδούσε, αν και κανένας άλλος τραγουδιστής, όσα γράμματα και αν ήξερε, όσα ωδεία και αν είχε τελειώσει, δεν θα μπορούσε να ερμηνεύσει τα ίδια τραγούδια τόσο όμορφα όσο εκείνος. Μήπως όλοι όσοι άκουγαν με λατρεία και με περίσκεψη εκείνα τα μεγάλα έργα ήταν προφέσορες; Ο Μπιθικώτσης διέθετε και ευφυΐα και ευαισθησία και επιπλέον είχε πλάι του μεγάλους δασκάλους. Η αυτοβιογραφία του (Εγώ, ο Σερ, εκδ. Κοχλίας), που την επιμελήθηκε ο Πάνος Γεραμάνης, δείχνει ότι το «μεγαλείο του ανδρός», κάθε ανδρός, δεν είναι ανεξάρτητο από το ήθος της εποχής του.
Στην εποχή της δικτατορίας, όταν τα τραγούδια του Θεοδωράκη βρίσκονταν υπό διωγμό, η καριέρα του Μπιθικώτση συνεχίστηκε. Πολλοί δίσκοι του, ανάμεσά τους και δικές του συνθέσεις, γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Για μια επταετία, ο «τραγουδιστής της Ρωμιοσύνης» επισήμως ξεχάστηκε και έμεινε μόνο ο «Σερ Μπιθί». Ο λαός όμως και τον συγχώρεσε και δεν έπαψε να τον αγαπά, αφού αυτό που είχε προσφέρει ο Μπιθικώτσης στο ελληνικό τραγούδι βαραίνει πολύ περισσότερο από την όποια καλλιτεχνική ή πολιτική του υποχώρηση στα χρόνια της δικτατορίας.
Ο Μπιθικώτσης θα συμβολίζει για πάντα μια ευτυχισμένη περίοδο του λαϊκού τραγουδιού, γι’ αυτό κι εμείς, όπως όλος ο λαός, τον αποχαιρετάμε με αγάπη, με την ελπίδα ότι θα βρεθούν οι δημιουργοί και οι καινούργιοι Μπιθικώτσηδες που θα τραγουδήσουν τα περιγιάλια, τους ξανθούς Απρίληδες και τα περβόλια της δικής μας εποχής. ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΖΙΑΝΤΖΗ

 

12/2/1975 Οι δύο γνωστοί αντάρτες της Κρήτης, Γιώργος Τζομπανάκης και Σπύρος Μπλαζάκης αμνηστεύονται με νομοσχέδιο, που κατέθεσε η κυβέρνηση στη βουλή.

http://www.mixanitouxronou.gr/krivontan-35-chronia-se-spilies-gia-na-min-ipograpsoun-dilosi-metanias-etrogan-savres-ke-skorpious-i-dio-antartes-tis-kritis-pou-ezisan-ton-emfilio-mechri-to-1975/

Φωτογραφίες

 Μάρκος Νικητάκης

 Μάρκος Νικητάκης

Με τον αείμνηστο Κυριάκο στο Δημοτικό Συμβούλιο

 

 Μάρκος Νικητάκης

 Μάρκος Νικητάκης

Ψηφοφορία στο Δ.Σ

 Μάρκος Νικητάκης

Αχ ! Να ξέραμε τι τρώμε …

[[ ΤέλοςφόρμαςΑρχήφόρμαςΑν νομίζεις ότι αυτό που τρως στα McDonald's είναι «κιμάς σόγια» ή κρέας
αλόγου, αφού διαβάσεις αυτά που ακολουθούν, θα ευχόσουν να είχες φάει τον υγιεινό «κιμά σόγιας» και το μη τοξικό κρέας αλόγου.

