20 ΑΙΩΝΕΣ ΥΠΗΚΟΟΙ

 Ακόμη τούτη η Άνοιξη

Ραγιάδες ,  ραγιάδες …

Βρίσκομαι σε πλήρη σύγχυση!  Θα μου φύγει το τσερβέλο από τη θέση του, αν υπάρχει ακόμη πάνω από τον ώμο μου!

Από μικρό με μάθαιναν γονείς και δάσκαλοι να είμαι υπερήφανος για την καταγωγή μου την ελληνική, μεγάλωσα με την περηφάνια ότι είμαι έλληνας! Λαός υπερήφανος, λαός αδέσμευτος, λαός μη υποταγμένος, λαός δημιουργικός, λαός «επαναστάτης». Η αρχαία ημών δόξα, η επανάσταση του 21, οι βαλκανικοί πόλεμοι, ο πρώτος παγκόσμιος, το έπος του 40, η αντίσταση στη χούντα, το Πολυτεχνείο  κ.λ.π

Παράλληλα ο Εφιάλτης, ο Πήλιος Γούσης, οι κοτζαμπάσηδες, οι Χίτες και οι ταγματασφαλίτες, οι παρακρατικοί, οι χουντικοί, τα γιουσουφάκια της τρόικα …

Είμαι υπερήφανος που είμαι έλληνας δεν το συζητώ. Θεωρώ πως τούτη η ράτσα στην οποία ανήκω έχει στοιχεία εκπληκτικά στο DNA της, έχει χαρακτηριστικά μοναδικά στον κόσμο, έχει ιδιότητες που σε κατάλληλες συνθήκες την κάνει να μεγαλουργεί. Ο πολιτισμός ποτέ δεν έλειψε από τούτο τον τόπο και τους ανθρώπους του σε όποιες συνθήκες. Οι τέχνες και τα γράμματα, οι επιστήμες πάντοτε ευδοκιμούσαν, παρακαταθήκες για όλο τον υπόλοιπο κόσμο.

Κακά τα ψέματα όμως. Στο ίδιο DNA υπάρχουν και χαρακτηριστικά αυτοκαταστροφής, χαρακτηριστικά διπροσωπίας, οι αντιθέσεις του άσπρου με το μαύρο, του καλού με το κακό. Κι αν δεν είχαμε ποτέ θεό τον Ιανό, το διπρόσωπο θεό των Ρωμαίων, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μας χαρακτηρίζει.

Έγραφα στο προηγούμενο σημείωμά μου ότι είμαστε ραγιάδες ή εν πάσει περιπτώσει κυκλοφορεί ο ραγιαδισμός μέσα μας και θα το υποστηρίξω.

Ρωμιοί

Έχουμε μάθει στην ιστορία μας ότι υπήρχε κάποτε η Αρχαία Ελλάδα η οποία καταλύθηκε από τους Ρωμαίους το 146 π.Χ. Η φράση, που αποδίδεται στον Κικέρωνα, «Νικήσαμε τους Έλληνες με τα όπλα αλλά μας νίκησαν με το πνεύμα», μας δίνει το δικαίωμα να θεωρούμε την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέρος της ιστορίας μας. Λάθος.

Η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (η οποία μόλις τον 17^ο αιώνα ονομάστηκε από λόγιους Βυζάντιο) σε καμιά περίπτωση δεν ήταν ελληνική. Εμείς, γιατί έτσι μας συνέφερε την ελληνοποιήσαμε. Λάθος!

Γιατί άραγε αυτοαποκαλούμαστε Ρωμιοί; Πόθεν προκύπτει ετυμολογικώς η λέξη;

Το Βυζάντιο έπεσε στα 1453, θρηνούμε γι αυτό και θεωρούμε την 29^η Μαΐου αποφράδα ημέρα, φαντάζομαι για το θρησκευτικό μέρος της υπόθεσης και όχι για το αμιγώς πολιτικό. Σε ότι μας αφορά σαν έθνος και σαν λαό, υπόδουλοι είμαστε και υπόδουλοι παραμείναμε. Άλλαξε ο κατακτητής. Από υπήκοοι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μεταβληθήκαμε σε υπηκόους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σημαντική αλλαγή προς το χειρότερο βεβαίως η ουσία όμως παραμένει η ίδια. Δεν είμαστε ελεύθεροι και σκλαβωθήκαμε ξαφνικά. Αλλάξαμε επικυρίαρχο απλώς…

Μέχρι λοιπόν την επανάσταση του 1821, και πολύ αργότερα για πάρα πολλές περιοχές της Ελλάδας, μέχρι που αποκτήσαμε οντότητα σαν ελληνικό κράτος, μετρήστε τα χρόνια της σκλαβιάς μας. Δύο χιλιάδες χρόνια! Είκοσι αιώνες σκλαβιάς!

Είκοσι αιώνες επικυρίαρχων που απομυζούσαν με δυσβάσταχτους φόρους το μόχθο του λαού. Γι αυτές τις επιβαρύνσεις το μόνο που κάναμε ήταν να προσπαθούμε να κρύψουμε τα εισοδήματά μας και τα αποφύγουμε τα χαράτσια. Με κουτοπονηριά, με τον γνωστό του αγά, με μέσον στους κοτζαμπάσηδες, με κάθε τρόπο προσπαθούσαμε να τη γλυτώσουμε. Ελάχιστες άλλες ομαδικές αντιδράσεις. Καθένας για τον εαυτό του.

Οι τόσοι αιώνες σκλαβιάς και κυρίως η τουρκοκρατία, μας γέμισαν κόμπλεξ με αποτέλεσμα να έχουμε σαν λαός χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση και αυτοσεβασμό. Θεωρούσαμε και θεωρούμε το κράτος σαν εχθρό. Ακόμα και σήμερα, το 2013, τους φόρους τους ονομάζουνε χαράτσια. Κάτι σημαίνει σημειολογικά αυτό, έτσι δεν είναι; Θεωρούμε πολύ φυσικό να κλέβουμε την εφορία όπως έκλεβαν οι πρόγονοί μας τον Αγά. Οι τρόποι που παρουσιάζουν μεγάλα ΜΜΕ, για να γλυτώσουμε «από την τσιμπίδα της εφορίας», λέει πολλά.

Δεν καταλαβαίνουμε ότι εφορία σημαίνει δρόμοι, νοσοκομεία, σχολεία, αεροδρόμια, κοινωνικές παροχές κλπ. Αυτό, πέραν των προηγούμενων, σημαίνει ότι το φορολογικό μας σύστημα είναι και άδικο και δυσβάσταχτο!

Άρα κλέβω την εφορία, πάει να πει το κράτος και αυτομάτως κατανοώ τους πολιτικούς που κλέβουν και αυτοί το δημόσιο χρήμα. Ένα άτυπο κοινωνικό συμβόλαιο που ισχύει στη χώρα εδώ και δύο αιώνες. Το πολιτικό κατεστημένο ενδιαφέρεται, πώς θα επιβιώσει πολιτικά. Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, για να βρίσκεται στο παιχνίδι της εξουσίας, κουκουλώνοντας όλες τις πολιτικές αμαρτίες του, διατηρώντας τα κλεμμένα λάφυρα, που άρπαξε από το λαό, με την ανοχή του λαού δυστυχώς, που το βλέπει, το ξέρει, το ψιθυρίζει μα δεν αντιδρά.

Έχουμε μάθει να έχουμε επικυρίαρχους. Είχαμε, μετά την απελευθέρωση, έλληνα κυβερνήτη, τον Καποδίστρια,  και τον «φάγαμε» για να επαιτήσουμε στα βασίλεια της Ευρώπης  λεφτά και βασιλιάδες για να μας κυβερνήσουν (Οθωνας, Γκλύξμπουργκ)!

Τι διαφορετικό συμβαίνει σήμερα; Τίποτα! Παραδώσαμε τότε και τώρα το μέλλον του λαού στους δανειστές μας.

Έχουμε ληστοσυμμορίες και κοτζαμπάσηδες έστω και με διαφορετικές «φορεσιές» και διαφορετικούς στόχους.
Τρεις μόνο ασήμαντες διαφορές. Σήμερα δεν ζητάμε κυβερνήτες, δεν φοράμε φουστανέλες και επαιτούμε με τηλεδιάσκεψη...
Και αν τότε, έχοντας όραμα την μεγάλη Ελλάδα, δικαιολογούσαμε το ξεπούλημα της κυριαρχίας μας με την ανάγκη να έχουμε τα μέσα και τις προσωπικότητες εκείνες που θα μας βοηθούσαν να συνδεθούμε ξανά με τις πραγματικές μας ρίζες, σήμερα τι;
Δυστυχώς, τα ήθη που μας οδήγησαν στην ολική κατάρρευση συνεχίζονται. Το παρελθόν επιστρέφει ως μέλλον με την ανοχή  της κοινωνίας...

Είμαστε ραγιάδες τελικά! Ραγιάδες! Όσο και να μην μας αρέσει αυτή είναι μια θλιβερή πραγματικότητα.

► Έχουμε μάθει να καθόμαστε και να περιμένουμε να τα κάνουν όλα οι άλλοι!

► Έχουμε συνηθίσει να ζητάμε ρουσφέτια ενώ παράλληλα κατηγορούμε τους πάντες για το … σάπιο σύστημα!  

► Ρίχνουμε τις ευθύνες στους πολιτικούς και γενικά σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό μας, λες και οι πολιτικοί ή τα κόμματα παίρνουν την εξουσία μόνοι τους!

► Όταν καλούμαστε να συμμετάσχουμε επωνύμως σε μια μορφή αντίδρασης, το βάζουμε στα πόδια και προτιμάμε, πίνοντας ένα φραπέ, να σχολιάσουμε επικριτικά τους άλλους που αγωνίζονται!

► Αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα, ακόμα και τη στιγμή που χρεοκοπεί η χώρα, και υπερασπιζόμαστε μετά μανίας το κόμμα μας, ρίχνοντας  τις ευθύνες στα αντίπαλα κόμματα, χωρίς να αναγνωρίζουμε ούτε τη δική μας ευθύνη ούτε τα εγκλήματα που έκαναν τα κόμματα που ψηφίζουμε.

► Καταπατούμε κάθε έννοια δικαιοσύνης, αξιοκρατίας και ισονομίας μπροστά στη δική μας εξυπηρέτηση με μεγάλη ευκολία.

► Ως ραγιάδες υπομένουμε ήσυχα και χωρίς πολλά - πολλά τη νέα σκλαβιά που μας ετοίμασαν. Σε όσους αντιδράσουν ένα ξεροκόμματο θα είναι αρκετό για να μας βουλώσει τα στόματα. (μιλώ για τον κανόνα, εξαιρέσεις υπάρχουν μα είναι λίγες δυστυχώς!)

