Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ

 


Ο μύθος
 
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, ο Νάρκισσος ερωτεύτηκε τον εαυτό του όταν ανακάλυψε την εικόνα του στο καθρέφτισμα των νερών μίας πηγής. Η γοητεία που άσκησε πάνω του η αντανάκλαση του ειδώλου του, του δημιούργησε το ανικανοποίητο πάθος του για τον ίδιο του τον εαυτό που τον οδήγησε στο θάνατο.

Τα χαρακτηριστικά της ναρκισσιστικής προσωπικότητας

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε στοιχεία ναρκισσισμού από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Αυτό σημαίνει ότι επικεντρωνόμαστε στον εαυτό μας - στις επιθυμίες και τις ανάγκες μας. Ωστόσο η αυτοεκτίμηση και η δημόσια εικόνα μας, είναι η γέφυρα του ναρκισσισμού με την κοινωνία. Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και τα μηνύματα που δίνουμε στους άλλους για μας, είναι συνυφασμένα με τα βιώματα και τα μηνύματα που πήραμε από την οικογένειά μας στην παιδική ηλικία. Όταν βέβαια αυτό συναντάται στην υπερβολή του, τότε αναφερόμαστε σε διαταραγμένη προσωπικότητα.

Τα βασικά χαρακτηριστικά των ατόμων με ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας

► Η έντονη αίσθηση σπουδαιότητας και μεγαλείου που έχουν για τον εαυτό τους.
► Η έντονη ανάγκη τους για θαυμασμό.
► Η αδυναμία τους να αναγνωρίσουν και να νιώσουν τις επιθυμίες, τις ανάγκες και τα αισθήματα των άλλων.
►
Φαντασιώνονται ιδιαίτερη επιτυχία, δύναμη, εξυπνάδα, ομορφιά ή ιδανική αγάπη.
► Πιστεύουν ότι είναι μοναδικά και ξεχωρίζουν και θα πρέπει και οι συναναστροφές τους να είναι ισάξιες.
► Πιστεύουν ότι οι άλλοι θα πρέπει να ακολουθούν ή να συμμορφώνονται στις δικές τους προσδοκίες.
► Εκμεταλλεύονται τους άλλους προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους.
► Συχνά φθονούν τους άλλους ή πιστεύουν ότι οι άλλοι τους φθονούν.
► Εμφανίζουν αλαζονική, υπεροπτική συμπεριφορά ή στάση.
 Οι δέκα διαφορετικοί τύποι νάρκισσου

  1. Ο συναισθηματικός επαίτης
 Το άτομο αυτό είναι απύθμενο πηγάδι συναισθηματικών αναγκών, αισθάνεται μια επώδυνη συναισθηματική πείνα που δεν μπορεί να ικανοποιήσει. Δεν του φτάνει πόσο τον αγαπάνε, πάντα θέλει περισσότερο.
Ο ίδιος δε μπορεί να καλμάρει και να φροντίσει συναισθηματικά τον εαυτό του. Συνήθως έχει άγχος και φόβο εγκατάλειψης.

  1. Ο εκλεκτός εραστής
 Πιστεύει στην ιδεολογία της ρομαντικής αγάπης, με πλούσια συναισθηματική ζωή, που βασίζει τις σχέσεις του σε υπερβολικές εξομολογήσεις για τον εαυτό του, που φτάνουν στο σημείο μεγαλομανίας.
Οποιοδήποτε ελάττωμα του συντρόφου του το κατακρίνει και το παίρνει προσωπικά.

  1. Ο τραπεζίτης της δύναμης
 Είναι το άτομο που έχει ερωτευθεί τη δύναμη, την οποία εκφράζει με επιθετικότητα, μείωση και τρομοκράτηση των άλλων. Επίσης, μπορεί να είναι ψυχρός και γραφειοκράτης. Δεν τρέφει θετικά συναισθήματα ή κατανόηση για τους άλλους. Παίρνει αποφάσεις χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες για τους άμεσα ενδιαφερόμενους: το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η προσωπική του άνοδος και το κυνήγι των χρυσών ευκαιριών στη δουλειά του. Η μεγαλομανία του επικεντρώνεται στην επιτυχία και τα επιτεύγματά του δεν είναι ποτέ αρκετά για να συνταιριαστούν με την εσωτερική του εικόνα της επιτυχίας.

  1. Ο διαμορφωτής του σώματος
 Δείχνει ωραίος! Αλλά αυτό είναι μόνο επιφανειακό. Η αυτοεκτίμησή του επικεντρώνεται στην εξωτερική του εμφάνιση. Προσελκύει εύκολα κόσμο, αλλά δε μπορεί να διατηρήσει μακροχρόνιες σχέσεις. Ο εσωτερικός του κόσμος είναι άδειος και μουντός.

  1. Ο οργισμένος
 Πρόκειται για φανερά ναρκισσιστική προσωπικότητα, με θυμό που βράζει μέσα στο άτομο και ξεσπά με ή χωρίς λόγο στα άτομα γύρω του. Η δυσαρέσκεια και η δυστυχία του εκφράζονται με αυξανόμενη επιθετικότητα.
Βλέπει τον κόσμο ως άσπρο/μαύρο, ποτέ με ενδιάμεσες αποχρώσεις και κατηγορεί τους πάντες, εκτός από τον εαυτό του. Η λογική του έχει παρανοϊκή χροιά.

  1. Ο κολπατζής
 Πρόκειται για μια επιφανειακά γοητευτική προσωπικότητα που σαγηνεύει τους άλλους. Ο «κολπατζής» νάρκισσος είναι ανελέητος στις σχέσεις του, ξεγελά τον/την σύντροφό του με απιστίες, κλοπές, απάτες ή ακόμα κι εγκληματικές πράξεις. Υπάρχει ίντριγκα κι ευχαρίστηση στο να στήνει το κόλπο.

  1. Ο φαντασιόπληκτος
 Έχει έναν περίπλοκο εσωτερικό κόσμο, όπου όλη η ευχαρίστηση βρίσκεται στο βασίλειο της φαντασίας και όχι στην πραγματικότητα.
Είναι εγκλωβισμένος στον εσωτερικό του κόσμο και έχει μεγαλομανίες που δεν τις γνωστοποιεί απαραίτητα στους άλλους, αλλά τις ζει μέσα του. Έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και η αυταπάτη του είναι ότι είναι σπουδαίος, ωραίος, αγαπητός, θαυμαστός.
Ο εσωτερικός του κόσμος αποτελεί πηγή ευχαρίστησης, την οποία δε βρίσκει εξωτερικά. Δεν εμπιστεύεται κανέναν και είναι δύσκολος στις σχέσεις του, αφού δε δίνει τίποτα στους άλλους.
  1. Ο μάρτυρας
 Υποφέρει και γύρω από αυτό περιστρέφεται η ύπαρξή του. Η προσωπική του ταυτότητα βασίζεται πάνω στον πόνο και τη δυστυχία ή το να είναι θύμα ή επιζών τρομερών ψυχικών καταστάσεων. Ο πόνος δικαιώνει την τεράστια απορρόφηση στον εαυτό, με παρασιτικές απαιτήσεις και συχνά σχέσης εκμετάλλευσης.
Ο πόνος δεν είναι ποτέ αρκετός, πάντα χρειάζεται λίγο ακόμα γι' αυτό το είδους νάρκισσου και η τέχνη του αυτοσαμποταρίσματος τελειοποιείται καθημερινά.
Κάνει σχέσεις με άτομα που θέλουν να είναι χρήσιμα στους άλλους. Η ιστορία του θύματος συνεχίζεται και αποτελεί τρόπο να ελέγχει τους πάντες και τα πάντα, μέχρι που οι άλλοι να αισθανθούν ότι τους χρησιμοποιεί.

