Τα κατά Μάρκον

Πληρώνοντας με… άλλο νόμισμα

2012-01-30T19:01:00.002+02:00

«Φαντάσου όλους τους ανθρώπους να μοιράζονται τον κόσμο, να μην υπάρχει ανάγκη για απληστία ή πείνα, μια ανθρώπινη αδελφότητα, φαντάσου...»

(απο το «Imagine» του John Lennon)

Παρουσιάζω όπως υποσχέθηκα τοπικά εναλλακτικά νομίσματα στην Ελλάδα, που δημιουργήθηκαν εξ αιτίας της κρίσης και με σημείο αναφοράς το παράδειγμα της Αργεντινής।

Έτσι επιβίωσε η Αργεντινή

Το ΔΝΤ έμπηξε πολύ βαθιά τα μυτερά νύχια του στο κορμί της Αργεντινής. Δεκέμβριος του 2001: πτώχευση, ακυβερνησία, πολιτικό χάος. Η χώρα καταστρεφόταν. Οι αστοί σήκωσαν το ταμείο, έβγαλαν τα λεφτά έξω και στη συνέχεια βούλιαξαν και εγκατέλειψαν τις επιχειρήσεις τους.

Όταν ολοκληρώθηκε το πλιάτσικο και οι λεηλασίες, ομάδες συνειδητοποιημένων εργατών προσπάθησαν να επαναλειτουργήσουν με αυτοδιαχείριση τα εγκαταλειμμένα εργοστάσια. Πολύ δύσκολο εγχείρημα σε τέτοιες συνθήκες...

Λεφτά δεν υπήρχαν. Ούτε δουλειές. Τόσο το κεφάλαιο όσο και η εργασία είχαν απαξιωθεί. Τότε λειτούργησε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και δημιουργήθηκε το κίνημα της ανταλλακτικής οικονομίας, που στη συνέχεια απλώθηκε σ' όλη τη Λατινική Αμερική. Έτσι από το «τίποτα» δημιουργήθηκαν ξαφνικά χιλιάδες λέσχες ανταλλαγών-nodos. Παράλληλα, φτιάχτηκαν παντού αγροτικοί και αστικοί λαχανόκηποι (Ροσάριο), οι οποίοι τροφοδοτούνταν από περίπου 800 ομίλους βιοκαλλιεργητών.

Κοινωνικά - creditos

Περίπου έξι εκατομμύρια Αργεντινοί κατόρθωσαν να επιβιώσουν χωρίς λεφτά, χάρη στην αλληλέγγυα κοινωνική οικονομία, στο ισοδίκαιο ανταλλακτικό εμπόριο, στις αγορές απευθείας διάθεσης τροφής με βάση τη γεωργία της εγγύτητας και τα ιδεατά - εναλλακτικά νομίσματα. Διακόσια εκατομμύρια κοινωνικά χαρτονομίσματα – creditos - κυκλοφόρησαν στις λέσχες nodos, με αποτέλεσμα να λειτουργήσει μια αναπάντεχη σωτήρια «οικονομία του ισογείου», αντιμετωπίζοντας σε μεγάλο βαθμό την ανεργία και τη μαύρη εργασία.

Με περισσότερους από 800 κόμβους, οι λέσχες ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών της Αργεντινής έγιναν ένα από τα ισχυρότερα συστήματα ανταλλακτικής οικονομίας στον κόσμο. Κάποια στιγμή, το υπουργείο Οικονομίας της Αργεντινής διαπίστωσε με έκπληξη πως ο λαός εφηύρε μόνος του την εναλλακτική λύση, και αποφάσισε να στηρίξει το Γενικό Δίκτυο Ανταλλαγών παρέχοντάς του βοήθεια και εκπαίδευση στον τομέα της διαδικτυακής τεχνολογίας.

Πώς λειτουργεί

Όταν ένας αγρότης «πουλήσει» κάποια ποσότητα από τα προϊόντα του σ' ένα μέλος της λέσχης nodos παίρνει ένα πιστωτικό χαρτάκι εν είδη ιδεατού χαρτονομίσματος, στο οποίο αναγράφεται η αξία της συναλλαγής. Στη συνέχεια μπορεί να το εξαργυρώσει σε όποια λέσχη - κόμβο επιθυμεί για να «αγοράσει» κάποιο άλλο αγαθό ή υπηρεσία.

Στην Ελλάδα

Το παράδειγμα της Μαγνησίας

Αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και της έλλειψης ρευστότητας που αυτή έφερε, ήταν η δημιουργία της Τοπικής Εναλλακτικής Μονάδας (ΤΕΜ) από τους Βολιώτες, οι οποίοι έστησαν το Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας , για ανθρώπους που δυσκολεύονται ή αδυνατούν να καλύψουν το σύνολο των αναγκών τους με τα εισοδήματα σε ευρώ, μπορούν όμως να «πληρώνουν», προσφέροντας κάποια εργασία ή κάποια δικά τους καινούργια ή μεταχειρισμένα αγαθά,

Δεν υπάρχει εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο, δεν υπάρχουν τόκοι ή ανατοκισμοί και τοκογλυφία.

Είναι μια θετική δράση από τους ίδιους τους πολίτες, οι οποίοι παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους, δημιουργούν ευκαιρίες απασχόλησης, δίνουν αξία στα τοπικά προϊόντα, βοηθούν τις οικογένειες τους και τις επιχειρήσεις τους να επιβιώσουν και να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση.

Η βασική ιδέα που κρύβεται πίσω από αυτό είναι να επωφεληθούν όσοι αδυνατούν ή δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες σε ευρώ. Έτσι, όσοι θέλουν μπορούν να προσφέρουν τις δεξιότητές τους, τις γνώσεις τους ή κάποια καινούργια ή μεταχειρισμένα αγαθά και να πληρωθούν σε ΤΕΜ, τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιήσουν για μελλοντικές αγοραπωλησίες.

Όταν, για παράδειγμα, ένα μέλος του Δικτύου αναλάβει να καθαρίζει το σπίτι ενός άλλου μέλους ή να φροντίζει τους ηλικιωμένους γονείς του, τότε με την ολοκλήρωση της εργασίας, ο λογαριασμός του πιστώνεται με τον αριθμό των μονάδων ΤΕΜ που έχουν συμφωνηθεί. Αντιστοίχως, ο λογαριασμός εκείνου που επωφελήθηκε από την εργασία θα μειωθεί ισόποσα.

Μία ΤΕΜ ισοδυναμεί µε ένα ευρώ, απλά η διαφορά έγκειται στο ότι το εναλλακτικό νόμισμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί µόνο τοπικά, δηλαδή δεν έχει την ίδια ισχύ εκτός του Δικτύου. Επιπρόσθετα, δεν πρόκειται για τη γνωστή μορφή χρήματος που αλλάζει χέρια και, φυσικά, δεν τυπώνεται ούτε σε χάρτινη μορφή, ούτε κόβεται σε νόµισµα. Με το που εγγράφεται κάποιος στο Δίκτυο, του παρέχεται πίστωση 300 ΤΕΜ. Η διαδικασία είναι απλή και η μόνη βασική προϋπόθεση είναι µια φωτοτυπία αστυνομικής ταυτότητας. Ο λογαριασμός του καθενός και οι συναλλαγές καταγράφονται σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων. Στην ιστοσελίδα του Δικτύου (http://www.tem-magnisia.gr/index.php) καταχωρούνται οι αγγελίες για προσφορά υπηρεσιών και προϊόντων. Σε περίπτωση όμως που κάποιο µέλος δεν έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο, τότε εξυπηρετείται µε κουπόνια ή «εντολές πληρωμής», όπως ονομάζονται.

Η αγοραστική δύναμη του ΤΕΜ

Οι καταγεγραμμένες υπηρεσίες που μπορεί να βρει κάποιος στην αναρτημένη στο Διαδίκτυο λίστα, περιλαμβάνει την κηπουρική, τη φύλαξη παιδιών, διάφορα σεμινάρια, οικοδομικές δραστηριότητες κ.ά. Όσο για τις ευρύτερες κατηγορίες αγαθών, περιλαμβάνονται διάφορα οικοδομικά υλικά, είδη ένδυσης και υπόδησης, έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές, είδη διατροφής, ποτά και πάρα πολλά άλλα. Έτσι, αν για κάποιο λόγο η ειδικότητα ενός µέλους δεν έχει μεγάλη ζήτηση για να μπορεί να κερδίσει το «μεροκάματο» του σε ΤΕΜ, έχει τη δυνατότητα να προσφέρει εναλλακτικές απλές υπηρεσίες, που δεν απαιτούν εξειδικευμένες δεξιότητες, όπως η φύλαξη παιδιών.

Η λογική και ο τρόπος λειτουργίας του Δικτύου είναι απλός. Οι επιχειρηματίες, οι καταστηματάρχες και όσα µέλη προσφέρουν κάποια μορφή έμμισθης υπηρεσίας, ζητούν από τους υποψήφιους πελάτες που είναι εγγραμμένοι στο Δίκτυο ένα μέρος της τιμής σε ευρώ και το υπόλοιπο σε ΤΕΜ. Ενδεικτικά, αν ένα ζευγάρι παπούτσια στοιχίζει 100 ευρώ, τότε ο αγοραστής καλείται να πληρώσει 70 ευρώ και 30 ΤΕΜ τα οποία χρεώνονται στον λογαριασμό του και πιστώνονται στον πωλητή. Η τελική απόδειξη θα αναγράφει το ποσό των 70 ευρώ και τα 30 θα ισοδυναμούν σε ένα είδος «έκπτωσης».

Η «Μονάδα» στα Χανιά

Το παράδειγμα του Βόλου, μα κυρίως της Αργεντινής, ακολούθησαν τα Χανιά με το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων (diktyoantallagonxanion.gr).

Το νόμισμα μέτρησης που χρησιμοποιεί το Δίκτυο Ανταλλαγών στα Χανιά ονομάζεται «Μονάδα», και έχει την ισοτιμία του ευρώ, ενώ δεν τοκίζεται ούτε και φορολογείται. Κάθε νέο μέλος με την εγγραφή του, αποκτά ένα λογαριασμό για το εναλλακτικό νόμισμα και ένα αριθμό με τον κωδικό του. Το νέο μέλος του Δικτύου, αποκτά αυτόματα ένα χρεωστικό όριο έως -150 μονάδες και ένα πιστωτικό 250 μονάδων. Αυτό έγινε, για να μπαίνει το κάθε μέλος άμεσα στη διαδικασία του να προσφέρει και να γίνει όσο το δυνατόν πιο σύντομα ενεργό. Οι συναλλαγές γίνονται και διαδικτυακά ενώ υπάρχει απόλυτη διαφάνεια.

Μέθοδος συναλλαγών

Στην ιστοσελίδα του Δικτύου Ανταλλαγών (diktyoantallagonxanion.gr) υπάρχουν όλα τα μέλη και το τι μπορεί να προσφέρει το κάθε ένα ξεχωριστά, αλλά και το τι ζητείται.

Μπαίνοντας ας πούμε κάποιος στην ιστοσελίδα και ψάχνοντας υδραυλικό βρίσκει το άτομο που θέλει και έρχεται σε επαφή μαζί του, για να συνεννοηθούν πότε θα έρθει στο σπίτι του για να φτιάξει την οποιαδήποτε βλάβη। Ο υδραυλικός για να επιδιορθώσει την όποια ζημιά θα χρεώσει κάποιες Μονάδες, και το έντυπο, που είναι υπογεγραμμένο και από τα δύο μέλη, δίνεται στους διαχειριστές, για να περαστούν οι Μονάδες στους αντίστοιχους λογαριασμούς. Έτσι ο ένας θα έχει συν και ο άλλος πλην.

«Οβολός»: η κοινωνική τράπεζα της Πάτρας (www.ovolos.gr)

Στην Πάτρα την Πρωτοχρονιά του 2009 ο επιχειρηματίας Νίκος Μπογονικολός ίδρυσε ένα group στο facebook που μέσα σε δύο μήνες αριθμούσε ήδη 4.000 μέλη.

Δημιουργήθηκε ο «ΟΒΟΛΟΣ Κέντρο μελέτης και τεκμηρίωσης κοινωνικού νομίσματος», που περιλαμβάνει μεγαλύτερες επιχειρήσεις όπως αλυσίδες καταστημάτων, σούπερ μάρκετ, ακόμη και τοπικά ΜΜΕ.

Στις 25/5/2009 με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών η πρώτη θεσμοθετημένη κοινωνική τράπεζα με έδρα την Πάτρα ήταν γεγονός.

Μέσα από τη διαδικτυακή πλατφόρμα ανταλλαγών του «Οβολού» συναλλάσσονται περισσότερα από 1.300 εγγεγραμμένα μέλη, στην πλειονότητά τους νέοι και νέες.

Φθηνότερα προϊόντα και υπηρεσίες

Η ιδέα του «Οβολού» είναι απλή: γίνεται ανταλλαγή των προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση του ευρώ. Στην ουσία πρόκειται για ένα σύστημα μέτρησης της ανταλλακτικής αξίας των προϊόντων και των υπηρεσιών. Ένας οβολός αντιστοιχεί σ' ένα ευρώ. Όμως, με το κοινωνικό νόμισμα τα προϊόντα και οι υπηρεσίες είναι πολύ φθηνότερα σε σχέση με την τιμή που έχουν στην αγορά, αφού δεν υπάρχουν μεσάζοντες, κερδοσκοπία και φορολογικές επιβαρύνσεις. Η συσσώρευση οβολών δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Ούτε μπορείς να ελπίζεις στην απόκτηση μελλοντικής υπεραξίας...

Άλλα δίκτυα

Άλλα δίκτυα ανταλλαγών είναι το δίκτυο ΤΕΜ στην Κέρκυρα, όπου το τοπικό νόµισµα ονοµάζεται Μπουτσούνια, το Καερέτι της Ιεράπετρας Κρήτης, η Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης, το δίκτυο Φασούλι που εδρεύει στην Αθήνα και διάφορα άλλα। Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί πλέον είναι αν θα γίνει… της Αυστρίας ή θα αφεθεί ελεύθερα η ανάπτυξη αυτών των δικτύων. Το µόνο σίγουρο είναι ότι µόνο ο χρόνος θα δείξει.

Πηγές και

Ιστοσελίδες - Ιστότοποι και άλλα Δίκτυα Εναλλακτικών Νομισμάτων:

ΤΕΜ Μαγνησίας: http://www.tem-magnisia.gr/

Φασούλι Αθήνας: http://fasouli.wordpress.com/

Δίκτυο Ανταλλαγών Πιερίας: http://noe.motherearth.gr/

Μπουτσούνι Κέρκυρας: http://mpoutsouni.gr/forum/index.php

Οβολός Πάτρας: http://www.ovolos.gr/

Καερέτι Ιεράπετρας Κρήτης: http://www.kaereti.gr/

Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης: http://www.emro.gr/

Μονάδα Χανίων http://www.diktyoantallagonxanion.gr/

Δίκτυο Αλληλεγγύης και Αχρήματης Ανταλλακτικής Οικονομίας Φθιώτιδας http://www.tem-fthiotidas.gr/

Συριανό Δίκτυο ανταλλαγής υπηρεσιών http://sanosyros.wordpress.com/

ΜΑΠ (Μονάδα Αξιολόγησης Προϊόντος) Βέροιας http://antalaktikoveria.blogspot.com/

http://lifepositive.gr

ΑΝΔΡΕΑΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ Ελευθεροτυπία

http://www.lets.net.gr/

http://www.agorapress.gr/

ΤΟ ΜΙΝΟΡΕ ΤΗΣ ΤΑΒΕΡΝΑΣ

2012-01-21T21:05:00.002+02:00

Στίχοι: Πάνος Τούντας
Μουσική: Πάνος Τούντας
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής, Τεμπέλης & Νότα Καλλέλη, Μυτιληνιά

Μες στην ταβέρνα τα βλαμάκια βρε παιδιά
ο καθένας και ένα πόνο έχει στην καρδιά
ο ένας λιώνει και πονεί για μια μελαχρινή
κι άλλος τραγουδά για μια ξανθή
μπουζουκάκι με διπλοπενιά
για τα μάτια της τα γαλανά

Ταβερνιάρη κέρνα κέρνα μας κρασί
κάθισέ κοντά μας και γλέντησε κι εσύ

Για το χατίρι μιας μικρής
έγινα μάνα μου μπεκρής Ι Δις
για το χατίρι μιας μικρής

Για το χατήρι μιας μικρής
έγινα μάνα μου μπεκρής Ι Δις
για το χατίρι μιας μικρής

ΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

2012-01-21T21:04:00.001+02:00

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

Στο παραθύρι το κλειστό
κλαίει το παράπονο του
ένα παιδί που αγάπησε
κι έμεινε μοναχό του

Κανείς δε βγήκε για να ιδεί
τι έχει και κλαίει το παιδί
μα το λυπήθηκ' η αυγή
που πόνεσε τόσο πολύ

Διπλά τα 'βαλαν τα κλειδιά
στην πόρτα κάποια χέρια
Σβήσαν τον ήλιο του παιδιού
του θάμπωσαν τ' αστέρια

Κανείς δε βγήκε ....

ΘΑ ΚΛΕΙΣΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

2012-01-21T21:03:00.001+02:00

Στίχοι: Άκης Πάνου
Μουσική: Άκης Πάνου
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Τον έρωτά, φαρμάκωσ' η μιζέρια
κομμάτιασε, η φτώχεια την καρδιά
Δεν ήρθανε, για μας τα καλοκαίρια
και έγιν' η, ζωή τόσο βαριά

Θα κλείσω τα μάτια, θ' απλώσω τα χέρια
μακριά από τη φτώχεια, μακριά απ' τη μιζέρια
Θα πάρω τη στράτα, κι εγώ τη μεγάλη
θα κλείσω τα μάτια, και όπου με βγάλει

Που να βρεθεί, ντροπή να με κρατήσει
στη λάσπη και, στην ξύλινη σκεπή
Τη φτώχεια που, μας έχει γονατίσει
τη νιώθω μεγαλύτερη ντροπή

Θα κλείσω τα μάτια, θ' απλώσω τα χέρια
μακριά από τη φτώχεια, μακριά απ' τη μιζέρια
Θα πάρω τη στράτα, κι εγώ τη μεγάλη
θα κλείσω τα μάτια, και όπου με βγάλει

ΚΑΤΕΒΑΣΜΕΝΑ ΤΑ ΡΟΛΑ

2012-01-21T20:58:00.001+02:00

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Κατεβασμένα τα ρολά
στην ψησταριά του Ζήση,
τον πήρε ο Χάρος ψες αργά, γλυκά-γλυκά,
απάνω στο μεθύσι.

Θάνατος ευτυχισμένος
να πεθάνεις μεθυσμένος.

Κι από τους φίλους πιο πολύ
τον κλάψαν τα μπατίρια,
γιατί στου Ζήση το τσαρδί, χωρίς ψιλή
πίναν και δυο ποτήρια.

Θάνατος ευτυχισμένος
να πεθάνεις μεθυσμένος.

Κατεβασμένα τα ρολά,
σκοτείνιασαν οι δρόμοι.
Ο Ζήσης ξένοιασε, παιδιά, απ’ το ντουνιά
κι εμείς πονάμε ακόμη.

Θάνατος ευτυχισμένος
να πεθάνεις μεθυσμένος.

ΑΠΕΛΠΙΣΤΗΚΑ

2012-01-21T20:57:00.001+02:00

Στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος
Μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Τι πάθος ατελείωτο
που είναι το δικό μου,
όλοι να θέλουν τη ζωή
κι εγώ το θάνατό μου

Απελπίστηκα, μανούλα μου,
να υποφέρω,
κουράστηκα μες στη ζωή
τον Χάρο να γυρεύω

Όσο είναι η νύχτα σκοτεινή
έτσι 'ναι κι η καρδιά μου
και σαν τη σιγανή βροχή
τρέχουν τα δάκρυά μου

Απελπίστηκα, μανούλα μου,
να υποφέρω,
κουράστηκα μες στη ζωή
τον Χάρο να γυρεύω

Θα πά' να εύρω μια σπηλιά
με πέτρες και με χώμα,
εκεί θ' αφήσω κόκαλα,
ζωή, ψυχή και σώμα

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ

2012-01-21T20:54:00.002+02:00

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Αλίκη Βουγιουκλάκη

Θα κεντήσω πάνω στου αλόγου σου τη σέλλα
με διαμαντόπετρες σωρό
του φεγγαριού το πήγαιν' έλα
στο πελαγίσιο το νερό

Αγόρι μου,αγόρι μου
αγόρι μου να σε χαρώ

Θα κεντήσω στ' ασημοπίστολα σου πλάι
της χελιδόνας το φτερό
κι έναν σταυρό να σε φιλάει
τις νύχτες που σε καρτερώ

Θα κεντήσω πάνω στο δίκοπό σου λάζο
το βλέμμα σου το καθαρό
αυτό το βλέμμα το γαλάζιο
που δε χορταίνω να θωρώ

Τοπικά εναλλακτικά νομίσματα: Το πείραμα του Wörgl

2012-01-21T20:06:00.002+02:00

Πάνε δέκα χρόνια από τότε που τα εθνικά νοµίσµατα 12 χωρών αντικαταστάθηκαν από το ευρώ. Κανείς τότε δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι, σε λιγότερο από 10 χρόνια, το εγχείρημα θα κινδύνευε να τιναχτεί στον αέρα. Το ευρώ είχε το θετικό ότι ήταν ένα πολύ σκληρό και ισχυρό νόμισμα, έφερε όμως ακρίβεια στις περισσότερες χώρες και δημιούργησε προβλήματα στις τοπικές οικονομίες, λόγω των συστηµικών ανισορροπιών της ευρωζώνης. Με απλά ελληνικά, το πορτοφόλι µας άρχισε να αδειάζει πιο γρήγορα απ’ όσο γέμιζε.

Το ευρώ επομένως έφερε και δυσαρέσκεια, και κάποια ανήσυχα µυαλά σκέφτηκαν να εισάγουν στις τοπικές κοινωνίες εναλλακτικά νοµίσµατα, τα οποία συνήθως κυκλοφορούν συμπληρωματικά µε τα εθνικά ή υπερεθνικά νοµίσµατα.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να τονωθεί η τοπική οικονοµία και να διευκολυνθεί η ζωή των κατοίκων. Ενδεικτικά, τοπικά εναλλακτικά νοµίσµατα χρησιμοποιούνται επιτυχώς σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερµανία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Αυστρία, το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και πέρα από τον Ατλαντικό, στην Βραζιλία, στην Βενεζουέλα, στις ΗΠΑ, στον Καναδά, ακόµη και στην Αυστραλία.

Στην Ισπανία, συγκεκριμένα στην πόλη Mourgados, πάνω από 60 επιχειρήσεις δέχονται να πληρωθούν µε την απελθούσα πεσέτα.

Την ίδια πολιτική ακολούθησε µε επιτυχία και μια μικρή πόλη της Ιαπωνίας, η Kan’ Onji, η οποία επανάφερε το παλαιό νόµισµα που είχε αποσυρθεί πάνω από 6 δεκαετίες.

Τα παραδείγματα τοπικών νοµισµάτων είναι πολλά, αυτό που παρουσιάζει όμως µμεγάλο ενδιαφέρον είναι αυτό της Αυστρίας. Μετά την κρίση του 1929, η κεντρική τράπεζα της Αυστρίας απαγόρευσε την κυκλοφορία του τοπικού εναλλακτικού νοµίσµατος της πόλης Wörgl.

Το πείραμα του Wörgl

Μια μεγάλη απόφαση

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4।500 κατοίκων στην Αυστρία, όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932.

Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους.

Ο νέος Δήμαρχος, που προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους। Αν και δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια στους πλούσιους επενδυτές του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός και δραστήριος.

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης.

Καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.

Είχε όμως μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ), ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Κατ΄ αυτόν, αν διαθέτουν οι περισσότεροι άνθρωποι αρκετά χρήματα, τα οποία κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας», κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα.

Τα χρήματα του Wörgl

Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί.

Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:
Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς।

Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσελήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών.

Η επιτυχία του Wörgl

Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.

Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το «θαύμα του Wörgl». Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.

Το τέλος

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση «νομίσματος έκτακτης ανάγκης». Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

http://www.mindcontagion.org/worgl

http://www.lets.net.gr/

http://lifepositive.gr

Υ.Γ. Για τα τοπικά εναλλακτικά νομίσματα που κυκλοφορούν ανά τον κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα, θα αναφερθώ σε επόμενα σημειώματα.

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΪΔΑΡΩΝ

2012-01-13T19:59:00.003+02:00

Βρήκα τούτα τα κείμενα στο διαδίκτυο και ομολογώ πως τα θεωρώ θαυμάσια για την … περίπτωσή μας. Απλουστευμένες εξηγήσεις της κρίσης χρέους και όχι μόνο… Όπως είναι φυσικό δεν άλλαξα τίποτα από τα αρχικά κείμενα. Μόνο οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.

Απολαύστε τα και βγάλετε μόνοι τα συμπεράσματά σας!

Η Κρίση των Γαϊδάρων

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.
Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι ... 500 ευρώ!! Και αποχώρησε.
Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.
Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα।

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.
Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.
Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο.
Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως … ήταν κουμπάρος ενός δημοτικού συμβούλου.
Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση.
Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γάιδαρους!!...
Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή - οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.
Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να … ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.
Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν … με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.
Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους; Τι θα κάνεις εσύ;

(Μετάφραση από το ιταλικό κείμενο, το οποίο ήταν μετάφραση του γαλλικού και πάει λέγοντας. Φυσικά τα κείμενα αυτά είναι μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες, γιατί ως γνωστό στην ιστορία αυτή εμπλέκονται επιχειρηματίες, τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου, καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» … των γαϊδάρων.)