► Ως ραγιάδες παρακολουθούμε τα πολιτικά δρώμενα από τον καναπέ μας (όσο μας τον αφήνουν και αυτόν), έχοντας εγωπαθητική συμπεριφορά. Το μότο μας  «εγώ καλά είμαι και οι υπόλοιποι να πνιγούν», διαιωνίζει τη σχέση, πολιτικού – χρήσιμου πελάτη  και ο φαύλος κύκλος μ’ έναν λαό στο περιθώριο, προδομένο και ταπεινωμένο, επαναλαμβάνεται.

Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας υποδέχεται υπαλληλίσκους της τρόικα και δέχεται υποδείξεις τους, όταν σε κάθε εξαγγελία μέτρου επαναλαμβάνει το «αν συμφωνήσουν οι δανειστές μας», αυτομάτως μετατρέπεται σε κοτζαμπάση! Και αν δεν μπορεί να σηκώσει φωνή διαμαρτυρίας σε θέματα που αποδεδειγμένα είναι σε βάρος της χώρας και το λαού μα τα αποδέχεται αδιαμαρτύρητα, μετατρέπεται σε γιουσουφάκι!

Εν έτη 2013, οι «ραγιάδες» ζουν ανάμεσα μας και δυστυχώς πολλοί από εμάς, ίσως και να είμαστε ένα είδος «ραγιά» χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Έτσι άλλωστε μας το πέρασαν οι παλιότερες γενιές. Ίσως αυτό να είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που σαν χώρα φτάσαμε σε αυτό το σημείο.

ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ χωρίς ψυχή, με μόνο μέλημα την βόλεψη μας, αγνοούμε ότι χωρίς μάχη δεν γίνεται ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, δεν αλλάζει ο κόσμος. Από την δουλειά μας, την ζωή μας, ακόμη και την σκέψη μας.

22/7/2013

ΡΑΓΙΑΔΕΣ

Ακόμη τούτη η Άνοιξη

Ραγιάδες ,  ραγιάδες …

Τα τελευταία χρόνια περνούμε ως λαός ένα δράμα! Πρωτοφανείς καταστάσεις, λιτότητα και μέτρα, φτώχεια και ανεργία, εξαθλίωση και δυστυχία!

Η συνταγή πανθομολογούμενο λάθος και όμως επιμένουμε μέσω των κυβερνώντων μας και της ανοχής μας!

Αντίσταση λιγοστή, ο φόβος μας έχει κυριεύσει και η κοινωνική μας συνείδηση είναι μηδενική!

Αδιαφορούμε για τον διπλανό μας που έχει υποστεί καθίζηση από την κρίση νομίζοντας ή ελπίζοντας ότι εμάς δεν θα μας ακουμπήσει!

Κουνάμε συγκαταβατικά το κεφάλι στον μόλις απολυμένο γείτονά μας και θεωρούμε ότι η δική μας θέση είναι εξασφαλισμένη!

Ακούμε στο χαζοκούτι την κυβερνητική προπαγάνδα και τους εγκάθετους μεγαλοδημοσιογράφους που σπέρνουν τον τρόμο και κουρνιάζουμε ακόμη πιο μέσα στη φωλιά μας!

Είμαστε οι περισσότεροι ευθυνόφοβοι και συμφεροντολόγοι. Το μυαλό μας στο πως θα μείνει το κακό μακριά μας ή, ακόμη καλύτερα, επιδιώκουμε να το αντιμετωπίζουμε ως «καλό».

Φοβούμαι πως, αν δεν είμαστε ραγιάδες, έχουμε τον ραγιαδισμό στο DNA μας!

Σε άλλο σημείωμα θα το αναπτύξω αυτό, προς το παρόν ας δούμε τι ήταν οι ραγιάδες και σε ποιο φορολογικό καθεστώς ζούσαν.

Ραγιάδες

Ραγιάς: Αραβικής προέλευσης λέξη (ράγι = κοπάδι) που χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι για τους μη μουσουλμάνους κατοίκους της Τουρκίας. Η σημασία της λέξης ήταν περιφρονητική και είχε την έννοια του σκλάβου. Η πλειοψηφία των ραγιάδων ήταν Έλληνες, Αρμένιοι, Εβραίοι και Φράγκοι. (οι χριστιανοί και οι Εβραίοι ραγιάδες λέγονταν ζιμήδες). Είχαν ελάχιστα δικαιώματα, τους απαγορευόταν να έχουν τις συνήθειες των Τούρκων σε ό,τι αφορά το ντύσιμο, την κατοικία κ.λπ. και ήταν υποχρεωμένοι να προσκυνούν τους Τούρκους και να καταβάλλουν κεφαλικό φόρο, το λεγόμενο «χαράτσι». (Χαράτσι = πληρώνεις ή χάνεις το κεφάλι σου). Δεν είναι περίεργο που οι περισσότεροι ονομάζουμε τους νέους φόρους που επιβάλει η τρόικα με την ανοχή των κυβερνώντων μας χαράτσια; Τι σημαίνει σημειολογικά αυτό άραγε;

Σχέδιο εξόντωσης

Οι Οθωμανοί στην προσπάθεια τους να ελέγξουν αποφασιστικά τους υπόδουλους υπηκόους του κράτους τους, ανέπτυξαν ένα λεπτομερές σύστημα καταγραφής των οικονομικών και δημογραφικών δεδομένων, που συνέλεγαν.
στα χρόνια της σκλαβιάς.

Είχαν συλλάβει και είχαν εφαρμόσει ένα σχέδιο οικονομικής εξόντωσης των υποδούλων ώστε να τους εξαναγκάσουν να εξισλαμιστούν ή να μην έχουν την δυνατότητα από τους εξαντλητικούς φόρους να σηκώσουν κεφάλι λόγω της πείνας και της εξαθλίωσης, παραμένοντας ραγιάδες.

                                   

 Ας δούμε κάποιους από τους φόρους που επέβαλαν.

► Ο βασικός φόρος ήταν αυτός της δεκάτης. Δηλαδή σε κάθε δέκα ίσα μέρη παραγωγής αγροτοκτηνοτροφικού προϊόντος, το ένα μέρος το έπαιρνε ο εκπρόσωπος της Οθωμανικής εξουσίας. Το κράτος υπενοικίαζε συνήθως το δικαίωμα είσπραξης της δεκάτης σε τοπικούς άρχοντες.

► Ο κεφαλικός φόρος (χαράτσι), από όλους τους υπόδουλους (άνδρες, γυναίκες και παιδιά). Όλοι οι ραγιάδες μετά τα 12 τους χρόνια ήταν υποχρεωμένοι να το πληρώνουν, για να αγοράζουν το δικαίωμα να ζουν!! Έπαιρναν μάλιστα και μια απόδειξη όπου γραφόταν επάνω «ο φέρων το παρόν έχει την άδεια να φέρην επί εν έτος την κεφαλήν επί των ώμων του». H καταβολή του φόρου αυτού ήταν σύμφωνη με τον ιερό νόμο του Ισλάμ, ο οποίος όριζε, πως οι «άπιστοι», που κατοικούσαν στη γη των «πιστών» ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν χρήματα για την «προστασία» τους από τους μουσουλμάνους.

Αρχικά οι Τούρκοι εισέπρατταν τον κεφαλικό φόρο αδιακρίτως, αργότερα όμως διαίρεσαν τους Χριστιανούς σε τρεις τάξεις, και το χαράτσι ανάλογα σε τρεις βαθμούς^]:

• η πρώτη τάξη πλήρωνε τέσσερα φλουριά κατά κεφαλή
• η δεύτερη δύο
• και η τρίτη τάξη πλήρωνε ένα φλουρί κατά άτομο.

• Αναλόγως το χαράτσι του πρώτου βαθμού επιβαλλόταν στους έμπορους και τους πλούσιους, και ονομάζονταν αλάς.
• Το χαράτσι του δεύτερου βαθμού το πλήρωναν οι βιομήχανοι και οι τεχνίτες, και λεγότανε ιφσάτ.
• Το χαράτσι τρίτου βαθμού ήταν για τους γεωργούς και τους πτωχούς και λεγότανε εδνά.

Ο τρόπος είσπραξής του ήταν ο εξής: κάθε χρόνο η Υψηλή Πύλη πούλαγε τα δικαιώματα είσπραξης των φόρων σε ισχυρούς και πλούσιους Τούρκους. Αυτοί τον μεταπουλούσαν κερδοσκοπικά σε εκμισθωτές φόρων οι οποίοι αναλάμβαναν να εισπράξουν τον φόρο από τους μη μουσουλμάνους υπηκόους. Ο πλούσιος Τούρκος λεγόταν χαρατζίμπασης, οι δε εισπράκτορες λεγόντουσαν χαρατζίδες. Οι χαρατζίδες περιόδευαν τις πόλεις και τα χωριά με στρατιωτική συνοδεία και εισέπρατταν ποσά μεγαλύτερα από αυτά που έπρεπε να αποδώσουν στον χαρατζίμπαση, συχνά χρησιμοποιώντας βάρβαρα μέσα. Τη διαφορά την καρπώνονταν για προσωπικό τους όφελος.

► Η λεγόμενη «αποδεκάτωσις παίδων». Πρόκειται για το ελεεινό «παιδομάζωμα» που καθιερώθηκε επί σουλτάνου Μουράτ Α΄ και κράτησε μέχρι το 1632. Έπαιρναν υποχρεωτικά, Ελληνόπουλα ηλικίας αρχικά 6-7 ετών και τα κατέτασσαν στα τάγματα των Γενιτσάρων. Αυτός ο φόρος είχε ονομασθεί και «φόρος αίματος».
► Ο στρατιωτικός φόρος που τον πλήρωναν όλοι οι άρρενες κάτοικοι από 12 ετών έως τα βαθιά τους γεράματα.
► Ο φόρος «Κιουρέκ αξεσί» που τα έσοδά του προορίζονταν για την ενίσχυση του στόλου.
► Ο φόρος «Αβαρίζ» για την αποφυγή της στρατολόγησης.
► Ο φόρος «Αβέ Αξεσή» για την … διασκέδαση του σουλτάνου!!!
► Ο φόρος «Τεκιαλίφι Ντιβανιγιέ» για τις ανάγκες του υπουργικού συμβουλίου.
► Ζητήθηκε ακόμα και «φόρος οδοντογλυφίδας» που τον απαιτούσαν από τους υπόδουλους οι Τούρκοι αγάδες και άλλοι αξιωματούχοι για τον καθαρισμό των δοντιών τους!!!