  1. Ο σωτήρας
 Συνήθως δείχνει γεμάτος αρετές και προτερήματα, σπεύδει να βοηθήσει, νοιάζεται και φροντίζει τους άλλους. Σχεδόν πάντα.
Θέλει να έχει τον έλεγχο των πραγμάτων και κυνηγά το συναίσθημα και τις ανεκπλήρωτες ανάγκες του. Πρόκειται για έναν τοκογλύφο των συναισθημάτων και των σχέσεων, αφού για ό,τι δώσει το ζητάει πίσω φορτικά και στο πολλαπλάσιο.

  1.  Ο Εθνικός ναρκισσισμός
 Ενεργεί είτε ως ενισχυτικό στην χαμηλή αυτοεκτίμηση κάποιων κενών ανθρώπων είτε ως άναμμα σπίρτου σε αποθήκη πυρομαχικών για μεγαλομανείς...

Η ψυχολογία, ο τρόπος σκέψης & οι συμπεριφορές του νάρκισσου

Συνήθως οι νάρκισσοι είναι γοητευτικά, διασκεδαστικά και επιτυχημένα άτομα, ενώ πολλοί απ' αυτούς είναι και διάσημοι. Στην παρέα είναι ιδιαίτερα ευχάριστοι, συμμετέχουν σε κάθε είδους συζήτηση, με στόχο να γίνουν το επίκεντρο. Όταν νιώσουν ότι αυτό το έχουν εξασφαλίσει, συμπεριφέρονται σαν κακομαθημένα παιδιά. Χρειάζονται όλα όσα μπορείς να τους δώσεις και κυρίως το θαυμασμό σου για την εικόνα τους.
Μπορεί να τους δούμε επαγγελματικά επιτυχημένους αλλά υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην προχωρήσουν επαγγελματικά εξ αιτίας του φόβου τους να ριψοκινδυνέψουν σε συναγωνιστικές καταστάσεις όπου υπάρχει κίνδυνος και να αποτύχουν.
Μοιάζουν να είναι ηθοποιοί στο θέατρο της ζωής τους. Ψεύδονται ακόμη και απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό, εφόσον έχουν την ικανότητα να αναπροσαρμόσουν ακόμη και βιώματα από το παρελθόν τους, προκειμένου να ωραιοποιήσουν την εικόνα τους. Δε θα παραδεχτούν ποτέ το λάθος τους και δε θα ζητήσουν συγνώμη. Αν κάτι δεν πάει καλά θα παίξουν το ρόλο του θύματος, μεταβιβάζοντας πολύ εύκολα την ευθύνη σε άλλους.
Δεν μπορούν να έρθουν πολύ κοντά συναισθηματικά με κάποιον γιατί στην ουσία δεν μπορούν να αγαπήσουν ούτε τον εαυτό τους. Αγαπούν την εικόνα τους (ένα εξιδανικευμένο άτομο που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει). Τα άτομα αυτά έχουν εύθραυστη αυτοεκτίμηση και είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην κριτική των άλλων. Εύκολα πληγώνονται, νιώθουν ταπεινωμένα και άδεια και ενδεχομένως μπορεί να αντιδρούν με έντονη οργή και αντεπίθεση.
Αίτια ναρκισσισμού

Τα Βιώματα Του & Ο Ρόλος Της Οικογένειας Στη Διαμόρφωση Του Χαρακτήρα Του

Στη φυσική ανάπτυξη του εγώ, όλοι οι άνθρωποι περνούν από ναρκισσιστικά στάδια. Τα μωρά νομίζουν ότι όλος ο κόσμος τους ανήκει. Οι έφηβοι αντιδρούν στις αντιλήψεις των γονιών τους και προσπαθούν να αυτονομηθούν. Για να γίνει αυτό, βλέπουν τον εαυτό τους πιο ισχυρό και πιο έξυπνο από τους γονείς τους.
Έχει αποδειχτεί ότι σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ναρκισσιστικής προσωπικότητας παίζει το οικογενειακό περιβάλλον και τα βιώματα του ατόμου στην παιδική ηλικία.
► Πολλοί γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους με βάση το καλύτερο που πιστεύουν οι ίδιοι γι' αυτά, αγνοώντας τις πραγματικές ανάγκες του παιδιού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να μεγαλώνει ως προέκταση του γονιού, αναπτύσσοντας ένα προσωπείο που το εμποδίζει να δει τις δικές του πραγματικές ανάγκες.
►Σε άλλες οικογένειες παρατηρείται ο ένας από τους δύο γονείς να είναι αδιάφορος, ενώ ο άλλος υπέρμετρα φιλόδοξος για την πορεία του παιδιού. Σε αυτή την περίπτωση το παιδί απαντώντας στη φιλοδοξία του ενός γονέα επιδιώκει και την προσοχή του άλλου. Τα παιδιά θέλουν να ικανοποιούν τους γονείς και να εισπράττουν το θαυμασμό τους. Με αυτό τον τρόπο τα ανήλικα άτομα εγκλωβίζονται σε εικόνες για τον εαυτό που δεν ανταποκρίνονται στις δικές τους και που στον ενήλικο βίο έχουν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία της ναρκισσιστικής τους προσωπικότητας.