Η οικονομική κρίση μέσα από ένα παράδειγμα

Η Χάιντι είναι ιδιοκτήτρια ενός μπαρ στο Βερολίνο. Προκειμένου να αυξήσει τις πωλήσεις της, αποφασίζει να επιτρέψει στους πιστούς της πελάτες - οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι άνεργοι αλκοολικοί - να πίνουν όσο θέλουν τώρα και να πληρώνουν αργότερα. Όποτε έχουν και όπως μπορούν.
Η ίδια καταγράφει λεπτομερώς όλα τα ποτά που καταναλώνονται σε λογιστικά βιβλία και έτσι, με αυτόν τον τρόπο, ουσιαστικά, χορηγεί δάνεια στους πελάτες της.
Μαθαίνεται πολύ γρήγορα αυτό το «σύστημα της Χάιντ» (που, στα ελληνικά, θα τη λέγαμε Χάιδω!), και πολύς κόσμος αρχίζει να πλημμυρίζει το ωραίο της μπαράκι. Εκμεταλλευόμενη την ελευθερία που νιώθουν οι πελάτες, τώρα που εκείνη τους απάλλαξε από το βάρος της άμεσης πληρωμής, η Χάιντι αυξάνει τις τιμές του κρασιού και της μπύρας, που είναι τα ποτά που καταναλώνονται περισσότερο. Ο όγκος των πωλήσεών της, βεβαίως, αυξάνεται θεαματικά.
Ένας νέος και δυναμικός σύμβουλος πελατών σε μια τοπική τράπεζα, αναγνωρίζει ως μελλοντικά πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο της επιχείρησης το ποσό που θα προκύψει από την αποπληρωμή της πίστωσης που παίρνουν οι πελάτες και αυξάνει το δανειοληπτικό όριο της Χάιντι. Δεν έχει, ο τραπεζικός σύμβουλος, κανέναν λόγο ανησυχίας, καθ’ ότι υπάρχουν ως εγγύηση τα ίδια τα χρέη των αλκοολικών. Στα κεντρικά γραφεία της τράπεζας, ειδικοί τραπεζικοί μετατρέπουν αυτό το περιουσιακό στοιχείο σε τραπεζικά προϊόντα με τις ονομασίες «Πιοτ-ομόλογα», «Αλκ-ομόλογα» και «Εμετ-ομόλογα». Αυτά τα προϊόντα εμπορεύονται κατόπιν στις παγκόσμιες αγορές. Κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι σημαίνουν αυτές οι… περίεργες ονομασίες των ομολόγων και πώς αυτά είναι εγγυημένα. Όμως, καθώς οι τιμές τους αυξάνονται διαρκώς, μεγαλώνει η ζήτησή τους και γίνονται μπεστ - σέλερ τραπεζικά προϊόντα.
Μια μέρα, παρ’ όλο που οι τιμές συνεχώς ανεβαίνουν, ένα στέλεχος της τράπεζας, με ειδικότητα σε θέματα «μάνατζμεντ ρίσκου», αποφασίζει και η απόφασή του γίνεται δεκτή, ότι ήρθε καιρός, σιγά-σιγά, η τράπεζα να αρχίσει να απαιτεί την αποπληρωμή των χρεών που συσσωρεύτηκαν από τους πότες στο μπαρ της Χάιντι. Όμως, οι αλκοολικοί άνεργοι αδυνατούν, βεβαίως, να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, αφού είναι άνεργοι οι άνθρωποι, κάτι που δεν έκρυψαν ποτέ, ούτε από τη Χάιντι, ούτε από τους τραπεζίτες. Ταυτόχρονα και ως συνέπεια αυτού, η Χάιντι δεν μπορεί να είναι συνεπής προς τις δανειοληπτικές της υποχρεώσεις και κηρύττει χρεωκοπία.
Το «Ποτ-ομόλογο» και το «Αλκ-ομόλογο» χάνουν το 95% της αξίας τους. Το «Εμετ-ομόλογο» πάει λίγο καλύτερα και πέφτει μόνον κατά 80%. Οι προμηθευτές του μπαρ της Χάιντι είχαν δώσει στην πελάτισσά τους, τον καιρό που όλα ήταν καλά κι ωραία, πολύ ελαστικούς όρους για την αποπληρωμή των χρεών της προς αυτούς, αλλά έχοντας επενδύσει και οι ίδιοι σε αυτά τα τραπεζικά ομόλογα, είναι τώρα μπροστά σε μια νέα, διαφορετική κατάσταση. Ο προμηθευτής των κρασιών χρεωκοπεί και εκείνος που της πουλούσε μπύρες εξαγοράζεται από έναν ανταγωνιστή του. Η τράπεζα, έπειτα από μαραθώνιες και δραματικές διαβουλεύσεις όλων των πολιτικών κομμάτων, σώζεται με γενναία χρηματική ένεση από το κράτος, το οποίο αποφασίζει να βρει τους πόρους αυτούς από έναν καινούργιο φόρο, που θα βαραίνει μόνον εκείνους που δεν καταναλώνουν αλκοόλ.
Επιτέλους, μια εξήγηση που μπορούμε όλοι να καταλάβουμε…

http://parallhlografos.wordpress.com

http://www.veriorama.com

ΓΕΝΑΡΗΣ ή ΓΑΤΟΜΗΝΑΣ ή ΓΕΝΟΛΟΗΤΗΣ

2012-01-06T18:48:00.006+02:00

Γενάρης (Γ. Τσαρούχης)

Ο Ιανουάριος, ή Γενάρης, ή Καλαντάρης, , είναι ο πρώτος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Η πρώτη μέρα του μήνα, που είναι και πρώτη ημέρα του χρόνου, είναι γνωστή ως Πρωτοχρονιά.

Το όνομά του προέρχεται από τον θεό των Ρωμαίων Ιανό (Janus), τον προστάτη των δημοσίων διόδων και πυλών της Ρώμης. H λατρεία του συνδεόταν με κάθε αρχή ή ξεκίνημα, γι’ αυτό και είναι ο πρώτος μήνας του έτους.

Ο Ιανός ήταν θεός δίμορφος, που παριστάνεται πότε με κλειδιά και πότε με τριακόσιες ψήφους στο δεξί του χέρι και εξήντα πέντε στο αριστερό.

Ο Ιανουάριος ονομαζόταν και «Αιωνάριος», επειδή τον θεωρούσαν πατέρα του αιώνος. Είχαν μάλιστα οριστεί δώδεκα πρυτάνεις να τον υμνούν και υπήρχε δωδεκάβωμον στο ναό του, όσοι και οι μήνες του έτους.

Ο Ιανουάριος, ωστόσο, δεν ήταν ανέκαθεν ο πρώτος μήνας του έτους για τους Ρωμαίους. Στα πρώτα χρόνια της ιστορίας τους, πρώτος μήνας ήταν ο Μάρτιος, από το όνομα του πολεμικού θεού τους Mars-Martis (δηλαδή του Άρη των Ελλήνων). Πρωτοχρονιά ήταν τότε η πρώτη Μαρτίου, η οποία εξακολούθησε να γιορτάζεται και στα κατοπινά χρόνια. Και επειδή θυμούνταν πως αυτή ήταν η αρχική τους πρωτοχρονιά, την έλεγαν πάτριον. Ο Ιανουάριος έγινε πρώτος μήνας αργότερα, όταν ο μυθικός βασιλιάς των Ρωμαίων Νούμας Πομπίλιος οργάνωσε το ημερολόγιο με βάση τον ήλιο।

Ονομασίες

Στον Ιανουάριο ο λαός μας έχει δώσει διάφορες ονομασίες, όπως το Γενάρης επειδή τότε γεννούν τα γιδοπρόβατα, και Μεσοχείμωνας επειδή είναι ο μεσαίος από τους μήνες του χειμώνα, όπως δηλώνει και η παροιμία «ως τα’ Αϊ-Γιαννιού, τρυγόνα, είναι η φούρια του χειμώνα». Ονομάζεται και Γατόμηνας επειδή στη διάρκειά του ζευγαρώνουν οι γάτες, και Μεγάλος μήνας ή Τρανός μήνας ή Μεγαλομηνάς γιατί είναι ο πρώτος μήνας του έτους και σε αντιδιαστολή με τον Φεβρουάριο, που είναι «κουτσός» (Κουτσοφλέβαρος). Οι αλκυονίδες ημέρες τού έχουν δώσει και την ονομασία «γελαστός», αλλά είναι επίσης γνωστός και ως «κλαδευτής»: «Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μη γυρεύεις». Άλλες ονομασίες: Γενολοήτης (επειδή αυτόν τον μήνα γεννοβολούν τα κοπάδια), Κρυαρίτης γιατί είναι ο πιο «κρυουλιάρης».

Είναι επίσης και ο μήνας με το λαμπρότερο φεγγάρι: «Του Γενάρη το φεγγάρι παρά ώρα μέρα μοιάζει»

Αλκυονίδες ημέρες

«Κυούσης δε Αλκυόνος ίσταται τα πελάγη, ειρήνην δε και φιλίαν άγουσεν άνεμον».

Αιλιανός

«Η δε Αλκυών κύει επί τροπάς χειμερινάς, διό και καλούνται όταν ευδιειναί γένονται αι τροπαί, αλκυόνοιοι ημέραι».

Αριστοτέλης

«Αίθρια μεν τα άνωθεν, ακύμαντος δε και γαλήνιον άπαν το πέλαγος, όμοιν, ως ειπείν κατόπτρω».

Λουκιανός

Γύρω στο δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου ο καιρός συνήθως καλοσυνεύει για μερικές μέρες. Οι γλυκές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές «Αλκυονίδες ημέρες». ΟΙ ημέρες αυτές,σύμφωνα με τον πανάρχαιό μας μύθο, πήραν το όνομά τους από την Αλκυόνα, ένα ψαροπούλι των ακτών που κλωσά τα αυγά του αυτές τις μέρες.

Η Αλκυόνη, σύμφωνα με το μύθο, ήταν κάποτε μια χαρούμενη και ευτυχισμένη γυναίκα, κόρη του Θεού των ανέμων, του Αιόλου, που ζούσε στ' ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της Κήυκα. Αλληλοαποκαλούνταν Ζευς και Ήρα. Για την ασέβειά τους όμως αυτή, οργίστηκε ο Δίας και μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο.

Ξετρελαμένη τότε η δύστυχη γυναίκα, έτρεχε από δω και από κει στις ερημιές και στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμιών και μέσα στις πυκνές τους καλαμιές, για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Οπότε, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί, τη γνωστή μας Αλκυόνη, για να ψάχνει και στις θάλασσες μήπως εκεί βρει το χαμένο της άντρα. Ωστόσο όμως η δυστυχία εξακολουθούσε να την συντροφεύει, γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά, οπότε μανιασμένα τα κύματα της θάλασσας τέτοιον καιρό, την άρπαξαν αυγά και πουλιά κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά.
Οι Θεοί που τόσο σκληρά είχαν τιμωρήσει την κόρη του Αιόλου, διέταξαν τότε τη θάλασσα και τους ανέμους να ησυχάσουν, να γίνει καλοκαιρία για δυο εβδομάδες, για όσες ημέρες η Αλκυόνη κλωσά τα αυγά της.

Μια τέτοια ωραία και ποιητική ερμηνεία δόθηκε από τον πανάρχαιο αυτόν ελληνικό μύθο για την καλοκαιρινή αυτή παρεμβολή μέσα στην καρδιά του χειμώνα, που δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με τη σημερινή επιστημονική εξήγηση του φαινομένου αυτού. Ο μύθος μιλάει για την απέραντη συζυγική αγάπη και την τρυφερή στοργή της γυναίκας, ενώ η μετεωρολογική υπηρεσία μιλάει για εξίσωση των βαρομετρικών πιέσεων μεταξύ της νοτίου και βορείου Ευρώπης.

Αλκυόνη

Συζυγική πίστη

Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων ασχολήθηκε ο Πλούταρχος που αφηγείται ότι αν ο σύζυγος της Αλκυόνης γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει, τότε η θηλυκιά Αλκυόνη τον παίρνει στους ώμους και τον φέρνει πάντοτε μαζί της, τον ταΐζει και τον περιποιείται ως το θάνατο.
Δεν είναι όμως η μόνη περίπτωση ανώτερης ηθικής στο ζωικό βασίλειο. Η τρυγόνα, εάν χαθεί το ταίρι της χηρεύει αυστηρά και δεν ξανασμίγει μ' άλλο ταίρι. Τα κοράκια όταν μαδηθούν απ' τα γεράματα δέχονται πολλές περιποιήσεις και θερμαίνονται απ' τ' άλλα νεώτερα. Το λελέκι τιμωρεί την άπιστη σύζυγο με ραμφισμούς μέχρι να τη θανατώσει. Σ' αυτά βοηθούν και οι άλλοι αρσενικοί. Ο πελεκάνος αν δεν βρίσκει τροφή να δώσει στα μικρά του που κινδυνεύουν τον χειμώνα να πεθάνουν, σχίζει το στήθος του και τα προσφέρει για τροφή το αίμα του.

«Ωσπερ πελεκάν, τετρωμένος την πλευρά σου, Λόγε, τους θανόντας παίδας εζώωσαν επιστάξας ζωτικούς αυτοίς κρουνούς».

Επιτάφιος θρήνος

Στην αρχαία εποχή, στη μέση του σημερινού μας Γενάρη άρχιζε ο ιερός μήνας της Ήρας, ο Γαμηλιών. Η Ήρα, εκτός από βασίλισσα του ουρανού και των θεών, ήταν προστάτιδα του γάμου και της οικογένειας. Για τον λόγο αυτό οι αρχαίοι έκαναν τους πιο πολλούς γάμους, τον Ιανουάριο – Γαμηλιώνα . Συνήθιζαν δε κάθε χρόνο, στις 27 του Γαμηλίωνα με την Πανσέληνο, να κάνουν θυσίες και εισφορές, που τις έλεγαν «Γαμήλιες».

Κάλαντα

Ο Ιανουάριος είναι επίσης γνωστός και ως καλαντάρης από τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς και τα δώρα των Καλενδών του Ιανουαρίου. Τα δώρα αυτά είναι το σημερινό «δώρο των Χριστουγέννων», ο 13ος μισθός, ο οποίος στη Βυζαντινή εποχή ήταν πράγματι δώρο κι όχι μισθός.

Τα δώρα αυτά είχαν την εξής προέλευση:

Η πρώτη Ιανουαρίου καθιερώθηκε σαν πρωτοχρονιά από τους Ρωμαίους το 153 π.χ. Την ημέρα αυτή μάλιστα συνήθιζαν να εκλέγουν τους ανώτατους άρχοντες, τους υπάτους και με την ευκαιρία επιδίδονταν σε τελετές και θορυβώδεις διασκεδάσεις. Από αυτούς την πήραν αργότερα οι Βυζαντινοί και την καθιέρωσαν (περί το 1.000 μ.χ.). Οι ύπατοι, με την αρχή της θητείας τους, σε σχετική πομπή στους δρόμους σκορπούσαν νομίσματα, που αρχικώς ήσαν χρυσά, αλλά αργότερα, επί Ιουστινιανού, περιορίστηκαν σε αργυρά। Μικρά νομίσματα συνέλεγαν όμως και τα παιδιά, που περιέρχονταν τα σπίτια συγγενών και φίλων για να ευχηθούν. Έτσι γεννήθηκαν τα «Κάλαντα», που φθάνουν μέχρι τις μέρες μας, αλλά αφετηρία τους υπήρξαν οι Καλένδες του Ιανουαρίου, άσχετα αν σταδιακά επεκτάθηκαν από τα παιδιά σε όλες τις εορταστικές ημέρες του Δωδεκαήμερου.

Κάλαντα (Λύτρας)

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα: μια άγνωστη ιστορία αγάπης;

Πώς προέκυψαν αλήθεια τα "ασυνάρτητα" Kάλαντα που τραγουδάμε την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς; Πρόκειται για άλλη μια ιστορία αγάπης που πέρασε στην Αιωνιότητα, έστω και με αυτόν τον περίεργο τρόπο.
Η ιστορία μας διαδραματίζεται στον Μεσαίωνα.
Σε εκείνα τα χρόνια οι φτωχοί και χαμηλών «τάξεων» άνθρωποι δεν είχαν το δικαίωμα να μιλούν στους αριστοκράτες παρά μόνο σε γιορτές όπου μπορούσαν να τους απευθύνουν ευχές.
Ήταν λοιπόν ένας φτωχός νέος που είχε ερωτευθεί μια όμορφη αριστοκράτισσα. Σκαρφίστηκε το εξής ώστε να εκφράσει τον έρωτά του με τρόπο που να μην γίνει αντιληπτός όμως από τον κόσμο. Έφτιαξε ένα δικό του ποίημα με στίχους από τα Κάλαντα, που ουσιαστικά θα απευθυνόταν στο αντικείμενο του πόθου του. Θα της το απήγγειλε την Πρωτοχρονιά μαζί με τις ευχές του για το Νέο Έτος και έτσι δε τον καταλάβαιναν οι υπόλοιποι.
Με αυτό τον σκοπό πρόσθεσε τους ενδιάμεσους στίχους.

Έτσι λοιπόν ένας έρωτας έγινε τραγούδι και για αιώνες εμείς το τραγουδάμε, χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς εννοούν οι στίχοι του.

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά (θρησκευτικός στίχος)
Ψηλή μου δέντρολιβανιά ( εσύ δηλαδή που είσαι ψηλή σαν δέντρο)
Και αρχή καλός μας χρόνος (θρησκευτικός ευχετικός στίχος)
Εκκλησιά με το άγιο θόλος (εσύ που είσαι όμορφη σαν εκκλησιά με τον τρούλο της)
Αρχή που βγήκε ο Χριστός, Άγιος και πνευματικός (θρησκευτικός στίχος)
Στη γη να περπατήσεις και να μας καλοκαρδίσεις (βγές έξω από το παλάτι να περπατήσεις για να ευφρανθούμε όταν σε δούμε)
Άγιος Βασίλης έρχεται (θρησκευτικός στίχος)
Και δεν μας καταδέχεται (δεν καταδέχεται να του μιλήσει η κοπέλα)
Από την Καισαρεία (θρησκευτικός στίχος)
Συ είσαι αρχόντισσα κυρία (εσύ ανήκεις στην αυτοκρατορική οικογένεια)
Βαστάει εικόνα και χαρτί (θρησκευτικός στίχος)
Ζαχαροκάντιο ζυμωτή (είναι γλυκιά σαν κάποιο παραδοσιακό γλύκισμα)
Χαρτί και καλαμάρι (αναφέρεται στο Μ. Βασίλειο και την ενασχόλησή του με τα γράμματα)
Δες και με το παλικάρι (δεσποινίδα ρίξε μια ματιά σε μένα το παλικάρι)

Το περίεργο είναι πως δέχεται τέτοια κάλαντα η Εκκλησία μας. Θα μου πείτε κάθε δόγμα, θρησκευτικό ή πολιτικό, όταν δεν μπορεί να αποτρέψει κάτι, προσπαθεί να το ενσωματώσει και να του δώσει την ερμηνεία που το… βολεύει. Είναι εκατοντάδες τα παραδείγματα μα … δεν είδα τίποτα, δεν ξέρω τίποτα και γράμματα γνωρίζω… Στο κάτω της γραφής δεν είναι και προς θάνατο όλα αυτά…

ΥΓΕΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

2011-12-30T19:23:00.001+02:00

Η έννοια του χρόνου αποτελούσε πάντα ένα μυστήριο για τον άνθρωπο. Τι είναι ο χρόνος; Πώς υπολογίζεται; Πώς τιθασεύεται; Μπορεί κανείς να τον νικήσει;

Στο πέρασμα των αιώνων οι άνθρωποι αναζητούσαν διακαώς να τον «νικήσουν», να τον ελέγξουν, να τον περιορίσουν.

Από πολύ παλιά ο άνθρωπος μετρούσε το χρόνο προσπαθώντας να οργανώσει τη ζωή του, όχι με τρόπο τυχαίο αλλά συμβαδίζοντας με τους ρυθμούς της Φύσης.

Σήμερα η σύγχρονη επιστήμη προσπαθώντας να μετρήσει τον χρόνο όσο γίνεται πιο «απόλυτα» έχει ορίσει σαν μονάδα μέτρησης του χρόνου το ένα «ατομικό δευτερόλεπτο», μέγεθος που αντιστοιχεί σε 9.192.631.770 κύκλους του Καισίου -133. Έτσι ορίζεται ο χρόνος ακολουθώντας έναν κύκλο του μικρόκοσμου κι όχι έναν μακροκοσμικό κύκλο όπως είναι η περιφορά της Γης γύρω απ' τον Ήλιο.

Πάνω απ' όλα όμως, στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες κυριαρχεί η αντίληψη ενός γραμμικού χρόνου, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με την αντίληψη του χρόνου που είχαν μεγάλοι πολλοί αρχαίοι πολιτισμοί, αλλά και ο λεγόμενος «ανατολίτικος» τρόπος σκέψης. Γι' αυτούς ο χρόνος είναι κυκλικός, ακολουθώντας περιστροφές, άποψη σαφώς πιο φυσική και συνεπώς πραγματική και ουσιαστική, καθώς η δημιουργία ενός γραμμικού χρόνου δεν είναι παρά μια σύμβαση της σύγχρονης επιστήμης, η οποία – παραδόξως - «για να μετρήσει τον χρόνο βασίζεται σε κύκλους ... μακροκοσμικούς ή μικροκοσμικούς» (Αϊνστάιν).

Αρχαίοι πολιτισμοί

Η έννοια της κυκλικής φύσης του χρόνου ήταν ένα «κοινό μυστικό» σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στα πάνθεα και τη μυθολογία τους.

Οι αρχαίοι Ινδοί ταύτιζαν το χρόνο με τον κοσμικό χορό του θεού Σίβα, καταστροφέα και (ανα)δημιουργού των μορφών, κυρίαρχου της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής. Αυτό ακριβώς δεν κάνει και ο χρόνος; «Γεννάει» και «τρώει» τα παιδιά του, όπως ο αρχαιοελληνικός τιτάνας, ο Κρόνος.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εννέα (9) θεούς που σχετίζονταν με την έννοια του χρόνου, με πιο γνωστό τον Κρόνο, πατέρα των Θεών, του οποίου το όνομα σχετίζεται άμεσα και ετυμολογικά με την έννοια του χρόνου. Επίσης ο Ωκεανός αντιπροσώπευε τον θεό -ποταμό που περιέβαλε τη Γη, απ' τον οποίο γεννιέται και η έννοια του γραμμικού χρόνου σαν «ποταμός»।

O πιο «ειδικός» θεός της Αρχαίας Ελλάδας που σχετίζονταν με τον χρόνο ήταν ο ... Καιρός। Είναι μια σχετικά άγνωστη θεότητα της οποίας τα σύμβολα και τα χαρακτηριστικά περιγράφουν με ακρίβεια και απόλυτη πρακτικότητα τις ιδιότητες του χρόνου να μας ... ξεφεύγει, μαζί με τις ευκαιρίες που περικλείει !

Ο θεός Καιρός λοιπόν αναπαριστάται σαν ένας φτερωτός νέος που ισορροπεί στην άκρη του ξυραφιού - όπως ο καθένας που θέλει να κυριαρχήσει στον χρόνο - και κρατάει τη Ζυγαριά της Μοίρας, ως προστάτης του πεπρωμένου, με στόχο να υπενθυμίζει στους κοινούς θνητούς ότι δεν πρέπει να αφήνουν ανεκμετάλλευτες τις ώρες τους που περνούν, χάνονται και πίσω δε γυρνούν, σε όποια διάσταση του χρόνου κι αν βρεθούμε, παρελθόν, παρόν και μέλλον.

Άλλες θεότητες που συναντάμε στην αρχαία Ελλάδα σε σχέση με τον χρόνο είναι οι τρεις Μοίρες που αντιστοιχούν στις τρεις διαστάσεις του χρόνου: παρελθόν, παρόν και μέλλον. Σε πλήρη αντιστοιχία συναντάμε τις τρεις Νόρνες στους Νορβηγούς του βορρά।

Οι Βίκινγκς πάλι, είχαν τέσσερις νοοτροπίες ζωής, βασισμένες στο χρόνο: το χρόνο τσεκούρι, το χρόνο σπαθί, το χρόνο άνεμο και το χρόνο λύκο.

Το πέρασμα του χρόνου στην αρχαία Αίγυπτο αντιπροσώπευε η θεά Νουτ, θεά του νυκτερινού ουρανού. Κάθε βράδυ κατάπινε τον Ήλιο, τον χώνευε στη διάρκεια της νύχτας και τον πρωί τον ... έφτυνε ! Έτσι δημιουργούνταν ο ημερήσιος κύκλος, σαν μονάδα του χρόνου αλλά και της ανθρώπινης καθημερινότητας.

Στους Ινδιάνους της φυλής Micmac της Β. Αμερικής η έννοια του χρόνου φαίνεται να έχει έναν πιο αφηρημένο και «μαγικό» χαρακτήρα. Οι Micmac δεν είχαν λέξεις για την «ώρα», το «λεπτό» κ.ο.κ., αλλά μόνο μία λέξη για το «εδώ και τώρα»: Neegh.

Όμοια οι Hopi της Αριζόνα δεν έχουν λέξεις για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Και γι' αυτούς σημασία έχει μόνο το παρόν! Αλλά και οι Ινδιάνοι-Αλγκογκίνοι (Αραπάχο, Μαυροπόδηδες, Τσεγιέν) αρνήθηκαν να φορέσουν ρολόγια καθώς πιστεύουν ότι αυτά «θα υπενθυμίζουν τις απαιτήσεις των άλλων και θα θαμπώνουν το φως του πραγματικού χρόνου».

Απόψεις σαν κι αυτές δηλώνουν μια ουσιαστική πραγματικότητα: ότι ο χρόνος στην πρακτική και ουσιαστική του διάσταση είναι κυρίως μια κατάσταση της συνείδησης. Αν επιχειρούμε να τον τιθασεύσουμε είναι σαν να προσπαθούμε να ισορροπήσουμε πάνω στο ξυράφι του θεού Καιρού!

Ο Θεός

Τη δεκαετία του 1870 ο άγγλος αρχαιολόγος George Smith, χάρη σε ανασκαφές που πραγματοποιούσε κοντά στην πόλη της Μοσούλης (στο νοτιοδυτικό Ιράκ) ανακάλυψε πως η βιβλική αναφορά της γένεσης, « στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τον Ουρανό και την Γη», ήταν ένας μύθος που οι εβραίοι είχαν αντιγράψει σε μεγάλο μέγεθος από τους Ασσύριους, αρχαίους απογόνους των Σουμερίων. Αρα…

Ο Χρόνος των Μάγιας।

Ο χρόνος κατά τους Μάγια είναι Συμπαντικός και όχι φυσικός, δηλαδή δεν είναι η μέτρηση των φυσικών κύκλων των σωμάτων και της Γης, αλλά η Εξέλιξη της Συνείδησης σε όλο το Σύμπαν. Αν και είχαν με πολύ ακρίβεια μετρήσεις των περιστροφών των ουράνιων σωμάτων και της Γης, εν τούτης προτίμησαν ένα Συμπαντικό ημερολόγιο ιερής/σαμανιστικής φύσης, όπως όλοι οι πολιτισμοί του αρχαίου κόσμου έκαναν τότε, παρά ένα μέτρημα μόνο των περιστροφών της Γης, όπως αποφάνθηκε το Γρηγοριανό.

Η μέτρηση του χρόνου στους Μάγιας συνυπάρχει σε 3 Ημερολόγια που λειτουργούσαν ταυτόχρονα με διαφορετικές εστιάσεις στη λειτουργία τους.

► Το Χάαμπ ή Ηλιακό Ημερολόγιο των 365 ημερών που η εστίασή του ήταν στη συλλογή των φόρων και στον καθορισμό των εποχών σποράς και συγκομιδής. Αυτό διαιρείτε σε 18 «μήνες» των 20 ημερών από 0 -19, με 5 ιερές ημέρες αργίας και τελετών, ενός 19ου «ουραίου μήνα» στο τέλος του χρόνου. Κάθε μήνας είχε τον προστάτη θεό του με το ανάλογο ιερογλυφικό και κάθε ημέρα τη ποιότητά της που αντιστοιχούσε στο ιερογλυφικό της. Καμία ημερομηνία των Μάγιας δεν καταγράφηκε με αυτό το ημερολόγιο!

► Το Τουν είναι το Προφητικό/Μαγικό Ημερολόγιο και χρησιμοποιούταν μόνο από τους ιεροφάντες/σαμάνους ιερείς. Η εστίασή του είναι στην Εξελικτική Συνείδηση της Δημιουργίας του Σχεδίου του Δέντρου της Ζωής ή Αληθινού Σταυρού, που εκπορεύεται από το Κέντρο του Σύμπαντος με τη μορφή φωτονίων/πληροφορίας και είναι η θέληση του Ανώτερου Θεού προς κάθε μορφή οργανικής ή ανόργανης ζωής. Με αυτό το ημερολόγιο, σύμφωνα με τις έρευνες του Δρ. Καρλ Τζοχάν Κάλεμαν, οι αρχαίοι Μάγιας κρατούσαν τα αρχεία όλων των γεγονότων με ημερομηνίες που σημάδευαν την εξέλιξη της συνείδησης. Αναγνώρισε 7 Εξελικτικές Ημέρες και 6 Εξελικτικές Νύχτες που εναλλάσσονταν καθ' όλη τη διάρκεια των 9 επιπέδων ή σταδίων της εξέλιξης της Συνείδησης της Δημιουργίας. Το Τουν Ημερολόγιο έχει 360 μέρες όπως ο κύκλος έχει 360 μοίρες, δηλαδή 18 «μήνες» των 20 ημερών με διαφορετικά ιερογλυφικά από του Χάαμπ.