► Κάθε οικογένεια πλήρωνε το φόρο «καπνού» (δηλαδή για το τζάκι της οικογένειας που κάπνιζε, και τους φόρους για το γάμο μπουγά, παρασί), τα καταλύματα, τα επαρχιακά έξοδα, την τιμητική στολή («καφτάνια»), τα καρφοπέταλα κι άλλους, που είχε δικαίωμα να επιβάλλει ο κάθε τοπικός Οθωμανός διοικητής.

                                 

Τότε και τώρα

Τότε όλοι αυτοί παράλογοι και ανελέητοι φόροι προσπαθούσαν να κρατήσουν τους Έλληνες ελεγχόμενους και υπόδουλους εξαθλιώνοντας τους. Τώρα γιατί επιβάλλονται τόσο παράλογη και ανελέητοι φόροι, εξαθλιώνοντας με παράλογες απαιτήσεις εκατομμύρια οικογένειες; Είναι προφανές πως κάποιοι επιδιώκουν να ξαναγυρίσουμε στο ραγιαδισμό. Κάποια ξένα κέντρα θέλουν να πάρουν το «φιλέτο», χωρίς να πληρώσουν και, δυστυχώς, κάποιοι, αυτοαποκαλούμενοι και «σωτήρες», έχουν γίνει τα «γιουσουφάκια» τους, οι «χαρατζιμπάσηδες» τους!
Και εμείς οι ραγιάδες; Υπομονή. Σε τετρακόσια τόσα χρόνια θα … ξεσηκωθούμε!

15/7/2013

Πηγές: http://el.wikipedia.org/

http://loutraki1.blogspot.gr

http://logia-tou-aera.blogspot.gr/

Σουβλάκι ή πίτα;

Είναι κάποια πράγματα στον τόπο μας που τα θεωρούμε «παραδοσιακά» και ανάγουμε την ύπαρξή τους αιώνες πριν.  

Ας πάρουμε για παράδειγμα το σουβλάκι. Είτε λέγεται «καλαμάκι» είτε «σουβλάκι» είτε «πίτα», έχει συνδυαστεί με τον Ελληνικό τρόπο ζωής, έστω και αν έχει μικρή διάρκεια ύπαρξης στην ελληνική ιστορία.

Το σουβλάκι είναι ένα χαρακτηριστικό ελληνικό έδεσμα, το οποίο είναι ονομαστό σε όλο τον κόσμο και το οποίο σερβίρεται κατεξοχήν σε ειδικά καταστήματα (σουβλατζίδικα). Είναι επίσης και ένας τύπος γρήγορου φαγητού που συναντάται σε υπαίθριες εκδηλώσεις εορταστικού χαρακτήρα. Στα ελληνικά πανηγύρια, σχεδόν πάντα συναντώνται πρόχειρες ψησταριές που πουλούν σουβλάκια με ψωμί.

Πολλοί θεωρούν ότι το σουβλάκι με πίτα είναι τουρκική ή ανατολίτικη συνταγή. Οι Τούρκοι γνωρίζουν καλά το κεμπάπ ή τον γύρο, αλλά αγνοούν παντελώς την πίτα.     

                                

Ιστορία

Η συνταγή είναι γνωστή από την ελληνική αρχαιότητα. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Αθηναίου στο έργο του «Δειπνοσοφιστές», ότι ο Ηγήσιππος στο «Οψαρτυτικό» του, δηλ. στον οδηγό μαγειρικής που έγραψε, αναφέρει ένα έδεσμα που λεγόταν κάνδαυλος και ήταν κάτι ανάλογο με το σημερινό σουβλάκι. Συνδύαζε κομμάτια από ψητό κρέας, πίτα, τυρί και άνηθο και σερβιριζόταν με ζουμί (Αθήναιος, Δειπνοσοφιστές, 12, 516δ).
Το σουβλάκι από εντόσθια αναφέρεται σε ρωμαϊκά κείμενα του 1ου αιώνα μ.Χ. αλλά και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, όπου μετά την άλωση, μικροπωλητές πωλούσαν στους δρόμους εκτός από φρούτα ή λαχανικά, και σουβλάκι με πίτα.

Η ένδοξη ιστορία του ελληνικού σουβλακιού ξεκινάει το 1924, όταν ο Ισάκ Μερακλίδης έρχεται από την Αίγυπτο στην Αθήνα και ανοίγει το πρώτο σουβλατζίδικο, ονόματι «Αιγυπτιακόν», στη Νίκαια, το οποίο ζει και βασιλεύει μέχρι σήμερα, περνώντας από γενιά σε γενιά στα εγγόνια του, τον Μισάκ και την Αζνίβ. Αμέσως μετά ανοίγει ακόμα ένα «Αιγυπτιακόν» στην οδό Βραχείας 9 (εμείς την ξέρουμε πλέον ως Μητροπόλεως), στη γωνία με την Πλατεία Μοναστηρακίου - το μαγαζί αυτό ανήκει πλέον στον Σπύρο Μπαϊρακτάρη, που το χρησιμοποιεί ως σάλα σερβιρίσματος επεκτείνοντας το μαγαζί του.
Ο μπάρμπα Ισάκ ήταν Αρμένης από τα 'Άδανα, όπου το κεμπάπ είναι θρησκεία. κυνηγημένος από τους Τούρκους, πέρασε στην Αίγυπτο ως πολιτικός πρόσφυγας και κατέληξε στην Αθήνα, άλλαξε το αληθινό του όνομα, το Μισάκ Ανισπικιάν, και ξεκίνησε νέα καριέρα ως Μερακλίδης φτιάχνοντας κεμπάπ από πρόβειο κρέας, πίτα και ντομάτα, όλα ψημένα στα κάρβουνα.

Η Λιβαδειά θα καθιερώσει το καλαμάκι με ψωμί αργότερα, στη δεκαετία του '50, ενώ το πρώτο ντονέρ από κιμά θα κάνει την εμφάνισή του στην Αθήνα το 1962, μέχρι η Χούντα να επιβάλει το χοιρινό (σε σουβλάκι, γύρο κ.λπ.) αλλάζοντας διά νόμου τη γεύση της ελληνικής λιχουδιάς του δρόμου.

 

Ονοματολογία

Καλαμάκι

Αποτελείται από κομμάτια χοιρινού κρέατος περασμένα σε μικρή ξύλινη σούβλα από καλαμιά και ψημένα. Στην περίπτωση αυτή, στη νότια Ελλάδα μπορεί να το παραγγείλει κανείς και ως «καλαμάκι», το οποίο σερβίρεται συνήθως με μια φέτα ψωμί. Μπορεί επίσης να φτιαχτεί από κρέας κοτόπουλου που, αν συνδυαστεί με μπέικον, αποκαλείται «κοτομπέικον» ή να συνδυαστεί με πίτα. Σπανιότερα φτιάχνεται και από κρέας αρνιού.

Εκτός από το κλασικό σουβλάκι φτιάχνονται, κυρίως στα εστιατόρια, και μεγαλύτερα σουβλάκια, συνήθως σε μεταλλική σούβλα (κοντοσούβλι), που σερβίρονται ως μερίδα μαζί με πατάτες, σαλάτα και κάποια σως. Κάποιες φορές ανάμεσα στα κομμάτια κρέατος παρεμβάλλονται κομμάτια πιπεριάς, κρεμμυδιού και ντομάτας.

Πίτα

Ετυμολογία.: πίτα (ορθότερο) ή πίττα ή πήτα< ιταλ.: pitta (απ εδώ και το pizza) < λατ.: picta < αρχ. ελλην.: πηκτή > πίττα και πίσσα.

Η πίτα στο σουβλάκι είναι αποκλειστικά ελληνική πατέντα και συνταγή. Αν η παρασκευή της επηρεάστηκε από κάποιους, δεν είναι από τους Ανατολίτες αλλά από τους Ιταλούς κατακτητές. Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής κατοχής, οι Ιταλοί απαίτησαν και έδειξαν  στους Έλληνες φουρνάρηδες να τους παρασκευάσουν την ιταλική γαλέτα. Ήταν μια εύκολη λύση για να τρέφεται ο στρατός με αρτοπαρασκευάσματα μεγάλης διάρκειας. Οι Έλληνες φουρνάρηδες,  επηρεασμένοι και από την πείρα τους σε ένα είδος Μικρασιατικού ψωμιού που έμοιαζε με πίτα, αντί για γαλέτα, θα παράγουν τη γευστικότατη πίτα, που γνωρίζουμε σήμερα, και μάλλον είχε επιτυχία στον Ιταλικό στρατό κατοχής.

Ο φούρνος του Χατζή μαζί με το φούρνο του Λαμπράκη, στη Νίκαια,  ήταν οι πρώτοι φούρνοι, παγκοσμίως, που παρήγαγαν την πίτα για σουβλάκι.
Η πίτα για σουβλάκι ως εμπορική επιχείρηση ξεκίνησε το 1952 από τους αδελφούς Αντώνη και Κυριάκο Παπαδόπουλο (από την Άψαλλο της Έδεσσας) σε ξυλόφουρνο και με παράγωγη 200 έως 300 πίτες την ώρα. Οι Αφοι Παπαδόπουλοι υπενοικιάζουν ένα φούρνο, μέχρι τις τρεις το πρωί, στον οποίο πηγαίνουν από νωρίς τη νύχτα για να ζυμώσουν, να πλάσουν , να ανοίξουν το ζυμάρι και να ψήσουν τις πίτες στον ξυλόφουρνο. Κατόπιν, συσκευάζουν τις πίτες σε χάρτινες κούτες και κασόνια και τις διανέμουν με καρότσα, με τρίκυκλο, ακόμα και με τα πόδια. Για τις πιο μακρινές διαδρομές αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν το λεωφορείο ή το τραμ, καθώς το αυτοκίνητο είναι είδος πολυτελείας, πόσο μάλλον τα φορτηγά οχήματα για το εμπόριο. Η παραγωγή φτάνει τις 200-300 πίτες την ώρα και η τιμή πώλησης είναι 4-5 δεκάρες.

Σήμερα οι πίτες ψήνονται σε ηλεκτρικό φούρνο πάνω σε κυλιόμενη ταινία, ενώ το «πάτημα» της πίτας δεν γίνεται πλέον με τα χέρια αλλά με ειδική μηχανή. Η παραγωγή της πίτας για σουβλάκι ανέρχεται τουλάχιστον στις 250.000 ημερησίως ενώ γίνονται συστηματικά εξαγωγές προς όλο τον κόσμο μόνο από ελληνικές επιχειρήσεις.