Η σχέση με τους άλλους

Στη σχέση του με τους άλλους, ο νάρκισσος αναζητά άτομα που προάγουν την εικόνα που νομίζει πως έχει και στη συνέχεια φαίνεται να ικανοποιεί την κάθε τους επιθυμία. Στην πραγματικότητα όμως, απαιτεί να θαυμάζεται με βάση αυτό που νομίζει πως είναι και όχι με βάση την πραγματική του εικόνα αφού και ο ίδιος αδυνατεί να τη βιώσει. Το επίπεδο του «σχετίζεται» ενός ατόμου με ναρκισσιστική δράση, χαρακτηρίζεται από την απάθειά του απέναντι σε αντιδράσεις φόβου, ανυπομονησίας ή θυμού.
Οι διαπροσωπικές τους σχέσεις κατά κανόνα είναι προβληματικές, εξαιτίας της ανάγκης τους για θαυμασμό, της αίσθησης ότι έχουν ιδιαίτερα δικαιώματα και της αδυναμίας τους να νιώσουν τις ανάγκες των άλλων.
Θετικές επιδράσεις στη ναρκισσιστική παρουσία μπορεί να έχει και η ανείπωτη αίσθηση από κάποιον άλλον, ότι υπάρχουν σαφή συναισθηματικά όρια τα οποία δεν μπορεί να υπερβεί.
Σε αντίθετη περίπτωση, η συναναστροφή με ένα νάρκισσο μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματικό αποσυντονισμό. Η οριοθέτηση ωστόσο, κρίνεται αναγκαία αφού βοηθά το συναναστρεφόμενο να μη θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για τις συμπεριφορές του νάρκισσου, του οποίου η δράση είναι ακαθόριστη. Οι νάρκισσοι εναντιώνονται σε οποιοδήποτε πλαίσιο αμφισβητεί το μεγαλειώδες της προσωπικότητάς τους, καθώς και σε ότι φαίνεται αυστηρά οριοθετημένο, αφού την ίδια στιγμή απαιτείται να έρθουν σε επαφή με τις ευθύνες τους, που είναι άλλωστε και ένα σοβαρό κομμάτι, που πυροδοτεί την παθολογία τους.
 Αντιμετωπίζοντας έναν νάρκισσο

Τέσσερις θέσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ένα τέτοιο άτομο αλλά και που θα προστατεύσουν κάποιον που το συναναστρέφεται.
1. Απενοχοποίηση. Στη συναναστροφή με ένα νάρκισσο το σημαντικότερο είναι να εντοπίσεις ότι το πρόβλημα είναι ο ίδιος και δεν ευθύνεσαι εσύ για τη συμπεριφορά του.
2. Οριοθέτηση. Αυτό σημαίνει να μην παραβλέπεις τις δικές σου ανάγκες και επιθυμίες και να μην επιτρέπεις και στον ίδιο να σου τις παραβιάζει.
3. Καθρέφτισμα της συμπεριφοράς του. Προσπάθησε να απαντάς και να πράττεις όπως κάνει αυτός. Χρησιμοποίησε τα λόγια και τις πράξεις του δηλαδή, για παράδειγμα, φεύγει από το σπίτι, φύγε και συ, άσκησέ του κριτική, αν σε μειώνει κάνε και σ' αυτόν το ίδιο, κ.α. Ο νάρκισσος, όταν έρχεται αντιμέτωπος με το καθρέφτισμα της συμπεριφοράς του, υποχωρεί.
4. Η απειλή της εγκατάλειψης. Όταν ένας νάρκισσος έρχεται με κάποιον κοντά συναισθηματικά, ο μεγαλύτερός του φόβος είναι η εγκατάλειψη. Η εγκατάλειψη λοιπόν ή η απειλή πως θα τον εγκαταλείψουν, του δημιουργεί τόσο μεγάλο φόβο που μπορεί να αλλάξει αυτόματα συμπεριφορά.

Τρία βασικά βήματα αυτοβοήθειας για τον ίδιο τον νάρκισσο

1. Συχνά τα άτομα με ναρκισσιστική προσωπικότητα αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει πρόβλημα στη σχέση τους με τους άλλους, ωστόσο είναι δύσκολο να παραδεχτούν και να αποδεχτούν ότι ευθύνονται οι ίδιοι. Εάν επιτρέψουν στον εαυτό τους να εντοπίσει την ευθύνη τους, ήδη έχουν κάνει το σημαντικότερο βήμα στην αντιμετώπιση του προβλήματός τους.
2. Μέσα από ένα υποστηρικτικό περιβάλλον (π.χ. φίλοι, γονείς, σύντροφος), που θα τους επισημαίνουν την πραγματικότητα και δε θα τους ενισχύουν τον ιδεατό κόσμο που οι ίδιοι έχουν φτιάξει για τον εαυτό τους, μπορούν να «σπάσουν το φανταστικό καθρέφτη», να αποδεχτούν, να εκτιμήσουν και να αγαπήσουν αυτό που πραγματικά είναι.
3. Να αποφασίσουν να δεχτούν ψυχοθεραπευτική βοήθεια ώστε να ενισχύσουν την αυτοεκτίμησή τους, να ενδυναμώσουν τα υγιή κομμάτια της προσωπικότητάς τους και να αποδυναμώσουν την παθολογία τους.

 Η θεραπεία

Συχνά βλέπουμε τα χαρακτηριστικά της ναρκισσιστικής προσωπικότητας να συνοδεύονται από μία άλλη διαταραχή. Η έντονη αίσθηση ταπείνωσης που μπορεί να νιώσουν, συνοδευμένη και από υπερβολική αυτοκριτική, μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνική απομόνωση, καταθλιπτική διάθεση.
Στην περίπτωση όμως που ο ναρκισσισμός δε συνοδεύεται από κάποια άλλη παθολογία, είναι δύσκολο τα άτομα που φέρουν τη διαταραχή να ζητήσουν ψυχοθεραπευτική βοήθεια. Αυτό συμβαίνει γιατί το πρόβλημα είναι χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (έγκειται στο χαρακτήρα) του ατόμου, μόνο που δεν είναι αντιληπτό στον ίδιο αλλά αντανακλάται στη σχέση του με τους άλλους.
Παρόλα αυτά, στη φάση της ψυχοθεραπείας, σκοπός είναι τα άτομα αυτά να αποκτήσουν ευαισθησία στους μηχανισμούς λειτουργίας της παθολογικής μεγαλομανίας τους. Με αυτό τον τρόπο προοδευτικά θα αναπτύξουν μία πιο ρεαλιστική εικόνα για τον εαυτό τους και τους άλλους.
Τα άτομα που συναναστρέφονται με κάποιον με ναρκισσιστική προσωπικότητα μπορούν επίσης να πάρουν βοήθεια ώστε να μάθουν να χειρίζονται την ιδιόμορφη αυτή κατάσταση ή να κάνουν τις επιλογές τους και να απεμπλακούν από αυτή.