► Στο κέντρο του Τουν βρίσκεται το Τζόλκιν, το «Μέτρημα των Ημερών» όπως μεταφράζετε η ονομασία του, το οποίο κινεί το Τουν και είναι το ημερήσιας χρήσης ημερολόγιο από όλους. Εστιάζετε στην αφομοίωση και άνοιγμα στη εξέλιξη της συνείδησης της Δημιουργίας από όλους μας και στη πρακτική εφαρμογή της νέας αυτής συνείδησης στη καθημερινή και προσωπική ζωή. Ο εστιασμός στο Τζόλκιν ημερολόγιο δίνεται όχι στις περιστροφές των πλανητών και συγκεκριμένα της Γης γύρω από τον Ήλιο, αλλά στη ποιότητα και ταχύτητα ή συχνότητα δονήσεων ή κυμάτων, που αντανακλούνται στη κάθε ημέρα από το Δέντρο της Ζωής/Συνείδηση της Δημιουργίας/Σταυρό των Κατευθύνσεων, αντανάκλαση από το Κέντρο του Σύμπαντος και του Ανώτερου Θεϊκού Σχεδίου της Δημιουργίας. Κάθε ετήσιος κύκλος στο Ημερήσιο «Μέτρημα των Ημερών» ή Τζόλκιν έχει 13 «μήνες» των 20 Ημερών και 20 «εβδομάδες» των 13 ημερών, ας τις ονομάσουμε Δεκατριάδες. 13Χ20=260.

Για το ημερολόγιο των Μάγιας θα γίνει μεγάλη συζήτηση τη νέα χρονιά…

ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ

Μπορεί το κινέζικο ημερολόγιο να είναι προγενέστερο του Βούδα, ωστόσο ο παλιός κινεζικός θρύλος θέλει στον μεγάλο διανοητή να καλεί τα ζώα της Γης, με την υπόσχεση πως θα έκανε από ένα δώρο σε εκείνα που πρώτα θα ανταποκρίνονταν στο κάλεσμά του. Το βόδι είχε κατορθώσει με τον όγκο του να τεθεί επικεφαλής των έντεκα άλλων ζώων. Αλλά το ποντίκι τρύπωσε και γλίστρησε ανάμεσα από τα πόδια των άλλων ζώων και κατέλαβε πανηγυρικά την πρώτη θέση, αφού πρώτα στρογγυλοκάθισε στη ράχη του βοδιού, για να φανεί καλύτερα η νίκη του. Έτσι η σειρά μεταβλήθηκε με πρώτο τον ποντικό και να ακολουθούν το βόδι, η τίγρης, ο λαγός, ο δράκος, το φίδι, το άλογο, η κατσίκα, ο πίθηκος, ο πετεινός, ο σκύλος και ο χοίρος.

ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΗΡΘΑΝ… ΤΑ ΡΟΛΟΓΙΑ

Οταν ο άνθρωπος πάτησε για τα καλά στη γη, άρχισε να «ψάχνεται» για το πώς θα ξέρει πότε να περιμένει το βράδυ, που έπρεπε να κοιμηθεί στη σπηλιά του, μέχρι που έφθασε στο σήμερα να αγχώνεται και με το δευτερόλεπτο που σπαταλά στην…ουρά μιας τράπεζας. Με τις σκέψεις αυτές κατασκευάστηκαν τα ηλιακά ρολόγια το 3.500 π.Χ., οι κλεψύδρες με την άμμο, το εκκρεμές από το Γαλιλαίο… Και καταλήγουμε στο 1500 μ.Χ., όπου ο γερμανός Π. Χένλαϊν έφτιαξε το πρώτο μηχανικό κουρδιστό ρολόι τσέπης, ενώ το 1670, ο Άγγλος ωρολογοποιός Γουίλιαμ Κλέμεντ δημιούργησε το ρολόι με μακρύ εκκρεμές, που μετρούσε και τα δευτερόλεπτα, τοποθετημένο σε μακρύ ξύλινο κουτί.

Η ιστορία της προσπάθειας του ανθρώπου να δαμάσει το χρόνο είναι φυσικά πολύ μεγαλύτερη και πολύπλοκη από αυτή που φαίνεται εδώ. Ο χρόνος είναι υποκειμενικός. Τον αντιλαμβανόμαστε μέσα από το περιβάλλον μας που αλλάζει, τη δικιά μας συμπεριφορά μέσα σε αυτό, τα γεγονότα της ζωής μας. Διαφορετικές ψυχονοητικές καταστάσεις, μας κάνουν να τον αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά και, όσο μεγαλώνουμε, μας προσπερνά όλο και πιο γρήγορα.
Ο χρόνος, στην πρακτική και ουσιαστική του διάσταση, είναι κυρίως μια
κατάσταση της συνείδησης. Αν επιχειρούμε να τον τιθασεύσουμε είναι σαν
να προσπαθούμε να ισορροπήσουμε πάνω στο ξυράφι του θεού Καιρού! Ίσως ο
μόνος τρόπος να τον κατανοήσουμε είναι να ... πάμε με τα νερά του, δηλαδή:

1. να κατανοήσουμε την κυκλική του φύση, και

2. να μάθουμε να ζούμε (συνειδητά και με σκοπό) το «ΤΩΡΑ», το κάθε
«ΤΩΡΑ», την κάθε μας στιγμή.

Ίσως αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να μη γίνουμε τροφή του Κρόνου.

ΚΑΛΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η ΦΕΤΙΝΗ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ… ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΡΘΕΙ!

Dum spiro spero …

25/12/2011

2011-12-23T20:04:00.005+02:00

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ
ΜΕ ΑΘΛΙΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ – Ιστορικά

2011-12-23T19:45:00.002+02:00

Έτος γέννησης
Η ακριβής χρονολόγηση της ζωής του Ιησού είναι αδύνατη αφού οι υπάρχουσες μαρτυρίες που προέρχονται από την Καινή Διαθήκη χαρακτηρίζονται από χρονολογική ασάφεια και επίσης το αφετηριακό 1 μ.Χ. δεν εναρμονίζεται επακριβώς με τα γενικότερα ιστορικά δεδομένα των χρόνων εκείνων.
Η γέννηση του Ιησού τοποθετείται γύρω στο 7 ή 6 π.Χ. ή μεταξύ του 4 ως 1 π.Χ. Αυτό συμβαίνει καθώς το σημερινό ημερολόγιο, στηρίζεται βασικά στους υπολογισμούς του μοναχού και αστρονόμου Διονυσίου του Μικρού, που κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθόρισε με τα δεδομένα που είχε τότε, το έτος 754 από κτίσεως Ρώμης ως το χρόνο της γέννησης του Ιησού, αντί του έτους 747 όπως θα έπρεπε με τα σημερινά δεδομένα.
Πέρα από αυτό, τα λίγα στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη κατά προσέγγιση χρονολόγηση της γέννησης του Ιησού, προέρχονται κυρίως από το Ευαγγέλιο του Λουκά και του Ματθαίου και αφορούν:
► Τη γέννηση του Ιησού επί αυτοκράτορα Αυγούστου (Λουκ. 2,1), του οποίου η βασιλεία διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα (27 π.Χ. - 14 μ.Χ.)
► Τη γέννηση του Ιησού «εν ταις ημέραις Ηρώδου βασιλέως της Ιουδαίας» (Λουκ. 1,5), του οποίου επίσης η βασιλεία στην Ιουδαία ήταν από τις μακρότερες χρονικά (37-4 π.Χ.). Μπορεί να ειπωθεί με σχετική ακρίβεια ότι ο Ηρώδης πέθανε κατά το έτος 750 «από κτίσεως Ρώμης» (4 π.Χ.) ή λίγο πριν και στη συνέχεια κηρύχθηκε πένθος μιας εβδομάδας. Άρα ο Ιησούς πρέπει να γεννήθηκε σίγουρα πριν από το 750 «από κτίσεως Ρώμης» (4 π.Χ.) κατά το οποίο πέθανε ο Ηρώδης.

► Στις περιγραφές για το άστρο της Βηθλεέμ (Ματθ. 2,2)
Το άστρο της Βηθλεέμ, αν τελικά αφορούσε κάποιο αστρονομικό φαινόμενο, οδηγεί και πάλι στο έτος 747 από κτίσεως Ρώμης ή 7 π.Χ., αφού κατά τον Κέπλερ και άλλους αστρονόμους υπήρξε πράγματι τότε ένα παρόμοιο ουράνιο φαινόμενο που προκαλείται κατά τη συνάντηση των τριών πλανητών, του Κρόνου, του Δία και της Αφροδίτης. Στο φαινόμενο αυτό, μετά παρέλευση δύο ή τριών μηνών, ο Δίας δύει ή εξέρχεται από την τροχιά. Τότε παρατηρείται και πάλι το ίδιο έντονο φωτεινό φαινόμενο που παρουσιάζεται στην αρχή, σαν να εμφανίζεται εκ νέου.
Το γεγονός αυτό ταιριάζει με την παρατήρηση του Ματθαίου ότι οι Μάγοι πορευόμενοι προς τη Βηθλεέμ, «είδον τον αστέρα και εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα», προσθέτοντας ότι το «αστέρι» αυτό ήταν ίδιο με εκείνο «ον είδον εν τη Ανατολή» (Ματθ. 2,9-10). Καθώς ένα ταξίδι από τη Μεσοποταμία στην Παλαιστίνη με τα μέσα της εποχής απαιτούσε δύο ή τρεις μήνες, η χρονική αυτή απόσταση ταιριάζει με την αντίστοιχη φυσική κίνηση του πλανήτη Δία και τη διπλή εμφάνιση του κατά την είσοδο και έξοδο από την τροχιά συνάντησης με τους άλλους δύο πλανήτες.
► Στα γεγονότα της «πρώτης» απογραφής, η οποία «εγένετο ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου» (Λουκ. 2,2) (12 - 8 π.Χ. ή 8-6 π.Χ.)

Γενέθλια
Η γέννηση του Ιησού ως ανθρώπου παρουσιάζεται ως ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ιστορία όλης την ανθρωπότητας.
Η σημαντική Δεσποτική γιορτή της κατά σάρκα γεννήσεως του Χριστού, είναι μια ιδιαίτερη γιορτή, η οποία σύμφωνα με τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα γενέθλια οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου, αφού στα Γενέθλια αυτά εορτάζουμε το μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός ότι «εφάνη γαρ Θεός ανθρώποις δια γεννήσεως».
Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της Καινής Διαθήκης, τόσο ο Ιησούς Χριστός όσο και οι μαθητές του δεν γιόρταζαν γενέθλια ανθρώπων, και ο ίδιος ζήτησε ρητά από τους ακολούθους του να τηρούν την ανάμνηση του θυσιαστικού θανάτου του.
Τους πρώτους αιώνες μ.Χ. οι χριστιανοί δεν γιόρταζαν τα γενέθλια των αγίων και μαρτύρων της πίστεως, παρά μόνο την ημέρα του θανάτου τους, την οποία ημέρα του μαρτυρίου τους θεωρούσαν και κατ’ εξοχήν γενέθλια ημέρα, εφόσον έτσι γεννιόντουσαν οι για τον Χριστό σφαγέντες στον νέο κόσμο της Βασιλείας του Θεού.
Μάλιστα, κατά τον 3ο αιώνα, ο Ωριγένης πίστευε ότι «o φαύλος τα γενέσεως αγαπών πράγματα εορτάζει γενέθλιον» και ότι «επ΄ ουδεμιάς γραφής εύρομεν υπό δικαίου γενέθλιον αγομένην».
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι για δύο αιώνες μετά τον θάνατο του Χριστού, κανένας δεν γνώριζε —και λίγοι νοιάζονταν— για το πότε ακριβώς γεννήθηκε. Στην πραγματικότητα, η Εκκλησία έφτασε έως του σημείου να διακηρύξει ότι ήταν αμαρτία το να σκοπεύει κάποιος να τηρήσει τα γενέθλια του Χριστού «σαν να ήταν Εκείνος ο Βασιλιάς Φαραώ».
Οι ευσεβείς Ιουδαίοι δεν τηρούσαν τον εορτασμό γενεθλίων, καθώς θεωρούνταν παγανιστική συνήθεια, ενώ οι αναφορές στον εορτασμό τους στα βιβλικά κείμενα αφορούν μόνο ειδωλολάτρες. Η πρώτη αναφορά εορτασμού γενεθλίων περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεσης και αφορά τα γενέθλια του Φαραώ της Αιγύπτου (15ος/13ος αιώνας ΠΚΧ), περίσταση κατά την οποία ο Φαραώ εκτέλεσε έναν αυλικό του. (Γέν. 40:19, 20).
Στο βιβλίο 2 Μακκαβαίων (απόκρυφο για τους Προτεστάντες) (2ος αιώνας π.Χ.) καταγράφεται η βεβήλωση του Ναού στην Ιερουσαλήμ και η πίεση που ασκήθηκε στους Ιουδαίους να συμμετάσχουν σε παράνομες για εκείνους πρακτικές, όπως η συμμετοχή στον εορτασμό των μηνιαίων γενεθλίων του Αντιόχου Δ' του Επιφανή. (2 Μακ. 6:7)
Στα βιβλία της Καινής Διαθήκης, υπάρχει μία μόνο αναφορά σε εορτασμό γενεθλίων. Αφορά τα γενέθλια του βασιλιά Ηρώδη Αντύπα, ο οποίος κατά το εορταστικό δείπνο των γενεθλίων του και κατόπιν αιτήματος της κόρης του Σαλώμης έδωσε εντολή για τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Βαφτιστή. (Μάρκ. 6:21)
Ορισμός της ημερομηνίας
Ο πάπας Τελεσφόρος (125-136 μ.Χ.), για πρώτη φορά γύρω στο 135 μ.Χ., αποφάσισε να μνημονεύσει το ιδιαίτερο γεγονός της έλευσης του Θεανθρώπου στον κόσμο, θεσπίζοντας τη γιορτή των Χριστουγέννων, επί βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού (117-138 μ.Χ.).
Κάποιοι ερευνητές διατυπώνουν την άποψη ότι τα πρώτα ίχνη της γιορτής των Χριστουγέννων φάνηκαν όταν αυτοκράτορας ήταν ο Λούκιος Κόμμοδος (180-192 μ.Χ.)
Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ο εορτασμός των Χριστουγέννων έγινε για πρώτη φορά στην Αντιόχεια κατά τον 4ο αιώνα από τους Ευσταθιανούς, ένα χριστιανικό κίνημα που είχε άμεση σχέση με την Εκκλησία της Ρώμης.
Για τέσσερις αιώνες τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν μαζί με την Βάπτιση του Χριστού, στις 6 Ιανουαρίου, επειδή θεωρήθηκε ότι 6 Ιανουαρίου πλάσθηκε ο Αδάμ, ο πρώτος άνθρωπος.
Επί Πάπα Ιουλίου Α' (336-332) τα Χριστούγεννα σταμάτησαν να γιορτάζονται μαζί με τα Θεοφάνεια και θεσπίσθηκε ως επέτειος η 25 Δεκεμβρίου κατόπιν έρευνας των αρχείων της Ρώμης, όπως πιστεύεται, επί της απογραφής που έγινε επί αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, σε συνδυασμό με υπολογισμό ρήσης του Ευαγγελίου (το οποίο και συνέτεινε) του Προδρόμου λεχθείσα περί τον Χριστόν: «Εκείνος δει αυξάνειν, εμέ δε ελατούσθαι» (Ιωάνν. γ'30). Με βάση αυτή την υποθετική πηγή, η Γέννηση του Χριστού ορίσθηκε κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο όπου και αρχίζει η αύξηση των ημερών.
Το 386 ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρότρυνε την εκκλησία της Αντιόχειας να συμφωνήσει στην 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της Γέννησης, και στην Ρώμη το καλεντάρι των Φιλοκαλίων (354 μ.Χ.) περιλαμβάνει στην ημερομηνία της 25ης Δεκεμβρίου, απέναντι από την παγανιστική Natalis invicti, δηλ. «γέννηση του ακατανίκητου (ήλιου)», την φράση «VIII kaalitan nattis Christus in Bethleem Iudea».
Σύμφωνα με παράδοση του 8ου αιώνα, στα αρχεία της Εκκλησίας της Ρώμης φέρεται να υπήρχε έγγραφο του Ιωσήπου το οποίο καταδείκνυε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε την 9η του μηνός Σαπέτ, που αντιστοιχεί στην 25η Δεκεμβρίου. Με νεώτερη έρευνα, το έργο αυτό ανάγεται στα τέλη του 9ου αιώνα και θεωρείται αμφιλεγόμενο και νόθο.
Τον καιρό του Αγ. Αυγουστίνου η ημερομηνία της εορτής της Γέννησης είχε καθοριστεί, πάντως ο Αυγουστίνος την παραλείπει από τον κατάλογό του με τις σημαντικές χριστιανικές επετείους.

Μετατροπές

Ο εορτασμός των Χριστουγέννων ήταν πιθανώς η χριστιανική μεταμόρφωση ή αναγέννηση μια σειράς συναφών ειδωλολατρικών εορτασμών — τα Σατουρνάλια (Saturnalia), τα Σιγκιλάρια (Sigillaria), τα Ιουβενάλια (Juvenalia), τα Μπρουμάλια (Brumalia) ή της Γέννησης του Ακατανίκητου Ήλιου (Dies natalis Invicti Solis) — τα οποία τηρούνταν στην Ρώμη τον μήνα Δεκέμβριο, σε ανάμνηση της χρυσής εποχής παγκόσμιας ελευθερίας και ισότητας, και προς τιμήν του ακατανίκητου ήλιου, και οι οποίες ήταν μεγάλες γιορτές, ειδικά για τους δούλους και τα παιδιά.
Τις γιορτές αυτές ο Χριστιανισμός ήθελε να εξαφανίσει. Εξάλλου αυτό ήταν το πιστεύω του πάπα Γρηγορίου του Μεγάλου (590-604 μ.Χ.), που πρέσβευε ότι: «Αι εορταί των εθνικών πρέπει να μετατραπώσι βαθμιαίως εις χριστιανικάς». (Στράτος Θεοδοσίου - Μάνος Δανέζης, Στα ίχνη του ΙΧΘΥΣ, Δίαυλος, Αθήνα, 2000)
Για παράδειγμα, όπως συνέβαινε με πολλές θεότητες του ελληνικού πανθέου, κάθε χρόνο γινόταν ο εορτασμός των γενεθλίων του Δία. Μάλιστα, σύμφωνα με την άποψη του καθηγητή Μιχάλη Τιβέριου («Η γέννηση του Χριστού και η γέννηση του Δία». (Το Βήμα, 30 Δεκεμβρίου 2007, σ. B43)), φαίνεται ότι υιοθετήθηκαν από τον μεταγενέστερο Χριστιανισμό στοιχεία που προέρχονταν από τέτοιου είδους εορτασμούς.
Τελικά, οι ίδιοι οι εκκλησιαστικοί πατέρες επιβεβαιώνουν την συμβολική αναφορά της γιορτής της γέννησης του Χριστού, του Ήλιου της δικαιοσύνης, του Φωτός του κόσμου, στην γιορτή της γέννησης του ανίκητου ήλιου, ο οποίος την εικοστή πέμπτη Δεκεμβρίου, μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο, διαλύει την αυξανόμενη δύναμη του σκοταδιού, και ξαναρχίζει την ηρωική του πορεία.

Όπως και να έχουν τα πράγματα…
ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
Πηγές:
http://el.wikipedia.org
http://www.patridamou.gr/
http://www.asxetos.gr/

Α Σ Π Ρ Ο Τ Ο Π Ι

2011-12-16T19:37:00.003+02:00

Αρχές της προηγούμενης δεκαετίας δημοσίευα σε συνέχειες, στην εφημερίδα «Λευκάς», ένα σατυρικό ποίημα με τίτλο «ΣΚΛΗΡΟΠΟΝΤΙΚΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΓΟΥΛΑ» ή, όπως ο συγχωρεμένος ο Λάκης Μαμαλούκας τιτλοφόρησε, «ΤΟ ΑΣΠΡΟΤΟΠΙ».
Το στιχούργημα αναφέρεται σε ένα φανταστικό νησί στο οποίο ζούνε και δρουν μόνο ζώα (με την ευρύτερη έννοια των, πέρα από τους ανθρώπους, ζώντων), της τοπικής πανίδας κυρίως και ελάχιστα «εισαγόμενα».
Κατάφερα να δημοσιεύσω γύρω στις 45 σελίδες (Ασπροτόπι 1982 - 2002) και επανήλθα εκτάκτως μόνο μια φορά μέχρι σήμερα.
Επανέρχομαι συνεχίζοντας το στιχούργημα, γιατί πολλοί φίλοι με παρότρυναν σε κάτι τέτοιο και γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα απασχόληση για τη λειτουργία του νου.
Ελπίζω να το βρείτε ενδιαφέρον.
Υ.Γ. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική και ο συσχετισμός θα οφείλεται στην πονηράδα και στην καχυποψία σας και μόνο!

ΜΑΣΑΝΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΓΟΥΛΑ (2002 - )

Τους περαζόμενους καιρούς στη νήσο Ασπροτόπι
μονάχα ζώα ζούσανε, δεν ζούσανε ανθρώποι.
Μες στου νησιού τ’ ανήλιαγα και σκιερά κατοίκια
ζούσανε φίδια και ασβοί και σαύρες και ποντίκια.
Διάφορα άλλα ερπετά είχανε τη φωλιά τους
στα μέρη εκείνα και δειλά κάνανε τη δουλειά τους.
Στα πιο καλά υψώματα, σε δάση και χωράφια
πολλά εζούσαν ζωντανά. Κατσίκια και ελάφια
βόδια, σκυλιά και πρόβατα, γάτες και ζώα άλλα
λιανά, χοντρά κι αδύναμα, μικρά μα και μεγάλα.
Στον ουρανό πολλά πουλιά επέταγαν ανάρια
και στης θαλάσσης το βυθό ζούσαν χιλιάδες ψάρια.
Το Ασπροτόπι όμορφο. Βουνά γεμάτα δάση
και παραλίες καθαρές ο νους σου να τα χάσει.
Γύρω πολλά νησόπουλα κατάφυτα κι εκείνα,
πάνω στην άμμο την ξανθή ευώδιαζαν τα κρίνα
Πρωτεύουσά του το νησί είχε την πόλη Ασπράδα
πού’ χε λιμάνι φυσικό κι όμορφη πεδιάδα.
Απέραντος βιότοπος, με αλυκές, ιβάρια
και βρίσκαν ό,τι θέλανε ζώα, πουλιά και ψάρια.
Η πόλη ήταν βορινή, τη φύσαγε μαΐστρος,
πολλά για κείνη έγραψε των ποιητών ο οίστρος.
Απ’ την απέναντι στεριά τη χώριζε κανάλι
στενό και κάστρο ενετικό κοντά στο ακρογιάλι
είχε χτιστεί από παλιά, όμορφο δίχως ταίρι
που το ζηλεύανε τα ζά απ’ τα ξηρά τα μέρη.
Δικό τους να το κάνουνε μάταια προσπαθούσαν
τα ζώα τ’ Ανακτορικά και κάκητα κρατούσαν
στ’ Ασπροτοπιού τα ζωντανά. Μα δεν είναι η ώρα
για ιστορίες παλαβές. Πάω στα ζώα τώρα…
…
Λέω να ξαναρχίσουμε αυτή την ιστορία
μιας και τα ζώα σήμερα βιώνουν τραγωδία.
Να δούμε τι απόγινε η αλεπού Μαργούλα,
πως πέρναγε και πως περνά, αν πήρε τη βεργούλα
να σαλαγήσει ζωντανά απ’ όλο τ’ Ασπροτόπι
κι αν κάνει τις δουλίτσες της όπως και οι … ανθρώποι

Εκτός
Ας πάρουμε τα πράγματα όμως απ’ την άκρη
τότε που έχασε η Μαριώ, κι έχυσε μαύρο δάκρυ,
από το Λάζαρο τ’ αρνί και πάει η νησαρχία.
Για χρόνια δεν κατέλαβε καμία εξουσία
γιατί οι μπλε κυβέρναγαν τη νήσο και τον τόπο.
Αυτή σαν πάντα πονηρή έψαχνε κάποιο τρόπο
να ξαναρθεί στα πράγματα, να πιάσει την κουτάλα
γιατί την κυνηγήσανε ζώα πολύ μεγάλα.
Τη βγάλανε απ’ τη νομή, της κόψαν το κυνήγι
την πέταξαν απ’ τη φωλιά και … όπου φύγει – φύγει.
Εκεί που έβρισκε πουλιά και κυνηγούσε κότες
τώρα την αποκλείσανε ύπουλα οι προδότες.
Βλέπεις κι αν είναι πονηρή, πάντα υπάρχει κάτι
πιο έξυπνο, πιο πονηρό, για να της μπει στο μάτι.
Κι αν είναι τόσο έξυπνη να μην αφήνει κότα,
ζώα πιο μεγαλύτερα τη βγάζουν απ’ τη ρότα
Όσα τη χρειαστήκανε σαν είχε εξουσία,
τα ίδια την παράτησαν στην πρώτη ευκαιρία,
τι πια δεν τη χρειάζονταν. Μαγείρεψε τα πάντα
κι αφού σερβίρισε φαί, την κάνανε στην μπάντα.
Στο μεταξύ όλες τις νομές διαφέντευαν τα μπλάβα
τα ζώα τ’ ανακατερά, που τά’ καναν πιο μαύρα,
από ότι ήταν τα πράγματα. Είχαν καιρό να φάνε
και σαν μυρίστηκαν φαί, σα λυσσασμένα πάνε
Εμπερδευτήκαν κουμπαριές και άλλα νιτερέσα
κι η χώρα στο καβούκι της εμπήκε παραμέσα.

Στο νησί
Στη νήσο ήταν ο Λάζαρος, τ’ αρνί, στη νησαρχία
κι ο Λούδας, στρουθοκάμηλος, ήταν στη δημαρχία.
Κάτι το συγκλονιστικό δεν έγινε στα χρόνια
που κυβερνήσανε αυτά. Δεν ήτανε αηδόνια,
δεν ήταν ούτε κόρακες. Θα ξεχαστούν συντόμως.
Το λέει των ιστορικών ο άγραφος ο νόμος.
Ο κάπρος που ακολούθησε ο Φέσης, απ’ τα ίδια.
Αυτού στην εξουσία του εβάλανε βαρίδια
γιατί είχε ένα παράταιρο συνάφι εξουσίας.
Κόκκινος ήτανε αυτός, μπλε επί της ουσίας
οι άλλοι, που διαφέντευαν την έρμη την Ασπράδα.
Συν δυό, συν τρία κάνανε και από μια ομάδα
Φράση χαρακτηριστική. «Δήμαρχος ισογείου»
έδειχνε την κατάσταση του αιρετού του βίου,
(γιατί ήταν το γραφείο του στο δεύτερο πατάρι).
«Δήμαρχο» στο ισόγειο λέγαν ένα κριάρι,
Βαρίδης εις το όνομα, τα σχόλια δικά σας.
Εγώ μόνο τούτο εδώ λέω στην αφεντιά σας,
πως είχε αντιπολίτευση πρώτη φορά «βαρβάτη»,
που δεν τον άφηνε ήσυχα να πέσει στο κρεβάτι!
Ο γάτος Δράκος άλλαξε τα πράγματα του δήμου
και τίποτα δεν πέρναγε «εν μέσω της ερήμου».
Η κίνηση που έκανε, «ΖΩΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΠΡΑΔΑ»,
απλώθη πάνω σε βουνά, θάλασσες και κοιλάδα.
Ήταν θαρρώ πρωτόγνωρο μιας κίνησης τα μέλη
ν΄ ανήκει το καθένα τους σε χωριστή αγέλη
και όμως να τα βρίσκουνε, ήρεμα και με τρόπο,
με στόχο, να συνδράμουνε τον δύσμοιρο τον τόπο.
Για ιστορία πρέπει μου να σημειώσω τέλος
την άλλη αντιπολίτευση. Ο Βάχος κι ο Ματέλος.