Σύμφωνα με πηγές εξουσιοδοτημένες από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, προέκυψε πρόσφατα, ότι το κρέας που χρησιμοποιούν τα McDonald's για τα Χάμπουργκερ, προέρχεται από τεράστια «ζώα», χωρίς πόδια και κέρατα , τα οποία τρέφονται μέσω συνδεδεμένων σωλήνων στα στομάχια τους και που στην πραγματικότητα δεν έχουν κόκαλα, αλλά μικρούς χόνδρους που δεν αναπτύσσονται ποτέ. Όποιοι τα έχουν δει, διαβεβαιώνουν ότι είναι πολύ αντιπαθή πράγματα, διότι πέρα από το ότι παραμένουν ακίνητα για όλη τους τη «ζωή», δεν έχουν μάτια, ούτε ουρά και σχεδόν δεν έχουν τρίχωμα (!), στην πραγματικότητα τα κεφάλια τους έχουν το μέγεθος της μπάλας του τένις και το μόνο που διαφαίνεται είναι αυτό που τους έχει μείνει για «στόμα». Η γενετική παραποίηση την οποία έχουν υποστεί, τα έχει μετατρέψει σε άψυχα αντικείμενα με τρομακτική ζελατινώδη εμφάνιση.
Όταν η κυβέρνηση προσπάθησε να τους αναγκάσει να αποσύρουν τις
ανακοινώσεις τους που λένε ότι τα χάμπουργκερ τους έχουν βάση βοδινό κρέας, δικαιολογήθηκαν λέγοντας ότι στα λατινικά «βάση βοοειδών» σημαίνει ΠΡΑΓΜΑ, και ότι παράγουν κρέας ΠΡΑΓΜΑ, οπότε ναι, μπορούν να λένε ότι το κρέας που χρησιμοποιούν έχει ΒΑΣΗ ΒΟΟΕΙΔΩΝ. Παρόλο που το επιχείρημά τους δεν στέκει και είναι αρκετά δόλιο, η Οικονομική δύναμη είπε ότι το προσυπογράφει, αφού δωροδοκήθηκαν πολλοί άνθρωποι, σε διαφορετικές θέσεις, σε πολύ υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια. Για αυτό το λόγο, η McDonalds έχει την πολυτέλεια να ανακοινώνει ότι αυτό που βάζουν στα χάμπουργκερ είναι 100% κρέας που έχει ΒΑΣΗ ΒΟΟΕΙΔΗ, δηλαδή κρέας «ΠΡΑΓΜΑ», εκείνων των πραγμάτων που ξέρουν ότι αφήνουν να μεγαλώνουν σε ψευδό-στάβλους και με διαδικασίες αμφιβόλου ηθικής…
… Το χειρότερο από όλα αυτά, δεν είναι ότι τα McDonalds χρησιμοποιούν τη
γενετική παραποίηση για να διατηρήσουν μεγαλύτερη την παραγωγή, αλλά ότι αυτό το κρέας, έχει έμμεσες επιπτώσεις στην υγεία. Οι ουσίες και οι τοξίνες
που αναπτύσσουν τα «ΠΡΑΓΜΑΤΑ» που εκτρέφουν τα McDonald's, προκαλούν με το πέρασμα του χρόνου μη αναστρέψιμες ζημιές στην υγεία.

Τα πρώτα αποτελέσματα λοιπόν, φαίνονται την επόμενη που έχετε φάει
χάμπουργκερ των McDonald's. Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, υφίστανται δυσπεψία και κολίτιδα. Αρχικά φαινόταν ότι αυτά τα συμπτώματα δεν ήταν ύποπτα αλλά με το πέρασμα του χρόνου, η ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ των έμμεσων επιπτώσεων είναι ευδιάκριτη. Είναι ένα φαινόμενο παρεμφερές με αυτό του AIDS, εφόσον επωάζεται και παραμένει κρυμμένο για πολλά χρόνια, μέχρι τη στιγμή που λίγο λίγο φανερώνει τις κακοήθεις επιπτώσεις του.

Παρόλο που δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, σε μέρη όπως τον Καναδά, την Αυστραλία και φυσικά τις ΗΠΑ, έχει γνωστοποιηθεί από επιστήμονες ειδικευμένους στο αντικείμενο, ότι η νόσος του Αλτσχάιμερ σχετίζεται με την κατανάλωση χάμπουργκερ των McDonald's, όπως και άλλες ασθένειες των οποίων η προέλευση δε σχετίζεται με άλλες αιτίες.