 Περιοδικό Αρμονία, Τεύχος 42, Ιούνιος 2003
http://users.uoa.gr/











Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ


 Μια μέρα θα τους φτύσει η ιστορία
αυτούς που φέραν στην Ελλάδα τα θηρία
Φέρανε Τρόικα και Διεθνές Ταμείο
και καταντήσαν την πατρίδα μας σφαγείο

Άνομοι πολιτικοί
τους αξίζει φυλακή
κι όχι να κυκλοφορούνε
και να μας χασκογελούνε
λες και τίποτα δεν τρέχει
κι αν τους φτύνουν λένε βρέχει

Πρώτα ο Γιωργάκης  του Ανδρέα το καμάρι
κάνει τον μάγκα, τον νταή, το παλληκάρι
ξεχνά πως χάθηκε σαν μπήκε στο κανό του
κι ότι τσακίστηκε με το ποδήλατό του

Έλεγε έχουμε λεφτά
θα τη βγάλουμε μ’ αυτά
και σε δυο μήνες μέσα
τρώγοντας μια μπουγιαμπέσα
με χαρά ανακοινώνει
στο Tαμείο πως μας χώνει

Άρχισε γρήγορα να σφίγγει το ζωνάρι
με τόσα μέτρα που επέβαλαν να πάρει
οι δανειστές, που γίνανε δραγάτες
και στης μιζέριας μας οδήγησαν τις στράτες

Πετσοκόβει τους μισθούς
φόρους βάζει στους φτωχούς
στα χαράτσια μας ταράζει
κάθε μέρα νέα βάζει
Δεν πειράζει τραπεζίτες
φοροκλέπτες, λωποδύτες
 
Μετά το Γιώργο, ήρθε ο Παπαδήμος
που τον επέβαλε της τρόικα το κτήνος
με Βενιζέλο, Σαμαρά, Καρατζαφέρη
τα καταφέρανε καταστροφή να φέρει

Της Ευρώπης οι κουρείς
καταστρέψαν τους φορείς
Με το κούρεμα του χρέους
για να σώσουν Ευρωπαίους
φαλίρισαν τα ταμεία
και Παιδεία και Υγεία
 
Στις εκλογές με δεύτερο τον Τσίπρα
και τον Βενιζέλο να πατώνει όλο πίκρα,
βγήκε ο Αντώνης απ’ τη Μεσσηνία
για να μας κόψει το φαί μας με τη μία

Βγήκε πάνω ο Σαμαράς
κλαίει κάθε φουκαράς
Με παρέα το Βαγγέλη
κι από δίπλα τον Κουβέλη
φτιάξανε κυβερνοχώρο
και μας τάραξαν στο φόρο

Τράβα να βρεις Βαγγέλη Βενιζέλο
και να του πεις πως μας κατάντησε μπορδέλο
κάθε Ευρωπαίος όταν γίνεται χαρμάνη
βρίσκει διέξοδο με μας να ξεθυμάνει

Μέτρα μόνο στους φτωχούς
φουκαράδες μισθωτούς
μα για τους φοροφυγάδες                                  
να μην έχουνε μπελάδες
όταν πιάσανε λαυράκι
το ξαφρίσαν το στικάκι                                       

Άντε να πεις στον Φώτη τον Κουβέλη
Που μπήκε μέσα στης κυβέρνησης το μέλι
μη μας δουλεύει τάχα αντίσταση πως κάνει
τη σωτηρία του την είδαμε και φτάνει

Του Κουβέλη τα παιδιά
έπεσαν στη λιχουδιά
που τη λένε εξουσία
μα που είναι στην ουσία
μέγγενη και λαιμητόμος
της καταστροφής ο δρόμος

Άντε να πεις στο Σαμαρά αν δεν το ξέρει
θα καταλήξει όπως τον  Καρατζαφέρη
γιατί ετούτος ο λαός άμα ξυπνήσει
υποταγμένους γερμανόφιλους θα φτύσει

Αχ Αντώνη, Μωυσή
είδες το Θεό εσύ
Ξέχνα σού’ πε με τι μία
εθνική κυριαρχία
κι η Ελλάς  να’ ναι στον πάτο
γερμανών προτεκτοράτο

Όσοι ψηφίζανε και λέγαν ναι σε όλα
πρέπει να μάθουν τι σημαίνει καρμανιόλα
όσοι εκρύψαν στα παιδιά μας την ημέρα
να παν στο διάβολο κι ακόμα παραπέρα

Του μνημόνιου  τα σκυλιά
μας ρουφούν γουλιά - γουλιά
Δωσ’ μου κι άλλο ξαναδώσ’ μου                       
φάγαν τα λεφτά του κόσμου                               
δεν μας έμεινε ούτε γρόσι
για να πάρουμε τη δόση

Η συμμορία που ληστεύει την Ελλάδα
να πάει να πέσει στη χαράδρα του Καιάδα
όσοι προδότες παραδίνουνε τη χώρα
πρέπει να μπούνε στη στενή εδώ και τώρα

Άνομοι πολιτικοί
τους αξίζει φυλακή
ή να εξοστρακιστούνε
κι απ’ τη χώρα να χαθούνε
στα τσακίδια οι προδότες
και οι μαύροι συνωμότες

Όταν τον κόσμο θέλεις να εξαθλιώσεις
μάθε καλά πως δεν θα τη γλυτώσεις
όταν φαί αναζητάει στα σκουπίδια
ή αυτοκτόνησε ή τράβα στα τσακίδια

Πρέπει να ξεσηκωθούν
όσοι άλλο δεν βαστούν
για να διώξουν τους αλήτες
που σαν ταγματασφαλίτες
καταστρέφουνε τη χώρα
σαν θηρία σαρκοβόρα
 
Οι Ευρωπαίοι που μας ξεζουμίζουν
και σαν σκυλιά γεμάτα λύσσα μας γαυγίζουν
ας μπουν στην τρύπα τους και μέσα να χωθούνε
τι να τους κάνουμε τους φίλους τέτοιοι πού’ ναι

Του μνημόνιου τα σκυλιά
δεν μας ξέρουν μια σταλιά
Μέσα και σ’ αυτό το χάλι
θα σηκώσουμε κεφάλι
Ο λαός θ΄αγανακτήσει
και θα επαναστατήσει!
6/11/12

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΦΙΛΕ!



Δεν εκφράζονται τα συναισθήματα με λόγια. Δεν αποτυπώνεται ο πόνος με λέξεις! 
Φίλε μας άφησες μόνους έτσι ξαφνικά. Εφυγες τόσο νέος, τόσο γρήγορα και με τόσο τραγικό τρόπο!
Ηταν τιμή και χαρά μου που σε γνώρισα σαν συνεργάτη και, κυρίως, σαν φίλο!
Καλό σου ταξίδι!

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ του Ιωάννου
(κρυοβιολόγος - δημοτικός σύμβουλος)

Γεννήθηκε στο Νυδρί Λευκάδας.
Ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στον Πειραιά όπου και υπήρξε Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Μαθητών.
Σπούδασε στην Σ.Ε.Υ.Π. Αθηνών στο Δ.Σ. σπουδαστών της οποίας υπήρξε εκλεγμένο μέλος και εκπρόσωπος των σπουδαστών. Εργάστηκε:
- Ως Οικοδόμος και ως Τυπογράφος παράλληλα με τις σπουδές του.
- Στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», με ειδικότητα κρυοβιολογίας,  στα εργαστήρια Κυτταρολογίας/Παθολογοανατομίας και Μεταμόσχευσης Μυελού & Κρυοβιολογίας.
- Στο εργαστήριο αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκάδας.
Άσκησε πλούσια κοινωνική και συνδικαλιστική δράση.
- Εκλεγμένο μέλος - εκπρόσωπος Εργαζομένων στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας»
- Εκλεγμένο μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου Νοσοκομείου Λευκάδας και Περιφερειακού Συμβουλίου Υγείας  Ιονίων Νήσων
- Εκλεγμένο μέλος - εκπρόσωπος Ο.Κ.Α.Ν.Α Λευκάδας και μέλος του Συμβουλίου Εθνικού Δικτύου Νοσοκομείων Προαγωγής Υγείας
- Μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ελλομένου από το 1998 έως το 2010, στο οποίο διετέλεσε και Πρόεδρος.
Σήμερα είναι εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Δήμου Λευκάδας, με την δημοτική κίνηση «ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ».
 Υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Λευκάδα στις εκλογές Μαίου και Ιουνίου 2012.