Λεφτά υπάρχουν
Πέρασαν μήνες και καιροί, χειμώνες καλοκαίρια
κι η εξουσία στης Μαριώς ξανάφτασε τα χέρια
Έβαλε υποψήφια στο πράσινο το κόμμα
κι εκλέχτηκε. Τα ζωντανά κλαίνε την ψήφο ακόμα!
Βγήκε με λόγους πύρινους για δίκαιες μερίδες
Ότι υπάρχει φαγητό να πέσουν σαν ακρίδες
τα ζωντανά κι απ’ το φαί, να σκάσει η κοιλιά τους.
Όλα τα ζώα έλεγε θα έχουν τη δουλειά τους.
Θα φτιάξει γυμναστήρια, δρόμους, νοσοκομεία
και σήραγγα που θα περνούν πο πάνω της τα πλοία.
Βλέπετε είχε αρχηγό το μπούφο τον Γαπέου,
πουλί από σόι αρχηγών, άχρηστου και μοιραίου
όπως τρανά αποδείχτηκε. Αυτός έταζε μέλια,
φαί και μπόλικο κρασί σε δρύινα βαρέλια.
Έλεγε «υπάρχουνε λεφτά να ζήσουμε σαν Κροίσοι»
Σαν βγήκε πια φανέρωσε ότι υπάρχει κρίση!
Είπε πως βρήκε μαύρη γη, πως ψάχνει τα ταμεία,
ότι χρωστάμε δάνεια και δεν υπάρχει μία.
«Σανίδα σωτηρίας μας είναι τα ξένα κτήνη
που θα μας βάλουν σε ντορό, να βγούμε από τη δίνη».
Είχε θαρρώ το σχέδιο από παλιά φτιαγμένο,
τι ήταν γραμμένος σ’ ένα κλαμπ, σε χρόνο περασμένο,
που στόχο είχε και σκοπό τη γη να διοικήσει
και ζώο σε χλωρό κλαδί ήσυχο μην αφήσει.
Έτσι μέσα σε μια στιγμή βρεθήκαν χωρίς κόπο
να έχουν ξένα αφεντικά τα ζωντανά στον τόπο.
Από το κρύο στο ζεστό κι απ’ το ζεστό στο κρύο,
βρέθηκε να τα κυβερνά των αγορών το τρίο.
Ο πετεινός ο Σαρκατζής, η Μεκελού η φοράδα
και ένας γάτος Δουνουτούς, που στέλναν στην αράδα
κάμποσους τοποτηρητές να κάνουν τους δραγάτες,
να δουν αν ξεστρατίζουνε οι σκύλοι και οι γάτες!
Οι ξένοι μάντρωσαν με μιας τα δύσμοιρα τα ζώα
κι αυτός το έπαιζε λευκή περιστερά κι αθώα.
Τα διώξανε απ’ τις δουλειές, τους κόψαν τις μερίδες
κοντολογίς τ’ ανάγκασαν να τρώνε … κατσαρίδες.
Σαν να’ τανε ναρκομανείς τους δίναν δόση – δόση
τις λιγοστές προμήθειες κι η πίεση ήταν τόση
που ξεσηκώθηκαν τα ζα, τι χάσανε το νου τους.
Βγήκαν σε κάθε ξέφωτο, μα όχι προς νερού τους,
με γκάρισμα, με κράξιμο, γαυγίσματα και άλλα
θέλαν να διώξουνε τα ζα που είχαν την κουτάλα.
Λυκόσκυλα αμόλησε ο Οπλιτσής ο λύκος
χάλασε κάθε σύναξη σε πλάτος και σε μήκος.

Έργα και ημέρες
Εκείνη την περίοδο της αλεπούς τα χείλια
τάζανε σ’ όλο το νησί παπά με πετραχείλια
Πάντα ανακατευότανε στα πράγματα της νήσου
Ήθελε να’ χει έλεγχο μέχρι και της … αβύσσου!
Αν κάπου προτεινότανε ζώο να μην τσ’ αρέσει
με χίλια κόλπα πονηρά το έβγαζε απ’ τη μέση
και το δικό της πρόβαλε, να’ χει τον έλεγχό της
τα πάντα να περνάγανε στο πόδι το δικό της!
Έχωσε σ’ όλες τις νομές πρασινοπαπαγάλους,
για εξουσίες πρότεινε φραγκόκοτες και γάλλους,
όχι από καλή καρδιά αλλά από συμφέρον.
Η σκέψη της πραγματικά έχει ενδιαφέρον.
Σου λέει «έτσι το φαί έχω εξασφαλισμένο.
Άμα πεινάσω, για πολύ εγώ δεν θα προσμένω.
Θα φάω μια φραγκόκοτα ή γάλλο ή τρυγώνι.
Δεν φεύγεις απ’ το «φίλο» σου όταν κοντοζυγώνει»…

Ο Μασάνας

Εστήριξε για δήμαρχο το βόδι τον Μασάνα
που είχε συνεργάτη του τα χρόνια που, σαν μάννα,
το χρήμα έπεφτε βροχή, να τρώνε οι εργολάβοι
για έργα που δεν γίνονταν ή δίνονταν με βλάβη…
(Πάντα τα πήγαινε καλά με τις εργολαβίες
βοήθησε τους κάστορες να ράψουν … κελεμπίες!)
Το βόδι αφού ήτανε νησάρχης στ’ Ασπροτόπι,
δεν επεθύμα τη Μαριώ να πάρει στο κατόπι
και να της κάμει τεμενά. Όμως την χρειαζόταν,
γιατί εκαταργήθηκε η θέση που καθόταν
με νόμο Κακοκρατικό. Εγίναν δύο δήμοι
κι η νησαρχία πέθανε, που λέμε εν τη ρύμη
του λόγου. Έτσι έγινε ο δήμος της Ασπράδας,
που εμεγάλωσε πολύ, κι ο δήμος της Ταφάδας.
Έπειτα είχε ισχυρούς αντίπαλους στη μάχη
και ήξερε πως εύκολο έργο ποτέ δεν θα’ χει.
Είχε τον τσαλαπετεινό που λέτε τον Γερβίνη
μα και τον γάτο δυνατό, τον Δράκο, που εκείνη
την εποχή εμάζεψε ζώα από κάθε αγέλη
σε ισχυρή παράταξη. Έτσι ο Μασάνας θέλει
την κάθε μια βοήθεια, όπου κι αν προερχόταν
και κάθε μέσο κι οπλισμό, όπως και να λεγόταν.
Πέταξε όπλα ισχυρά, εκβιασμούς, πιέσεις
ταξίματα, διορισμούς και όλες τις ανέσεις
έδωσε εις τα ζωντανά, για να τους πάρει ψήφο.
Ότι τον εμπιστεύτηκαν αποτελεί ένα γρίφο!
Αν κάνω ανασκόπηση στα έργα τα δικά του
θα καταλάβετε καλά ποια είναι η αφεντιά του.
Εάν σας πω πρωθύστερα πως φέρεται στο δήμο,
θα γίνω, θέλοντας και μη, κακός και δεν το κρίνω
σωστό. Ίσως αργότερα αναφορά σας κάνω,
φτάνουν δυο τρία πράγματα και με το παραπάνω.
Οι λέξεις αυτοκράτορας του πάει και δεσπότης,
είρωνας και προκλητικός μα όχι το ιππότης.
Έχει κεφάλι αγύριστο, στα πάντα να’ χει θέλει
τον έλεγχο. Αν υπακούς είναι γλυκός σαν μέλι
μα αν αντιρρήσεις φέρεις του, μουτρώνει και θυμώνει.
Σαν σε κοιτάει βλοσυρά θαρρείς πως σε … δαγκώνει!
Κλείνω εδώ τα σχόλια. Κρατώ επιφυλάξεις
γι’ αργότερα. Θα αναφερθώ σε όλες του τις πράξεις…
Ξανάρχομαι στις εκλογές, μη χάσω τον ειρμό μου,
άλλη έχω για σήμερα θαρρώ στο στόχαστρό μου!

Υποστηρικτής!
Τέλος καλό, όλα καλά που λένε κι οι ανθρώποι,
βγήκε το βόδι δήμαρχος κι … εσώθη τ’ Ασπροτόπι!
Χάρηκε και η αλεπού που ζωντανό δικό της
θα είχε στα μελλούμενα φίλο και συμμαχό της!
Μεγάλος υποστηρικτής της βγήκε ο Μασάνας
για όλα της κυβέρνησης τα έργα. Και της μάνας
το γάλα θα το πούλαγε, εάν υπήρχε τρόπος
να σώσει μια πολιτική. Στήριξε αυτοπροσώπως
το κάθε μέτρο κι έφτασε να θέλει να πουλήσει
των ζώων όλο το νερό, ωσάν δική του κτήση.
Βεβαίως δεν του πέρασε γιατί ξεσηκωθήκαν
όλα τα ζώα και πουλιά και … στο κλαρί βρεθήκαν.
Ενώθηκαν τα κόκκινα, τα ροζ και πολλά άλλα,
κι η συμφωνία χάλασε άτακτα, με φευγάλα!
Ο Δράκος πρωταγωνιστής, Φτενάς μα και Ματέλος,
μαζί με ζώα μπόλικα του πέταξαν το βέλος!

Κοινός αγώνας
Παρεπιπτόντως να το πω. Με τον κοινό αγώνα,
τα ζώα θα μπορέσουνε να βγάλουν το … χειμώνα.
Αν ένα πάει από εδώ και τ’ άλλο παραπέρα,
δύσκολα θα μπορέσουνε να δούνε άσπρη μέρα.
Αν το καθένα συναντά μόνο δικές του αγέλες,
αν μένει πάντοτε πιστό στων αρχηγών τις γκέλες,
τότε δεν έχει προκοπή και έξοδο απ’ την κρίση.
Στο μέλλον μαύρα δάκρυα καθένα του θα χύσει!
Όταν σε καταστρέφουνε διάβολοι και τριβόλοι,
οφείλεις να συνεργαστείς για να πετάξεις βόλι
στο μαύρο τον αντίπαλο. Οι διαφορές στην μπάντα.
Ο χωρισμός δεν βόηθησε, σήμερα, χθες και πάντα!
Στ’ όνομα του κομματικού που λένε νιτερέσο
περάσανε καταστροφές, στα ίσα δίχως μέσο.

Τι είναι η πατρίδα;
Να κλείσω την παρένθεση και να’ ρθω στην αλούπω
γιατί μ’ αυτά που έκανε και κάνει, οσονούπω
θα σβήσει απ’ τα πράγματα του τόπου η αλανιάρα
και τ΄ όνομά της θα δεθεί με τη λέξη λαχτάρα!
Βγήκε βασιλικότερη που λεν του βασιλέως
κι όταν η χώρα ολάκερη βούλιαζε μες στο χρέος
σήκωνε το χεράκι της σ΄ όλα τ’ άδικα μέτρα
που έπαιρνε η κυβέρνηση. Αυτό ήταν σαν μια πέτρα
να πέταγε στην κεφαλή ξέχωρα κάθε ζώου
που δεν ετσίμπησε μεζέ, άδολου και αθώου!
Σαν «σηκοπανωχέρισα» και πάντα «ναι σε όλα»
κατάντησε όλα τα ζα να βλέπουν κατσαρόλα
κι ευθύς να ξερογλύφονται, τα μάτια να γουρλώνουν
να ονειρεύονται φαί, τραπέζια να τους στρώνουν!
Έφτασε μέχρι κολεγιά να κάνει μ’ άλλα κτήνη
τον Καρατζά, τον Άντονι, το μαύρο τον Βορίνη.
Εκεί που ήτανε εχθροί γίνανε κολλητάρια
κι είναι σαν να ζευγάρωσαν γάιδαροι και μουλάρια.
Εκεί που μαχαιρώνονταν σαν γάτες και οι σκύλοι
τώρα πηγαίνουν αγκαλιά λες κι ήταν χρόνια φίλοι!
Εκεί που πάντα έλεγε πως τον Γαπέου θέλει,
τώρα τον παραπέταξε σαν άνθρωπο στ’ αμπέλι!
Στήριξε ένα κότσυφα, με όνομα Παπάδης
πουλί όλων των τραπεζών, πάει να πει «σκοτάδης»!
Μαζί τον στήριξαν οι μπλε του κούνελου Σαπάρα,
ο Καρατζάς κι οι μαύροι του, δουλειά σκέτη παπάρα…
Έφτασε μέχρι υπουργό να βλέπει τον Βορίνη
και στα νερά τον Αντονι κι αυτή να τα εγκρίνει!
Το άλλοθί της μόνιμο. Για να σωθεί η πατρίδα!
Το μουρμουράει διαρκώς σαν να’ φαγε γλιστρίδα.
Τι είναι η πατρίδα της; Είν’ τα βουνά κι οι κάμποι;
Ο ήλιος; Το φεγγάρι της; Τ’ αστέρι π’ αχνολάμπει;
Μήπως τα ζώα, τα πουλιά, τα ψάρια είναι πατρίδα;
Σαν όλα καταστρέφονται, πως σώζει την παρτίδα;
Για πια αόριστη ευχή σκοτώνει τόσα ζώα;
Στο όνομα ποιού μέλλοντος πεινούν μικρά αθώα;
Πως γίνεται να κλείνουνε τ’ αχούρια ένα – ένα,
τα ζώα να’ ναι άνεργα σχεδόν κατεστραμένα
και για πατρίδα να μιλά; Αυτοί δεν είναι τρόποι!
Πατρίδα είναι οι τράπεζες; Τα ζώα κερδοσκόποι;
Οι αγορές; Η Μεκελού; Ο Μπάμας; Ποιά να είναι;
Πετάει έτσι σύμβολα μάλλον για θεαθήναι…

Κολοτούμπα
Θα της το πω. Ζώο φτωχό πτώχευση δεν φοβάται!
Για να «ξεφύγει» η αλεπού τον τρόπο συλλογάται.
Αφού όλα τα ψήφισε τώρα τα «καταριέται»
βγάζει φυλλάδες για να πει πως τα χαράτσια αρνιέται
τη βοηθούν, (αξόδευτα;) κάποιοι κοντυλοφόροι
να πει με θράσος περισσό, «δεν μπαίνουν άλλοι φόροι,
περάσαμε τα δύσκολα, το μέρος θα ανακάμψει
και γρήγορα ο ήλιος μας στον ουρανό θα λάμψει».
Οποία γελοιότητα! Είναι σαν σε ένα πτώμα,
ζώου που η ίδια σκότωσες, πάνω να κλαις ακόμα!
Οποία κουτοπονηριά! Αμάν παραφροσύνη!
Έβαλε τον Αλή πασά να κλαίει τη Φροσύνη!
Θεέ, ανερυθρίαστα πως λέει τέτοια λόγια
πως θεωρεί τα ζωντανά ότι’ ναι όλα λαμόγια;
Είναι απορίας άξιο πως ζώα την αντέχουν,
πως στέκονται και τη θωρούν και δεν την … καταβρέχουν!
Θαυμάζω την υπομονή ζώων που την ψηφίσαν,
χωρίς να’ χουν συμφέροντα και το μετανοήσαν,
πως στέκουν και τη χαιρετούν, πως και δεν παίρνουν πέτρα,
όταν τους βλέπει η Μαριώ να φεύγει χίλια μέτρα!
Άβυσσος είναι η ψυχή εν τέλει κάθε ζώου
και δεν μιλάω για τρελό μα εις τας φρένας σώου!
Η λέξη εξοστρακισμός μού’ ρχεται στο κεφάλι.
Αν ήμουν ζώο θα’ παιρνα εκδίκηση μεγάλη!
Μα είμαι παρατηρητής των ζώων και των τόπων,
βλέπετε αυτά δεν γίνονται σε μέρη των ανθρώπων!

Νοέμβρης 2011

Για το «ΧΑΡΑΤΣΙ» στα ακίνητα

2011-11-28T18:52:00.000+02:00

Πάρα πολλοί δήμοι της χώρας στέκονται στο πλευρό των πολιτών και βοηθούν με κάθε τρόπο, προκειμένου να συμπαρασταθούν, να προστατεύσουν ή και να βοηθήσουν τους δημότες τους σε ότι αφορά στο άδικο «ειδικό τέλος επί των ακινήτων».
Ο δήμος μας είναι φανερό πως δεν θα το κάνει (εύχομαι να πέσω έξω), γιατί η δημοτική μας αρχή έχει ταυτιστεί με τις επιλογές της κυβέρνησης (τέως ή νυν, το ίδιο κάνει) ή, ακόμη και αν διαφωνεί σε κάτι, δεν έχει το θάρρος να κοντραριστεί με την εξουσία.
Η «πρωτιά» στην προσπάθεια ξεπούληματος στην ΕΥΔΑΠ της ύδρευσης και της αποχέτευσης, επαληθεύει του λόγου το αληθές.
Η Δημοτική κίνηση «ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ», κατέθεσε ήδη σχετική αίτηση για σύγκλιση του Δημοτικού Συμβουλίου με θέμα τα «χαράτσια». Ιδού η Ρόδος λοιπόν…
Ο Βουλευτής μας ( λάθος όρος και ιδιότητα γιατί δεν μεταφέρει τη βούληση των ψηφοφόρων του) είναι σηκοπανωχέρης και ναισεόλας (συγνώμη για τούς αδόκιμους όρους), δεν ακούσαμε από λόγου του ούτε μια αντίρρηση, ούτε την παραμικρή διαφωνία στα τόσα απαράδεκτα αντισυνταγματικά έχουν συμβεί σε τούτο τον τόπο, άρα;…
Χωρίς περιττά λόγια μπαίνω απ’ ευθείας στο θέμα.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά εξέδωσε ανακοίνωση (με ημερομηνία 9/11/2011) για το χαράτσι στα ακίνητα και, πέραν της βοήθειας που προσφέρει στους πολίτες, ενημερώνει για τους τρόπους που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε προκειμένου να αρνηθούμε την πληρωμή του. Θεωρώ υποχρέωσή μου να σας μεταφέρω τούτη την ανακοίνωση γιατί είναι κατατοπιστική και εμπεριστατωμένη. Είναι αυτονόητο ότι δεν θα μπω στον πειρασμό και δεν είναι δουλειά μου, να σας υποδείξω συμπεριφορές για το θέμα. Ενημέρωση μόνο.
Ιδού η ανακοίνωση του Δ.Σ. Πειραιά (δικές μου οι υπογραμμίσεις).

« Επιβολή ειδικού τέλους στα ακίνητα
Αρκετές είναι οι Δημοτικές Αρχές του λεκανοπεδίου, αλλά και ολόκληρης της επικράτειας, που στέκονται στο πλευρό των πολιτών είτε εκδίδοντας ψηφίσματα συμπαράστασης για το έκτακτο τέλος που η Κυβέρνηση έχει επιβάλει προς τους πολίτες μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, είτε ακόμη συλλέγοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά για ομαδικές προσφυγές, όπως οι Δήμοι Αχαρνών και Φυλής, Νέας Φιλαδέλφειας, Ιλίου, Νέας Ιωνίας, Περιστερίου, Κορυδαλλού, Ελληνικού - Αργυρούπολης και Σαρωνικού, οι οποίοι καθημερινώς πληθαίνουν.
Η ΔΕΗ έχει ξεκινήσει την αποστολή λογαριασμών με το τέλος ακινήτων, το οποίο για το 2011 θα καταβληθεί σε δύο δόσεις. Στους λογαριασμούς περιλαμβάνεται μήνυμα που αναφέρει ότι σύμφωνα με το Ν. 4021/2011 η ΔΕΗ είναι υποχρεωμένη να συνεισπράττει με τους λογαριασμούς ρεύματος το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών και στην περίπτωση μη εξόφλησης μέχρι την ημερομηνία λήξης του λογαριασμού αυτού, να προβαίνει στην έκδοση εντολής διακοπής ρεύματος.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιώς ανταποκρινόμενος στο αίτημα των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτό εκφράστηκε δια των περιφερειακών Δήμων και τηρώντας τον θεσμικό του ρόλο, αλλά και την δεδηλωμένη του αρχή για ενεργή παρουσία στα κοινωνικά δρώμενα και ζητήματα, αποφάσισε να παράσχει την αιτηθείσα συνδρομή προς τους πολίτες, ενημερώνοντας τους για τα ακόλουθα :
Λόγοι άρνησης της νομιμότητος του τέλους
α) Η επιβολή του νέου τέλους ακίνητης περιουσίας τελεί σε συνάρτηση με τις τιμές ζώνης και την παλαιότητα των ηλεκτροδοτούμενων κτισμάτων, ουδόλως όμως σχετίζεται με το πραγματικό εισόδημα του φορολογούμενου ιδιοκτήτη. Όμως σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4§5 του Συντάγματος ο φόρος για να είναι αναλογικός και συμβατός με το Σύνταγμά μας πρέπει να είναι ανάλογος με τη φοροδοτική ικανότητα του καθενός, κατά το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος. Ο παραπάνω αναφερόμενος νόμος παραβιάζει τα άρθρα 17 (παρ. 1) και 4 (παρ. 5) του Συντάγματος, καθώς, η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, κατά τις ως άνω διατάξεις του Συντάγματος, είναι νοητή εφόσον η περιουσία αυτή φέρει κάποια πρόσοδο. Όταν δηλαδή παράγει, αμέσως ή εμμέσως, κάποιο εισόδημα. Πρόκειται για μια μορφή δρομολογημένης δήμευσης της ατομικής ιδιοκτησίας, η οποία προσβάλλει ευθέως το Σύνταγμα.
β) Με τον παραπάνω νόμο και τη σχετική υπουργική απόφαση παραβιάζεται η αρχή της απαγορεύσεως της διπλής φορολογίας, δηλαδή της φορολογήσεως της ίδιας φορολογητέας ύλης για την ίδια αιτία. Η επιβολή του νέου ειδικού τέλους ακινήτων αποτελεί δεύτερη φορολόγηση των ιδιοκτητών ακινήτων για την ίδια αιτία (επί της ουσίας δεύτερος φόρος ακίνητης περιουσίας), δεδομένου ότι ήδη οι κάτοχοι ακίνητης περιουσίας, με αξία άνω των 200.000 Ευρώ, έχουν καταβάλει και τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας και μάλιστα για το ίδιο οικονομικό έτος (2011). Η διπλή φορολόγηση αντίκειται και στο άρθρο 17 του Συντάγματός μας, αλλά και στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ που προστατεύουν την ιδιοκτησία και τα εν γένει περιουσιακά δικαιώματα του ατόμου.
γ) Με το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας». Η διάταξη αυτή, η οποία βρίσκεται στο Τμήμα Α΄ του πρώτου μέρους του Συντάγματος, που φέρει τον τίτλο «Μορφή του Πολιτεύματος», δεν θεσπίζει «ατομικό δικαίωμα», αλλά χαρακτηρίζει το δημοκρατικό μας πολίτευμα ως ανθρωποκεντρικό, με θεμέλιο την αξία του ανθρώπου. Ο σεβασμός της αναγορεύεται σε ύπατο κριτήριο της έκφρασης και δράσης των οργάνων της πολιτείας. Στην αξία του ανθρώπου περιλαμβάνεται πρωτίστως η ανθρώπινη προσωπικότητα ως εσωτερικό συναίσθημα τιμής και ως κοινωνική αναγνώριση υπόληψης. Με βάση τη διάταξη αυτή του άρθρου 2, που δεν αποτελεί απλή διακήρυξη, αλλά κανόνα δικαίου συνταγματικού επιπέδου, η πολιτεία, δηλαδή όλα τα πολιτειακά όργανα, οφείλουν όχι μόνο να "σέβονται" αλλά και να «προστατεύουν» την αξία αυτή (Ολ ΑΠ 40/1998).
Πρόκειται για μία θεμελιώδη συνταγματική διάταξη που εξαιρείται από τις υποκείμενες σε αναθεώρηση ή αναστολή διατάξεις (άρθρο 110 παρ. 1 και άρθρο 48 παρ. 1 του Συντάγματος).
Το τέλος ακινήτων αντίκειται στην αρχή του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου : 1ον Διότι υποβαθμίζει τον φορολογούμενο ιδιοκτήτη, ακόμη και τον άνεργο και τον οικονομικά ασθενέστερο, σε αντικείμενο επίτευξης «εκτάκτων» δημοσιονομικών στόχων για τη μείωση ελλειμμάτων, 2ον Η διακοπή της ηλεκτροδότησης σε άτομα που αδυνατούν να καταβάλλουν τον φόρο τους οδηγεί σε έσχατη εξαθλίωση και θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την επιβίωσή τους, 3ον Ασκεί ένα είδος ψυχολογικής βίας και απειλής σε οικονομικά ασθενέστερα άτομα, τέτοια που δεν συνάδει με τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα του Συντάγματός μας και τις δημοκρατικές παραδόσεις της χώρας μας.
δ) Προσβολή της ελευθερίας των συναλλαγών και της οικονομικής ελευθερίας κατά το άρθρο 5 παρ. 1 και 106 του Συντάγματος.
Η επιβολή του φόρου ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ ή άλλων παρόχων παραβιάζει τόσο το σύνταγμα όσο και τους όρους της σύμβασης ιδιωτικού δικαίου που υπέγραψε η ανώνυμη εταιρεία με τον κάθε καταναλωτή. Οι συμβάσεις που υπογράφηκαν καθορίζουν ρητώς τις υποχρεώσεις των συμβαλλόμενων. Δεν προκύπτει λοιπόν καμία άλλη υποχρέωση για τους καταναλωτές πέραν της πληρωμής του κόστους του ρεύματος που κατανάλωσαν. Η ρύθμιση που θα επιβάλλει να πληρώσουμε οι καταναλωτές έναν φόρο σε τρίτο φορέα παραβιάζει αφενός τους όρους της μεταξύ μας σύμβασης και αφετέρου τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ελευθερίας των συναλλαγών και την οικονομική ελευθερία. Ακυρώνει συμβόλαια παροχής ηλεκτροδότησης του έχουν υπογράψει ιδιώτες καταναλωτές ακόμη και με 100% ιδιωτικές εταιρείες παροχής ηλεκτροδότησης. Συνιστά ανεπίτρεπτο περιορισμό στην οικονομική ελευθερία κατά παράβαση και της αρχής της αναλογικότητας.
Με βάση την υπ΄ αριθ. 33/2002 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, το Κράτος δεν μπορεί με μεταγενέστερη νομοθετική ρύθμιση να μεταβάλλει μονομερώς, να τροποποιήσει ή να ακυρώσεις έγκυρες συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου.
ε) Αντίθεση στην αρχή της νομιμότητας του φόρου.
Το άρθρο 78 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζει: «Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος.» Δυνάμει της ρύθμισης αυτής είναι αμφίβολης
συνταγματικότητας μια διάταξη που ορίζει ότι η βάση υπολογισμού του φόρου δεν καθορίζεται από τον νόμο όπως αυτός θα εφαρμοστεί από διοικητικές αρχές, αλλά θα καθοριστεί (ή έχει ήδη καθοριστεί) από την ΔΕΗ ή τους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος. Ο λόγος είναι απλός: η χρήση της μεθόδου υπολογισμού που ακολουθεί η ΔΕΗ συνιστά σιωπηρή αλλά ξεκάθαρη εξουσιοδότηση προς νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου να καθορίσει το αντικείμενο του φόρου, το οποίο παρέλειψε να προσδιορίσει με επάρκεια ο φορολογικός νομοθέτης. Η ρύθμιση αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση μόνο με την ανωτέρω διάταξη που επιβάλλει να είναι καθορισμένο το αντικείμενο του φορου από τον νόμο, αλλά έρχεται σε μείζονα λόγω και με την απαγόρευση εξουσιοδότησης προς την διοίκηση, πολλώ δε μάλλον σε ιδιώτη, να καθορίσει ένα από τα στοιχεία του φόρου, και εν προκειμένω την βάση υπολογισμού που είναι η επιφάνεια του ακινήτου που θα φορολογηθεί.
Ο νόμος 2130/1993 στηρίζεται σε ένα τελείως διαφορετικό νομικό σύστημα φορολογίας: την επιβολή ανταποδοτικών τελών από ΟΤΑ. Στην συγκεκριμένη κατηγορία δημοσιονομικών εσόδων επιτρέπεται η νομοθετική εξουσιοδότηση προς όργανα της διοίκησης (δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε η ΔΕΗ να περιληφθεί σε αυτά).
Όμως στα πλαίσια του συστήματος αυτού, οι διατάξεις ελέγχονται από πλευράς υπάρξεως ή όχι ανταποδοτικότητας. Είναι προφανές ότι ο νομοθέτης προσπαθεί να μεταφέρει την ευχέρεια της δυνατότητας καθορισμού του αντικειμένου του τέλους με
εξουσιοδότηση, σε ένα τελείως διαφορετικό νομικό πλαίσιο στο οποίο δεν είναι ανεκτός συνταγματικά ο κατ' εξουσιοδότηση καθορισμός της βάσης του φόρου.
στ) Σύμφωνα με την υπ΄ αριθ. 1934/1998 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Δ.Ε.Η. ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και οι ιδιωτικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή ή τη διάθεση ηλεκτρικού ρεύματος, δε δικαιούνται να εισπράττουν φόρους και να διακόπτουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, σε πελάτες τους, οι οποίοι για οποιοδήποτε λόγο αρνούνται να καταβάλλουν το “τέλος ακινήτων”.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της παραπάνω απόφασης, αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 3 και 26 παρ. 2 του Συντάγματος, η οποιαδήποτε ανάθεση άσκησης δημόσιας εξουσίας σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (όπως είναι η Δ.Ε.Η. και οι άλλες ιδιωτικές εταιρείες παροχής ρεύματος). Τόσον η είσπραξη φόρων, όσο και η
επιβολή διοικητικών κυρώσεων λόγω της άρνησης πληρωμής φόρων, αποτελούν στοιχεία άσκησης δημόσιας (της εκτελεστικής) εξουσίας, η οποία όμως αποτελεί την κατ΄εξοχήν έκφραση κυριαρχίας του Κράτους και ασκείται μόνο από το Δημόσιο και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.