Όπως διαπιστώνετε, όλα αυτά είναι εξαιρετικά δυσάρεστα, και για αυτό το
λόγο, είναι πολύ σημαντικό όλοι να μάθουν, τι ποιότητα «φαγητού» μας
προσφέρουν σε αυτά τα μέρη. Δεν θα επιτρέψουμε να μας πουλάνε κάτι που δεν είναι αυτό που λένε. Μόνο με την πίεση θα μπορέσουμε να προκαλέσουμε να χρησιμοποιούν τα McDonald's αληθινό κρέας βοδινού και όχι κρέας «ΠΡΑΓΜΑ»…
Και το KENTUCKY; Τα KFC έχουν εδώ και χρόνια ξεφύγει από την παράδοση. Πολλοί είναι οι άνθρωποι που τρώνε στα KFC με θρησκευτική ευλάβεια. Δεν ξέρουν όμως τι πραγματικά τρώνε. Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης έρευνας για τα KFC που έγινε στο πανεπιστήμιο του Νέου Χαμσαϊρ, ανακαλύφθηκαν ορισμένα ενοχλητικά γεγονότα. Πρώτα από όλα παρατηρήθηκε ότι η εταιρεία άλλαξε το όνομά της. Από Kentucky Fried Chicken (Τηγανιτά Κοτόπουλα Κεντάκι) έγινε KFC.
Μπορεί κάποιοι να πουν, Ε και; Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν λόγω του τρόπου παρασκευής «FRIED»(τηγανιτά). Δεν είναι όμως αυτό. Ο λόγος που μετονομάστηκε σε KFC είναι γιατί δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη λέξη «CHICKEN». Γιατί; Τα KFC δε χρησιμοποιούν «αληθινά κοτόπουλα». Χρησιμοποιούν γενετικά παραποιημένους οργανισμούς.
Αυτά που αποκαλούν «κοτόπουλα» διατηρούνται ζωντανά μέσω διασωληνώσεων στο σώμα τους που διοχετεύουν αίμα και θρεπτικές ουσίες στη δομή τους. Δεν έχουν ράμφη, φτερά ούτε πόδια. Η δομή τους έχει περιοριστεί δραματικά ώστε να περιέχει μόνο κρέας. Αυτό είναι πολύ καλό για τα KFC εφόσον δεν έχουν μεγάλο κόστος παραγωγής. Δεν χρειάζεται να τα ξεπουπουλιάζουν, ή να αφαιρούν ράμφος ούτε πόδια.
Η κυβέρνηση τους υπέδειξε να αλλάξουν όλα τα μενού τους έτσι ώστε να μην αναφέρεται πουθενά η λέξη «κοτόπουλο». Αν προσέξετε θα το παρατηρήσετε. Ακούστε και τις διαφημίσεις τους. Εγγυώμαι ότι δε θα δείτε ή θα ακούσετε τη λέξη «κοτόπουλο». Είναι ένα θέμα αρκετά ενοχλητικό.
Ελπίζω οι άνθρωποι να αρχίσουν να το συνειδητοποιούν και να το μεταφέρουν και σε άλλους.]]

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=127073

http://parapona-rodou.blogspot.gr/2011/07/mcdonalds.html

http://mythoplastis.blogspot.gr/2008/11/blog-post.htmlhttp://www.teithes.com/forum/index.php?showtopic=3488

http://www.bodybuilding.gr/forum/showthread.php?2413-%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B9-KFC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-McDonalts...

http://nikosth.blog.com/2008/10/23/%CE%B1%CF%87-%CE%B1%CE%BD-%CE%BE%CE%AD%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B9-%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B5%E2%80%A6/

Το βρήκα παντού στο INTERNET, οι παραπάνω διευθύνσεις είναι ενδεικτικές, και σας το μεταφέρω αυτούσιο. Σχόλια δεν χρειάζεται να κάνω. Η απόδειξη των παραπάνω βαρύνει αυτούς που το κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο, χωρίς αντιδράσεις από τη θιγόμενη εταιρεία.

Είναι γεγονός πάντως πως μια αλυσίδα εστιατορίων γρήγορης τροφής σε όλο τον κόσμο θα ήθελε, κάτω από κανονικές συνθήκες, τα μισά βόδια της Αμερικής για να τα κάνει μπιφτέκια… Θα μου πείτε τι λέω τώρα… Εδώ ντομάτες τρως και δεν ξέρεις αν τις έχουν ραντίσει με δηλητήριο την προηγούμενη ημέρα, αν τις έχουν μεγαλώσει με ορμόνες, αν, αν,…

 Σωστά όλα αυτά αλλά ρίξτε μια ματιά στα νεκροταφεία. Μας έχει διαλύσει όλους ο καρκίνος, μας έχει πάρει πολλούς φίλους και φίλες που δεν πάτησαν καν τα πενήντα χρόνια! Τυχαίο είναι αυτό;

Ας φυλαγόμαστε λοιπόν από όσο περισσότερες μεριές μπορούμε και ας ευχηθούμε να τη γλυτώσουμε στο τέλος…

16/3/2014

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ(;) ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ!

Η συζήτηση που έχει ανοίξει τελευταία, σχετικά με τη διάνοιξη ή όχι της υποθαλάσσιας σήραγγας που θα ενώνει τη Λευκάδα με την Αιτωλοακαρνανία, μόνο αθώα δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Η κατάσταση της χώρας, η εξαθλίωση των πολιτών της, η τρόικα με τα μνημόνιά της, και φυσικά οι τριπλές εκλογές του Μαΐου και ο κίνδυνος αποσύνθεσης των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων, αποτελούν τον καμβά πάνω στον οποίο υφαίνεται, μεταξύ άλλων και τούτο το έργο!

Πίσω του, είναι κοινό μυστικό ότι,  κρύβονται άτομα και «εθνικοί εργολάβοι» με ονοματεπώνυμο και συμφέροντα, έννομα ή άνομα ποιος ξέρει.