Απεβίωσε στις 7/11/2012 το πρωί  από ακατάσχετη αιμραγία όταν το όπλο του εκπυρσοκρότησε και του έκοψε τη μηριαία αρτηρία! Μόλις είχε γυρίσει από το κυνήγι!

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Τα «άσχημα» σκουπίδια, «άσχημα» καίγονται


Ήταν αρχές του τρίτου δεκαήμερου του Αυγούστου όταν έπιασε φωτιά ο
σκουπιδότοπος της Λευκάδας. Δυο μήνες μετά τα σκουπίδια εξακολουθούν να καίγονται!
Η Δημοτική Αρχή εξάντλησε την υποχρέωσή της για την αντιμετώπιση του γεγονότος κάνοντας επιχωμάτωση, θεωρώντας ότι είναι ο μόνος τρόπος . Η αλήθεια είναι ότι έριξε εκατοντάδες φορτηγά με χώμα στο χώρο. Η αλήθεια είναι επίσης ότι τα πρανή προς τη θάλασσα δεν επιχωματώνονται, δεδομένου ότι το ύψος τους πλησιάζει τα δέκα μέτρα και η κλίση τους είναι πολύ μεγάλη.
Αν δεν καλυφθούν όμως, τα σκουπίδια δεν θα σβήσουν ποτέ. Οι  θερμοκρασίες που αναπτύσσονται είναι μεγάλες και όσο κυκλοφορεί αέρας μέσω των πρανών, όσες καταιγίδες και να ρίξει δεν πρόκειται να σβήσουν.
Τι μένει λοιπόν; Να καλυφθούν τα πρανή. Το κόστος είναι τεράστιο προφανώς αλλά εδώ χρειάζεται η βοήθεια του Υπουργείου η οποία αμφιβάλλω αν ζητήθηκε ποτέ.
Τρόποι ασφαλώς και θα υπάρχουν. Δεν είμαι ειδικός να τους υποδείξω. Ας
απευθυνθεί η δημοτική αρχή σε ειδικούς, ας κάνει παραστάσεις στο Υπουργείο, ας εξαντλήσει κάθε περιθώριο σε ότι αφορά σε ενέργειες για τη λύση του προβλήματος.
Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιους (κεντρικά) βολεύει αυτή η κατάσταση, άρα...!
Όταν έχεις αποφασίσει να δώσεις τη διαχείριση των απορριμμάτων στην ιδιωτική πρωτοβουλία, τότε όσο μεγαλύτερα προβλήματα δημιουργούνται από τους σκουπιδότοπους, τόσο πιο εύκολος γίνεται ο στόχος σου. Γιατί δεν πονοκεφαλιάζεις με χρηματοδοτήσεις, έργα κ.λ.π, πετάς την μπάλα στην εξέδρα πάει να πει και ησυχάζει το κεφάλι σου! Γιατί μειώνονται οι αντιδράσεις και οι αντιστάσεις των κατοίκων κυρίως. Η γνωστή μέθοδος του ξεπουλήματος, δια της… απαξιώσεως!
Αντιλαμβάνομαι ότι το να καίγονται τα σκουπίδια σημαίνει ότι μειώνεται ο χώρος άρα μεγαλώνει ο χρόνιος ζωής του σκουπιδότοπου. Ίσως να βολεύει ορισμένους που δεν θέλουν να «σπάσουν αυγά». Δεν το πιστεύω κατά βάθος, το σκέφτομαι όμως σαν μια πιθανότητα.
Δεν βολεύει ασφαλώς τους κατοίκους που αναπνέουν τόσο καιρό τις καρκινογόνες διοξίνες που εκπέμπονται.
Δεν βολεύει τους κατοίκους που τρώνε ψάρια από νερό πιθανότατα μολυσμένο
από τα, καρκινογόνα επίσης, φουράνια,
Δεν είναι συμφέρον για τους κατοίκους που είναι υποχρεωμένοι να εισπνέουν
αφόρητες οσμές, άλλοτε στην πόλη και άλλοτε στα χωριά, αναλόγως την
κατεύθυνση του ανέμου.
Είναι καταστροφή για τους επαγγελματίες, που, σε περίοδο κρίσης, βλέπουν ένα
ακόμη αρνητικό παράγοντα εμπόδιο στο δρόμο τους!
Έχω την αίσθηση πως αν αναζητηθούν ακόμη και ποινικές ευθύνες για τούτο το
χάλι, θα υπάρξει δικαίωση. Γιατί μπορεί να τιμήθηκε δεόντως, ως μη του άξιζε, ο
πρωτεργάτης της δημιουργίας του σκουπιδότοπου, μπορεί τα συνεχή εγκλήματα
του πάνω στο θέμα να παραγράφηκαν, οι συνεχιστές όμως υπάρχουν και στο τέλος,
μολονότι θα έχουν τις λιγότερες ευθύνες, αυτοί «θα πληρώσουν τη νύφη»!
Η υπομονή του κόσμου έχει εξαντληθεί. Ζουν το απόλυτο πολιτικό και οικονομικό
χάος, βιώνουν μια καταστροφή στη ζωή τους με το «ναι σε όλα» κάποιων, (ρε
παιγνίδια που παίζει η ζωή!), δεν θα χάσουν και την υγεία τους από την ατολμία ή
την αδιαφορία των αρχών!
Ας το λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτό!

Δορυφορική εικόνα του σκουριδότοπου, λίγα χρόνια πριν. 
Τώρα τα σκουπίδια έχουν καλύψει και το χώρο του Βιολογικού

Υ.Γ. Δυστυχώς για άλλη μια φορά οι αντιστάσεις και οι αντιδράσεις μας είναι
μειωμένες. Δεν ξέρω που θα μας οδηγήσει αυτή η «απάθεια» για την γενικότερη
καταστροφή που συντελείται στον τόπο, ένα είναι βέβαιο. Όσο παραμένουμε απαθείς
και αραγμένοι στον καναπέ μας, τόσο κινδυνεύουμε να τον χάσουμε και αυτόν!

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ



Νεα παιδια και τολμουν να πουν τα πραγματα με το ονομα τους. Νεα παιδια με ευαισθησια και κριση σωστη, που συγκινουν με το θαρρος τους.