Ενημέρωση των πολιτών
Με βάση τα πιο πάνω οι επιλογές που έχει ένας πολίτης, ο οποίος αντιτίθεται στην πληρωμή του ανωτέρω τέλους είναι οι παρακάτω:
α) Να πληρώσει μόνο την αξία του ρεύματος, χωρίς άλλες ενέργειες, ελπίζοντας να μην υλοποιηθούν οι «απειλές» περί διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και παράλληλα στην κήρυξη του Νόμου αντισυνταγματικού από το ΣτΕ, έτσι ώστε να διαγραφεί η οφειλή του από τα αρχεία της ΔΟΥ.
β) Να πληρώσει μόνο την αξία του ρεύματος και παράλληλα προσφύγει στη δικαιοσύνη για προστασία, έως ότου κριθεί η συνταγματικότητα ή μη του Νόμου.
Σημειωτέον, ότι στις 2/12/2011 πρόκειται να εκδικασθεί ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, η προσφυγή - αίτηση ακυρώσεως των Δ.Σ.Αθηνών, Δ.Σ. Καλαμάτας και Σωματείο «έλληνες φορολογούμενοι» κατά του τέλους ακινήτων. Η απόφαση αυτή θα είναι εκείνη που τελικά θα αποσαφηνίσει τα περί της νομιμότητας του τέλους, αλλά και που θα καθορίσει τί θα γίνει στο μέλλον.

Ο πολίτης που θα επιλέξει την 2η επιλογή δύναται :
Τρόπος 1ος
Να παρακαταθέσει στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων το ποσό της αξίας του ρεύματος, των δημοτικών τελών και της ΕΡΤ, στο όνομα της ΔΕΗ (ή του εναλλακτικού παρόχου) και να λάβει την σχετική διπλότυπη απόδειξη.
Στη συνέχεια θα πρέπει να παραδώσει την απόδειξη του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων στο αρμόδιο γραφείο της ΔΕΗ (ή του εναλλακτικού παρόχου) και να λάβει υπογεγραμμένο αντίγραφο παραλαβής από τον υπάλληλο της ΔΕΗ. Σε περίπτωση
που η ΔΕΗ αρνηθεί να παραλάβει την απόδειξη, τότε αυτή θα πρέπει να σταλεί με δικαστικό επιμελητή.
Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους εισηγήθηκε στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ΝΑ ΜΗΝ δέχεται πληρωμές για λογαριασμό της ΔΕΗ χωρίς το ειδικό τέλος στα ακίνητα. Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται ότι σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του Δ΄ Τμήματος του ΝΣΚ (435/18-10-2011), οι καταθέσεις στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση ιδιωτικών διαφορών ενώ το τέλος ακινήτων «ανεξαρτήτως του οργάνου στο οποίο έχει ανατεθεί η είσπραξή του, αποτελεί
αναμφισβήτητα ένα δημόσιο έσοδο, ώστε η οποιαδήποτε διαφορά ως προς την οφειλή και την καταβολή του να αποτελεί φορολογική - διοικητική διαφορά». Όταν είναι προδήλως φανερό ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι της δημόσιας παρακατάθεσης ή ότι αυτή, ως μέσο εξόφλησης, αντίκειται σε διατάξεις νόμου, τότε το ΤΠΔ όχι μόνο έχει το δικαίωμα αλλά και οφείλει να αρνηθεί την αποδοχή της», προσθέτει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Αναφέρεται ακόμα ότι το κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή το κατά πόσον η οφειλή είναι νόμιμη, θα κριθεί από τα αρμόδια δικαστήρια.

Τρόπος 2ος
Αντί για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, μπορεί ο ενδιαφερόμενος να πληρώσει την αξία του ρεύματος, των δημοτικών τελών και της ΕΡΤ σε κάποιο ΑΤΜ Τράπεζας που διαθέτει δυνατότητα εξόφλησης λογαριασμών.
Η διαδικασία αυτή μειονεκτεί σε σχέση με την προηγούμενη διότι η ΔΕΗ μπορεί να θεωρήσει ότι τα χρήματα κατεβλήθησαν όχι για την εξόφληση της αξίας του ρεύματος και των δημοτικών τελών, αλλά για το ειδικό τέλος ακινήτου. Για να αποφευχθεί αυτό, θα πρέπει είτε να παραληφθεί από αρμόδιο υπάλληλο της ΔΕΗ δήλωση που θα
αναφέρει την καταβολή, την αιτία της και θα επισυνάπτεται σ’ αυτή αντίγραφο της απόδειξης του ΑΤΜ. Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να ακολουθηθεί η διαδικασία του εξωδίκου, στο οποίο θα γίνεται υπόμνηση της διατάξεως της ΑΚ 422, δυνάμει της οποίας «Αν ο οφειλέτης έχει περισσότερα χρέη προς το δανειστή, έχει το δικαίωμα να ορίσει κατά την καταβολή το χρέος που θέλει να εξοφληθεί. Αν δεν όρισε τίποτε, η παροχή που έγινε καταλογίζεται πρώτα στο ληξιπρόθεσμο χρέος και, αν υπάρχουν περισσότερα σε εκείνο που παρέχει μικρότερη ασφάλεια για το δανειστή. αν υπάρχουν
περισσότερα με ίση ασφάλεια, στο επαχθέστερο για τον οφειλέτη. Αν υπάρχουν περισσότερα εξίσου επαχθή στο αρχαιότερο. Αν όλα τα χρέη είναι σύγχρονα, ο καταλογισμός γίνεται σύμμετρα».

Παράλληλη ενέργεια - Αίτηση Ασφαλιστικών Μέτρων

Προς αποφυγήν του ενδεχομένου ο πάροχος της Ηλεκτρικής ενέργειας να προβεί σε διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος προς εκείνον που δεν κατέβαλε το ανωτέρω τέλος, όπως επιτάσσεται δια νόμου, θα πρέπει ο ενδιαφερόμενος να υποβάλει αίτηση
ασφαλιστικών μέτρων στο αρμόδιο Δικαστήριο, με αίτημα την απαγόρευση της διακοπής της ηλεκτροδοτήσεως του ακινήτου από τον πάροχο και παράλληλα το αίτημα εκδόσεως προσωρινής διαταγής.
Βεβαίωση οφειλής από την ΔΟΥ
Στην περίπτωση που δεν καταβληθεί το τέλος και παρά τις ανωτέρω ενέργειες, αυτό κάποια στιγμή θα γίνει ληξιπρόθεσμο και κατ’ επέκτασιν απαιτητό από την Εφορία, η οποία έχει τη δυνατότητα και κρατική υποστήριξη για να επιχειρήσει την άμεση είσπραξη του είτε να «εκβιάσει» τον φορολογούμενο στην καταβολή του (πχ μη έκδοση φορολογικής ενημερότητος κλπ). Επομένως η σχετική οφειλή θα παραμένει , έως ότου εξοφληθεί από τον υπόχρεο ή ακυρωθεί κατόπιν αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Μετά τη βεβαίωση της οφειλής από τη ΔΟΥ, ο φορολογούμενος έχει δύο (νόμιμες) επιλογές :
α) Να πληρώσει το ειδικό τέλος ακινήτων με ρητή επιφύλαξη και σε περίπτωση που το τέλος κριθεί ως παράνομο και αντισυνταγματικό από το Συμβούλιο της Επικρατείας, να καταθέσει αίτηση στην αρμόδια ΔΟΥ για την επιστροφή του τέλους που πλήρωσε.
Ο Προϊστάμενος της ΔΟΥ έχει υποχρέωση εντός τριών (3) μηνών από την παραλαβή της αίτησης να απαντήσει στο έγγραφο αίτημα για την επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.
Εάν ο Προϊστάμενος απορρίψει το αίτημα για επιστροφή, ο φορολογούμενος έχει προθεσμία 60 ημερών από την επίδοση της απόφασης για να προσφύγει στο Διοικητικό Πρωτοδικείο με αίτημα την ακύρωση της απόφασης του Προϊσταμένου της ΔΟΥ και την
επιστροφή του καταβληθέντος ποσού για το τέλος ακινήτων.
Εάν ο Προϊστάμενος δεν απαντήσει μέσα σε τρεις (3) μήνες, τότε θεωρείται ότι υπάρχει “τεκμαιρόμενη σιωπηρή απόρριψη” του αιτήματος. Στην περίπτωση αυτή, η προθεσμία των εξήντα (60) ημερών για την προσφυγή κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής
απόρριψης αρχίζει μετά την παρέλευση του τριμήνου.
β) Να καταθέσει στο τοπικό Διοικητικό Πρωτοδικείο Προσφυγή και Αίτηση Αναστολής κατά της πράξης επιβολής του ειδικού τέλους ακινήτων (εντός 60 ημερών από τη βεβαίωση της οφειλής στη ΔΟΥ).
γ) Να καταθέσει στο τοπικό Διοικητικό Πρωτοδικείο Προσφυγή, πληρώνοντας (σύμφωνα με το νόμο) μόνον το 50% του ποσού του Ειδικού Τέλους Ακινήτων (εντός 60 ημερών από τη βεβαίωση της οφειλής στη ΔΟΥ).
Για κάθε περαιτέρω διευκρίνιση οι πολίτες μπορούν να απευθύνονται, μόνον για παροχή πληροφοριών, δια της Γραμματείας του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς, προς τα μέλη της ανοιχτής ομάδος του Δ.Σ.Π., που εθελοντικά παρέχουν δωρεάν
υποστήριξη (παροχή πληροφοριών) για τα ανωτέρω, καθημερινώς από ώρα 14:00’, έως ώρα 15:00’, στα τηλέφωνα 2104176251- 2104115703-2104220625.

Εκ του Δ.Σ. του Δ.Σ.Π»

http://www.dspeir.gr/

Από την επανάσταση των ιδεών, στο φασισμό της ομάδας

2011-11-12T17:51:00.002+02:00

Τι θελουν να μας πουν;
Δεν καταλαβαίνουν λοιπόν; Σε μια περίοδο που η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, σε μια περίοδο που ο κόσμος βλέπει τα εισοδήματά του να μειώνονται μέχρις αφανισμού, σε μια περίοδο που οι ανίκανοι κυριαρχούν, οι φελλοί επιπλέουν, οι κυβερνώντες προσπαθούν με χέρια και πόδια να σώσουν το κεφάλαιο, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές και όλα τα λαμόγια που απομυζούν τον κόσμο, δεν καταλαβαίνουν τίποτα;
Τι θέλουν να μας πουν;
Τι θέλει να μας πει η παρέα που γλέντησε τη χώρα όπως της άρεσε και τώρα παριστάνει τον τιμητή και τον σωτήρα της Ελλάδας;
Τι θέλουν να μας πούνε οι ατιμώρητοι κάθε μαύρης συναλλαγής με την κάλυψη των κατά καιρούς «ηγετών» μας; Τι έχουν να μας που οι τελευταίοι, που έχουν αντικαταστήσει την κατά συνείδηση νομοθετική εξουσία των βουλευτών με την, έξω από κάθε λογική, διαταγή - θηλιά για συντεταγμένη κομματική πειθαρχία;
Τι θέλουν να μας πουν οι εκλεκτοί(;) του Ελληνικού λαού που ψηφίζουν την καταστροφή του στο όνομα τάχα της σωτηρίας της χώρας; Πως ισχυρίζονται ότι σώζουν τη χώρα όταν καθημερινά βλέπουν (θα έπρεπε να βλέπουν) τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας να χάνονται, τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους και τα χαμηλά στρώματα του τόπου να βλέπουν το βιος τους να εξανεμίζεται, για να μην πω να τους το αρπάζουν από την τσέπη τους, όταν θα έπρεπε να βλέπουν ότι το κεφάλαιο προστατεύεται προκλητικά; Πως λένε ότι σώζουν τη χώρα όταν η περιουσία της διαμοιράζεται μεταξύ των ισχυρών, όταν μικρομεσαίοι υπάλληλοι της τρόικα εγκαθίστανται στη χώρα και είναι πάνω και πέρα από την κυβέρνηση;
Τι διάβολο δικαιολογίες ψάχνουν να βρουν για το σήκωμα του χεριού και το ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ που λένε κάθε τρεις και λίγο, οι βουλευτές μας; Ονομάζονται «εκπρόσωποι του λαού», τρομάρα τους, και λειτουργούν ερήμην του λαού και σε βάρος του!
Ψήφισαν μνημόνιο, μεσοπρόθεσμο, κατάργηση όλων των κατακτημένων, με θυσίες και αίμα χρόνων, δικαιωμάτων, κουρέματα και ξυρίσματα, νομοθέτησαν τη δραστική μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων, τις περικοπές των συντάξεων, τη φορολόγηση ακόμη και της σύνταξης του ΟΓΑ, δέχτηκαν τον κύριο Ράιχενμπαχ και την παρέα του δραγάτες πάνω από τα κεφάλια τους και έχουν το θράσος να κυκλοφορούν ελεύθεροι κάνοντας τους σπουδαίους; Έχουν το θράσος να χαμογελούν και να ζητούν χειραψίες αυτοί που δεν τιμώρησαν κανέναν από την παρέα ή τις παρέες που ρήμαξαν τα πάντα στον τόπο (αν δεν ανήκουν και αυτοί στην παρέα);
Έχουν το θράσος να κυκλοφορούν σε αγορές με κλειστά μαγαζιά, σε τόπους με πεινασμένους και άνεργους ανθρώπους, αυτοί που δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα με τα σκληρά μέτρα δυο χρόνων, τάχα για να μην πτωχεύσουμε, και τώρα καμαρώνουν και θεωρούν επιτυχία το κούρεμα του χρέους πάει να πει την πτώχευση;
Έχουν την απαίτηση να χειροκροτούνται όταν στέκονται στις εξέδρες των παρελάσεων, για την επέτειο του μεγάλου ΟΧΙ του Ελληνικού λαού, αυτοί που το μόνο που ξέρουν είναι να ψηφίζουν ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ;
Τι θέλουν να μας πουν οι «καρεκλοφύλακες» της εξουσίας , όταν ισχυρίζονται ότι ο λαός είναι κυρίαρχος και δικαιούται να λέει τη γνώμη του με δημοψηφίσματα; Τώρα τον θυμήθηκαν το λαό; Τώρα έγινε κυρίαρχος; Τι σόι επιλογή είναι αυτή που θα έχει να εκφράσει, όταν ευθέως του λένε να προτιμήσει ή να πέσει μόνος του στο κενό από την ταράτσα ή να τον σπρώξουν οι ίδιοι;
Τι θέλουν να μας πουν οι μεγαλοδημοσιογράφοι και κάποιοι από τους καλεσμένους τους που παριστάνουν τα τέρατα των αναλύσεων, που βρίσκουν εύκολα βλακώδεις εξηγήσεις για την κάθε ηλιθιότητα των κυβερνώντων, που κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα εκτός από τους φυσικούς υπαίτιους της κρίσης και τους ηθικούς αυτουργούς τους;
Τι θέλουν να μας πουν οι αρσενικοί και θηλυκοί αχυράνθρωποι της εξουσίας των ΜΜΕ;
Ποιοί είναι αυτοί οι κατευθυνόμενοι κονδυλοφόροι, που μπαίνουν με το έτσι θέλω μέσα στα σπίτια μας και μας κατηγορούν και μας θέτουν προ των ευθυνών μας; Ποιοι είναι αυτοί που μας θυμίζουν κουνώντας απειλητικά το δάκτυλο ότι εμείς φταίμε για τα πάντα;
Επιτέλους ποιοί είναι αυτοί που μας καταδικάζουν και μας χρεώνουν όλα τα εγκλήματα που άλλοι έχουν κάνει από γεννήσεως του Ελληνικού κράτους;
Ποιοί είναι αυτοί που έχουν εκπαιδευτεί να σπέρνουν τον πανικό, όταν αντιλαμβάνονται πρόθεση για ξεσήκωμα του λαού, διαστρέφουν την πρόθεση και προσπαθούν να την κάνουν σκουπίδι, ποιοι είναι αυτοί που παριστάνουν τους αλάθητους και ειρωνεύονται κάθε σοβαρή αντίδραση;
Ποιοι είναι αυτοί οι «αστέρες», που επιβάλλουν μια ανύπαρκτη αλήθεια και μας υποτάσσουν σ' αυτήν;
Τι θέλουν να μας πουν αυτοί που παράνομα πλούτισαν, τα λαμόγια που προστατεύονται από την εκάστοτε εξουσία για να κάνουν τη δουλειά τους, οι ένοχοι που περιφέρονται ελεύθεροι και η ελευθερία τους αποτελεί στέρηση ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων για όλους τους υπόλοιπους;
Τι θέλουν να μας πούνε οι υπηρέτες, οι γλύφτες και οι προσκυνητές των κάθε λογής ισχυρών;
Τι θέλουν να μας πούνε όλοι αυτοί μαζί με τα απόνερά τους;

Ο φόβος

Τα ερωτήματα φυσικά και είναι ρητορικά. Τα ερωτήματα φυσικά και έχουν άμεση απάντηση από όλους. Γιατί όλοι τους ξέρουμε. Όλοι τους βλέπουμε. Όλοι, μα όλοι ανεξαιρέτως. Έναν προς έναν τους ξέρουμε. Ονόματα και διευθύνσεις, που λένε. Τον ξέρουμε τον κλέφτη, τον ξέρουμε τον φονιά, τον ξέρουμε τον ληστή, τον ξέρουμε τον εγκληματία, τον ξέρουμε τον εκδορέα, όλους τους ξέρουμε. Έναν - έναν. Κι αυτοί το ξέρουν ότι τους ξέρουμε.
Όμως ο εντέχνως καλλιεργημένος φόβος μας εμποδίζει να ξεσηκωθούμε και να ανατρέψουμε τα πάντα. Ο φόβος που έξυπνα έχουν σπείρει στην κοινωνία, υποβοηθούμενοι από τα τσιράκια τους ή μάλλον τα συνεταιράκια τους στα ΜΜΕ.
Αυτός ο φόβος που έχουν σπείρει ανάμεσά μας είναι η διαχρονική επιδίωξη μα και το μεγαλύτερο κέρδος της εκάστοτε εξουσίας. Γιατί, αν και βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού, αυτός ο φόβος μας εμποδίζει να κάνουμε τις κινήσεις που θα ανέτρεπαν το σκηνικό.
Έτσι δεχόμαστε να ζούμε σε ένα κράτος που πολύ γρήγορα εξέπεσε από την επανάσταση στην υποταγή. Παρήγαγε περισσότερους προσκυνημένους απ' ό,τι εξεγερμένους.
Κατάφερε ακόμη να κάνει τους, περισσότερους, εξεγερμένους της κάθε εποχής, να προσχωρούν στις τάξεις των προσκυνημένων, έτσι για να μην αισθάνονται ηττημένοι ή γιατί αισθάνθηκαν ότι μόνο έτσι θα έχουν ελπίδες επιβίωσης.
Έστησε μια οικονομία που ο πυρήνας της ήταν και είναι η μίζα και η αρπακτή, το βόλεμα των ημετέρων, ο δια της πλαγίας οδού διορισμός στο δημόσιο, η διάλυση, δια των επιδοτήσεων, της αγροτικής παραγωγής, η καταστροφή ακόμη και της ανθούσας βιομηχανίας και μας οδήγησε σε ένα κράτος υπηρεσιών, σε ένα κράτος προσκυνητή των επισκεπτών του, σε ένα κράτος που βασιλεύει το rent rooms, και πεθαίνει ακόμη και ο απλός κήπος με την ντομάτα και τα χορταρικά.
Έστησε εντέχνως μια οικονομία που το προϊόν της ήταν η υποταγή και όχι η παραγωγή ελεύθερων ανθρώπων. Μια οικονομία που βασίστηκε στην αλλοίωση των αριθμών, στην ψεύτικη ανάπτυξη, στο πλαστικό χρήμα, στις δανειοδοτήσεις, στην ανάγκη της εξίσωσης άτομο = αυτοκίνητο + σκάφος.
Έστησε ένα κράτος χωρίς αρχή, μέση και τέλος, ένα κράτος ευημερίας των αριθμών και, τελικά, δυστυχίας των ανθρώπων.
Έστησε ένα κράτος που οι πολίτες του δέχονται με περισσή ευκολία τα οικονομικά εγκλήματα τύπου Siemens και Βατοπεδίου, υποβρυχίων και pampers.
Γιατί αν ο απλός πολίτης δια της απάτης και της καλλιεργημένης ανοχής των κυβερνώντων, καταφέρνει παρανόμως να προσπορίζεται κάποιες απολαβές, του είναι εύκολο να «κατανοήσει» το γεγονός ότι ένας υπουργός π.χ μπορεί να είναι μπλεγμένος σε οικονομικά σκάνδαλα και να κερδίσει πολλαπλάσια από τον ίδιο!

Εμείς φταίμε

Και τώρα φτάσαμε εδώ. Και δεχόμαστε, μας αναγκάζουν να δεχτούμε, ότι εμείς σπαταλήσαμε την Ελλάδα. Εμείς περάσαμε γενιές ολόκληρες γλεντώντας το έχει μας και τη σερμαγιά του τόπου, πουλώντας στη ρουλέτα του χρόνου ό,τι πολύτιμο μας κληροδοτήθηκε.
Φτάσαμε εδώ για να ακούμε, χωρίς αντίδραση, ότι «μαζί τα φάγαμε», να αποδεχόμαστε ότι είμαστε έκφυλοι, ανιστόρητοι, απατεώνες, σπάταλοι σε βαθμό οικονομικού εγκλήματος. Φτάσαμε να δεχόμαστε ότι έχουμε εκμαυλιστεί από τις χαρές και τις χάρες του λαϊκού καπιταλισμού. Δεχόμαστε ότι είμαστε οι φανατικοί και επίμονοι κηπουροί, που το μόνο που καλλιεργούν σε αυτόν τον τόπο είναι τα κάθε είδους άνθη του κακού. Δεχόμαστε ότι εμείς φταίμε.
Και πράγματι, έτσι είναι. Εμείς φταίμε. Γιατί εμείς είμαστε οι άλλοι. Για την ακρίβεια: Εμείς δεχόμαστε να είμαστε οι άλλοι.
Εμείς, είμαστε το δίκαιό τους και ο περιώνυμος νομικός πολιτισμός τους. Πολύ περισσότερο: ο πολιτικός πολιτισμός τους.
Εμείς που, τυφλωμένοι από μια ψεύτικη ευμάρεια, γινόμαστε οι κάθε φορά χειροκροτητές τους. Εμείς που δεχόμαστε να φοράμε τα καπελάκια και τα κασκόλ της κάθε πολιτικής ομάδας, να φανατιζόμαστε και να γινόμαστε τελικά οπαδοί, τυφλοί, μοιραίοι και άβουλοι.
Εμείς που δεν βλέπουμε, δεν θέλουμε να δούμε και τελικά όταν τα πράγματα γίνονται τόσο ορατά που μόνο τυφλός δεν τα βλέπει, δεχόμαστε ή προτιμούμε να τυφλωθούμε παρά να αναγνωρίσουμε την αλήθεια. Και φτάνουμε με ένα βήμα από την επανάσταση των ιδεών, στο φασισμό της ομάδας.
Εμείς φταίμε. Κι ας μη θέλουμε να το καταλάβουμε. Κι ας προσπαθούμε, ο καθένας από την πλευρά του, να ξεφορτωθεί τις ευθύνες του με ηλίθιες δικαιολογίες.
Πιθανώς θα το καταλάβουμε κάποτε. Αλλά τότε θα είναι αργά. Τότε δεν θα έχουμε τη δύναμη ούτε αυτόχειρες να γίνουμε…
2/11/2011

ΤΟ ΡΟΛΟΙ

2011-11-04T19:25:00.002+02:00

Βάλθηκα να γράψω για το κούρεμα του χρέους και την κομμώτρια … φράου Μερκελ, Γερμανική οικονομική κατοχή γαρ, και, ψάχνοντας στο διαδίκτυο κάποιες οικονομικές αναλύσεις, μου σηκώθηκε η τρίχα! Όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω! Όχι ευχαριστώ δεν θα ασχοληθώ! Αν είναι να πεθάνω, δεν θα τους κάνω τη χάρη, ας πάω από έμφραγμα, μπαμ και κάτω, και όχι από… μακρόχρονη ασθένεια! Άλλωστε όλοι «βομβαρδιζόμαστε» και θα «βομβαρδιστούμε» από αναλύσεις για το θέμα μέσα από τις τηλεοράσεις μας και τα ΜΜΕ!
Τι γράφουμε λοιπόν;
Μου έχουν στείλει μια ιστοριούλα και θέλω να σας τη γνωστοποιήσω. Είναι θαρρώ τόσο επίκαιρη όσο ποτέ, τόσο σαφής όσο πολλές αναλύσεις, τόσο «τσεκουράτη», που δεν χρειάζεται σχολιασμό.
Μια παρατήρηση μόνο. Ας αντικαταστήσουμε στην ιστοριούλα αυτή τον Ιταλό (στην ίδια μοίρα θα βρεθούν και αυτοί φοβούμαι), με ένα Γερμανό, δεχόμενοι έστω, για τη ροή της ιστοριούλας, ότι είχε κάποιες ευαισθησίες…

Το Ρολόι

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα κατά την ιταλική κατοχή, σε κάποιο νησί του Ιονίου η ομάδα κατοχής των Ιταλών είχε επιτάξει το.... δημαρχείο, που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του νησιού και το είχε μετατρέψει σε αρχηγείο της.