Γύρος

Γύρος ονομάζεται το έδεσμα που αποτελείται από κομμάτια χοιρινού κρέατος, από διάφορα μέρη του ζώου. Το νοστιμότερο γύρο τον κάνει κρέας από το λαιμό του χοίρου. Ονομάζεται έτσι γιατί το κρέας για να ψηθεί περνιέται σε κατακόρυφη μεταλλική σούβλα που γυρίζει γύρω από τον άξονά της, με τη φωτιά στη μια πλευρά. Ο γύρος φτιάχνεται και με κιμά - όπως το γνωστό κεμπάπ - αλλά και με κρέας κοτόπουλου. Προσφέρεται τυλιγμένος σε πίτα (άζυμο ψωμί), αλλά και ως μερίδα. Σερβίρεται με διάφορες σαλάτες - χαρακτηριστικότερη το τζατζίκι - ντομάτα, κρεμμύδι και τηγανητές πατάτες. Σήμερα στην Ελλάδα ο γύρος με κιμά έχει απαγορευθεί με σχετική αγορανομική διάταξη λόγω των υγειονομικών παραβάσεων που είχαν σημειωθεί.

Το αραβικό φαγητό shawarma και το μεξικάνικο tacos al pastor είναι όλα παρόμοια με τον γύρο, και όλα προέρχονται από το Τουρκικό Ντόνερ Κεμπάπ το οποίο δημιουργήθηκε στην πόλη Προύσα τον 19ο αιώνα. Το ντονέρ κεμπάπ αποτελείται από αρνίσιο ή μοσχαρίσιο κρέας ή κοτόπουλο, ωστόσο στην Ελλάδα επικράτησε παραλλαγή με χοιρινό, αφού οι Χριστιανοί μπορούν να καταναλώσουν αυτό το κρέας.

 

Δευτερεύοντα συστατικά

Στην Αθήνα και σε ορισμένες περιοχές της Νότιας Ελλάδας, το σουβλάκι αποκαλείται καλαμάκι, γιατί το ξύλο της σούβλας του είναι από καλαμιά. Επίσης σουβλάκι ονομάζουν τον γύρο που σερβίρεται με την παραδοσιακή συνταγή τυλιγμένος σε πίτα μαζί με πατάτες, ντομάτα, τζατζίκι και κρεμμύδι.

Στη Βόρεια Ελλάδα σερβίρεται σε μερίδες συνοδευόμενο από τηγανητές πατάτες, ή κάποιες σαλάτες, με το ξυλάκι, ή αλλιώς σερβίρεται τυλιγμένο σε πίτα ή ψωμάκι (και παραγγέλνεται ως «σουβλάκι σε πίτα ή ψωμάκι» μαζί με πατάτες, ντομάτα, κρεμμύδι, κέτσαπ και μουστάρδα, ενώ προαιρετικά μπορεί να προστεθεί κάποιο είδος σαλάτας σε μορφή σάλτσας (τζατζίκι, τυροκαυτερή, κηπουρού, αγγουρομαγιονέζα κλπ).

Στην Κύπρο στα σουβλατζίδικα σερβίρεται πάντοτε σε κυπριακή πίτα, η οποία (με το περιεχόμενό της) αποτελεί πλήρες γεύμα. Η παραδοσιακή (κυπριακή) πίτα, εκτός από χοιρινά σουβλάκια, περιλαμβάνει ντομάτα, μαϊντανό και κρεμμύδι, ενώ συχνά μπαίνει και ψιλοκομμένο λάχανο.

Στα Αραβικά Εμιράτα βάζουν αντί για τζατζίκι ψιλοκομμένο φιστίκι, ενώ ακόμα και σήμερα στην Κρήτη χρησιμοποιούν γιαούρτι.

Σε κάθε περίπτωση αποτελεί ένα φτηνό και πλήρες έδεσμα το οποίο, στην περίοδο της κρίσης που περνούμε, αποτελεί και λύση εν τέλει για τα φτωχικά μας βαλάντια.

Φυσικά η ποιότητά του απέχει κατά πολύ από αυτήν προηγούμενων δεκαετιών για τον απλούστατο λόγο ότι έχει βιομηχανοποιηθεί. Κανένας πια ή σχεδόν κανείς δεν ετοιμάζει μόνος του το γύρο ή τα καλαμάκια. Όλα αγοράζονται έτοιμα και «Κύριος είδε» τι περιέχουν…

Πηγές:

http://el.wikipedia.org,

http://www.24grammata.com/

ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΙΑ

Οι λέξεις δεν είναι πονηρές. Δίνουν ένα όνομα σε ένα πρόσωπο, σε ένα όν  ή σε ένα αντικείμενο  ή χαρακτηρίζουν κάτι.

Από τα μικράτα μας τα μαθαίνουμε αυτά. Όνομα ουσιαστικό, όνομα επίθετο, αντωνυμία, ρήμα, μετοχή, πρόθεση, επίρρημα, σύνδεσμος, επιφώνημα!

Πονηροί είναι οι άνθρωποι.  Που ακούνε μια λέξη, όποια και να είναι αυτή και την παραπέμπουν στη δική τους σκέψη, στη δική τους ιδιαιτερότητα, αγνοώντας τη σκέψη αυτού που την εξεστόμισε και κυρίως τον τρόπο που την είπε.

Σημαίνον - Σημαινόμενο

Οι λέξεις είναι τα δομικά στοιχεία του λόγου. Εκλαμβάνονται από όλους σε δύο, τουλάχιστον, διαστάσεις ανάλογα με την θέση τους στον λόγο και τον τρόπο έκφρασής τους.

Είναι στοιχεία δύο διαστάσεων γιατί περιέχουν το σημαίνον, πάει να πει τη διαδοχή των γραμμάτων που τις απαρτίζουν και το σημαινόμενο δηλαδή το νόημα που τους αποδίδεται, κάτι που δεν το διαβάζουμε αλλά το αντιλαμβανόμαστε.

Κατά συνέπεια για να χαρακτηρίσουμε μια λέξη ως «ακατάλληλη» ή «κακή» θα πρέπει να βασιστούμε και στο σημαινόμενο και όχι μόνο στο σημαίνον. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε λέξη περιέχει προθέσεις και διαθέσεις του υποκειμένου που τις εκφράζει.

Θέλετε παραδείγματα;

► Οι άντρες στις μεταξύ τους, φιλικές, συζητήσεις χρησιμοποιούν τη λέξη «μαλάκα» η οποία, στο σημαινόμενο της, υποκαθιστά κατά κάποιον τρόπο την λέξη «φίλε» και διάφορες άλλες, φιλικών διαθέσεων, λέξεις. Ταυτόχρονα η ίδια λέξη την ίδια στιγμή μπορεί να εκφραστεί ως υβριστική - προσβλητική. Η διαφοροποίηση εδώ είναι στις προθέσεις του ατόμου που την εκφράζει. Ουσιαστικά δεν μας ενοχλεί ο «φορέας» ( η λέξη «μαλάκας») αλλά το περιεχόμενο που της προσδίδει εκείνος που την εκφράζει.

► Η λέξη «πόρνη» μπορεί να εκφράζει το βιοποριστικό επάγγελμα μιας γυναίκας άρα είναι ουσιαστικό που προσδιορίζει ουσιαστικό. Μπορεί όμως να εκφραστεί με κακόβουλες προθέσεις οπότε η λέξη μετασχηματίζεται σε επίθετο που προσδιορίζει ουσιαστικό και άρα να λειτουργεί προσβλητικά.

Και πάλι όμως η προσβολή δεν συσχετίζεται με την ίδια την λέξη αλλά με το σημαινόμενο που η λέξη κουβαλά.

► Η λέξη «δάκτυλο» με τίποτα και από κανένα δεν θεωρείτε προσβλητική. Γιατί να θεωρείται η λέξη «πέος»;(το γράφω «ευγενικά»). Εν δυνάμει και οι δύο, για τον ίδιο λόγο, είναι «πονηρές»! Ποτέ δεν κατάλαβα, και δεν το έκανα, τη συνήθεια να βαφτίζουμε τα γεννητικά όργανα των παιδιών με περίεργα ονόματα. «Κουτάκι», «πουλάκι»  κ.λ.π. Χαζό δεν είναι;

► Η λέξη «καταλυτικός» σημαίνει ταυτόχρονα δύο αντίθετα πράγματα. Υπό μία εκδοχή σημαίνει «καταστρεπτικός» (κατάλυση = καταστροφή) και υπό μια άλλη εκδοχή σημαίνει «εκείνον που έπαιξε σημαντικό, θετικό, ρόλο στην εξέλιξη κάποιου πράγματος» (καταλύτης = χημική ουσία που βοηθάει χημικές αντιδράσεις). Δηλαδή μπορεί να σημαίνει και άσπρο αλλά και μαύρο. Ανάλογα τις διαθέσεις μας, τα συμφραζόμενα και το νόημα του συνόλου.

► Να συνεχίσω; Λέξεις όσες θέλετε. Βιβλίο ολόκληρο!

 

Το 1984 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Νεφέλη» το έργο «Νεοελληνική αθυροστομία» της Μαίρης Κακουλέ στο οποίο περιέχονται κάθε είδους αισχρολογίες του ελληνικού λαού. Χρειάστηκαν μάλιστα κάμποσοι τόμοι για να καταγράψει όσες περισσότερες μπορούσε! Το βιβλίο της Κακουλέ όπως ήταν φυσικό βρήκε αρκετούς επικριτές. Χαρακτηρίστηκε όμως από άλλους ως γλωσσολογικό μνημείο, γιατί μετά από έρευνα κατέγραψε τη γλώσσα χωρίς να την (κατα)κρίνει!

Καλές και κακές λέξεις

Τα νοήματα των λέξεων είναι σημαντικότερα από τις ίδιες τις λέξεις. Κατά συνέπεια δεν δικαιούμαστε να «αφορίζουμε» απόψεις βασισμένοι απλά και μόνο στην παρουσία κάποιον λέξεων που θεωρούνται «κακές».

Η σάτιρα είναι ίσως η δραστικότερη και ενίοτε η έσχατη μορφή φιλοσοφίας η οποία μπορεί να έχει και διδασκαλικό χαρακτήρα. Η σάτιρα διαθέτει έντονη διαπεραστικότητα και λόγω του ότι διεγείρει το ακροατή - αναγνώστη μπορεί να περάσει μηνύματα ακόμα και εκεί που η κλασσική φιλοσοφική έκφραση δεν κατάφερε. Πολύ συχνά έχει την ικανότητα να δημιουργεί αφορμές για στοχασμό στον ακροατή αναγνώστη δεδομένου ότι κρατάει σε εγρήγορση την προσοχή του.