Βρηκα αυτες τις επιστολες και την ομιλια στο διαδικτυο και σας τις παρουσιαζω (οι υπογραμμισεις δικες μου). Ασφαλως δεν ειναι οι μονες. Θα επανελθω. Ενα να πω μονο. Μπραβο σε αυτα τα παιδια. Ας παρουμε παραδειγμα απο αυτα και ας σηκωθουμε επιτελους από τον καναπε μας, οσο μας τον αφηνουν και αυτπν…


  1. Της μαθητριας Χριστινας Κανελλη από το Αγαθονησι προς τον Προεδρο της Δημοκρατιας


Μέσα στην επιστολή, η μαθήτρια της Β’ Γυμνασίου, εξιστορεί όλα τα προβλήματα που έχει το νησί της, το Αγαθονήσι, και κανείς δεν κάνει τίποτα γι’ αυτά! Ακολουθεί η επιστολή:
 .«Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Πήρα το θάρρος να σας γράψω αυτό το γράμμα για να σας αναφέρω το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το σχολείο μου στο ακριτικό Αγαθονήσι. Το όνομά μου είναι Χριστίνα και είμαι μαθήτρια της Β’ Γυμνασίου, αλλά δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα είμαι εδώ, εφ’ όσον δεν υπάρχουν καθηγητές στο σχολείο και οι γονείς μου, μου προτείνουν να φύγω και να συνεχίσω αλλού το σχολείο.
Εγώ δεν ζητιανεύω, ούτε ζητώ ευνοϊκή μεταχείριση, αλλά ζητώ αυτά που άλλα παιδιά θεωρούν δεδομένο και ίσως δεν εκτιμούν. Το μόνο που θέλω να έρθουν το γρηγορότερο δυνατόν όλοι οι εκπαιδευτικοί για να μπορέσω να συνεχίσω το σχολείο στον τόπο που μεγάλωσα μαζί με τους φίλους μου…
Αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο είναι ότι μιλάω με τις φίλες μου και με ρωτούν πώς πάει το σχολείο και δεν ξέρω τι να τους απαντήσω.
Εγώ το μόνο που κάνω είναι να διεκδικώ ίσες ευκαιρίες με τα άλλα παιδιά.
Το νησί μου βρίσκεται κοντά στην Τουρκία και όπως είπαν στις ειδήσεις το διεκδικούν οι Τούρκοι. Γι’ αυτόν τον λόγο, όχι μόνο δεν πρέπει να φύγει ο κόσμος, αλλά αντίθετα θα πρέπει να έλθει περισσότερος κόσμος. Ακόμη ένα πρόβλημα είναι το θέμα των λαθρομεταναστών.
Επειδή το νησί είναι μικρό και φυλακές δεν υπάρχουν, τους έχουν στο λιμάνι του νησιού και τους προσέχει η φρουρά του νησιού. Όμως αυτή η εικόνα πάνω στο λιμάνι, κάνει τα ιστιοφόρα και τα διάφορα τουριστικά σκάφη να φεύγουν από το νησί και τους κατοίκους να φοβούνται για το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση.
Εσείς έχετε έλθει εδώ και ξέρετε πώς είναι το νησί. Δεν ξέρω μπορεί και να με θυμάστε. Είμαι το κορίτσι που σας έδωσε την ανθοδέσμη όταν είχατε έλθει στα Θεοφάνια το 2009.
Ελπίζω κ. Πρόεδρε να μπορέσετε να βοηθήσετε το νησί και το σχολείο μου.
Με εκτίμηση,
Χριστίνα Κανέλλη»


2. Συστατική Επιστολή 18χρονης μαθήτριας στον Παπανδρέου!


Η Χριστιάνα Π. μια μαθήτρια της Γ’ Λυκείου, συνέταξε μια συστατική επιστολή για τον... Γιώργο Παπανδρέου, προκειμένου να την εντάξει στον ατομικό του φάκελο, που διατηρεί στο Τμήμα Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

Αναλυτικά η επιστολή της μαθήτριας:

«Ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας μου, με τη μεθοδικότητα και την πρωτοτυπία που διέκρινε όλους τους πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας, οδήγησε τη μητέρα μου στην ανεργία, αν και βρισκόταν πλησίον της σύνταξης. Ο μισθός της μητέρας μου ήταν το μοναδικό οικογενειακό μας εισόδημα, αφού ο πατέρας μου πέθανε όταν εγώ ήμουν πολύ μικρή.
Δεκαπέντε μήνες μετά, τη μητέρα μου δεν τη θέλει κανένας στη δουλειά του. Ο πρώην πρωθυπουργός ξεχωρίζει για την αυτονομία του και την πρωτοβουλία του. Το επίδομα ανεργίας των 600 ευρώ που δικαιούταν η μητέρα μου, επειδή ήταν πολύτεκνη, το αναπροσάρμοσε πολύ γρήγορα στα 476 ευρώ.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει υψηλό βαθμό συναισθηματικής ωρίμανσης και με προέτρεψε να κολλήσω χαρτάκια σε όλες τις στάσεις λεωφορείων και τις κολώνες της περιοχής μου, αναζητώντας μεταχειρισμένα σχολικά βοηθήματα από μαθητές που έχουν τελειώσει το σχολείο.
Παρά την επίπονη προσπάθεια που κατέβαλα, δεν ανταποκρίθηκε μέχρι σήμερα κανένας. Ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει σταθερότητα στις επιλογές του όσον αφορά στη δομή και τη λειτουργία του λυκείου που πηγαίνω.
Με πίστη και εργατικότητα συνετέλεσε στη διαμόρφωση ενός σχολείου αδιάφορου και μίζερου, με κουρασμένους και πνιγμένους στα προβλήματά τους καθηγητές. Ενός σχολείου που μας βλέπει μόνο ως υποψηφίους πανελλαδικών και όχι ως μαθητές που αναζητούν τη γνώση.
Ενός σχολείου που ταυτίζει τις αγωνίες μας και τις αναζητήσεις μας με την επιτυχία ή την αποτυχία σε ένα ομολογουμένως αποτυχημένο από τη βάση του εξεταστικό σύστημα.
Με την ίδια πίστη και εργατικότητα στους στόχους του οδήγησε τον μπαμπά της Φαίης στην εφεδρεία και τον μπαμπά της Ιωάννας στην… Διστάζω να το γράψω και νομίζω ότι δεν θα καταφέρω ποτέ πια στη ζωή μου να γράψω ή να ψιθυρίσω αυτή τη λέξη.
Επειδή ξέρω τι σημαίνει να μεγαλώνεις χωρίς μπαμπά, με την Ιωάννα δεθήκαμε και γίναμε αχώριστες από τότε. Με την παροιμιώδη αυτοκυριαρχία που διαθέτει, δεν έδειξε την παραμικρή θλίψη ή συντριβή όταν η τράπεζα έπαιρνε το σπίτι του Μπάμπη, αφού ο μπαμπάς του δεν πληρωνόταν από τη δουλειά του για δεκατρείς μήνες.
Ο Μπάμπης σταμάτησε το φροντιστήριο και είπε ότι θα προσπαθήσει μόνος του. Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρει. Είπαμε ότι και τα υπόλοιπα παιδιά θα τον βοηθάμε στον ελεύθερο χρόνο μας.
Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα παραπάνω, συνιστώ ανεπιφύλακτα τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας να διδάξει ως ακαδημαϊκό προσωπικό στο πανεπιστήμιό σας και ελπίζω κάποτε να καταφέρω και να γίνω δεκτή στο τμήμα του. Τότε, που ο θυμός της εφηβείας μου θα έχει μετατραπεί σε οργή της ενηλικίωσής μου.