Όπως είναι αναμενόμενο, δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε, κρύβονται και εθελοντές (με το αζημίωτο φαντάζομαι) που, μέσα από την εξουσία που επιδιώκουν να ασκήσουν στον τόπο, θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να προχωρήσει το έργο, έτσι όπως το σχεδιάζουν, αδιαφορώντας για την κοινωνία.

Θέλω εξ αρχής να τονίσω την αναγκαιότητα μιας νέας ζεύξης. Διαφωνώ με αυτή της υποθαλάσσιας. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι νομίζω για τη ζεύξη, με πολύ μικρότερο κόστος, γιατί δεν τίθενται στο τραπέζι;

Όσοι ισχυρίζονται ότι το έργο είναι αίτημα δεκαετιών και έχουν γίνει πολλές ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση, δεν έχουν άδικο. Αν και κάνουν «γαργάρα» ότι το βασικό σχέδιο ήταν η παράκαμψη της πόλης μέσω Γύρας, γι αυτό και η κατασκευή της οδού Φιλοσόφων, είναι γεγονός ότι, στον νέο αιώνα, και αδειοδοτήσεις προχώρησαν και κάποιες μελέτες έχουν γίνει σε ότι αφορά στην υποθαλάσσια. Μέχρις εδώ όμως.

Γιατί ενώ οι ίδιοι, κατηγορούν, ως «αντιαναπτυξιακούς», όσους τώρα εκφράζουν την αντίθεσή τους, ξεχνούν (επιλεκτικά;) ότι το έργο ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟ και όλες οι ενέργειες αυτή την κατεύθυνση είχαν. Σήμερα το έργο προωθείται με τη μορφή των ΣΔΙΤ, πάει να πει εκχώρηση της σήραγγας για πολλά χρόνια σε ιδιώτη, διόδια για τους κατοίκους και τους επισκέπτες, που σίγουρα θα είναι τσουχτερά, προίκα η διάνοιξη του διαύλου και η μαρίνα των μεγάλων σκαφών, άρα…

ΑΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΟ ΕΡΓΟ και είναι υποχρέωση όλων να επανατοποθετηθούν για την αναγκαιότητα κατασκευής του σήμερα!

Όσοι παπαγαλίζουν τη λέξη ανάπτυξη, ας αναρωτηθούν αν η υποθαλάσσια σήραγγα είναι ένα τέτοιο έργο και αν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή προτεραιότητας των αναγκαίων αναπτυξιακών έργων, αν θεωρούν πως είναι.

Έχουμε άραγε λύσει όλα τα προβλήματα των βασικών μας υποδομών; Έχουμε σωστό και επαρκές δίκτυο ύδρευσης, αποχετεύσεις και βιολογικούς καθαρισμούς, έχουμε σωστούς δρόμους, έχουμε λύσει το πρόβλημα των απορριμμάτων;

Οι ακτές μας, ιδιαιτέρως οι δυτικές, εδώ και χρόνια καταστρέφονται από τη διάβρωση. Κοντεύουμε να χάσουμε τις καταπληκτικές μας παραλίες, το μεγάλο μας ατού σε ότι αφορά στον τουρισμό. Ο Αη Γιάννης είναι τρανό παράδειγμα.  Αν δεν κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βελτιώσουμε αυτές τις βασικές υποδομές (και πολλές άλλες,), αν δεν προστατεύσουμε όλα όσα μας καθιστούν τουριστικό πόλο έλξης, σε τί θα μας βοηθήσει η υποθαλάσσια ζεύξη;

Δεν θέλω να αναφερθώ στις πολιτικές που μας θέλουν σερβιτόρους των ξένων, με την καταστροφή κάθε δυνατότητας πρωτογενούς παραγωγής, δεν είναι του παρόντος. Όμως δεν μπορώ να μην αναφερθώ στα ιχθυοτροφεία που κάποιοι παραβλέπουν ότι είναι προστατευόμενη περιοχή και την τεράστια δυνατότητα που έχουν για ανάπτυξη. Ηθελημένα, έχω την αίσθηση, δεν έγινε από κάποιους, στα χρόνια της εξουσίας, καμία παρέμβαση, μέσω συγκεκριμένων έργων που απαιτούνται, προκειμένου να καταστούν μια παραγωγική επένδυση. Στόχος;  Η απαξίωσή τους! Ο λόγος; Γιατί  τα έβλεπαν και τα βλέπουν μόνο σαν οικόπεδα προς παραχώρηση στους ιδιώτες και μάλιστα με τη μορφή προίκας!

Ας επανέλθω όμως στην υποθαλάσσια.