Φαντάζεστε μια σάτιρα χωρίς «κακές λέξεις»; Ο Αριστοφάνης δηλαδή για κάποιους είναι «αποδιοπομπαίος»; Γιατί τόση υποκρισία;

Σεβασμός στους άλλους δεν είναι η χρησιμοποίηση μιας αποστειρωμένης γλώσσας με ένδυμα ευγενείας. Είναι η προσπάθεια να φέρεις στο φως τις πραγματικές σου σκέψεις, για θέματα που προβληματίζουν, ασχέτως του μέσου που χρησιμοποιείς. Το να βάζεις φραγμούς στη σκέψη σου είναι κάτι που σε εγκλωβίζει, σε αποπροσανατολίζει και εν τέλει δεν σε αφήνει να εκφραστείς πραγματικά.

Μια αποστειρωμένη γλώσσα, όσο ευγενικά και αν εκφέρει το λόγο, μπορεί κάλλιστα να είναι τόσο προσβλητική και τόσο απαράδεκτη όσο καμιά αθυρόστομη γλώσσα!

Η αθυροστομία δεν είναι πάντοτε ένας τρόπος να τραβήξεις την προσοχή. Θα ήταν ηλίθιο αυτό δεδομένου ότι αν δεν έχεις κάτι πραγματικά να πεις θα μείνεις μετέωρος και εκτεθειμένος!

Ο στόχος του αθυρόστομου δεν είναι σώνει και καλά να σοκάρει. Μια «άσεμνη» λέξη του μπορεί να αναδείξει τον θυμό του, την ειρωνεία του, την καυστικότητα του, την ανάγκη του τέλος πάντων να είναι ανθρώπινος, προσιτός, απαγκιστρωμένος από στεγανά.

Κατά τούτο:

Η «δυσανεξία», ενός ανθρώπου, σε κάποιες λέξεις δεν συσχετίζεται με τις ίδιες τις λέξεις αλλά με την διασύνδεση που έχει δημιουργήσει στο μυαλό του μεταξύ του σημαίνοντος και του σημαινόμενου. Η αντιμετώπιση των γλωσσικών στοιχείων με «Χιτλερικές» λογικές είναι παράλογη. Ακόμη κι αν ένας ομιλητής χρησιμοποιεί τις λέξεις με προσβλητική διάθεση γίνεται αντιληπτό ότι οι διαθέσεις του αποτελούν την αντίδραση απέναντι σε μια δράση που τον διέγειρε. 

 

Ένα τρανταχτό παράδειγμα.

Για τη χριστιανοσύνη ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος  ήταν γλωσσοπλάστης, μελίρρυτος, ανεξίθρησκος, μη μισαλλόδοξος, προστάτης των γραμμάτων  κ.α

Όταν αναφερόταν όμως στους Έλληνες εθνικούς ήταν ιδιαίτερα ευρηματικός στους χαρακτηρισμούς του.

«Δεν πάνε να κρεμασθούνε (οι Έλληνες σοφοί) πουθενά ή να γκρεμοτσακιστούνε, αφού δεν ξέρουν τί τους γίνεται;»

Τους αποκαλούσε:

Μωρούς,  εκφέροντες λόγους μιαρούς και ακάθαρτους, κυλιόμενους ομού με πόρνους και μοιχούς,  δεισιδαιμόνας,  αιμομίκτας μετά μητέρων και αδελφών, ασοφώτερους από τα ζώα,  εστιγματισμένους,  χειρότερους από τους χοίρους που πασαλείβονται με περιττώματα, κυνικά καθάρματα, παναθλίους, παμμιάρους, αναισχύντους, κ.α.

Όλες αυτές είναι «καλές» λέξεις ή προτάσεις;

Περισσεύει η υποκρισία στον τόπο δυστυχώς. Μου θυμίζει γυναίκες που, αφού γλέντησαν τη ζωή τους με κάθε τρόπο και πέρα από κάθε φραγμό, τρέχουν σε εκκλησίες και μοναστήρια όταν μεγαλώσουν κάνοντας «μεγαλόσταυρους»…

Θα τελειώσω με μια φράση του Νίκου Τσιφόρου που λέει πολλά (για τους περισσότερους εξ ημών) …

Ηθικός είναι αυτός που δεν μπορεί πια να είναι ανήθικος!

1/7/2013

Η αλήθεια για το γάλα

 Πίνε γάλα, κάνει καλό, λένε όλοι. Είναι πλήρης τροφή, περιέχει ασβέστιο, κ.λ.π. Έτσι μεγαλώσαμε είναι αλήθεια, έτσι μας έμαθαν. Παλαιότερα, όταν το γάλα το έπαιρνες από τα ζώα σου, όταν το γάλα ήταν «φυσικό» και φρέσκο, θα ίσχυε προφανώς. Σήμερα με τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα ζώα, με τις τροφές που τα ταΐζουμε, με την επεξεργασία του γάλακτος (παστερίωση, ομογενοποίηση κ.α) τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Όλο και περισσότερες φωνές αμφισβητούν την αξία του, όλο και περισσότερες μελέτες το … απαξιώνουν.

Ας δούμε κάποιους «μύθους» για το γάλα και πως αμφισβητούνται από κάποιους, γιατί υπάρχουν και οι περί του αντιθέτου απόψεις, ειδικούς.

 Τι περιέχει σήμερα το γάλα;

Κάθε γουλιά γάλα περιέχει :
Αυξητική ορμόνη – Λιπαρά – Χοληστερόλη - Αλλεργιογόνες πρωτεΐνες - Εντομοκτόνα
Αίμα – Πύον – Αντιβιοτικά – Βακτηρίδια - Ιούς και άλλα

1: Το γάλα βοηθά να χτιστούν γερά κόκκαλα

Το γάλα αποτελεί τη χειρότερη πηγή ασβεστίου!

Χιλιάδες εξετάσεις αίματος έδειξαν ότι εκείνοι που πίνουν 3 - 4 ποτήρια γάλα την ημέρα, έχουν τα χαμηλότερα επίπεδα του ασβεστίου στο αίμα.

Το γάλα περιέχει πολύ ασβέστιο αλλά σε μια μορφή που είναι πολύ δύσκολο να απορροφηθεί από τον άνθρωπο. Ως αποτέλεσμα το ασβέστιο περνάει από το σύστημα του σώματός μας και εξέρχεται από αυτό. Δεν είναι βεβαίως εντελώς άχρηστο γιατί δεσμεύει πολλά από τα άχρηστα λίπη της διατροφής και έτσι αποβάλλεται μαζί τους, βοηθώντας τον οργανισμό να κατακρατά λιγότερο λίπος.

Μόνο στο ωμό γάλα το ασβέστιο είναι εύκολα απορροφήσιμο. Από την άλλη ωστόσο είναι αδύνατο να βρεις ωμό φρέσκο μη παστεριωμένο γάλα.

Το ένζυμο φωσφατάση που βρίσκεται στο ωμό γάλα είναι αυτό που κάνει το ασβέστιο εύκολα απορροφήσιμο . Δυστυχώς η φωσφατάση, καταστρέφεται εντελώς κατά την διάρκεια της διαδικασίας της παστερίωσης.

Η παστερίωση ίσως ήταν δικαιολογημένη όταν παθήσεις συνδεόμενες με προϊόντα του γάλατος, όπως η φυματίωση των βοοειδών που μεταδίδεται από μολυσμένες αγελάδες και σχετίζεται με κακές συνθήκες υγιεινής κατά το άρμεγμα, αποτελούσαν απειλή για την δημόσια υγεία.
Με δεδομένα την καθαριότητα και τα κριτήρια υγιεινής που επιβάλλονται στις σύγχρονες γαλακτοκομικές μονάδες, η παστερίωση είναι μάλλον περιττή.
Στην Αμερική ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων αποδέχεται αυτό το γεγονός πιστοποιώντας τις μονάδες που πληρούν τις προϋποθέσεις καθαριότητας για την πώληση ωμού γάλακτος. Δηλαδή, η παστερίωση ουσιαστικά επιτρέπει σε πολλές μονάδες γάλακτος να λειτουργούν με μειωμένες προδιαγραφές υγιεινής. Σε αυτή την περίπτωση μήπως παίζονται παιχνίδια εις βάρος του καταναλωτή, τα οποία αποσκοπούν στο κέρδος και όχι στη μέριμνα της υγείας του.

Πώς η βιομηχανία γάλακτος προωθεί την οστεοπόρωση

του Herb Denenberg*, στην εφημερίδα The Evening Bulletin

Η βιομηχανία γάλακτος προωθεί την κατανάλωση γαλακτοκομικών και ασβεστίου ως μέσο πρόληψης κατά της οστεοπόρωσης, αλλά η πραγματικότητα μπορεί να είναι τελείως αντίστροφη. Επιστημονικές μελέτες σήμερα υποστηρίζουν πως η υπερβολική κατανάλωση ζωικών πρωτεϊνών (όπως αυτές που περιέχονται στο γάλα και τα γαλακτοκομικά) και ασβεστίου, μπορούν να προκαλέσουν οστεοπόρωση. Υπάρχουν αποδείξεις για την επικινδυνότητα των γαλακτοκομικών για την ανθρώπινη υγεία για πάνω από 100 χρόνια, αλλά δεν αποτελούν μία είδηση που θα γίνονταν πρωτοσέλιδο, όσο η παντοδύναμη βιομηχανία κινεί τα νήματα του μάρκετινγκ και της διαφήμισης.

Πως το γάλα βοηθά την οστεοπόρωση

►  Στο κλασσικό του βιβλίο, «The China Study» του 2004 ο Τ. Colin Campbell αναφέρει: «Οι Αμερικάνοι καταναλώνουν περισσότερα γαλακτοκομικά από κάθε άλλο λαό στον πλανήτη. Άρα θα έπρεπε να έχουν τα πιο γερά κόκκαλα, σωστά; Δυστυχώς όχι. Πρόσφατη έρευνα αποδεικνύει πως οι Αμερικανίδες άνω των 50 ετών έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό σε κατάγματα ισχίου».