Χριστιάνα Π., μαθήτρια Γ’ Λυκείου το σχολικό έτος 2012 – 2013″

3.   Η 18χρονη από την Παραμυθιά που συγκίνησε Έλληνες και Γερμανούς με την ομιλία της σε συνέδριο

Ανέβηκε στο βήμα και καθήλωσε με την ομιλία της όλους τους συνέδρους. Η 18χρονη Χριστίνα Λιόλιου από την Παραμυθιά της Θεσπρωτίας εντυπωσίασε όταν αναφέρθηκε στην κρίση που μαστίζει τη χώρα μας. Κι όπως είπε χαρακτηριστικά στο συνέδριο που έγινε στην περιοχή στα πλαίσια της συνεργασίας για την Ελληνογερμανική αυτοδιοίκηση δεν θα χρειαστεί διερμηνέα γιατί…ξέρει και Γερμανικά. Τα λόγια της 18χρονης αριστούχου μαθήτριας που φέτος πέρασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, πρώτη ανάμεσα σε όλους τους μαθητές και μαθήτριες της τρίτης Λυκείου στη Θεσπρωτία συγκίνησαν Έλληνες και Γερμανούς συμμετέχοντες στο συνέδριο.
Διαβάστε την ομιλία της:
«Είμαι νέα. Είμαι Ελληνίδα. Θα σας μιλήσω ελληνικά και δεν θέλω διερμηνέα γιατί μετά θα σας μιλήσω και στα γερμανικά. Η δική μου γενιά θεωρεί ότι είναι καταδικασμένη. Κληρονομήσαμε έναν κόσμο για τον οποίο δεν ευθυνόμαστε εμείς και είναι νοσηρός. Η ανεργία είναι τροχοπέδη στη ζωή μας και μας εμποδίζει να ακολουθήσουμε τα όνειρά μας. Όμως είμαστε νέοι, και όπως έλεγε ο Καζαντζάκης, «νέος θα πει να θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο». Και όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, «οι νέοι ζουν κυρίως με την ελπίδα.
Ο λόγος είναι από το γεγονός ότι η ελπίδα αφορά το μέλλον και για τους νέους το μέλλον είναι μεγάλο». Από την πλευρά μου, έχω να πω ότι το δικό μας μέλλον μολονότι μεγάλο, μοιάζει να είναι υποθηκευμένο και η ελπίδα ωχριά.
Χρειαζόμαστε ιδέες και προτάσεις που ενδεχομένως μπορούν να υλοποιηθούν από την ελληνική και τη γερμανική πλευρά και ήθελα να ευαισθητοποιήσω τους ακροατές από τη Γερμανία ώστε να είναι πιο δεκτικοί στις ιδέες που θα προτείνουμε την επόμενη μέρα
Οι νέοι δίνουν στην ιστορία την δέουσα αξία γιατί αυτή συνιστά σταθερό έρμα για την εξέλιξή τους. Και γιατί, όπως υπογράμμισε ο Σεφέρης, όποιος δεν γνωρίζει το παρελθόν είναι υποχρεωμένος να το ξαναζήσει.
Δεν πρέπει να είμαστε μισαλλόδοξοι επειδή οι Γερμανοί έχουν πει κατά καιρούς διάφορα για την Ελλάδα. Οι αλληλοκατηγορίες αναζωπυρώνουν την ένταξη και δεν βοηθούν. Το μέλλον της Ελλάδας είναι η ελπίδα».

Δείτε το βίντεο από το paramythia-online.gr
Πηγή: epirouschannel.gr

22/10/2012

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΑΟΣ…



"Έχω γράψει πολλές φορές στα µυθιστορήµατά µου τη λέξη «λαός». Σας το λέω όμως µε ειλικρίνεια, πρώτη φορά ένιωσα τι σημαίνει. Σε αυτή την επανάσταση συµµετέχουν χριστιανοί και μουσουλμάνοι, νέοι και ηλικιωμένοι, φτωχοί και πλούσιοι, πρωτευουσιάνοι και χωρικοί· υπάρχει ένα απίστευτο συναίσθημα αλληλεγγύης, υπάρχει παρ’ όλη την οργή µια εκπληκτική ευπρέπεια στη συμπεριφορά και τόσο πολύ θάρρος… Είμαι βέβαιος πως αυτά τα εκατοµµύρια των θαρραλέων είναι έτοιμα να δώσουν το αίμα τους για την ελευθερία».
Αλάα αλ-Ασουάνι
Αιγύπτιος συγγραφέας

Ξεκινώ με τα λόγια του  Αιγύπτιου συγγραφέα, που αναφέρονται στην εξέγερση των Αιγυπτίων,  και τα συσχετίζω με τα καθ’ ημάς γιατί πρέπει εξ αρχής να αναφέρω ότι θεωρώ πως το πρόβλημα μας δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι πρόβλημα ελευθερίας. Είναι πρόβλημα ανεξαρτησίας και  εθνικής κυριαρχίας. Είμαστε μια χώρα υπό κατοχή είτε θέλουμε να το πιστέψουμε  είτε όχι.

Το μόνο που έχει πια απομείνει στη χώρα μας, είναι η ρημαγμένη παραγωγή, τα εκατομμύρια άνεργοι, τα εκατομμύρια φτωχοί, τα πεινασμένα παιδιά που λιποθυμούν στα σχολεία, τα χιλιάδες φέρετρα των τραγικών αυτοχείρων … και η αμβλυμμένη συνείδησή μας…
Αμβλυμμένη συνείδηση  γιατί στο βάθος του μυαλού μας έχουμε ξεκάθαρα και τη δική μας ευθύνη για τα σημερινά προβλήματα. Ξέρουμε πως εμείς ψηφίζαμε τους κλέφτες, εμείς δίναμε τεράστιες πλειοψηφίες σε ακατάλληλους ηγέτες, εμείς λαδώναμε στις υπηρεσίες και δίναμε φακελάκια στα νοσοκομεία, εμείς κάναμε τα στραβά μάτια στις παρανομίες.
Εμείς είμαστε αυτοί που θεωρούσαμε (και θεωρούμε) «μάγκα» αυτόν που ξέφευγε από τις δαγκάνες του νόμου και κρυφά τον ζηλεύαμε.
Εμείς είμαστε αυτοί που δεν αποκαλούσαμε τέτοια πρόσωπα «κλέφτες» αλλά «καταφερτζήδες». Και δική μας η ευθύνη λοιπόν που φέραμε την πατρίδα σε αυτά τα χάλια. Όχι της κάθε Μέρκελ και του κάθε Γερμανού γραφειοκράτη που μας βρήκε πεσμένους και μας εκμεταλλεύτηκε.
Τώρα οφείλουμε και πρέπει να σηκωθούμε. Πως όμως;
Πως, όταν είναι γνωστό ότι το να εξαθλιώνετε ένας λαός, δεν σημαίνει ότι αυτό τον οδηγεί προς επαναστατικές λύσεις. Η εξαθλίωση τον κάνει ακόμα περισσότερο ζώο. Τον σπρώχνει ακόμα περισσότερο στην υποταγή. Και αυτό είναι το φαινόμενο που βλέπουμε. Η απειλή του εκφασισμού της κοινωνίας και όλα όσα παρακολουθούμε δείχνουν του λόγου το αληθές.
Πως, όταν αυτός ο λαός, που μπορεί σε άλλες συνθήκες να έκανε θαύματα, βρίσκεται τώρα σαν το ποντίκι, τρομαγμένος, υποταγμένος, υποτελής  και προσπαθεί να περισώσει τα λίγα που του έχουν απομείνει…