Με την κατασκευή της το πλεονέκτημα της Λευκάδας σε σχέση με τα άλλα νησιά, αυτό της εύκολης και ελεύθερης πρόσβασης, χάνεται.

Ένα νησί 25000 κατοίκων και ο τουρισμός του ενός, άντε δύο, μηνών πόση δυνατότητα απόσβεσης ενός τεράστιου κόστους κατασκευής, θα δώσουν στον εργολάβο του έργου;

Οι εποχούμενοι επισκέπτες των καλοκαιρινών μηνών, λόγω της παρατεταμένης κρίσης βαίνουν μειούμενοι. Οι τεράστιες ουρές των αυτοκινήτων είναι μια ανάμνηση και ελπίζω να μην παραμείνει σαν τέτοια.

ΔΙΟΔΙΑ ΛΟΙΠΟΝ και μάλιστα ΤΣΟΥΧΤΕΡΑ!   Αν στο ΄Ακτιο των 2.000.000 αυτοκινήτων ανά έτος, είναι 3 €, εδώ πόσο θα είναι;

Αποτέλεσμα.

● Οι επισκέπτες της μιας ημέρας, και είναι πάρα πολλοί, θα ψάξουν άλλη διέξοδο και άλλες παραλίες.

● Οι εργαζόμενοι στη Λευκάδα από την Πρέβεζα και την Αιτωλοακαρνανία ή αντίστροφα, εργαζόμενοι των 500 ευρώ οι περισσότεροι, θα χρειάζονται τον μισό και παραπάνω μισθό τους για διόδια και βενζίνη!

● Οι αγρότες που έχουν κτήματα ένθεν κακείθεν, θα αναγκαστούν να τα εγκαταλείψουν ως ασύμφορα.

● Τα εμπορεύματα θα ακριβύνουν λόγω αυξημένου κόστους μεταφοράς.

●  Η περιβαλλοντική καταστροφή θα είναι σημαντική, κ,α

Αυτή την ανάπτυξη ονειρεύονται οι θιασώτες της υποθαλάσσιας; Να μας κάνουν να αισθανόμαστε αποκλεισμένοι και πολιορκημένοι από τα «συμφέροντα», στο νησί μας;

► Ας μη μας παραμυθιάσουν ότι τα διόδια θα είναι συμβολικά για τους ντόπιους και ακριβά για τους ξένους, είναι παράνομο και δεν μπορεί να ισχύσει.

► Ας μη μας κοροϊδέψουν λέγοντάς μας για μικρό τίμημα για όλους, γιατί οι αυξήσεις θα έρθουν πολύ γρήγορα!

► Ας πούμε όχι στα ΣΔΙΤ και στα μεγάλα συμφέροντα, στην υποθαλάσσια και στα διόδια!

► Ας ζητήσουμε τα 15 - 20.000.000 € που είναι η συμμετοχή του κράτους στο έργο να διατεθούν για πραγματικά έργα υποδομών!

Ένα απλό παράδειγμα είναι η προστασία των δυτικών ακτών από τη διάβρωση! Το κόστος π.χ. για την προστασία του Αη Γιάννη είναι, σύμφωνα με την υπάρχουσα μελέτη, 10.000.000 €!  ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ! Γιατί μένει στα χαρτιά;

Ένα άλλο παράδειγμα πραγματικής ανάπτυξης, είναι η κατασκευή του εγκάρσιου άξονα  που θα συνδέει το Νυδρί με τον Άγιο Νικήτα. Πόσων χρόνων αίτημα είναι και γιατί δεν έχει προχωρήσει;

► Ας προστατέψουμε τη δημόσια περιουσία, που ξεπουλιέται για ένα κομμάτι ψωμί!

► Μετά την καταστροφή των Αλυκών και το μπάζωμά τους με τα σκουπίδια, ας μην επιτρέψουμε να καταστραφεί ο Αβλέμονας η γέφυρα και, ίσως, ο δρόμος του Κάστρου. (Γιατί δεν μπορώ να καταλάβω από πού θα περνούν τα μεγάλα κρουαζιερόπλοια για να μπουν στο λιμάνι, όπως ονειρεύονται κάποιοι…)

10/03/2014                      

                          Μάρκος Νικητάκης

                                Δημοτικός Σύμβουλος, «ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ»

Υ.Γ.  Ο Καλλικράτης επιτρέπει τοπικά δημοψηφίσματα για σοβαρά θέματα. Αν έχουν τα κότσια, ιδού η Ρόδος…

Αβρωνία, Αγκινάρα, Αντράκλα, Απήγανος, Δρακοντιά

Αβρωνία: (tamus vulgaris)

 Eίναι γνωστή στη χώρα μας με τα ονόματα (αβρωνιά ή αβρουνιά, βρυωνιά, ή οβριά ή αδρανιά). Είναι φυτό που ζει πολλά χρόνια με στέλεχος, το οποίο τυλίγεται όπως αυτό του αμπελιού. Αναπτύσσεται αρκετά μέχρι τρία μέτρα και τα φύλλα του έχουν σχήμα καρδιάς που στενεύουν στην άκρη όπου γίνονται μυτερά. Τα άνθη του έχουν χρώμα κιτρινοπράσινο, πάνω σε αραιά τσαμπιά.