Τα κατάγματα ισχίου  είναι μία αξιόπιστη ένδειξη οστεοπόρωσης.
Ο πιο σημαντικός λόγος που η κατανάλωση γάλακτος οδηγεί σε κατάγματα ισχίου είναι ο εξής: Το γάλα είναι πλούσιο σε ζωική πρωτεΐνη. Οι ζωικές πρωτεΐνες αυξάνουν το φορτίο του ανθρώπινου σώματος σε οξύ. Αυτό σημαίνει πως το αίμα και οι ιστοί γίνονται πιο όξινοι. Για να καταπολεμήσει αυτήν την επίθεση οξέων ο ανθρώπινος οργανισμός, χρησιμοποιεί το ασβέστιο. Το ασβέστιο αυτό προέρχεται από κάπου, και αυτό το κάπου είναι τα κόκκαλα μας. Όταν το ασβέστιο απομακρύνεται από τα οστά, γίνονται πιο ευάλωτα στα κατάγματα.
Αυτή η σύνδεση μεταξύ ζωικής πρωτεΐνης, της υγείας των οστών και των καταγμάτων, αναφέρθηκε πρώτη φορά το 1880 και καταγράφηκε το 1920. Από τότε πάρα πολλές έρευνες έχουν επανεξετάσει το θέμα και καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα. Το 2000, έρευνα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φραντσίσκο, κατέδειξε πως όσο μεγαλύτερη είναι η πρόσληψη φυτικών πρωτεϊνών από τον άνθρωπο, σε σχέση με αυτές προερχόμενες από ζωικές πηγές, τόσο μικρότερη η πιθανότητα καταγμάτων. Μάλιστα, όταν η ποσότητα φυτικής πρωτεΐνης είναι μεγάλη και η ζωική πρωτεΐνη ελάχιστη, υπάρχει εικονική εξάλειψη των καταγμάτων. Αυτό είναι μόνο η αρχή. Η πρόσληψη ασβεστίου μέσω των γαλακτοκομικών διαδραματίζει ρόλο όχι μόνο στα κατάγματα αλλά και στην ανάπτυξη της οστεοπόρωσης. Ο Campell γράφει : «Σε έρευνα που έγινε σε δέκα χώρες, η υψηλή κατανάλωση ασβεστίου συνδέθηκε με τη μεγαλύτερη - όχι μικρότερη - πιθανότητα οστεοπόρωσης. Σε αυτές τις χώρες το ασβέστιο προσλαμβάνονταν κυρίως από τα γαλακτοκομικά και όχι από φυτικές πηγές».

►  Ο Mark Hegsted, ένας από τους κορυφαίους διαιτολόγους και καθηγητής στο Χάρβαρντ εδώ και πολλά χρόνια, απέδειξε τη σημασία του ασβεστίου στα κατάγματα και την οστεοπόρωση. Βρήκε πως μεγάλη πρόσληψη ασβεστίου για πολλά χρόνια αφαιρεί από το ανθρώπινο σώμα τη δυνατότητα να ελέγξει πόσο ασβέστιο χρησιμοποιεί και πότε. Βρήκε πως το παραπάνω ασβέστιο καταστρέφει τους μηχανισμούς του οργανισμού που ελέγχουν την απορρόφηση και αποβολή του. Γράφει, «η καταστροφή με αυτόν τον τρόπο του ελεγκτικού μηχανισμού του οργανισμού είναι η συνταγή για οστεοπόρωση στις γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση και μετά. Οι γυναίκες σε αυτό το στάδιο της ζωής τους, πρέπει να είναι ικανές να χρησιμοποιούν το ασβέστιο με φειδώ, ειδικά αν ακολουθούν δίαιτα που βασίζεται στις ζωικές πρωτεΐνες. Το γεγονός ότι το σώμα χάνει την ικανότητά του να ελέγχει τους μηχανισμούς του μετά από χρόνια κατάχρηση συγκεκριμένων στοιχείων, είναι ένα φαινόμενο χρόνια αποδεδειγμένο βιολογικά».
Φτάνουμε στο εξής συμπέρασμα : «Με βάση αυτά τα ευρήματα, κατανοούμε πως είναι πιθανό η ζωική πρωτεΐνη και το ασβέστιο - όταν καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες - είναι ικανά να αυξήσουν τις πιθανότητες εμφάνισης οστεοπόρωσης. Τα γαλακτοκομικά, δυστυχώς, είναι η μοναδική τροφή που είναι πλούσια και στα δύο αυτά στοιχεία.» Γι' αυτό τα κατάγματα ισχίου εμφανίζονται περισσότερο σε πληθυσμούς που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες γαλακτοκομικών.

►  Ο Δρ. Walter C. WIllett της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ, στο βιβλίο του «Eat, Drink and Be Healthy» (2001) μιλά αντίθετα στην συνήθη πρόταση των γιατρών για κατανάλωση τουλάχιστον τριών ποτηριών γάλακτος την ημέρα. « Μία δίαιτα πλούσια σε ζωικά λίπη, έχει συνδεθεί με τον υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη. Σε εννέα διαφορετικές έρευνες, παρατηρήθηκε πως τα περιστατικά καρκίνου του προστάτη συνδέονται με την μεγάλη κατανάλωση γάλακτος». Και τελειώνει : « Δεν συνιστώ το γάλα σαν ρόφημα για τους μεγάλους και πιστεύω πως πρέπει να θεωρούμε τα γαλακτοκομικά μία εναλλακτική λύση στη διατροφή μας και όχι ένα απαραίτητο στοιχείο (2 -3 μερίδες κάθε μέρα) όπως προτείνεται στην τροφική πυραμίδα της USDA».
►  «Ο μύθος ότι η οστεοπόρωση προκαλείται από την ανεπάρκεια ασβεστίου δημιουργήθηκε για να πουλήσει τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα συμπληρώματα ασβεστίου.
Δεν υπάρχει καμία αλήθεια σ’ αυτόν.
Οι Αμερικανίδες είναι μεταξύ των μεγαλύτερων καταναλωτών ασβεστίου στον κόσμο, και παρ’ όλα αυτά έχουν ένα από τα πιο υψηλά επίπεδα οστεοπόρωσης στον κόσμο.»
Δρ John McDougall

Συμβουλές

Ο Δρ. Campbell προτείνει τους εξής τρόπους για την αποφυγή του κινδύνου:

- Μείνετε ενεργοί και γυμνάζεστε συχνά. Η άσκηση βοηθά στην αποφυγή οστεοπόρωσης και φυσικά στη διατήρηση καλής υγείας.
- Καταναλώνετε ποικιλία φυτικών τροφών, αποφεύγοντας τις ζωικές πρωτεΐνες και τα γαλακτοκομικά. Το ασβέστιο που χρειάζεται ο οργανισμός μπορείτε να το πάρετε από φυτικής προέλευσης τροφές όπως τα φασόλια και τα φυλλώδη λαχανικά. Αν μάλιστα αποφεύγετε τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες όπως η άσπρη ζάχαρη, τα γλυκά και το άσπρο ψωμί, δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα στο να λαμβάνετε ό,τι χρειάζεστε από τα φυτά.
- Μειώστε την κατανάλωση αλατιού. Αυτό σημαίνει την αποφυγή υψηλά επεξεργασμένων τροφών, γιατί είναι γεμάτες αλάτι και νάτριο.
- Αν θέλετε να αποφύγετε τις χρόνιες παθήσεις, όπως η οστεοπόρωση, ο καρκίνος, τα καρδιοαγγειακά νοσήματα, το εγκεφαλικό, ο διαβήτης, η νόσος Αλτσχάίμερ κ.α. ακολουθήστε τη συμβουλή όπως διατυπώθηκε στην έρευνα "The China Study". Υιοθετήστε μία διατροφή πλούσια σε πλήρεις φυτικές τροφές, ελαχιστοποιώντας την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφών, αλατιού και λιπών.
* O Herb Denenberg, είναι καθηγητής στο Wharton School, δημοσιογράφος στην εφημερίδα Philadelphia και συνήγορος του καταναλωτή. Το e-mail του είναι

advocate@theeveningbulletin.com.

 Μελέτες

► Ερευνητές στο πανεπιστήμιο Yale, αφού εξέτασαν 34 δημοσιευμένες μελέτες σε 16 χώρες, οι διαπίστωσαν ότι οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά οστεοπόρωσης «συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Σουηδίας, και της Φινλανδίας», είναι εκείνες στις οποίες οι άνθρωποι καταναλώνουν το περισσότερο κρέας, γάλα, και άλλα ζωικά τρόφιμα.
Αυτή η μελέτη επίσης έδειξε ότι αφρικανικοί Αμερικανοί, που καταναλώνουν, κατά μέσον όρο, περισσότερα από 1.000 mg ασβεστίου ανά ημέρα, είναι 9 φορές πιθανότερο να πάθουν σπάσιμο των ισχίων από ότι είναι οι νοτιοαφρικανικοί Μαύροι, των οποίων η καθημερινή πρόσληψη ασβεστίου είναι μόνο 196 mg.
Οι άνθρωποι που καταναλώνουν περισσότερο ασβέστιο έχουν τα πιο αδύνατα κόκκαλα και τα υψηλότερα ποσοστά οστεοπόρωσης...

► Η μελέτη ορόσημο του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ που παρακολούθησε 78.000 γυναίκες στη διάρκεια 12 ετών, διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που κατανάλωσαν το περισσότερο ασβέστιο από τα γαλακτοκομικά τρόφιμα έσπασαν περισσότερα κόκκαλα από εκείνες που έπιναν σπάνια γάλα. Αυτός ο αυξανόμενος κίνδυνος σπασίματος ισχίων συνδέθηκε με το γαλακτοκομικό ασβέστιο.

► Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό της κλινικής διατροφής (2001), βρήκε ότι:
«Οι γυναίκες που έφαγαν το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεΐνης τους από ζωικές πηγές είχαν 3 φορές το ποσοστό απώλειας κόκκαλων και 3,7 φορές το ποσοστό σπασιμάτων ισχίων των γυναικών που έφαγαν το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεΐνης τους από φυτικές πηγές.»

► Η απορρόφηση ασβεστίου
Μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό της κλινικής διατροφής (2000) διαπίστωσε ότι η μεγάλη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών έχουν θετικές επιπτώσεις στην υγεία των οστών ενώ η γαλακτοκομική κατανάλωση όχι.
Η απορρόφηση ασβεστίου από το γάλα είναι περίπου 30 τοις εκατό, ενώ οι αριθμοί για το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών, το σινάπι, τις ρέβες, το κατσαρό λάχανο, και μερικά άλλα φυλλώδη πράσινα λαχανικά κυμαίνονται μεταξύ 40 έως 64 τοις εκατό.