Ο επικεφαλής της ομάδας κατοχής, Ιταλός αξιωματικός είχε θρονιαστεί στο γραφείο του δημάρχου και από το παράθυρό του απολάμβανε τη θέα προς την πλατεία του νησιού. Στο κέντρο της πλατείας υπήρχε μια όμορφη εκκλησία και δίπλα ακριβώς ένα πανύψηλο καμπαναριό με ένα περίτεχνο ρολόι στη μέση. Μάταια περίμενε ο Ιταλός αξιωματικός να το ακούσει να χτυπάει γιατί το ρολόι αυτό είχε εδώ και καιρό σταματήσει λόγω βλάβης.

Ο Ιταλός αισθάνθηκε χρέος του να αποκαταστήσει τη βλάβη και έτσι φρόντισε και έμαθε από τον δήμαρχο του νησιού ότι το ρολόι είχε σταματήσει γιατί δεν υπήρχε λάδι για να λαδώσουν τα γρανάζια του. Τότε ο αξιωματικός χωρίς δεύτερη σκέψη πρόσφερε στον δήμαρχο έναν τενεκέ 12 λίτρων, παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, έτσι ώστε να λαδωθούν τα γρανάζια και να δει και πάλι το ρολόι να δουλεύει και πάλι, και να ακούσει την καμπάνα να χτυπάει ρυθμικά την ώρα…

Ο δήμαρχος πήρε το λάδι και το ίδιο βράδυ κάλεσε στο σπίτι του τον ταμία του δημοτικού συμβουλίου και του έδωσε μία νταμιτζάνα με 6 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, λέγοντάς του ότι ο Ιταλός αξιωματικός ενδιαφέρεται να δει το ρολόι να δουλεύει και πάλι και πως θα έπρεπε γρήγορα να φτάσει το λάδι στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού.

Την άλλη μέρα το πρωί ο ταμίας πήγε στην κεντρική εκκλησία του νησιού να βρει τον παπά. Στα χέρια του κρατούσε ένα μπουκάλι με 3 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Είπε στον παπά πως ως υπεύθυνος της εκκλησίας, άρα και του ρολογιού, ήταν δική του υπόθεση να φροντίσει ώστε το λάδι να φτάσει στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού, με σκοπό να λαδωθούν τα γρανάζια του και να αρχίσει και πάλι να δουλεύει, όπως δηλαδή επιθυμούσε να γίνει ο Ιταλός αξιωματικός.

Ο παπάς πήρε το λάδι και το ίδιο μεσημέρι φώναξε τον νεωκόρο στο γραφείο του. Του εξήγησε την επιθυμία του Ιταλού αξιωματικού να δει το ρολόι να δουλεύει και του είπε πως γι’ αυτό το λόγο προσφέρει 1 λίτρο παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Τον παρακάλεσε αν θα μπορούσε να πάει το λάδι αυτό στον συντηρητή του ρολογιού και να του πει να πιάσει αμέσως δουλειά και να αρχίσει να λαδώνει το ρολόι.

Ο νεωκόρος έφυγε αμέσως για να εκτελέσει την εντολή του παπά. Μετά από λίγη ώρα χτυπούσε την πόρτα του συντηρητή του ρολογιού και αφού του εξιστόρησε τα όσα είχαν συμβεί του έδωσε ένα μπουκαλάκι με 200 γραμμάρια παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο και του ζήτησε να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό να λαδώνει το ρολόι για να μην δυσαρεστηθεί ο Ιταλός αξιωματικός.

Ο συντηρητής του ρολογιού, όταν έμεινε μόνος, κοίταξε με δέος το πολύτιμο περιεχόμενο του μικρού μπουκαλιού. Σκέφτηκε πόσο νόστιμες θα έκανε τις λαχανίδες που επί μήνες έτρωγε αυτός και η οικογένειά του. Πόσο καλό θα έκανε στο παιδιά του λίγο λάδι που τους έχει ξεραθεί ο οισοφάγος από την μπομπότα! Την ίδια όμως στιγμή σκέφτηκε με τρόμο την αντίδραση του Ιταλού αξιωματικού αν δεν έκανε αυτό που τον είχε προστάξει μέσω του νεωκόρου, μιας και τους υπόλοιπους κρίκους αυτής της αλυσίδας τους αγνοούσε!

Το ίδιο απόγευμα το ρολόι χτύπησε και πάλι μετά από πολύ καιρό, έξι φορές. Στην αρχή οι νησιώτες νόμισαν πως κάποιος είχε πεθάνει και σταυροκοπήθηκαν λέγοντας «ζωή σε λόγου μας». Αργότερα όμως, έμαθαν από τον παπά της εκκλησίας που τους μάζεψε για τον εσπερινό ότι ο καλός Ιταλός αξιωματικός είχε προσφέρει παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο για να βάλει σε λειτουργία το ρολόι τους και πως γι’ αυτό και μόνο θα έπρεπε να αισθάνονται μεγάλη ευγνωμοσύνη που ο Κύριος, αν και περνάνε δύσκολες στιγμές στη μέση ενός φριχτού πολέμου τους έστειλε αυτόν τον μεγαλόψυχο Ιταλό.

Φυσικά το ρολόι στην κεντρική πλατεία του νησιού σταμάτησε να δουλεύει μετά από μία εβδομάδα και ο Ιταλός αξιωματικός έστησε στον τοίχο του καμπαναριού τον Έλληνα συντηρητή και τον εκτέλεσε ένα πρωί, παρουσία του δημάρχου, του ταμία, του παπά, του νεωκόρου και των υπολοίπων κατοίκων του νησιού για παραδειγματισμό…
Σας θυμίζει κάτι η ιστορία αυτή;

Μα φυσικά…
Ο δήμαρχος, ο ταμίας, ο παπάς, ο νεωκόρος είναι εκείνοι από τους οποίους χάθηκαν τα χρήματα, όλα αυτά τα χρόνια. Και συνεχίζουμε να στερούμε το «λάδι» από τα γρανάζια της μηχανής. Δυστυχώς και σήμερα είμαστε «υπό κατοχή» και το θύμα, ο συντηρητής του ρολογιού,…είμαστε εμείς!

25/5/2011
Για την αντιγραφή
Μάρκος Νικητάκης

Ο διαχρονικός Καβάφης

2011-10-31T19:11:00.001+02:00

Μου το ανέφερε σαν ποίημα, λίγη ώρα πριν, ο φίλος μου ο Κυριάκος. Το διάβασα και έμεινα κατάπληκτος. Ένα ποίημα του Καβάφη, του 1928 παρακαλώ, με ρίμα, πράγμα σπανιότατο για τον ποιητή, και επίκαιρο όσο ποτέ! Περιγράφει την κατάσταση σε μια μεγάλη Ελληνική αποικία το 200 π.Χ και είναι σαν να περιγράφει τη σημερινή μας κατάσταση, με την τρόικα και όλα τα επακόλουθά της!
Αυτή είναι αλήθεια η δύναμη και η αξία της ποίησης. Μέσα σε λίγες γραμμές να «φανερώνει το αθέατο», μέσα σε λίγες λέξεις να «ευστοχεί» σε ότι αφορά στην αποκάλυψη της πραγματικότητας!
Το λόγο έχει ο ποιητής…

Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν,
κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη•
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική•
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε•
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα• είν' επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

ΠΡΟΙΚΟΣΥΜΦΩΝΟ

2011-10-24T19:57:00.000+03:00

Τα γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί τον τελευταίο καιρό και που αφορούν στην απόφαση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκάδας, να παραχωρήσει την ύδρευση και την αποχέτευση του δήμου στην ΕΥΔΑΠ, φέρνουν στο προσκήνιο την παθογένεια του Ελληνικού πολιτικού συστήματος εξουσίας αφενός, την αποχαύνωση του κόσμου και την παρέμβαση στα εγκεφαλικά του κύτταρα, από τη μαύρη προπαγάνδα του συστήματος, αφετέρου.
Γίνομαι περισσότερο σαφής.
Το ΠΑΣΟΚ και οι απανταχού υποστηριχτές του έχουν από καιρό πάρει διαζύγιο από ότι ονομάζεται σοσιαλισμός, αν θεωρήσουμε φυσικά ότι είχαν ποτέ κάποια σχέση. Έχουν αμφότεροι μετατραπεί σε τσιράκια του συστήματος των αγορών.
Η χώρα πρέπει να ξεπουληθεί, αυτό είναι ο σκοπός μιας κάστας ανθρώπων που εμφανίζονται ως σωτήρες μας. Πάλεψαν χρόνια για να αναρριχηθούν στην εξουσία, σπρώχτηκαν και υποστηρίχτηκαν από τη μαύρη προπαγάνδα των ΜΜΕ (και όχι μόνο) για να πραγματοποιήσουν, με φυσικό θα έλεγα τρόπο, με μονόδρομο όπως εμφανίζεται, το σκοπό τους.

Ο Δήμαρχος
Ο δήμαρχος Λευκάδας και το δημοτικό του συμβούλιο πήραν την εξουσία του νέου δήμου με υποσχέσεις, μεταξύ των άλλων, για δημιουργία δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως και ο πρωθυπουργός τους άλλωστε που κέρδισε την εξουσία με το περίφημο «λεφτά υπάρχουν».
Δύο μόλις μήνες μετά έφεραν το θέμα σε δημοτικό συμβούλιο στο οποίο αποφασίστηκε η δημιουργία της δημοτικής επιχείρησης.
Τι μεσολάβησε από τότε, μέσα στους επόμενους δύο μήνες, και άλλαξαν την απόφασή τους; Τι άλλαξε και αποφάσισαν να δώσουν το νερό στην ΕΥΔΑΠ; Ποιες προσπάθειες της δημοτικής αρχής σε ότι αφορά στην ύδρευση έγιναν ώστε να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι δεν τα καταφέρνουν; ΚΑΜΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ! ΚΑΜΜΙΑ! Απλώς η κυβέρνησή μας και οι Τροικανοί «προστάτες» έβαλαν στο τραπέζι το ξεπούλημα των ασημικών της χώρας. Τα ασημικά όμως είχαν μαυρίσει και βάλθηκαν να τα γυαλίσουν πριν τα βγάλουν στη βιτρίνα. Βλέπετε μια σκέτη ΕΥΔΑΠ δεν θα έπιανε τα λεφτά που υπολόγιζαν και βάλθηκαν να την προικίσουν.
Η φήμη για ιδιωτικοποίηση όλων των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης, το επιβεβαιώνει.
Προίκα η ύδρευση της Λευκάδας, προίκα η ύδρευση κάποιων άλλων νησιών, η κακάσχημη νύφη είχε ελπίδες να βρει γαμπρό.
Ο δήμαρχός μας σαν έτοιμος από καιρό δέχτηκε να σύρει πρώτος το κάρο. Αντίσταση στους από πάνω κομματικούς καμιά. Ενημέρωση του λαού της Λευκάδας ούτε συζήτηση. Προσπάθησε να περάσει καλοκαιριάτικα, και την πέρασε, μια επαχθέστατη σύμβαση - προικοσύμφωνο με την ΕΥΔΑΠ. Μια αποικιοκρατική σύμβαση δίχως όρους και κανόνες, δίχως ρήτρες, προϋπολογισμούς και χρονοδιαγράμματα, με αυξήσεις μέχρι και πάνω από 300% στο λογαριασμό του νερού, με αυξήσεις στην αποχέτευση, με πλαφόν στην κατανάλωση του νερού(κατώτερη κατανάλωση) πάει να πει πληρώνουν όλοι ακόμα και τα κλειστά σπίτια, με πρόσθετη προίκα τις συνδέσεις στην αποχέτευση του Ελλομένου, με, με…
Η αντίδραση του κόσμου δεν τον πτόησε. Η αντίδραση των περισσότερων φορέων του νησιού δεν τον συγκίνησε.
Η πρόκληση νέου δημοτικού συμβουλίου από όλη την αντιπολίτευση με θέμα την επανεξέταση και ακύρωση της απόφασης δεν τον προβλημάτισε. Έβγαλε ανακοίνωση μια μέρα πριν το δημοτικό συμβούλιο λέγοντας ούτε λίγο ούτε πολύ μεταξύ άλλων:
« …Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Δήμος μας σήμερα για ύδρευση -αποχέτευση είναι γνωστά σε όλους και τα ποσά που δαπανώνται για το σκοπό αυτό είναι υπέρογκα. Η ύδρευση και η αποχέτευση είναι ανταποδοτικές υπηρεσίες και πολλοί μεγαλοκαταναλωτές χρωστάνε μεγάλα ποσά με αποτέλεσμα να χάνονται σημαντικά κονδύλια για έργα στα χωριά και στην πόλη…
… Όπως προκύπτει από τα αρχεία του Δήμου μας από τα 3.800.000 κυβικά νερό καταγράφονται στους υδρομετρητές 700.000 κυβικά και εισπράττονται λογαριασμοί για 250.000 κυβικά… (1)
…Πολλοί απ’ αυτούς που αντιδρούν σήμερα είναι εκείνοι που πριν τις εκλογές απαιτούσαν να μπει μια τάξη και να μην πληρώνουν οι λίγοι-κορόιδα υπέρ των πολλών, αλλά τώρα θα πληρώσουν και αυτοί γι’ αυτό και ενοχλούνται. Είναι εκείνοι που τίποτα δεν έκαναν τα τελευταία χρόνια για να εισπραχθούν τα οφειλόμενα στους Δήμους, άφησαν στους Δήμους τεράστια χρέη τα οποία κληρονομήσαμε και σήμερα προσπαθούμε να βάλουμε τάξη. Είναι εκείνοι που γνώριζαν και ανέχονταν τις παράνομες συνδέσεις, τους ανείσπρακτους λογαριασμούς των μεγαλοφειλετών αδιαφορώντας για τους συνεπείς και νομοταγείς συμπολίτες μας (συνταξιούχους, μεροκαματιάρηδες, μισθωτούς κ.α.) που ήταν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. …» (2)
Σημειώσεις:
1. Με απλά λόγια δηλώνει την ανικανότητα της δημοτικής αρχής να διαχειριστεί το πρόβλημα. ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΜΩΣ, ΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ, ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ ΕΙΝΑΙ!
2. Για όλα αυτά υπάρχει και ο εισαγγελέας!

Φρόντισε τα πάντα παρασκηνιακώς. Δρομολόγησε ένα δημοτικό συμβούλιο με στόχο να μην τελειώσει και με πρόθυμη εκτελέστρια την πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου το κατόρθωσε.
Αναφέρω εν συντομία τα γεγονότα όπως τα αντέγραψα από την ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ.
« Η αντιπολίτευση με κοινό αίτημα που κατέθεσε στις 3/10/11, ζήτησε τη σύγκλιση του Δ.Σ., με θέμα την επανεξέταση και άρση της απόφασης, για τη σύναψη προγραμματικής συμφωνίας του Δήμου με την ΕΥΔΑΠ.
Η συνεδρίαση καθορίστηκε από την πρόεδρο, για την Πέμπτη 6/10.
Καθορίστηκε μεν και ξεκίνησε, αλλά η πλειοψηφία είχε προαποφασίσει, πάση θυσία, να μην γίνει ψηφοφορία και μπει σε πιθανό κίνδυνο η αρχική απόφαση της.
Οι πολλές εκατοντάδες πολιτών και φορέων που με συγκέντρωσή τους, μέσα και έξω από Δημαρχείο, διαδήλωναν την αντίθεσή τους στη σύμβαση, έγιναν μάρτυρες απίστευτων γεγονότων.
Η πρόεδρος του Δ.Σ., ως «εκτελεστής» των εντολών του Δημάρχου και της στενής του παρέας, με διάφορα διαδικαστικά τερτίπια, δεν ήθελε ούτε να ψηφίσουν οι παρόντες πρόεδροι των κοινοτήτων ούτε καν τα μέλη του Δ.Σ..
Κάτω από την πίεση του κόσμου, αναγκάστηκε, στα λόγια τουλάχιστον, να δεχθεί να ψηφίσει το Δ.Σ., όμως δεν το εννοούσε.
Η ώρα περνούσε, με δεδομένο το γεγονός ότι απουσίαζαν δυο σύμβουλοι από την πλειοψηφία και άλλοι τρεις απεχώρησαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας (οι ίδιοι ξέρουν γιατί), έμπαινε σε κίνδυνο η πλειοψηφία τους.
Ο Δήμαρχος, σαν λιοντάρι σε κλουβί, έψαχνε απεγνωσμένα τρόπους να μην γίνει ψηφοφορία και τον βρήκε.
Με αφορμή ένα μικροεπεισόδιο που έγινε έξω από την αίθουσα συνεδριάσεων, και το οποίο γρήγορα αποσοβήθηκε, η πρόεδρος έλυσε, με το «έτσι θέλω», τη συνεδρίαση.
Οι μάσκες τους έπεσαν, όχι μόνο γιατί διέλυσαν σκόπιμα το συμβούλιο, αλλά και γιατί αποκαλύφθηκαν οι πραγματικές τους πολιτικές προθέσεις…»

ΟΥΙ ΜΑΝΤΑΜ …
Ήταν σαφές πως η οποιαδήποτε συμφωνία με την ΕΥΔΑΠ, θα παρέδιδε το νεράκι του κόσμου σε ξένα συμφέροντα, Γαλλικά λέω εγώ, δεν έχει όμως σημασία η γλώσσα που θα μιλούν οι επιβήτορες. Επιβήτορες μας θα είναι.
Μόνο κάποιος «χαμένος» και «βαθειά νυχτωμένος» άνθρωπος δεν μπορούσε να το καταλάβει.
Θυμούμαι χαρακτηριστικά πως, στην αρχή της κουβέντας για την ΕΥΔΑΠ πριν μήνες, ο δήμαρχος τόνιζε πως η σύμβαση αφορά σε ελληνική εταιρία και αν προκύψει ξένη θα το επανεξετάσει!
Αμ δε! Το πρωί της 6/10/2011, ημέρα συνεδρίασης του Δ.Σ., το υπουργείο Οικονομικών έβαλε και την επίσημη σφραγίδα παράδοσης της ΕΥΔΑΠ στους ιδιώτες. Δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του, την πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πρόσληψη νομικών συμβούλων, σχετικά με την ιδιωτικοποίηση της.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης η κίνηση ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ αποκάλυψε το γεγονός, καταθέτοντας τα σχετικά έγγραφα, καλώντας παράλληλα το Δήμαρχο να τοποθετηθεί.
Σιγά μη και συγκινήθηκε ο … δήμαρχος! Σιγά μη και διαφοροποιήθηκε! Ωμά και χωρίς αιδώ ανακοίνωσε πως δεν τον ενδιαφέρει η ιδιωτικοποίηση και επιμένει στη σύμβαση!
Σωστός ο… παίχτης! Επαγγελματίας! Έχει ένα συμβόλαιο να εκτελέσει και το τηρεί. Το ίδιο άλλωστε κάνει και ο πολιτικός του αρχηγός. Μόνο που αυτός εκτελεί συμβόλαια θανάτου όλου του Ελληνικού λαού.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι
Εν τάξει ο δήμαρχος. Εντολές εκτελεί, πολιτικό πρόσωπο είναι, περαιτέρω βλέψεις έχει, υπακούει και «κουνάει την ουρά του» στα αφεντικά του, κυβέρνηση και τροικανούς. Οι δημοτικοί σύμβουλοι όμως; Τσιράκια και αυτοί; Όλοι υπάκουοι; Όλοι δέχονται να εξυπηρετήσουν ξένα συμφέροντα; Δεν το πιστεύω! Τότε τι; Άβουλοι; Μοιραίοι; Ανίκανοι; Ανάξιοι; Δεν το δέχομαι! ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ αυτό είναι όλο! Δεν τολμούν να διαφοροποιηθούν, δεν έχουν τα κότσια να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι. Κάνουν τα λιοντάρια σε διάφορες κατ’ ιδίαν συζητήσεις, διαφοροποιούνται στις συσκέψεις μα… Μα σαν έρθει η ώρα, πάνω τα χεράκια, σαν καλά παιδάκια! Σαν τον βουλευτή μας καλή ώρα. Μιλάει στη Βουλή περιγράφοντας την κυβέρνηση που θέλει και… στηρίζει μια κυβέρνηση εκ διαμέτρου αντίθετη! Πάνω τα χεράκια και αυτός μπας και δεν φτωχύνει ο λαός…
Να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν είναι όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας έτσι. Είναι και κάποιοι που πιστεύουν ότι ο δήμαρχος έχει δίκιο, όπως πιστεύουν άλλωστε ότι ο Γιωργάκης θα σώσει τη χώρα! Με αυτούς δεν θέλω να ασχοληθώ, γούστο τους και καπέλο τους! Όλοι οι επεξεργαστές κειμένου δεν έχουν την ίδια δυνατότητα ανάλυσης, έτσι δεν είναι;
Οι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης ήταν καθολικά αντίθετοι με την ιδιωτικοποίηση. Βεβαίως, στη μείζονα αντιπολίτευση, δεν είμαι βέβαιος αν διαφωνούν όλοι ή απλώς δεν τους αρέσουν οι όροι, όπως κάποιος σύμβουλος άφησε να εννοηθεί. Δεν είναι του παρόντος όμως, μένω στη σθεναρή αντίθεσή τους στην παρούσα σύμβαση.

Ο κόσμος

Αποχαυνωμένος από την «κουλτούρα» των ΜΜΕ; Αδιάφορος; Φοβισμένος για το αύριο; Όλα μαζί; Ίσως. Υπογράφει εναντίον της ιδιωτικοποίησης του νερού, καταφέρεται εναντίον του δημοτικού συμβουλίου, αγανακτεί μα… Μα όταν του ζητηθεί να διαδηλώσει την αγανάκτησή του προτιμά τη ζεστασιά του σπιτιού του! Δεν θέλει να εκτεθεί με άλλα λόγια. Δεν θέλει να φανεί στο δρόμο. Ίσως γιατί, στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, έχει το αυριανό ρουσφετάκι που θα χρειαστεί, ίσως γιατί θέλει να τα έχει καλά με όλους, ίσως γιατί δεν είναι σωστά ενημερωμένος, ίσως…
Βεβαίως οι συγκεντρώσεις για το νερό είχαν αρκετό κόσμο. Όταν όμως έχεις συγκεντρώσει πάνω από 4000 υπογραφές, περιμένεις να παρευρίσκονται κοντά στα χίλια άτομα ή είμαι πολύ απαιτητικός;
Σε κάθε περίπτωση, όταν κατεδαφίζεται η ζωή όλων μας, η αδιαφορία δεν βοηθά. Σε μια περίοδο που θα έπρεπε να έχουν ξεσηκωθεί και οι … πέτρες, αυτή η παραίτηση, γιατί παραίτηση είναι, του κόσμου, δεν εξηγείται με λογικούς όρους. Φορτώνει για να ξεσπάσει; Δεν βλέπει εναλλακτική λύση, πάει να πει φως στο βάθος του τούνελ; Αισθάνεται ότι όλοι τον έχουν προδώσει; Ανάθεμα με και αν καταλαβαίνω. Δεν είναι καλό σημάδι όμως!

17/10/2011

Υ.Γ. Δεν θέλω να τελειώσω με αισιοδοξία. Δεν είμαι αισιόδοξος, δεν παραιτούμαι όμως. Θα τους βγάλω το λάδι μέχρι να με… γδάρουν (αν προλάβουν τελικά)!

Συμβουλές για να αποκτήσουμε οικολογική συνείδηση

2011-10-12T20:22:00.003+03:00

Πάει καιρός που δεν είμαστε πια ενσυνείδητοι πολίτες. Έχουμε μετατραπεί, δυστυχώς, σε καταναλωτές. Οι σύγχρονες πολιτισμικές αξίες της κοινωνίας που ζούμε, μας έχουν μετατρέψει σε άβουλα όντα, πολιτικά ασυνείδητα και, δυστυχώς, χωρίς οικολογική ευαισθησία. Είναι φανερό και αυτονόητο πως όσο περισσότερο καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο μολύνεται το περιβάλλον, καταστρέφεται η χλωρίδα και η πανίδα, εντείνεται το φαινόμενο του θερμοκηπίου και αυξάνεται η «τρύπα» του όζοντος.
Καταστρέφουμε με απλά λόγια το «σπίτι» μας και κληροδοτούμε στα παιδιά μας ένα μέλλον περιβαλλοντικά, πέρα των άλλων, δυσοίωνο.
Το ενεργειακό πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις κυβερνήσεις. Αφορά, πρέπει να αφορά και τους κοινωνικούς φορείς και ακόμη περισσότερο εμάς τους απλούς ανθρώπους. Γιατί, με την ανοχή των κυβερνώντων, εμείς είμαστε η αιτία της δημιουργίας αυτού του προβλήματος, εμείς καταστρέφουμε, εμείς μολύνουμε, εμείς αδιαφορούμε. Εμείς παράλληλα κρατάμε και τη λύση του προβλήματος.
Πρόβλημα λοιπόν είναι η νοοτροπία και συμπεριφορά των ανθρώπων. Άρα η προσπάθεια για τη σωτηρία του περιβάλλοντος πρέπει να κινηθεί με άξονα τον άνθρωπο. Το ξεκίνημα φυσικά να γίνει από τα παιδιά. Οι δάσκαλοί τους οφείλουν και πρέπει να τα ευαισθητοποιήσουν στην προστασία του περιβάλλοντος και να τους καλλιεργήσουν οικολογική συνείδηση. Να ακολουθήσουμε, ή να πορευτούμε παράλληλα, οι μεγαλύτεροι. Ακόμα και αυτός που δεν έχει καμία σχέση με τη φύση, πρέπει να προσαρμόσει την καθημερινή του ζωή και να επιβάλλει στον εαυτό του (στην ανάγκη να του το επιβάλλουμε με νόμους), να πράξει μερικές απλές αλλά σωτήριες κινήσεις για το περιβάλλον αλλά και την τσέπη του.
Η υιοθέτηση πρακτικών δεν συνεπάγεται με το να γίνει κάποιος συνδρομητής σε μία οικολογική οργάνωση ή να συμμετέχει σα μία «οικολογική» ενέργεια (π.χ αναδάσωση, συλλογή σκουπιδιών από μία περιοχή, καθαρισμός ακτής, κ.ά) για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού προβλήματος.
Ο κυριότερος στόχος μας πρέπει να είναι η απόκτηση οικολογικής συνείδησης. Να υιοθετήσουμε με απλά λόγια πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον, να γίνει στάση ζωής για μας η προστασία του.
Γιατί ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στο περιβάλλον είναι δείγμα πολιτισμού, η ηθική κατάπτωση του οποίου μας έχει φέρει σ’ αυτή τη δύσκολη θέση. Δεν έχουμε περιθώριο για εφησυχασμό..
Βασική αρχή της οικολογίας αποτελεί η κατανάλωση ελάχιστης ενέργειας για να παραχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Η σωστή και ευσυνείδητη οικολογική συμπεριφορά ξεκινάει από την καθημερινότητα, δηλαδή από το σπίτι.
Νοικοκυριό πλέον δίχως οικολογική συνείδηση δεν νοείται. Η οικολογική συνείδηση φαίνεται από τον τρόπο που καταναλώνουμε το νερό μέχρι από τα ποια σκουπίδια «βγαίνουν» από το σπίτι μας.
Η έννοια του οικιακού εθελοντισμού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το σύγχρονο τρόπο αντίληψης του κόσμου που θέλει το σπίτι μας «ζωντανό» οργανισμό της πόλης και όχι ένα απομονωμένο κτίριο, ασύνδετο από τον αστικό ιστό.
Μια βασική παράμετρος της οικολογίας είναι η ανακύκλωση. Ανέξοδα και μέσα από το χώρο του σπιτιού μας μπορούμε να συνεισφέρουμε ενεργά στην φροντίδα του οικοσυστήματος. Αξίζει να καταστήσουμε σαφές πως από το καλάθι των σκουπιδιών του σπιτιού μας αρχίζει η ανακύκλωση. Μιας και είναι ο τελικός αποδέκτης όλων των απορριμμάτων μας. Από τα σκουπίδια του κήπου έως περιτυλίγματα προϊόντων, οργανικά π.χ αποφάγια, φλούδες, χαλασμένα τρόφιμα που μπορούν να γίνουν λίπασμα, κουτιά αναψυκτικών και γυάλινα μπουκάλια , χαρτί από περιοδικά και εφημερίδες.