Η Αβρωνία, είναι φυτό καθαρτικό, διουρητικό και επουλωτικό. Οι κόνδυλοί του (πατατοειδείς) γίνονται καταπλάσματα στις περιπτώσεις εγκαυμάτων. Τα τρυφερά βλαστάρια του αφού ξεπικρανθούν, παρέχουν τις θεραπευτικές του ιδιότητες.
Η Αβρωνία είναι φυτό αρκετά κοινό στην Ελλάδα και τη συναντάμε σε φράκτες, δασότοπους, θαμνότοπους.

Αγκινάρα (Cynara scolymus)

Ανήκει στην οικογένεια των συνθέτων (compositae)
Πέρα από εξαιρετικό λαχανικό, αποτελεί επίσης και ένα πολύτιμο φάρμακο. Τα συστατικά της αγγινάρας είναι χολαγωγά και διουρητικά. Πιστεύεται επίσης ότι έχουν την εξαιρετική ιδιότητα να απομακρύνουν τη χοληστερίνη από το αίμα!
Η αγκινάρα, θεωρείται ότι είναι κατά της αρτηριοσκλήρωσης και της ανεπάρκειας συκωτιού. Είναι επίσης τονωτική, κατά των διαλειπόντων πυρετών, κατά του τεταρταίου πυρετού, κατά της υδρωπικίας, κατά των παθήσεων του συκωτιού και κατά των ρευματισμών. Έχει επίσης ιδιότητες κατά της πέτρας των νεφρών, του ίκτερου και είναι επίσης καρδιοτονωτική και καθαριστική του αίματος.

Η αγγινάρα περιέχει βιταμίνες A, B, C και ασβέστιο και φώσφορο. Πράσινα φύλλα αγγινάρας με πολύ λίγο νερό που θα φθάσει στο σημείο του βρασμού (χωρίς να βράσει), για τρεις ώρες και εν συνεχεία θα σουρωθεί βοηθούν για την τόνωση των μαλλιών. ( με μασάζ).

Αντράκλα (Portulaca Oleracea)

Γλιστρίδα ή αντράκλα ή ανδράχλη ή αντραχλίδα ή σκλιμίτσα ή χοιροβότανο ή τρευλό, είναι η κοινή ονομασία του μονοετούς φυτού που επιστημονικά λέγεται «Ανδράχνη η ολισθηρής» (Λατ. Portulaca oleracea). Κατά την ελληνική λαογραφία, αν κάποιος μιλά γρήγορα και συνέχεια, οι συνομιλητές του τον παρατηρούν με τη χαρακτηριστική φράση «γλιστρίδα έφαγες»’, καθώς πιστεύεται ότι η κατανάλωση γλιστρίδας ή αντράκλας δημιουργεί ευφράδεια και ταχύτητα λόγου. Η γλιστρίδα, φυτρώνει την άνοιξη και ανθίζει και καρπίζει το Μάιο με Ιούνιο. Ο βλαστός της είναι λείος, έρπει στο έδαφος, είναι σαρκώδης, όπως και τα φύλλα της που είναι λεία, ροπαλοειδή, ενώ τα άνθη της είναι μικρά κίτρινου χρώματος κατά δέσμες.
Το κοινό αυτό φυτό, που θεωρείται ως θερινό ζιζάνιο, προκαλώντας προβλήματα στην απόδοση μιας καλλιέργειας, φυτρώνει κυρίως σε ποτιστικούς λαχανόκηπους την καλοκαιρινή περίοδο και χρησιμοποιείται σε σαλάτες ως δροσιστικό, αλλά και στη βοτανοθεραπεία. Η ευχάριστη ξινή, χυμώδης και δροσερή της γεύση ταιριάζει πολύ με πράσινες σαλάτες και την τοματοσαλάτα, ενώ επίσης μπορεί να μαγειρευτεί με κρέας ή ψάρι.
Η γλιστρίδα είναι ιθαγενής φυτό της Περσίας και είναι πολύ γνωστή στην Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ασία, ενώ καλλιεργείται εντατικά στη Μεγάλη Βρετανία, την Ολλανδία, την Άπω Ανατολή και την Ινδία. Η χρήση της γλιστρίδας έχει ιστορία πάνω από 4.000 χρόνια. Χρησιμοποιείται (μόνο βλαστοί και φύλλα) πολύ στην κινεζική βοτανοθεραπεία, είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση προβλημάτων του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος, είναι διουρητική και ανθελμινθική, ανακουφίζει από τη δυσεντερία, τη γαστρεντερίτιδα και τη διάρροια.
Ο χυμός και το αφέψημα της χρησιμοποιούνται για εξωτερικές πλύσεις, ανακουφίζοντας δερματικές παθήσεις. Τα σαρκώδη φύλλα της περιέχουν πολύ νερό (95%) και πολλές θρεπτικές ουσίες, όπως μεταλλικά στοιχεία (ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, χαλκό), ω-3 λιπαρά οξέα, βιταμίνες C, Ε, Α, Κ και κόμμι (πολυσακχαρίτης που απορροφάται κυρίως από το παχύ έντερο και διατηρεί υγιή τη χλωρίδα του).
Η γλιστρίδα ήταν γνωστή για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες από την αρχαιότητα. O Γαληνός τη χορηγούσε για οδοντικές και στοματικές παθήσεις. O Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσε για την αντιμετώπιση γυναικολογικών παθήσεων (βιταμίνη Ε) και ο Διοσκουρίδης ως καθαρτικό, διουρητικό, αντιπαρασιτικό, αλλά και για οφθαλμικές παθήσεις (βιταμίνη Α), την επούλωση πληγών (βιταμίνη C, ω-3 λιπαρά οξέα), καθώς και για τον κατευνασμό της σεξουαλικής επιθυμίας, εξαιτίας της ‘’νορεπινεφρίνης’’ που περιέχει το φυτό αυτό. Η γλιστρίδα χρησιμοποιείται επίσης ως αντιπυρετικό, αναλγητικό, τονωτικό και μυοχαλαρωτικό, ενώ προσοχή στη χρήση της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Απήγανος ( Ruta graveolens)