Δεν είμαστε λαός…
Τούτος ο λαός είναι «περίεργος». Μπορεί να κάνει και έχει κάνει συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο παρελθόν με τεράστια συμμετοχή για αιτήματα σοβαρά μεν ουδεμία όμως σχέση έχοντα με την κατάσταση που βιώνει τώρα.
Μπορεί και το έχει κάνει να παρευρίσκεται κατά εκατοντάδες χιλιάδες σε κομματικές συγκεντρώσεις (Παπανδρέου, Καραμανλής) με πλαστικά σημαιάκια και αυτοκόλλητα στο στήθος, δεν μπορεί όμως όταν η ζωή του καταστρέφεται να σηκωθεί από τον καναπέ του και να διαμαρτυρηθεί.
Του αναγνωρίζω την ικανότητα να τιμωρεί. Μετά από μεγάλη υπομονή βεβαίως αλλά τιμωρεί. Οι πρόσφατες εκλογές αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Φτάνει όμως αυτό;
Το πρόβλημα είναι ότι ακολουθεί τη μέθοδο των «απ’ ευθείας αναθέσεων». Βλέπει «φως» σε ένα πολιτικό πρόσωπο και στρέφεται σ’ αυτό.  Του αναθέτει τη σωτηρία του και… αυτό ήταν. Περιμένει να ευοδωθούν οι ελπίδες του με ελάχιστη συμμετοχή και ελάχιστη αντίδραση μέχρι … τις επόμενες εκλογές!
Ναι αλλά μέχρι τότε παίρνονται αποφάσεις καθοριστικές για τη ζωή του, ανατρεπτικές για το μέλλον του και κυρίως το μέλλον των παιδιών του οι οποίες, δυστυχώς, δεν αποκαθίστανται από την επόμενη κυβέρνηση επειδή θεωρούνται παγιωμένες.  Ελάχιστες είναι οι φορές που αποκαταστάθηκε μια αδικία μιας κυβέρνησης από την επόμενη. Συνήθως  τα μέτρα είναι χειρότερα από πριν και πάντα οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται με κριτήριο το «βόλεμα» μιας κάστας ανθρώπων σχεδόν πάντα των ίδιων.
Εδώ ξεπουλιέται η χώρα μας, κοψοχρονιά μάλιστα. Τα καλά φιλέτα τα παίρνουν οι ξένοι και οι εγχώριοι «ημέτεροι». Το καλό κομμάτι της Αγροτικής Τράπεζας π.χ δίδεται δώρο έναντι ούτε 100.000.000 € στην Τράπεζα Πειραιώς, όταν μόνο η ακίνητη περιουσία της είναι πολλαπλάσια! Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ένας βιώσιμος οργανισμός ακόμη και με τα απλά μαθηματικά της γιαγιάς μου της Κοντύλως, απαξιώνεται σιγά – σιγά με στόχο το ξεπούλημα του!  Ο ΟΠΑΠ, αν είναι δυνατόν, ετοιμάζεται για ξεπούλημα. Να μην αναφερθώ σε ΔΕΗ, ΟΤΕ (παλιές αμαρτίες), ΕΥΔΑΠ, ΕΥΔΑΘ  κ.λ.π
Την ίδια ώρα τα «στικάκια» με δεκάδες ονόματα ύποπτων για φοροδιαφυγή εκατοντάδων  εκατομμυρίων και καταθέσεις δισεκατομμυρίων στο εξωτερικό, «χάθηκαν» για κάποια χρόνια στις τσέπες των Υπουργών Οικονομικών με δικαιολογίες αν όχι αστείες τουλάχιστον «ύποπτες». Προστάτες; Νονοί; Ξεπουλημένοι; Λαδωμένοι; Ανίκανοι; Διαλέξτε μόνοι σας! Ότι και να είναι, το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Τα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων και των συνταξιούχων! Τα βάρη στο λαό μέχρι να γονατίσει και να θαφτεί κάτω από αυτά.
Τι μένει λοιπόν; Η αντίδραση όταν δημιουργείται το πρόβλημα. Όχι με όρους συντεχνιακούς, όχι με μέτρο την εξαίρεση κάποιων, που και αυτό δεν αποκλείεται μα με όρους γενικούς για το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας που υποσκάπτεται.
Αντίδραση λοιπόν. Γιατί  ένας λαός που έχει πάψει πια να αντιδρά και δεν αντιστέκεται παρ’ όλο που δεινοπαθεί ολοένα και περισσότερο, με όλα αυτά που του επιβάλλουν και του συμβαίνουν παρά τη θέλησή του, έχει προδιαγράψει και προσυπογράψει ο ίδιος το ζοφερό μέλλον του.
Αντίδραση όταν τίθεται το θέμα και όχι όταν έχει τελειώσει. Στο κάτω της γραφής αυτό βοηθά και τους κυβερνώντες (όσους  δεν είναι «Νενέκοι)  που θέλουν να στηριχτούν στην αντίδραση του κόσμου και να έχουν ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια τους.
Όσο κοιμόμαστε, όσο δεν αντιδρούμε δυναμικά (και ειρηνικά) το μέλλον μας έχει μια βεβαιότητα. Την ανυπαρξία του!

15/10/12
Υ.Γ.   Αλήθεια ο βουλευτής μας θα τα ψηφίσει τα νέα μέτρα για την διάλυση της χώρας; Αυτός που έστελνε επιστολές στον κ. Σαμαρά λίγους μήνες πριν λάβρος εναντίον του μνημονίου, θα πει, όπως ο προηγούμενος, ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ;
Αν το κάνει θα είναι αποδεκτό πρόσωπο στην κοινωνία μας ή persona non gratα; Γιατί αν είναι τότε…