► Απώλεια ασβεστίου
ο διατροφολόγος ερευνητής Robert P. Heaney διαπίστωσε ότι καθώς η κατανάλωση πρωτεΐνης αυξάνεται, εξ ίσου αυξάνεται το ποσό ασβεστίου που χάνεται στα ούρα

Τι μπορώ να κάνω λοιπόν για να έχω γερά κόκκαλα;

Να εξαλείψετε τη ζωική πρωτεΐνη (προκαλεί σοβαρή επιδείνωση των οστών).
Όχι κατανάλωση οινοπνεύματος (το οινόπνευμα είναι τοξικό για τα κύτταρα που σχηματίζουν τα οστά και εμποδίζει την απορρόφηση του ασβεστίου).
Όχι στο αλάτι (το νάτριο τραβάει το ασβέστιο από τα κόκκαλα)
Να παίρνετε αρκετή βιταμίνη Δ (εάν δεν ξοδεύετε κάποιο διάστημα στον ήλιο, να τρώτε τα κατάλληλα τρόφιμα).
Μην καπνίζετε (μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που καπνίζουν έχουν 5 έως 10 τοις εκατό λιγότερη πυκνότητα οστών στην εμμηνόπαυση από τις μη καπνίζοντες).
Να κάνετε αρκετή άσκηση. Συνεισφέρει στην οικοδόμηση ισχυρών οστών.

Συμπέρασμα:
Το να πίνει κανείς γάλα χτίζει τα κέρδη των γαλακτοκομικών εταιρειών, αλλά όπως δείχνουν οι παραπάνω μελέτες θα βλάψει τα κόκκαλα σας παρά θα τα βοηθήσει.
Και τα γαλακτοκομικά τρόφιμα συνδέονται με όλα τα είδη άλλων προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της παχυσαρκίας, των καρδιακών παθήσεων και του καρκίνου.
Μπορούν επίσης να αναπτύξουν άλλα προβλήματα, όπως η διαταραχή της προσοχής, οι μαθησιακές δυσκολίες, ευαισθησία στις μολύνσεις και τις διαταραχές του συκωτιού.
Επίσης είναι πιθανό να είναι μολυσμένα με επίπεδα ιχνών και άλλων χημικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένης της διοξίνης, μια από τις τοξικότερες ουσίες που είναι γνωστές στους ανθρώπους.

2: Το γάλα είναι το κορυφαίο ποτό υγείας

Το γάλα της αγελάδας είναι ειδική τροφή για τα μοσχαράκια. Δεν είναι κατάλληλο να πίνεται από ανθρώπους όπως επίσης και το γάλα άλλων θηλαστικών.
Δεν έχει περισσότερο νόημα για τους ανθρώπους να καταναλώνουν το μητρικό γάλα αγελάδων απ' ό,τι να καταναλώσουν το μητρικό γάλα αρουραίων, γάτων, σκυλιών, καμηλοπαρδάλεων, ή οποιουδήποτε άλλου θηλαστικού.
Η φύση δημιούργησε το ανθρώπινο μητρικό γάλα για τα μωρά, το μητρικό γάλα των αγελάδων για τα μοσχαράκια, και ούτω καθ’ εξής.
Για να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος, πολλές αγελάδες σήμερα εμβολιάζονται με την αυξητική ορμόνη των βοοειδών (BGH) που προκαλεί λοιμώξεις στους μαστούς τους. Στη συνέχεια, αντιμετωπίζονται με μια μυριάδα αντιβιοτικών και φαρμάκων sulfa. Τα ιχνοστοιχεία των φαρμάκων αυτών βρέθηκαν στο γάλα τους και καταλήγουν σε εκείνους που ήπιαν αυτό το γάλα.
Για να παραταθεί η διάρκεια ζωής του ομογενοποιημένου γάλακτος, το γάλα «σταθεροποιείτε» με τοξικές ουσίες από πολλά γαλακτοκομεία.

Το ομογενοποιημένο, σταθεροποιημένο και BFH γάλα, έχει συνδεθεί με την έλλειψη σιδήρου, αλλεργίες, διάρροια, παραρρινοκολπίτιδα, κράμπες, κρυολογήματα και γρίπη, διαβήτη, μολύνσεις αυτιών, οστεοπόρωση, άσθμα, δυσκοιλιότητα, χρόνια κόπωση, πονοκεφάλους, ακμή, παχυσαρκία, αρθρίτιδα, ασθένεια του Lou Gehrig, καταρράκτη, αναιμία, γαστρεντερική αιμορραγία, αρτηριοσκλήρωση και άλλες ασθένειες.
Η έρευνα δείχνει ότι μια βοοειδής πρωτεΐνη στο γάλα καταστρέφει τα κύτταρα βήτα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη, προκαλώντας το διαβήτη.

Η σχέση του με τις καρδιακές παθήσεις είναι ιδιαίτερα ισχυρή. 

Τα ουσιαστικά λίπη που απαιτούνται για την ανάπτυξη του εγκεφάλου βρίσκονται στα φυτικά έλαια. Το γάλα είναι πολύ χαμηλό σε αυτά τα ουσιαστικά λίπη και υψηλό στα κορεσμένα λίπη που ενθαρρύνουν τα προβλήματα βουλώματος αρτηριών και βάρους καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν.

Η διαδικασία της ομογενοποίησης δημιουργεί το ένζυμο που ονομάζεται οξειδάση ξανθίνης (xanthine oxidate) που καταστρέφει τις αρτηρίες και συμβάλλει στην πρόκληση καρδιαγγειακών παθήσεων και τη δημιουργία της αρτηριακής πλάκας.

«Το γάλα χωρίς λιπαρά είναι πολύ χαμηλό στις βιταμίνες Β. Ο μεταβολισμός όλης αυτής της πρωτεΐνης του γάλακτος, ελλείψει των βιταμινών Β, συμβάλλει στη συγκέντρωση homocysteine, ενός δείκτη για τις καρδιακές παθήσεις».

William B. Grant, ph. Δ

3: Το γάλα είναι απαραίτητο για τα παιδιά που μεγαλώνουν

Οι γονείς περνούν αυτόν τον μύθο στα παιδιά τους, και οι παραπληροφορημένοι διατροφολόγοι τον ενισχύουν.

Τρεις λόγοι που το γάλα και τα παιδιά δεν πάνε μαζί.

► Tο γάλα είναι η κύρια αιτία της ανεπάρκειας σίδηρου αναιμίας στα νήπια, και η αμερικανική ακαδημία παιδιατρικής αποθαρρύνει τώρα το δόσιμο γάλακτος στα παιδιά, πριν από τα πρώτα γενέθλιά τους.
► Eχει αποδειχθεί ότι η κατανάλωση γάλακτος στην παιδική ηλικία συμβάλλει στην ανάπτυξη του διαβήτη τύπου -1. Ορισμένες πρωτεΐνες στο γάλα μοιάζουν με τα κύτταρα βήτα του παγκρέατος που εκκρίνουν την ινσουλίνη. Σε μερικές περιπτώσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα κάνει αντισώματα ενάντια στην πρωτεΐνη γάλακτος που εσφαλμένα επιτίθενται και καταστρέφουν τα κύτταρα βήτα.
►  Το γάλα της αγελάδας είναι η υπ αριθμόν ένα πηγή αλλεργιών στα παιδιά, και η έρευνα συνδέει την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, με προβλήματα ιγμορείων, κολικούς , αυτισμό, χρόνιες μολύνσεις αυτιών (που μολύνουν μέχρι 40% όλων των παιδιών κάτω από την ηλικία των 6), διαβήτη (τύπος 1 ή «νεανικό-ξεκίνημα διαβήτη «), ακμή, παχυσαρκία, δυσκοιλιότητα, βλέννα, και ποικίλες άλλες ασθένειες.
Οι αλλεργίες γάλακτος συνδέονται επίσης με τα προβλήματα συμπεριφοράς στα παιδιά και με την ενοχλητική άνοδο του άσθματος παιδικής ηλικίας.

Γάλα μόνο στην νηπιακή ηλικία
Ο μακαρίτης Δρ Benjamin Spock, στο βιβλίο του «Η μέριμνα μωρών και παίδων» (το πιο καλοπουλημένο βιβλίο στις ΗΠΑ, στη διάρκεια των προηγούμενων 50 ετών), αφού συστήσει ότι κανένας δεν πρέπει να καταναλώνει το γάλα αγελάδας και καταχωρώντας έναν πλήθος δεινών που συνδέονται με την κατανάλωση γάλακτος (καρδιακές παθήσεις, καρκίνος, παχυσαρκία, αντιβιοτικό υπόλειμμα, ανεπάρκεια σιδήρου, άσθμα, μολύνσεις αυτιών, παθήσεις του δέρματος, πόνοι στομάχου, φούσκωμα, και διάρροια), ολοκληρώνει:
«Στη φύση, τα ζώα δεν πίνουν γάλα μετά από την νηπιακή ηλικία, και αυτό είναι το κανονικό και για τους ανθρώπους, επίσης. Τα παιδιά μένουν στην καλύτερη ισορροπία ασβεστίου όταν η πρωτεΐνη τους προέρχεται από φυτικές πηγές.»

Ο Δρ Spock συστήνει το ανθρώπινο μητρικό γάλα για τα μωρά, έτσι όπως έχει προορίσει η φύση.


                                     

  4: Το γάλα είναι καθαρό και θρεπτικό

Έλεγχος της δημόσιας υγείας
Ο Δρ T. Colin Campbell , ο παγκόσμιος κορυφαίος επιδημιολογικός ερευνητής στον τομέα της διατροφής και της υγείας, λέει:
«Οι άνθρωποι των γαλακτοκομικών εταιρειών, από τη δεκαετία του '20, έχουν επιτύχει πάρα πολύ στην καλλιέργεια ενός περιβάλλοντος μέσα ουσιαστικά σε όλα τα τμήματα της κοινωνίας "από την έρευνα και την εκπαίδευση έως τις δημόσιες σχέσεις και την πολιτική" για να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι το γάλα της αγελάδας και τα προϊόντα του είναι το μάννα από τον ουρανό.
Μην κάνετε κανένα λάθος σχετικά με αυτό. Η γαλακτοκομική βιομηχανία ουσιαστικά είχε και έχει τον πλήρη έλεγχο οποιασδήποτε αλλά και όλων των πληροφοριών για την δημόσια υγεία που έχουν ποτέ έρθει στο επίπεδο δημόσιας διερεύνησης... Ο συσχετισμός μεταξύ της πρόσληψης ζωικών ποσοστών πρωτεΐνης και σπασίματος εμφανίζεται να είναι τόσο ισχυρός όσο η ένωση μεταξύ του καπνίσματος και του καρκίνου των πνευμόνων.» - Δρ T. Colin Campbell

Σαν να μην ήταν ήδη αρκετά κακό από μόνο του το γάλα, ο χημικός γίγαντας, η Monsanto, και η FDA το έκαναν πολύ χειρότερο. Το 1994 η FDA ενέκρινε τη χρήση του recombinant bovine somatotropin (rbST), μια γενετικά κατασκευασμένη ορμόνη από την Monsanto που αυξάνει την παραγωγή γάλακτος στις αγελάδες από 10-25%.Το γάλα από τις αγελάδες που αντιμετωπίζεται με rbST περιέχει ανεβασμένα επίπεδα insulin-like growth factor-I (IGF-I), ένας από τους ισχυρότερους αυξητικούς παράγοντες που προσδιορίστηκαν ποτέ.
Ο (IGF-I), εμφανίζεται φυσικά και στις αγελάδες και στους ανθρώπους και είναι ίδιος μεταξύ αυτών των δύο ειδών. Ενώ ο (IGF-I) δεν προκαλεί καρκίνο, υποκινεί σίγουρα την αύξησή του. Οι πρόσφατες μελέτες έχουν βρει μια 7απλή αύξηση στον κίνδυνο καρκίνου του μαστού στις γυναίκες και μια 4απλή αύξηση στον προστατικό καρκίνο στους άνδρες με τα πιο υψηλά επίπεδα. Η rbST αυξάνει επίσης τις μολύνσεις των μαστών της αγελάδας. Επομένως, στις αγελάδες που θεραπεύονται με rbST δίνονται περισσότερα αντιβιοτικά, και τα υψηλότερα ίχνη αυτών των φαρμάκων, καθώς επίσης και πύον και βακτηρίδια από τους μολυσμένους μαστούς, βρίσκονται στο γάλα τους.