Ruta είναι το όνομα ενός γένους αειθαλών θάμνων με έντονη μυρωδιά και ύψος 20-90εκ. Ανήκουν στην οικογένεια Rutaceae, που είναι ενδημική στην περιοχή της Μεσογείου, στη Μακρονησία και στη Νότια Ασία. Διαφορετικοί συγγραφείς αναγνωρίζουν από 8 έως 40 είδη που ανήκουν στο γένος αυτό. Το πιο γνωστό είδος του γένους είναι ο Απήγανος (Ruta graveolens).

Ο Απήγανος (Ruta graveolens) είναι ένας μικρός αειθαλής θάμνος ή ένα ξυλώδες πολυετές φυτό με ύψος 60 - 90εκ. σχεδόν όσο το πλάτος του. Το πρασινογάλαζο φύλλωμα έχει έντονη και κάπως δυσάρεστη μυρωδιά όταν τριφτεί ή χτυπηθεί. Συστάδες από κίτρινα λουλούδια εμφανίζονται στη μέση του καλοκαιριού, στέκονται πιο πάνω από το φύλλωμα και συχνά καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του φυτού. Ο καρπός του αποτελείται από 4-5 λοβωτές κάψουλες που περιέχουν μεγάλο αριθμό σπόρων.

Φυτεμένο ή αποξηραμένο το φυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να απωθήσει έντομα. Το αποξηραμένο βότανο μπορεί επίσης να τοποθετηθεί στις ντουλάπες για να απωθήσει το σκόρο. Φυτεμένο το φυτό λέγεται ότι απωθεί τις γάτες.

Το φυτό αυτό χρησιμοποιούνταν σαν φάρμακο και «αντιμαγικό» βότανο για αιώνες. Θεωρούνταν αξιόπιστη άμυνα απέναντι στις μάγισσες. Ο απήγανος σύμφωνα με κάποιες πηγές είναι το διάσημο «φυτό-φυλακτό» που χρησιμοποίησε ο Οδυσσέας στην Οδύσσεια (βιβλ. 10 στίχος 304-6) για να προστατέψει τον εαυτό του και τους άντρες του από τα ξόρκια της μάγισσας Κίρκης.