Το καλύτερο γάλα

Το καλύτερο γάλα για τον ενήλικα είναι το γάλα της κατσίκας την στιγμή ακριβώς που θα αρμεχτεί και όχι αργότερα, γιατί το γάλα της μαμάς κατσίκας ( και φυσικά το γάλα όλων των θηλαστικών ) περιέχει αντιβιοτικούς παράγοντες που περνούν με τον θηλασμό στο κατσικάκι.

Αν λοιπόν πιούμε το γάλα της την στιγμή ακριβώς που θα αρμεχτεί:

1)  δεν διατρέχουμε κίνδυνο αφού τα βακτήρια και άλλοι παθογόνοι μικροοργανισμοί που υπάρχουν στο περιβάλλον δεν προλαβαίνουν να ενσωματωθούν στο γάλα και

2)  προσλαμβάνουμε και το απαραίτητο για τον οργανισμό μας ασβέστιο.

Αν όμως το ζώο έχει μελιταίο πυρετό, τότε αν καταναλωθεί άβραστο, θα μολύνει όποιον το πιεί.

Αυτός είναι ο τρόμος που καλλιεργείται στους ανθρώπους από «ειδικούς», όπως και με τα εμβόλια, ώστε να είμαστε πάντα φοβισμένοι.

Ο πυρετός στα ζώα δημιουργείται από την πολυκοσμία - πολυζωία και τα όχι καθαρά ζώα. Αν ο γείτονας έχει πολλά ζώα τα οποία δεν καθαρίζει ποτέ θα αρρωστήσουν έτσι ανύποπτα «μπορεί» η αρρώστια να περάσει και σε αλλά ζώα. Βεβαίως οι ενδείξεις είναι καθαρές, το ζώο δεν έχει όρεξη να φάει, ξαπλώνει δεν μπορεί να τρέξει μαζί με τα άλλα κλπ.

Αν λοιπόν πίνουμε ωμό γάλα από υγιή ζώα δεν διατρέχουμε κανένα κίνδυνο!

Το κατσικίσιο γάλα είναι πιο ελαφρύ από το πρόβειο, πιο εύπεπτο και πιο εύγευστο. Φρεσκοαρμεγμένο μάλιστα έχει άριστη θερμοκρασία ροφήματος, το δε καλοκαίρι την ιδανική για πήξιμο φέτας.

Στην φέτα, μετά από 40 ημέρες παραμονής στην άλμη, ο μελιταίος εξαφανίζεται, το δε όξινο περιβάλλον εξοντώνει τους περισσότερους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Στο εξωτερικό υπάρχουν πολλές φάρμες που πωλούν ελεύθερα ωμό γάλα - το οποίο είναι αλκαλικό, ισοροπεί το ΡΗ του αίματος το όποιο είναι αιτία όλων των ασθενειών (το όξινο αίμα).

Πηγές ασβεστίου
Οι υγιέστερες πηγές ασβεστίου είναι τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και όσπρια.
Δεν χρειάζεται να φάτε τεράστιες μερίδες λαχανικών ή φασολιών για να πάρετε αρκετό ασβέστιο, αλλά να περιλαμβάνετε και τα δύο στον κανονικό προγραμματισμό των διατροφικών επιλογών σας.
Εάν ψάχνετε για πρόσθετο ασβέστιο, οι χυμοί γκρέιπφρουτ, πορτοκαλιού, μήλου,  είναι καλές επιλογές.

Εναλλακτικές πηγές ασβεστίου

Η παροχή της αναγκαίας ημερήσιας ποσότητας ασβεστίου στους ασθενείς με δυσανεξία στη λακτόζη είναι πρωταρχικής σημασίας, καθώς η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, που αποτελούν την κύρια διαιτητική πηγή ασβεστίου, περιορίζεται. Εναλλακτικές πηγές ασβεστίου αποτελούν τα λαχανικά (μπρόκολο, σπανάκι, μπάμιες, ρεβίθια), ορισμένα θαλασσινά που περιέχουν μαλακά κόκαλα που μπορούν να φαγωθούν (σολομός, σαρδέλα, γαρίδες), οι ξηροί καρποί (αμύγδαλα, καρύδια) και το μαλακό τυρί σόγιας (tofu). Επειδή όμως οι τροφές που είναι πλούσιες σε ασβέστιο, αλλά δεν περιέχουν γάλα, δεν αρέσουν στα περισσότερα παιδιά, δεν θα πρέπει να παραβλέπεται η πιθανότητα χορήγησης συμπληρωμάτων ασβεστίου. Μελέτες έχουν δείξει ότι παιδιά με δυσανεξία στη λακτόζη, που υποβάλλονταν σε δίαιτα χαμηλή σε λακτόζη και ασβέστιο, παρουσίασαν ελάττωση της οστικής πυκνότητας συγκρινόμενα με τα παιδιά εκείνα που ελάμβαναν κανονική δίαιτα.
Οι ημερήσιες ανάγκες ασβεστίου συνίστανται σε 800 mg στοιχειακού ασβεστίου για παιδιά ηλικίας κάτω των 10 ετών και 1.200 mg γι' αυτά που είναι άνω των 10 ετών.

Στην πραγματικότητα, η καλύτερη πηγή ασβεστίου για τον άνθρωπο είναι στα φρούτα και τα λαχανικά που τρώτε.
Και υπάρχουν άλλες πηγές για ασβέστιο που ξεπερνούν πολύ κάθε τι που μπορείς να βρεις στο γάλα.
Η κράμβη, το γογγύλι, τα πράσινα λάχανα και άλλα σκούρα πράσινα λαχανικά είναι όλα άριστες πηγές απορροφήσιμου ασβεστίου. Η κράμβη έχει 200 mg ανά φλιτζάνι, τα πράσινα λάχανα ανεβαίνουν στα 300 mg και τα πράσινα από τα γογγύλια περιέχουν 450 mg.

Περιεκτικότητα σε ασβέστιο στα διάφορα τρόφιμα.

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα προάγονται ως πηγή ασβεστίου, αλλά πολλά φυτικά τρόφιμα είναι πλούσια σε αυτό το στοιχείο. Στις ΗΠΑ συστήνουν από 800-1200 mg/ημέρα

Αριθμοί ανά 100 γραμμάρια, μονάδα mg
Λαχανικά:
Μπρόκολο 246,  Κάρδαμο 90,  Σπανάκι 83,  Κατσαρό λάχανο 74,  Μαϊντανός 61
Όσπρια:
Ρεβύθια  75, Φασόλια 70
Λαχανικά θάλασσας:
Agar Agar  400 , Hijiki  1400, Kombu  800, Nori  400 , Wakame  1300
Σπόροι/ξηροί καρποί:
Σπόροι σουσαμιού  331, φουντούκια  60, ηλιόσποροι  40
Γαλακτοκομικά τρόφιμα:
Τυρί  100, Γάλα αγελάδων  28, Αυγά  27
                                    
ΤΟ ΓΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ... ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ:
Στα εκτροφεία όπου οι αγελάδες στοιβάζονται σε τεράστια υπόστεγα, χρησιμοποιούνται ως μηχανές γάλακτος. Με το γενετικό χειρισμό και τις εντατικές τεχνολογίες παραγωγής, είναι σύνηθες για τις σύγχρονες αγελάδες να παράγουν 50 κιλά γάλα ημερησίως — 10 φορές περισσότερο από όσο θα παρήγαν στη φύση. Για να κρατήσουν την παραγωγή όσο το δυνατόν υψηλότερη, γονιμοποιούν τεχνητά τις αγελάδες κάθε έτος. Οι ορμόνες αύξησης και τα αφύσικα προγράμματα αρμέγματος αναγκάζουν τις θηλές των γαλακτοκομικών αγελάδων να πονούν και να γίνουν τόσο βαριές που σέρνονται μερικές φορές στο έδαφος, με συνέπεια τις συχνές μολύνσεις και την κατάχρηση αντιβιοτικών. Οι αγελάδες -- όπως όλα τα θηλαστικά -- κάνουν γάλα για να ταΐσουν τα μωρά τους -- όχι τους ανθρώπους.
Τα αρσενικά μοσχαράκια, τα «υποπροϊόντα» της γαλακτοκομικής βιομηχανίας, υπομένουν 14 ως 17 εβδομάδες βασανιστηρίου σε κλουβιά τόσο μικρά που δεν μπορούν να γυρίσουν ακόμη και γύρω.
Τα θηλυκά αντικαθιστούν τις παλαιές, καταπονημένες μητέρες τους, ή θανατώνονται σύντομα μετά τη γέννηση για την πυτιά στα στομάχια τους (ένα συστατικό των περισσότερων εμπορικών τυριών). Κρατιούνται συχνά σε μικροσκοπικά κλουβιά ή δένονται στους στάβλους για τους πρώτους μήνες της ζωής τους, μόνο για να μεγαλώσουν μέχρι να γίνουν «μηχανές γάλακτος» όπως οι μητέρες τους.

Πηγές:

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 18/03/2008

Πηγή: Ira Marxe-CEO, Good Health Supplement

http://www.ftiaxno.gr

http://milksucks.com

http://humanisticecology.blogspot.com/

Δύο βιβλία που τεκμηριώνουν τα παραπάνω:
The Deadly Poison, by Robert Cohen
The Milk Book, by William Campbell Douglas.