Ο απήγανος είναι πιθανώς πιο γνωστός για τα αποτελέσματά του στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα. Χημικά που περιέχονται στο φυτό αυτό μπορούν να διεγείρουν μύες της μήτρας, οι οποίοι με τη σειρά τους να προκαλέσουν έμμηνο ρύση, δρώντας έτσι ως αντισυλληπτικός παράγοντας, και προωθώντας την έκτρωση. Επίσης θεωρείται ότι περιέχει χημικά που μπορούν να μειώσουν τη γονιμότητα και να μπλοκάρουν την εμφύτευση ενός γονιμοποιημένου ωαρίου.
Αν και ο απήγανος είναι κύριο στήριγμα για τις μαίες σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, οι κίνδυνοι που το συνοδεύουν ξεπερνούν, σε γενικές γραμμές, σε σπουδαιότητα τα οφέλη που προσφέρει, όσον αφορά την αντισύλληψη και την άμβλωση. Θάνατοι έχουν αναφερθεί λόγω αιμορραγίας της μήτρας, η οποία είχε προκληθεί από την πρόσληψη μεγάλης ποσότητας του βοτάνου αυτού. Η στοματική πρόσληψη πρέπει να αποφεύγεται.

Το δραστικό υλικό του απήγανου είναι το αιθέριο του έλαιο. (methylnonylcetone).

Σε ορισμένες περιπτώσεις, λάδι από απήγανο εφαρμόζεται τοπικά στο δέρμα για να απαλλάξει από τους πόνους των αρθριτικών και ακόμη για να θεραπεύσει μικρούς τραυματισμούς, μελανιές και στραμπουλήγματα.

Εσωτερικά, σε μικρές δόσεις είναι αιμοστατικό. Κοπανισμένος με φύλλα δάφνης, ως κατάπλασμα είναι κατά του πρηξίματος των γεννητικών οργάνων.

Δρακόντια, Δρακόντι, Φειδόχορτο

-         Άρον το στικτό (Arum maculatum)-        

 

Είναι ενδημικό φυτό που συναντάται στα Βαλκάνια, σε περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο, σε Ελλάδα όπως στην Κρήτη, το Αιγαίο αλλά και τη νοτιοδυτική Τουρκία. Φυτρώνει σε χωράφια, χαντάκια και άκρες δρόμων σε χαμηλό υψόμετρο. Θεωρείται φαρμακευτικό φυτό και η ρίζα του συλλέγεται και χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση διαφόρων ασθενειών. Είναι τοξικό φυτό για τον άνθρωπο και τα βόσκοντα ζώα

Ανθίζει την άνοιξη και βγάζει ένα σκούρο κόκκινο λουλούδι με πολύ δυσάρεστη οσμή. Συλλέγεται το υπέργειο τμήμα όταν βρίσκεται σε άνθηση. Συλλέγεται επίσης και η ρίζα του την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Είναι φυτό φαρμακευτικό και δηλητηριώδες. Η ρίζα του θεωρείται αντιρρευματική, αντιασθματική, αντικοκιτική, αντιβρογχική, αντιαιμορραγική, αντιγαστρική και αντικαταρροϊκή. Σημειώνεται ότι οι κόκκινες ρώγες του καρπού, τα φύλλα, τα άνθη και η ρίζα (ως χλωρή) είναι δηλητηριώδεις.

Παλιότερα, ο Διοσκουρίδης σύστηνε την ώριμη, ξεραμένη στον ήλιο και κοπανισμένη ρίζα στους ασθματικούς, τη σκόνη της ρίζας με νερό ως αφροδισιακό, τη σκόνη ζυμωμένη με μέλι ως καθαριστική των κακοηθών και φαγεδαινικών ελκών και τέλος τη σκόνη ανακατωμένη με «λευκή άμπελο» (κουρμπένι ) ως καταστροφική των πολύποδων (ακόμα και των καρκινωμάτων), καθώς και προληπτική του δαγκώματος της οχιάς. Στην Ελλάδα υπάρχουν και σήμερα εμπειρικοί ( πραχτικοί) που υποστηρίζουν πως θεραπεύουν τη φυματίωση με τη ρίζα του άρου. Σημειώνουμε ωστόσο ότι η αροΐνη είναι ερεθιστική για το δέρμα και τοξική για το κεντρικό νευρικό σύστημα, με γεύση δηκτική και παρατεταμένα καυστική. Οι δηλητηριάσεις δεν είναι σπάνιες στα παιδιά που τρώνε τις κόκκινες ράγες, οι οποίες έχουν μια κάπως γλυκιά γεύση . Αντίδοτα για δηλητηριάσεις είναι πρόκληση εμετού, δυνατός καφές, καφεΐνη, ζέσταμα του ασθενή με καταπλάσματα και θερμοφόρες, καρδιοτόνωση , τόνωση της περιφερειακής κυκλοφορίας .

Πηγές:

http://www.ert.gr/afieromata/votana/, 

http://sfrang2.blogspot.com, 

http://www.valentine.gr

http://en.wikipedia.org/wiki/Rue,

 http://www.floridata.com/ref/R/ruta_gra.cfm
http://www.pfaf.org/database/plants.php?Ruta+graveolens