Για αυτό, παρόλο που είναι χιλιοειπωμένα και μπορεί σε πολλούς να ακουστούν ως τετριμμένα, παραθέτουμε απλούς τρόπους που μπορεί ο καθένας από το σπίτι του ή στην καθημερινότητά του να βοηθήσει το περιβάλλον, να ενεργήσει δηλαδή ως ένας «εθελοντής».

Μειώστε, επαναχρησιμοποιήστε, ανακυκλώστε.

1. Μειώστε, όσο αυτό είναι δυνατό, την κατανάλωση χαρτιού και υλικών συσκευασίας.
2. Αποφεύγετε τις συσκευασίες μιας χρήσης. Προτιμήστε τις επιστρεφόμενες φιάλες και συσκευασίες.
3. Προσπαθήστε να αγοράζετε προϊόντα για το σπίτι με όσο το δυνατόν λιγότερο περιτύλιγμα, αποφύγετε δηλαδή νάιλον, «φορτωμένες» πλαστικές συσκευασίες, κ.ά
4. Αντικαταστήστε τις κοινές λάμπες με λαμπτήρες χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης (μέσος χρόνος ζωής 10 φορές περισσότερο).
5. Χρησιμοποιήστε επαναφορτιζόμενες μπαταρίες.
6. Ανακυκλώστε, μην ξεχνάτε τους μπλε κάδους. Αυτοί είναι οι χρηστικοί κάδοι, οι συμβατικοί είναι «άχρηστοι». Αν ανακυκλώνετε μόνο τα μισά από τα απορρίμματα του σπιτιού σας θα εξοικονομήσετε περίπου 1.000 kilograms διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο.
7. Χρησιμοποιήστε στα ψώνια σας μία πάνινη τσάντα αντί για πλαστική.
8. Μην χρησιμοποιείτε τις σακούλες των σούπερ μάρκετ για σακούλες απορριμμάτων. Μπορείτε να βάλετε έναν ειδικό κάδο σπίτι και να τον αδειάζετε είτε στον κάδο ανακύκλωσης είτε σε συμβατικό κάδο.
9. Όταν βρεθείτε στη φύση ποτέ μην αφήνετε σκουπίδια πίσω σας. Αν είναι δυνατόν μην τα πετάτε στους κάδους των χωριών, γιατί δεν έχουν χώρο υγειονομικής ταφής και θα βρεθούν και πάλι στη φύση. Πάρτε τα στις πόλεις σας.
10. Ανακυκλώστε το λάδι μηχανής του αυτοκινήτου σας. Δώστε το στο συνεργείο και μην το ρίχνετε στην αποχέτευση.
11. Προτιμάτε να αγοράζετε αναψυκτικά σε επιστρεφόμενα γυάλινα μπουκάλια.
12. Μην πετάτε τσιγάρα από το αυτοκίνητο (διαθέτει τασάκι) και καφέδες.
13. Χρησιμοποιήστε απορρυπαντικά που δεν περιέχουν φωσφορικά άλατα.
14. Προτιμήστε το ντους από το μπάνιο στην μπανιέρα.
15. Χρησιμοποιήστε λιγότερο ζεστό νερό είτε εγκαθιστώντας ένα ντους χαμηλής ροής είτε πλένοντας τα ρούχα σας με χλιαρό νερό.
16. Αντικαταστήστε τον ηλεκτρικό σας θερμοσίφωνα με έναν ηλιακό.
17. Επιλέξτε προγράμματα χαμηλής θερμοκρασίας για το πλυντήριό σας. Επιπλέον, πλένετε τα ρούχα σας σε ώρες μη αιχμής χρησιμοποιώντας νυχτερινό ρεύμα.
18. Χρησιμοποιείστε για τη μετακίνησή σας λεωφορεία, τρένα, μετρό, τραμ, τρόλεϊ, ποδήλατα ή ...περπάτημα.
19. Υποστηρίξτε τις τοπικές αγορές αγροτικών προϊόντων.
20. Αναζητήστε το λογότυπο της ανακύκλωσης στα προϊόντα που αγοράζετε.
21. Αποφύγετε τα χλωριωμένα πλαστικά PVC.
22. Προτιμήστε προϊόντα με μικρή και φιλική προς το περιβάλλον συσκευασία.
23. Προτιμήστε τα καταστήματα που προωθούν συγκεκριμένα προγράμματα ανακύκλωσης.
24. Εάν σχεδιάζετε ένα καινούργιο σπίτι, συμπεριλάβετε στα κατασκευαστικά σχέδια συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας.
25. Προτιμήστε παράθυρα με διπλά τζάμια για εξοικονόμηση ενέργειας.
26. Φροντίστε για τη συντήρηση του λέβητα-καυστήρα στο σπίτι σας δυο φορές το χρόνο.
27. Εγκαταστήστε στο σπίτι σας συστήματα που συλλέγουν και χρησιμοποιούν το νερό της βροχής για πότισμα, καζανάκι κ.α.
28. Αν το ψυγείο σας δεν έχει αυτόματη απόψυξη, φροντίστε να κάνετε τακτικά απόψυξη.
29. Όταν αντικαταστήσετε τις συσκευές σας, προτιμήστε συσκευές με ενεργειακή σήμανση Α.
30. Το καλοκαίρι ρυθμίστε τη θερμοκρασία του κλιματιστικού σας όχι χαμηλότερα από 27°C.
31. Προτιμήστε ανεμιστήρες οροφής αντί των ενεργοβόρων κλιματιστικών.
32. Τα βράδια του χειμώνα κλείνετε τα πατζούρια και τις κουρτίνες για να κρατήσετε τη ζέστη στο χώρο σας.
33. Τοποθετήστε όπου μπορείτε σκίαστρα - τέντες για περισσότερη δροσιά
34. Μην αφήνετε άσκοπα τις εστίες της ηλεκτρικής κουζίνας ανοιχτές.
35. Μην αφήνετε τις ηλεκτρικές συσκευές (τηλεόραση, Η/Υ, κ.α.) σε κατάσταση αναμονής. Θα εκπλαγείτε εάν μάθετε πόση ενέργεια καταναλώνουν σε αυτή την κατάσταση.
36. Όσοι διαθέτετε έστω και ελάχιστα τετραγωνικά μπαλκονιού, προσπαθήστε να διατηρήσετε όσες γλάστρες μπορείτε. Τα φυτά είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχός μας καθώς απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα.
37. Μην αγοράζετε προϊόντα που προέρχονται από ζώα ή φυτά που κινδυνεύουν με εξαφάνιση.
38. Προτιμάτε να αγοράζετε πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα.
39. Αποφύγετε όλα τα προϊόντα που περιέχουν χλώριο ή παράγωγά του.
40. Μην αγοράζετε ψάρια πολύ μικρού μεγέθους. Πιέστε για την εφαρμογή αυστηρών ποινών στους παραβάτες.
41. Πιέστε τους τοπικούς φορείς να προβούν σε ενέργειες οικολογικού ενδιαφέροντος (εκδηλώσεις, αναδασώσεις, προγράμματα ανακύκλωσης).
42. Διαμαρτυρηθείτε και μποϋκοτάρετε τις εταιρίες που δεν έχουν οικολογική συνείδηση και μολύνουν το περιβάλλον
43. Απαιτείστε από τα Σούπερ Μάρκετ και άλλα καταστήματα να χρησιμοποιούν βιοδιασπώμενες σακούλες.
44. Μη ξεχνάτε να σβήνετε όσα φώτα δεν σας χρειάζονται.
45. Μην πετάτε πλαστικά αντικείμενα στη θάλασσα. Θέλουν εκατοντάδες χρόνια να διασπαστούν ενώ πολλά θαλάσσια είδη πνίγονται από την κατάποσή τους.
46. Μην πετάτε πλαστικά και σκουπίδια στο χωράφι ή στον κήπο σας. Θα μείνουν θαμμένα στο χώμα και στο τέλος εμμέσως εσείς θα «φάτε» τα προϊόντα που θα μολυνθούν από αυτά..
47. Κυνηγοί, μην κυνηγάτε τις περιόδους της αναπαραγωγής. Δώστε στη φύση την ευκαιρία να αναπτυχθεί. Καταπολεμήστε τη λαθροθηρία.
48. Εάν μπορείτε (οικονομικώς) τοποθετήστε φωτοβολταϊκά για παραγωγή ηλιακού ηλεκτρισμού. Μακροχρόνια θα βγήκε κερδισμένοι και στην τσέπη σας.
49. μπορείτε να βάψετε το κτίριο σας με υδατοδιαλυτά χρώματα. Το κόστος τους είναι ελάχιστα υψηλότερο των συμβατικών χρωμάτων.

Πηγές:
http://ellinon-anavasis.blogspot.com
http://pesmoupws.gr/
http://www.eop.org.gr
http://users.sch.gr/
http://www.omorfamistika.gr

ΒΟΤΑΝΑ IΧ

2011-10-10T22:09:00.009+03:00

Βίσκο το λευκό

Το βότανο αυτό, που είναι γνωστό ως γκι, έχει την ιδιότητα να επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό, να μειώνει την πίεση του αίματος και να βοηθά στην καταπολέμηση της αρτηριοσκλήρωσης. Επίσης, ανακουφίζει από τα συμπτώματα της υπέρτασης, όπως οι ζαλάδες και οι πονοκέφαλοι. Ενδείκνυται για όσους έχουν υπέρταση, καθώς και προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος (π.χ. πρηξίματα στα άκρα).

Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα.
Αφέψημα: Ρίχνετε 1 κουταλιά φύλλα από το γκι σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό και το αφήνετε για 10-20’. Το βότανο αυτό μπορεί να συνδυαστεί με τον κράταιγο, καθώς και με το τίλιο.

Λεόνουρος ή δεσποινόχορτο ή παναγιόχορτο (Leonorus Cardiaca)

Το βότανο αυτό είναι γνωστό και ως «Λεόνουρος ο καρδιακός», γεγονός που αποκαλύπτει την ευεργετική του δράση στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Πολύ καλό βότανο, εμμηναγωγό, τονωτικό για τη μήτρα και την καρδιά. Ο λεόνουρος βοηθά και ενάντια στις κράμπες. Ιδανικό για τα προβλήματα εμμηνόπαυσης. Δεν επιτρέπεται η χρήση του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Το δεσποινόχορτο είναι ηρεμιστικό και καρδιοτονωτικό βότανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της υπέρτασης, κυρίως όταν αυτή επιτείνεται από το στρες. Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα.

Αφέψημα: Ρίχνετε 1-2 κουταλάκια ξηρού βοτάνου(φύλλα) σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό, τα αφήνετε για 10-15’ και σουρώνετε.

Εμμηνόπαυση: Το βάμμα λεόνουρου έχει καταπραϋντική δράση, ανακουφίζει από τις ταχυκαρδίες κι ενισχύει το καρδιαγγειακό, μειώνει τις εξάψεις, αυξάνει την κολπική λίπανση.
Αν έχεις καθυστέρηση: Πίνουμε το τσάι ζεστό, τρεις φορές τη μέρα. Αν η περίοδος εμφανιστεί, συνέχιζουμε με κρύο τσάι ως συμπληρωματικό μέσο.
Κολπίτιδα: Μια κολπική πλύση με αφέψημα στη θερμοκρασία του σώματος μια φορά ημερησίως επί μία εβδομάδα (ή λιγότερο).
Βάμμα: 15 σταγόνες ημερησίως από βάμμα προερχόμενο από τις φρέσκες κορυφές των ανθών του Λεόνουρου.

Ιβίσκος - Roselle

Άλλα κοινά ονόματα αυτού του φαρμακευτικού φυτού είναι: Hibiscus, Sorrel, Rosella, ινδική οξαλίδα, και πολλά άλλα.
Στη Λατινική Αμερική είναι επίσης γνωστή ως Hibisco, Malvarrosa, κλπ.
Η Roselle είναι ένα φαρμακευτικό φυτό αυτόχθονα στην Κίνα και την Ιαπωνία, παρόλο που υπάρχει σήμερα σε όλο τον κόσμο.
Αυτό το φαρμακευτικό φυτό ανήκει στην οικογένεια Malvaceae. Η επιστημονική ονομασία του εν λόγω φαρμακευτικό φυτό είναι Hibiscus Sabdariffa.

Θεραπευτικές Ιδιότητες

Εκτός από διακοσμητικό φυτό, ο ιβίσκος έχει και θεραπευτικές ιδιότητες. Συμβάλλει στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος και στον καλύτερο μεταβολισμό των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων. O ιβίσκος ενδείκνυται για τους υπέρβαρους με πρόβλημα δυσκοιλιότητας και αυξημένων λιπιδίων. Έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες λόγω της περιεκτικότητάς του σε βιταμίνη C. Δρα ως αγγειοδιασταλτικό, βοηθά στις καρδιαγγειακές παθήσεις και στον έλεγχο των επιπέδων χοληστερόλης. Βοηθά στη θεραπεία της υψηλής πίεσης στο αίμα και τις ηπατικές διαταραχές. Ενδείκνυται για αδυνάτισμα και τόνωση των μαλλιών.
Η Roselle-ιβίσκος είναι ένα βότανο που έχει ιδιότητες ευεργετικές για την καρδιά και την κυκλοφορία, μειώνει την πίεση, και έχει αντιμικροβιακή και αντικαρκινογόνο δράση.

Χρήση

Βράστε ένα φλιτζάνι νερό, αφαιρέσετε από τη θερμότητα, και προσθέστε μια κουταλιά αποξηραμένα πέταλα ιβίσκου. Αφήστε τα 5 λεπτά. Μπορείτε να το γλυκάνετε με κρύο χυμό από ένα πορτοκάλι, και είναι έτοιμο για πόση.
Αυτό το αναζωογονητικό τσάι ενυδατώνει το σώμα και σβήνει τη δίψα, επίσης, έχει διάφορες αρετές, βοηθά το πεπτικό, είναι διουρητικό, και έχει πολλές άλλες ιδιότητες.
Μπορεί να προστεθεί μέλι ή ζάχαρη.

Κάλαμος

Ανήκει στην οικογένεια των Αροειδών. Είναι φυτό πολυετές, υδρόφιλο, με άρωμα μανταρινιού που φτάνει σε ύψος τα 1,25 μ. Έχει φύλλα μακρά, σωληνοειδή στη βάση τους και λογχοειδή στο πάνω τους μέρος και στέλεχος με τρεις γωνίες.
Το καλοκαίρι βγάζει ένα μοναχικό στάχυ με μικρά δυσδιάκριτα πρασινοκίτρινα σκούρα άνθη σε πλάγια μασούρια και μάκρος ενός δακτύλου, που δεν ωριμάζουν. Η ρίζα του είναι παχιά και έρπουσα. Στην Ελλάδα φύεται σπάνια. Σήμερα για θεραπευτικούς λόγους χρησιμοποιούμε τη ρίζα του βοτάνου που συλλέγεται Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.

Θεραπευτικές Ιδιότητες: Το βότανο δρα ως άφυσο, μαλακτικό και αντισπασμωδικό. Διεγείρει τη λειτουργία του ήπατος και της χολής. Είναι εξαιρετικό τονωτικό για τον γαστρεντερικό σωλήνα. Χρησιμοποιείται σε όλα τα είδη δυσπεψίας, γαστρίτιδα και στα γαστρικά έλκη. Διεγείρει την μειωμένη όρεξη και δρα θετικά σε περιπτώσεις εξάντλησης και αδυναμίας που οφείλονται σε πρόβλημα του πεπτικού συστήματος. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σε περίπτωση κολικού που οφείλεται σε τυμπανισμό (από αέρια) με καλά αποτελέσματα.

Αφέψημα: Βράζουμε μια κουταλιά του τσαγιού ξηρό βότανο σε 1 φλιτζάνι νερό για 3 λεπτά, το αφήνουμε 10 λεπτά και το πίνουμε μισή ώρα πριν από το πρωινό ή το γεύμα.
Το βράδυ το αποφεύγουμε γιατί προκαλεί άφθονη διούρηση. Ωστόσο η υπερβολική δόση μπορεί να προκαλέσει εμετό ή γαστρεντερικά προβλήματα.

Κάρδαμο πράσινο

Το κάρδαμο είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό ανήκει στην οικογένεια των Κραμβοειδών (Brassicaceae) (συνώνυμη περιγραφική ονομασία Σταυρανθών (Cruciferae).
Συνοδεύει κυρίως σαλάτες αλλά και μαγειρευτά λαχανικά.
Είναι αυτοφυές φυτό και τα φύλλα του φύονται κοντά στη βάση του έχουν δυνατή πικάντικη γεύση και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες και διάφορα γαρνιρίσματα.
Υπάρχουν αρκετά είδη κάρδαμου. Τα πιο σημαντικά είναι:
Κοινό κάρδαμο. Γνωστό και ως κάρδαμο της Ορλεάνης, επιστημονική ονομασία Λεπίδιο το ήμερο (Lepidium sativum).
Νεροκάρδαμο. Έχει την επιστημονική ονομασία Ναστούρτιο το φαρμακευτικό (Nasturtium officinale).
Πικροκάρδαμο ή κάρδαμο των λιβαδιών. Χαμηλή πόα με λευκά ή ροζ άνθη. Βρίσκεται σε περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου της γης. Τα φύλλα του είναι σαρκώδη και έχουν πικρή γεύση.

Το κάρδαμο είναι γνωστό από την αρχαιότητα ως το φυτό που ανοίγει την όρεξη. Είναι αποτοξινωτικό, ανθελμινθικό και διουρητικό βότανο, καταπραΰνει τους ρευ¬ματικούς πόνους, ενώ η ρίζα βοηθά στην αντιμετώπιση της καταρροής. Χρησιμοποιείται ακόμη για τη θεραπεία του διαβή¬τη και ως καθαριστικό του αίματος.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δυσπεψία και την ανακούφιση των κολικών πόνων. Επίσης είναι ευεργετικό στο συκώτι. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη φυσώδη δυσπεψία και την ανακούφιση των κολικών πόνων. Διεγείρει την όρεξη και αυξάνει τη ροή σιέλου. Συχνά χρησιμοποιείται σαν άφυσο όταν χορηγούνται καθαρτικά. Έχει θερμαντική δράση και ηρεμεί. Βοηθάει την πέψη των γαλακτοκομικών προϊόντων και μειώνει την παραγωγή βλέννας μετά από την κατανάλωσή τους Επίσης μειώνει την απότομη επίδραση που έχει ο καφές στο νευρικό σύστημα, είναι άριστο ορεκτικό και βοηθά στην μείωση των φακίδων και των πανάδων του δέρματος.
Τα χρήσιμα μέρη του κάρδαμου είναι η ρίζα, τα ρι¬ζώματα, οι μίσχοι και τα φύλλα. Τονώνει τον οργανισμό και έχει αφροδισιακές ιδιότητες, κάτι γνωστό από την αρχαιότητα, γιατί περιέχει διάφορα άλατα, όπως σίδηρο, ασβέστιο και ιώ¬διο.
Ο χυμός του, ανακατεμένος με μέλι, δίνει αλοιφή που εξαλείφει τις πανάδες του δέρματος.
Ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καθημερινή κατανάλωση κάρδαμου ίσως να έχει αντικαρκινική δράση, επειδή φαίνεται πως παρεμβαίνει στην τροφοδοσία των όγκων με αίμα και οξυγόνο. Συγκεκριμένα ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Southampton διαπίστωσαν ότι ένα συστατικό του κάρδαμου (εκείνο που του δίνει την πιπεράτη γεύση) μπλοκάρει μια πρωτεΐνη που είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων - χωρίς αυτή την πρωτεΐνη τα καρκινικά κύτταρα φαίνεται πως δεν αναπτύσσονται.
Το συστατικό που παίζει το ρόλο - «κλειδί» φαίνεται πως είναι μια συγκεκριμένη ισοθειοκυανάτη. Αυτή η ισοθειοκυανάτη αντιλαμβάνεται κατά κάποιον τρόπο την ανάγκη των καρκινικών κυττάρων για αίμα και οξυγόνο και διακόπτει τη διαδικασία, κάνοντάς τα τρόπον τινά να λιμοκτονούν.
Ρόφημα: Ρίχνετε σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό μία κουταλιά του γλυκού κοπανισμένους σπόρους και το αφήνετε για 10-15 λεπτά. Το ρόφημα πίνετε τρεις φορές τη μέρα, μισή ώρα πριν από τα γεύματα.

Κόλιανδρος

Ο φρέσκος κόλιανδρος μοιάζει πολύ με τον μαϊντανό και έχει έντονη γεύση, που είναι όμως πιο ήπια όταν είναι ξερός σε μορφή σπόρων. Στις μέρες μας είναι σχεδόν άγνωστος σε πολλούς από εμάς αλλά ήταν ένα από τα βασικά μπαχαρικά και μυρωδικά στην αρχαία Ελλάδα.

Θεραπευτικές Ιδιότητες

Αναλγητικό, αφροδισιακό, αντισπασμωδικό, αποτοξινωτικό, αντισηπτικό, λιποδιαλυτικό, αναζωογονητικό, διουρητικό και αντιμυκητιακό βοηθάει για την καταπολέμηση του στρες και της ημικρανίας, των αρθριτικών και μυϊκών πόνων, του κρυολογήματος, σε περιπτώσεις ανορεξίας, σε γαστρεντερικά προβλήματα και ισορροπεί τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
Χρησιμοποιείται κυρίως σε διεργασίες που αφορούν την αγάπη και τον έρωτα. Επίσηςέχει προστατευτικές ιδιότητες και, για την Κινέζικη παράδοση, εξασφαλίζει αθανασία της ψυχής.
Χρησιμοποιείται ως μπαχαρικό στην μαγειρική και στην αρτοποιία, και στην παραγωγή διαφόρων αλκοολούχων ποτών κυρίως λικέρ, όπως το ούζο και το τσίπουρο.

http://8dim-serron.ser.sch.gr/
http://www.hotpants.gr/
http://www.votana.eu/
http://interasiastore.blogspot.com
http://e-syntages.pblogs.gr
http://tolinionews.blogspot.com/
http://vita.dolnet.gr/

ΒΟΤΑΝΑ VIII

2011-10-05T19:40:00.005+03:00

Κολλιτσίδα (πλατομαντίλα)
(Galium spurium, Galium aparine, Galium tricornutum

Η κοινή κολλιτσίδα, φυτό ημιαναρριχόμενο, διετές ή πολυετές, είναι πασίγνωστο ζιζάνιο των αγροτικών καλλιεργειών, φυτό που έχει κάνει το γύρο του κόσμου αρκετές φορές και απαντάται παντού σαν ενδημικό ή σαν εγκλιματισμένο. Οι μικροί σφαιρικοί καρποί του σε μέγεθος φακής κολλάνε πανεύκολα σε δέρμα και τρίχες. Φυτό μπελάς με άλλα λόγια, ωστόσο αν μαζέψετε αρκετούς καρπούς στα ρούχα σας μην τους πετάξετε. Αν τους καβουρδίσετε μπορείτε να έχετε ένα εξαίρετο ρόφημα αντάξιο του καφέ! Βλέπετε η κολλιτσίδα είναι συγγενές φυτό με τον αραβικό καφέ, μόνο που οι καρποί της περιέχουν λιγότερη καφεΐνη. Όσο για τα φύλλα της, αν μαζευτούν φρέσκα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν σαλάτα.
Δρα κατά του διαβήτη, της νεφρολιθίασης και της χολολιθίασης και κατά του ουρικού οξέως.

Χρησιμοποιείται η ρίζα του φυτού.

Δοσολογία

Αποξηραμένη ρίζα: 2 - 6 g τρεις φορές την ημέρα
Αφέψημα: 2-6 g αποξηραμένης ρίζας σε 500 ml νερού, τρεις φορές την ημέρα
Τοπική χρήση: μπορεί να εφαρμοστεί στο δέρμα ως επίθεμα, αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για συνιστώμενη δοσολογία.

Πιθανές παρενέργειες

Αλλεργικές αντιδράσεις στο δέρμα, ξηροστομία, στομαχική διαταραχή, καρκίνος,
αφυδάτωση, επιβραδημένος καρδιακός ρυθμός.

Κράταιγος (μπερκιά)
(Crataegus monogyna)

Ο κράταιγος, αρωματικός, φυλλοβόλος, ακανθώδης θάμνος ή μικρό δένδρο, φθάνει τα 6- 10 μ. ύψος και 6 μ. διάμετρο κόμης. Βρίσκεται σε δάση, φράχτες, θαμνώνες. Τα φύλλα του είναι ανοιχτοπράσινα και έχουν τρεις ή περισσότερους λοβούς, συνήθως με χνούδι, σε όλη την επιφάνειά τους.
Φωτόφυτο είδος, επιδέχεται μερική μόνο σκίαση. Είναι ανθεκτικό είδος στην ξηρασία, στους ισχυρούς θαλασσινούς ανέμους και στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Υποφέρει τις χαμηλές θερμοκρασίες (μέχρι και 15 οC). Αναπτύσσεται σε ελαφριά, μέτρια έως και πολύ βαριά, ενώ παρουσιάζει προτίμηση στα νωπά και υγρά εδάφη. Μεγάλη αντοχή παρουσιάζει και στα πολύ φτωχά εδάφη. Ζει σε όξινα, ουδέτερα έως και πολύ αλκαλικά εδάφη, όχι όμως σε αλατούχα.
Από τα άνθη του παλιότερα παρασκεύαζαν αφέψημα, με υποτασικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες.
Τα κλαδιά έχουν αγκάθια. Τα φύλλα έχουν λοβούς και τα άνθη εμφανίζονται τον Μάιο και Ιούνιο. Τα χρησιμοποιούμενα μέρη είναι οι καρποί, φρέσκοι ή ξεραμένοι και τα άνθη ξεραμένα ή φρέσκα. Τα ξεραμένα φύλλα χρησιμοποιούνται σπανιότερα γιατί είναι λιγότερο δραστικά.
Ο κράταιγος είναι ένα θαυμαστό βότανο. Είναι το κατ’ εξοχήν βότανο που βοηθά σε οποιαδήποτε διαταραχή αφορά στην καρδιά. Το ίδιο του το όνομα μας λέει ότι βοηθά να κάνει κραταιά δηλ. δυνατή την καρδιά μας.
Ανήκει στην κατηγορία των βοτάνων που βοηθούν το κυκλοφορικό μας σύστημα. Χρησιμοποιείται ευρέως και στη Δυτική και στην Κινέζικη βοτανολογία. Το όνομα του στην Κινεζική είναι Shan Zha – crataegus pinnatifida.
Ως βότανο έχει μακραίωνη ιστορία. Το χρησιμοποιούσαν πολύ οι γυναίκες θεραπεύτριες κατά τη διάρκεια της εποχής του Μεσαίωνα. Το λουλούδι του είχε υιοθετηθεί από αυτές ως έμβλημα του έργου τους, επειδή σχετίζεται με την καρδιά. Όμως τότε θεωρήθηκαν μάγισσες λόγω των γνώσεων τους και εκδιώχθηκαν. Δεν υπήρχε θέση γι’ αυτές σε μία ανδροκρατούμενη ιατρική. Το βότανο ξεχάστηκε.
Επανήλθε από τους άνδρες πλέον στο τέλος του 19ου αιώνα, χρησιμοποιούμενο ως τονωτικό της καρδιάς.
Περιέχει φλαβονοειδείς γλυκοσίδες, προκυανιδίνες, σαπωνίνες, τριτερπενοειδή & τανίνες.
Θεραπευτικές Ιδιότητες
Είναι κορυφαίο καρδιοτονωτικό. Δρά στα αγγεία και στο μυοκάρδιο διαστέλλοντας τη στεφανιαία αρτηρία.
Σαν τονωτικό του κυκλοφοριακού συστήματος χρησιμοποιείται κυρίως στη θεραπεία της υπέρτασης, της αρτηριοσκλήρυνσης και της στηθάγχης.
Έχει ηρεμιστική δράση η οποία σε συνδυασμό με την αγγειοδιασταλτική μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση της υπέρτασης. Υπάρχουν κλινικές δοκιμές που αποδεικνύουν ότι βοηθά όχι μόνο σε ιδιοπαθή υπέρταση αλλά και σε εκείνη που οφείλεται σε αρτηριοσκλήρυνση ή σε νεφρική νόσο.
Αυξάνει την ροή του αίματος στις στεφανιαίες αρτηρίες και βελτιώνει την κατάσταση ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Το αποτέλεσμα φαίνεται μετά από παρατεταμένη θεραπεία. Ο Κράταιγος χρησιμοποιείται για καρδιακές παθήσεις νευρικής προέλευσης όταν ενεργεί σαν γενικό καταπραϋντικό. Χρησιμοποιείται επίσης για υπέρταση και δυσκολίες της εμμηνόπαυσης.
Ο κράταιγος έχει τη δυνατότητα –είναι αποδεδειγμένο από εκτεταμένες κλινικές έρευνες – να διαλύει τις αθηρωματικές πλάκες στα αγγεία. (στεφανιαία, αορτή, καρωτίδες, περιφερειακό αγγειακό δίκτυο).
Τονώνει τα τοιχώματα των αγγείων και του καρδιακού μυός βελτιώνοντας τη συσταλτικότητα του μυοκαρδίου.
Η χρήση του βοτάνου επεκτείνεται στην ταχυκαρδία και στην αρρυθμία. Δηλαδή, εάν κάποιος έχει αίσθημα παλμών, λαχανιάζει ή έχει ατονία.
Είναι καλό αντιγηριατρικό. Λέγεται βότανο για τη γερασμένη καρδιά.
Στην Κίνα το χρησιμοποιούν επίσης για να ανοίξει το γαστρεντερικό κανάλι και να διευκολύνει την πέψη του φαγητού. Δηλ. πίνεται και σαν χωνευτικό ρόφημα.
Είναι ασφαλέστατο βότανο χωρίς καμιά αντένδειξη.

Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι χορήγησης
ΕΓΧΥΜΑ: Σε βραστό νερό ρίχνουμε το βότανο. Το αφήνουμε για 10-20 λεπτά, το σουρώνουμε και το χρησιμοποιούμε (1-3 κουταλάκια του γλυκού για κάθε φλιτζάνι νερό).
ΑΦΕΨΗΜΑ: Παίρνουμε το θεραπευτικό μέρος του φυτού και το βράζουμε με νερό (Συνήθως βράζουμε τα σκληρά τμήματα του φυτού ρίζες, φλούδες, κοτσάνια, σπόροι). Αν είναι ψιλοκομμένα χρειάζονται βράσιμο μόνο 5 λεπτά, αλλιώς 5-15 λεπτά. Τρεις κουταλιές σε δύο φλυντζάνια νερού και να καταναλωθούν σε 12 ώρες.
BAMMA: Παρασκευάζεται από τους καρπούς και τα άνθη (10-30 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό 3 φορές την ημέρα).

Πιθανές παρενέργειες

Στομαχική δυσφορία, ταχυκαρδία, ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός, αϋπνία, αναστάτωση, δύσπνοια, πονοκέφαλος, ζάλη, κόπωση, εφίδρωση, ήπιο δερματικό εξάνθημα.
(Καλό είναι να χρησιμοποιείται υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση)

Κριθάρι (Hordeum vulgare)

Το κριθάρι είναι δημητριακός καρπός του αγγειόσπερμου, μονοκοτυλήδονου φυτού του είδους Κριθή η κοινή της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae). Καλλιεργείται και χρησιμοποιείται από τα πολύ παλιά χρόνια και σε μεγάλη ποικιλία κλιμάτων. Σήμερα χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την παρασκευή ψωμιού, μπύρας αλλά και ζωοτροφών.

Γνωστό στη Μέση Ανατολή ως «φάρμακο της καρδιάς». Μειώνει τη χοληστερόλη. Δρα κατά των ιών και του καρκίνου. Περιέχει ισχυρές αντιοξειδωτικές ουσίες, μεταξύ των οποίων και τοκοτριενόλια.

Περιέχει βιταμίνες Ε, C του συμπλέγματος Β και είναι πλούσιο σε Β12. Επίσης καροτίνη, ασβέστιο, σίδηρο , μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, μαγγάνιο, μόλυβδο, γερμάνιο, χαλκό, λίθιο, ψευδάργυρο, σελήνιο κ,λ,π. Όλα σε αρμονική μεταξύ τους αναλογία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία των αναλύσεων της Ενώσεως Αναζήτησης Πηγών του Κέντρου Επιστημών και Τεχνολογίας και του Ιαπωνικού Κέντρου Ανάλυσης Τροφών, ειδικά ο πράσινος χυμός κριθαριού περιέχει 30 φορές περισσότερη β1 από το αγελαδινό γάλα, 7 φορές περισσότερο βιταμίνη C από τα πορτοκάλια, 11 φορές περισσότερο ασβέστιο από το αγελαδινό γάλα, 5 φορές περισσότερο σίδηρο από το σπανάκι, 6,50 φορές περισσότερη καροτίνη από το σπανάκι κ.λ.π.

Σημαντικά επιστημονικά στοιχεία σύμφωνα με την Αμερικάνικη Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) καταδεικνύουν ότι περιλαμβάνοντας το κριθάρι σε μια υγιεινή διατροφή μπορεί να βοηθήσει στην μείωση κινδύνου στεφανιαίων καρδιακών νόσων αφού μειώνεται σημαντικά η κακή χοληστερόλη και τα συνολικά επίπεδα χοληστερόλης ( Λιποπρωτείνες χαμηλής πυκνότητας ).

Η Οστεοπόρωση, προβλήματα συκωτιού, η ραχίτιδα, η ουρολοίμωξη, η δυσπεψία, ο διαβήτης, ο πυρετός, οξεία και χρόνια νεφρίτιδα και οξείς ρευματισμοί αντιμετωπίζονται με θεραπεία βασισμένη στο κριθάρι. Έχει διουρητικές ιδιότητες, καθαρίζει όλο τον οργανισμό, νεφρά, κύστη.

Μελέτες για την χλόη κριθαριού

Η έρευνα έγινε σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα απέδειξε ότι εκείνοι που έτρωγαν χλόη κριθαριού είχαν σημαντικές βελτιώσεις στα συμπτώματα - συμπεριλαμβανομένης και της διάρροιας και λιγότερο πόνο, σε σύγκριση με αυτούς που έπαιρναν συμβατικά φάρμακα.

Άλλες μελέτες που έγινε στην Ιαπωνία έχουν δείξει ότι το κριθάρι χόρτο, βελτιώνει σημαντικά τη ροή του αίματος, καθώς μειώνει το ποσό της LDL χοληστερόλης.

Ελπιδοφόρα αποτελέσματα, σε προκαταρκτικές μελέτες που έγιναν, έχουν δείξει ότι το κριθάρι – χόρτο έχει την ικανότητα να περιορίσει ορισμένες μορφές κυρίως του καρκίνου του μαστού και του καρκίνου του προστάτη. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες.

Ο Ιπποκράτης συχνά χορηγούσε στους αρρώστους πτισάνη από κριθάρι, γνωρίζοντας την πολύ υψηλή θρεπτική του αξία και αναρρωτική του ικανότητα.

Πιθανές παρενέργειες
Στομαχική διαταραχή, αϋπνία, δερματικό εξάνθημα, ερεθισμός ματιού, αυξημένος καρδιακός ρυθμός

Πώς μπορεί να συμπεριληφθεί η χλόη κριθαριού στη διατροφή σας

Χρησιμοποιήστε ένα αποχυμωτή

Πάρτε 2 φλιτζάνια φρέσκο χόρτο κριθάρι και κάντε χυμό με:
2 μεσαία παντζάρια
2 μεσαία καρότα
2 μπαστούνια σέλινο
1 φλιτζάνι του τσαγιού μαϊντανό
1 μεγάλο μήλο ή δύο μικρότερα με την φλούδα.
σιτάρι.

ΕΥΚΟΛΗ ΣΥΝΤΑΓΗ
Από βραδύς σε ένα θερμός με βρασμένο νερό ρίχνουμε δύο –τρεις κουταλιές κριθάρι. Το πρωί το σουρώνουμε. Το κριθάρι το τρώμε για πρωινό, το δε νερό το πίνουμε ως τσάι. Όσο περισσέψει το βάζουμε στο ψυγείο και το πίνουμε στην διάρκεια της μέρας ως χυμό ή νερό.

πηγές

http://www.thehealthierlife.co.uk
http://topikopoiisi.blogspot.com
http://el.wikipedia.org
http://www.mwrakia.gr
http://astrolife.gr/
http://www.votana.eu/
http://www.dwdekamhnes.gr
http://www.helpforhealth.gr/
http://www.valentine.gr/
http://www.artofwise.gr/

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ και …επικαιρότητα

2011-09-16T21:03:00.003+03:00

Ζούμε χαλεπούς καιρούς. Αλλοπρόσαλλες αποφάσεις των κυβερνώντων, άδικα μέτρα, σύγχυση και κομφούζιο, ξένοι «πασάδες» πάνω από τα κεφάλια μας, «Χατζηαβάτες» αιρετοί έτοιμοι να σκύψουν τη μέση, αυτοδιόριστοι «σωτήρες» του τόπου, κόσμος παθητικός, «ραγιάδες» που δεν αντιδρούν μα απλώς κλαψουρίζουν, ελπίζοντας ότι « γλύφοντας και με το κέρατό τους», κάπου θα χωθούν για να σωθούν, διέξοδος καμιά. Πυρήνες αντίστασης λίγοι, η ανάγκη για επιβίωση δεν αποτελεί δικαιολογία στην παθητικότητα.
Μένει η ποίηση, παρηγοριά κι ελπίδα, ανάγκη και διέξοδος.
Ο μέγιστος Καβάφης πάντα επίκαιρος. Ας θυμηθούμε κάποια από τα ποιήματά του και ας κάνει ο κάθε αναγνώστης τους «συσχετισμούς» του!

Περιμένοντας τους Βαρβάρους

- Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
- Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
- Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
- Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
- Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.
- Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες•
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια•
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα•
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.
- Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα•
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.
- Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Che fece... il gran rifiuto

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μιά μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ' όχι -το σωστό- εις όλην την ζωή του.

Τα παράθυρα

Σ' αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ
μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ
για νάβρω τα παράθυρα. - Οταν ανοίξει
ένα παράθυρο θάναι παρηγορία. -
Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ
να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.
Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.
Ποιός ξέρει τι καινούργια πράγματα θα δείξει.

Η Σατραπεία

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ' επιτυχία να σε αρνείται•
να σ' εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις
(η μέρα που αφέθηκες κ' ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πιαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες, και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι' άλλα κλαίει•
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ' ανεκτίμητα Εύγε•
την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Αυτά πού θα στα δώσει ο Αρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρείς στη σατραπεία•
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

Τελειωμένα

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,
με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,
λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πως να κάμουμε
για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο
τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.
Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο•
ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα
(ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).
Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
και ανέτοιμους - πού πιά καιρός - μας συνεπαίρνει.

Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την,
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Όποιος Απέτυχε

Όποιος απέτυχε, όποιος ξεπέσει
τι δύσκολο να μάθη της πενίας
την νέα γλώσσα και τους νέους τρόπους.
Εις τ' άθλια ξένα σπίτια πώς θα πάη! -
με τι καρδιά θα περπατεί στον δρόμο
κι όταν στην πόρτα εμπρός βρεθεί που θάβρει
την δύναμι ν' αγγίξει το κουδούνι.
Για του ψωμιού την ποταπήν ανάγκη
και για την στέγη, πώς θα ευχαριστήση!
Πώς θ' αντικρύση ταις ματιαίς ταις κρύαις
που θα τον δείχνουνε που είναι βάρος!
Τα χείλη τα υπερήφανα πώς τώρα
θ' αρχίσουν να ομιλούνε ταπεινά•
και το υψηλό κεφάλι πώς θα σκύψη!
Τα λόγια πώς θ' ακούση που ξεσκίζουν
τ' αυτιά με κάθε λέξι - κ' εν τοσούτω
πρέπει να κάμνης σαν να μην τα νοιώθης
σαν νάσαι απλούς και δεν καταλαμβάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

13/9/2011

Π Ρ Ο Σ Φ Υ Γ Η

2011-09-13T20:12:00.001+03:00

Π Ρ Ο Σ Φ Υ Γ Η
των : 1. Δρακονταειδή Κων/νου του Χρήστου, κατοίκου Λευκάδας
2. Νικητάκη Μάρκου του Βασιλείου, κάτοικου Λευκάδας

Κ Α Τ Α

της νομιμότητας, της με αριθμό 303/24-8-2011 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκάδας.

Ε Ν Ω Π Ι Ο Ν

του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων Νήσων.

ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΥΜΕ

κατά της νομιμότητας, της με αριθμό 303/24-8-2011 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκάδας, με την οποία αποφασίστηκε η σύναψη Προγραμματικής Σύμβασης Εφαρμογής μεταξύ του Δήμου Λευκάδας και της Ε.ΥΔ.ΑΠ. ΝΗΣΩΝ Α.Ε. (θυγατρικής της Ε.ΥΔ.ΑΠ. Α.Ε.), για τους παρακάτω λόγους:
1. Δεν ορίζονται στη σύμβαση ρήτρες, σε βάρος του συμβαλλομένου ο οποίος παραβαίνει του όρους της σύμβασης, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 100 παράγρ. 2α του Ν.3852/2010.
2. Δεν έχει συνταχθεί, επι της ουσίας, προϋπολογισμός, κατά συνέπεια δεν καθορίζεται πουθενά το ύψος του οικονομικού αντικειμένου της σύμβασης, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 100 παράγρ. 2α του Ν.3852/2010.
3. Δεν καθορίζεται χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης της σύμβασης, καθώς και των διαφόρων πολύ σοβαρών επιμέρους έργων (π.χ. χρονοδιάγραμμα για την αντικατάσταση των υδρομετρητών), κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 100 παράγρ. 2α του Ν.3852/2010
4. Δεν περιγράφονται στη σύμβαση αναλυτικά και συγκεκριμένα, ποιές ακίνητες και κινητές, υποδομές παραχωρούνται για χρήση στην Ε.ΥΔ.ΑΠ. Νήσων Α.Ε..
5. Για την υλοποίηση της παραπάνω προγραμματικής σύμβασης, προϋπόθεση, είναι η διάθεση της διαχείρισης των υποδομών (δίκτυα, αντλιοστάσια) του Συνδέσμου Ύδρευσης Δήμων Λευκάδας – Αιτωλοακαρνανίας στην Ε.ΥΔ.ΑΠ. Νήσων Α.Ε.. Τέτοια απόφαση, για τη διάθεση της διαχείρισης των υποδομών του, δεν έχει ληφθεί από το Σύνδεσμο, στον οποίο σημειωτέον, συμμετέχουν και Δήμοι της Αιτωλοακαρνανίας.

6. Δεν κλήθηκαν από την πρόεδρο του Δ.Σ., να συμμετέχουν στην ψηφοφορία, οι πρόεδροι των δημοτικών κοινοτήτων, μιας και το θέμα της προγραμματικής σύμβασης, αφορούσε (και) ειδικά τις συγκεκριμένες κοινότητες (παραχώρηση της χρήσης δικτύων και αντλιοστασίων τους ύδρευσης αποχέτευσης, πηγών τους, δραματική αύξηση του τιμολογίου τους, κ.λπ.), κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 67 παράγραφος 8 και 81 παράγραφος 1β του Ν. 3852/2010 .
7. Δεν κλήθηκαν από την πρόεδρο του Δ.Σ., να συμμετέχουν στην ψηφοφορία, οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων και οι εκπρόσωποι των τοπικών κοινοτήτων, μιας και το θέμα της προγραμματικής σύμβασης, αφορούσε (και) ειδικά τις συγκεκριμένες κοινότητες (παραχώρηση της χρήσης δικτύων και αντλιοστασίων τους ύδρευσης αποχέτευσης, πηγών τους, δραματική αύξηση του τιμολογίου τους, κ.λπ.), κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 67 παράγραφος 8 και 80 παράγραφος 3 του Ν. 3852/2010 .
8. Η σύμβαση είναι οικονομικά ασύμφορη και επαχθής για τους δημότες, μιας και προβλέπονται αυξήσεις μέχρι και 350% στα τέλη ύδρευσης και 100% στα τέλη αποχέτευσης.
Από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω καταδεικνύεται (εκτός των άλλων) ότι η συγκεκριμένη προγραμματική σύμβαση χαρακτηρίζεται από ασάφεια και αοριστία, γεγονός που καθιστά την υλοποίησή της, το λιγότερο, προβληματική. Κάτι τέτοιο, θα δημιουργήσει σοβαρές, αρνητικές συνέπειες για τα συμφέροντα του Δήμου και των δημοτών.

Για τους λόγους αυτούς ΖΗΤΑΜΕ,

την ΑΠΟΔΟΧΗ της Προσφυγής και την ΑΚΥΡΩΣΗ της απόφασης.

Έχουμε έννομο συμφέρον, ως δημότες, κάτοικοι και χρήστες του Δικτύου Ύδρευσης - Αποχέτευσης.

Λευκάδα, 1 Σεπτεμβρίου 2011
Οι προσφεύγοντες

ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ Η ΖΩΗ.

2011-09-12T20:17:00.000+03:00

Η ζωή είναι σχολείο, συνηθίζουμε να λέμε. Αλήθεια είναι αυτό και δεν χρειάζεται επιχειρήματα. Κάποιοι άνθρωποι λοιπόν κατέγραψαν, σημαντικά γι’ αυτούς, πράγματα που τους έμαθε η ζωή, το καταστάλαγμα της μικρής ή της μεγάλης τους πείρας (και της ιδεολογίας τους προφανώς) και μας τα παρουσίασαν.
Αλιευμένα από το διαδίκτυο τα δημοσιεύω χωρίς σχόλια, αν και για κάποια … κρατώ το στόμα σφαλιστό!
Ελπίζω να τα βρείτε ενδιαφέροντα.

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ REGINA BRETT

Η 56χρονη Regina Brett, είναι αρθρογράφος σε εφημερίδα του Cleveland στο Ohio των Ηνωμένων Πολιτειών και υποψήφια για βραβείο Pulitzer το 2008 & 2009.
Όπως λέει η ίδια, για να γιορτάσει το γεγονός ότι μεγαλώνει, έγραψε τα 50 πράγματα που της έμαθε η ζωή. Αυτό ήταν και το πιο δημοφιλές άρθρο που έγραψε ποτέ…

1. Η ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είναι ωραία.
2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.
3. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να σπαταλάς χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.
4. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανένας άλλος δεν το κάνει.
5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.
6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.
7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ’ το να κλαις μόνος.
8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το δέχεται.
9. Βάζε στην άκρη χρήματα για όταν θα βγεις στη σύνταξή, ξεκινώντας από τον πρώτο σου μισθό.
10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.
11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου για να μην καταστρέφει το παρόν σου.
12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις.
13. Μην συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα περί τίνος πρόκειται το δικό τους το ταξίδι.
14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς.
15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ’ ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν ανοιγοκλείνει τα βλέφαρά του.
16. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να κάθεσαι να στεναχωριέσαι. Ζήσε!
17. Μπορείς να αντιμετωπίσεις τα πάντα αν επικεντρωθείς στο σήμερα.
18. Ο συγγραφέας γράφει. Αν θες να γίνεις συγγραφέας, γράψε!
19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα και κανέναν άλλο.
20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι σαν απάντηση.
21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.
22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.
23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να γεράσεις για να φορέσεις μοβ χρώμα!
24. To πιο σημαντικό σεξουαλικό όργανο είναι το μυαλό.
25. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.
26. Σε κάθε «καταστροφή» σκέψου: «Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;».
27. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.
28. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.
29. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα, δεν είναι δική σου δουλειά.
30. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.
31. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.
32. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε φροντίσει η δουλειά σου. Θα σε φροντίσουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.
33. Πίστευε στα θαύματα.
34. Ο Θεός σ’ αγαπάει επειδή είναι αυτός που είναι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.
35. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.
36. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: Να πεθαίνεις νέος.
37. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ηλικία. Κάνε την αξιομνημόνευτη!
38. Διάβασε τους Ψαλμούς. Καλύπτουν κάθε ανθρώπινο συναίσθημα.
39. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.
40. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα - δίπλα και βλέπαμε αυτά των άλλων, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.
41. Μην παρακολουθείς την ζωή. Βγες μπροστά και ζήσε την στο έπακρο!
42. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.
43. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ό,τι αγάπησες.
44. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.
45. Τα καλύτερα έπονται.
46. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.
47. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.
48. Αν δεν ζητήσεις, δεν θα πάρεις.
49. Να ενδίδεις.
50. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.

ΕΝΑΣ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΧΡΟΝΟΣ

► Όταν είσαι νέος, έχεις χρόνο και δεν έχεις λεφτά. Όταν μεγαλώσεις, δεν έχεις χρόνο και έχεις λεφτά. Τα λεφτά εξαγοράζουν το χρόνο κι ο χρόνος πουλιέται στο χρήμα.
► Όταν κινείσαι τη νύχτα, κλέβεις το χρόνο.
► Να μετανιώνω μόνο για όσα δεν κάνω.
► Υπάρχει πάντα ένα κομβικό σημείο, στο οποίο πρέπει να απογαλακτιστούμε από τους γονείς. Η χρονική στιγμή στην οποία το κάνουμε, καθορίζει τη διαδρομή της ζωής μας.
► Είμαστε πάντα υπεύθυνοι των επιλογών μας.
► Τα βιβλία με συμβουλές ευτυχίας, είναι της ίδιας ελαφράς κατηγορίας κατανάλωσης με τα Αρλεκιν, ακόμη κι αν οι συγγραφείς τους πιστεύουν αλήθεια ότι η ευτυχία των ανθρώπων ταυτίζεται.
► Για κάποιον περίεργο λόγο, σε κάθε μεγάλο δυστύχημα υπάρχει ένας άνθρωπος που επιβιβάστηκε την τελευταία στιγμή και σκοτώθηκε και κάποιος άλλος που τελευταία στιγμή έχασε την πτήση/το τραίνο/το ταξίδι και σώθηκε. Υποθέτω πως οφείλεται στην ισχύ κάποιου άγνωστου αλγόριθμου.
► Ευτυχία είναι ένα παγωτό φράουλα την ώρα που λιώνεις στην παραλία με +43, ένα αυτοκίνητο να τρέχει στην εθνική με καλή μουσική στη διαπασών, μια γουλιά βραστό καφέ με μια παρέα που βιάζεται να ζήσει, ένα αναλγητικό την ώρα που σε διπλώνει ο πόνος, το γκολ του Δέλλα στο 94′ με την Τσεχία, ο ήλιος του απογεύματος να βάφει πορτοκαλί τους τοίχους του σπιτιού ή το μέτωπο του οδηγού, να αγοράζεις εισιτήρια για ένα ταξίδι, η στιγμή που το ραδιόφωνο παίζει εκείνο ακριβώς το τραγούδι που σκέφτεσαι, ένα ωραίο βιβλίο κάτω από ένα ανοιχτό παράθυρο, μια ειλικρινής αγκαλιά μετά το σεξ και ένα φιλί καληνύχτας σε ένα μωρό.
► Το δύσκολο στις σχέσεις με τους άνδρες που περπατούν προς τα/στα 30, είναι αυτή η πρώιμη απογοήτευση που έχουν ότι γέρασαν, κουράστηκαν και δεν αντέχουν πια.
► Χρειάζονται γύρω στα πέντε βήματα από τη στιγμή που θα αποχωριστούν δυο παρέες σε μια νυχτερινή έξοδο, ώσπου να αρχίσει η μια να σχολιάζει την άλλη.
► Καλύτερος φίλος είναι εκείνος με τον οποίο μπορείτε να αντέξετε τη σιωπή, χωρίς να κάνετε καμιά αγχωτική σκέψη.
► Όταν μιλώ σε μεγάλους, να τους κοιτάζω στα μάτια. Όταν μιλώ με μωρά, να χαμηλώνω στο ύψος τους. Και στις δύο περιπτώσεις η συζήτηση γίνεται πιο άμεση.

ΜΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΖΕΙ ΣΕ ΕΞΟΧΗ

Η ζωή εδώ στα βουνά, λοιπόν, με – μας έχει διδάξει πολλά και σημαντικά πράγματα.
► Εδώ πάνω είδα ξανά πώς είναι πραγματικά ο νυχτερινός ουρανός. Η φωτορύπανση της πόλης, δεν μας επιτρέπει να δούμε την ομορφιά που βρίσκεται εκεί πάνω. Χιλιάδες αστέρια, δορυφόροι σε τροχιά (ναι φαίνονται αν είσαι παρατηρητικός!), όπως επίσης και οι συγκλονιστικότερες καλοκαιρινές πανσέληνοι που έχουμε απολαύσει ποτέ. Μόνο ένας ποιητής θα έβρισκε τα σωστά λόγια να τον περιγράψει.
► Μάθαμε ότι όλα τα ζωντανά στη φύση χρειάζονται για να ζούμε αρμονικά. Το φίδι που είχα δει εκείνο το απόγευμα δίπλα στο λεβητοστάσιο, μάλλον κυνηγούσε τα ποντικάκια που είχαν κατοικοεδρεύσει εκεί. Η κουκουβάγια που ουρλιάζει έξω από το δωμάτιό μου κάθε βράδυ, τρώει τα μικρά ερπετά κτλ. κτλ. Είμαι συνειδητοποιημένη όμως ότι πριν χτίσουμε εδώ υπήρχε ένα οικοσύστημα, το οποίο πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει με όσο το δυνατόν μικρότερες απώλειες.
► Επιτέλους, παρατηρούμε την εναλλαγή των εποχών. Την Άνοιξη ανθίζουν χίλια δυο αγριολούλουδα και νιώθεις τον αέρα που αλλάζει και γίνεται πιο γλυκός και ζεστός, ενώ αντίστοιχα στο τέλος του Οκτώβρη η υγρασία και το κρύο διαπερνούν τα κόκαλα, προειδοποιώντας για τον χειμώνα που έρχεται.
► Έχει ηρεμήσει το νευρικό μας σύστημα. Έχουμε ξεμάθει την ηχορύπανση και ο μόνος θόρυβος τη νύχτα είναι εκείνη η κουκουβάγια που λέγαμε και όχι η εξάτμιση από το μηχανάκι του τυπάκου της γειτονιάς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είμαστε πιο ήρεμοι σαν άνθρωποι και οι μεταξύ μας εντάσεις να μειώνονται στο ελάχιστο.
► Κάνουμε οικονομία σε ενέργεια μια και δεν χρειάστηκε καθόλου η χρήση κλιματιστικού το καλοκαίρι. Ανοίγουμε μόνο τις τζαμαρίες και τα πατζούρια που δεν χτυπάει ο ήλιο την ημέρα και το βράδυ που έρχεται το αεράκι από το δάσος, έχει τόση ψύχρα που για να κοιμηθείς θες σίγουρα ένα σεντονάκι για να μην ξυλιάσεις! Και όλα αυτά τον Αύγουστο!
► Το λέω και το ξαναλέω μέχρι να καταντήσω γραφική. Η ποιότητα ζωής που μας προσφέρει η ζωή εδώ, δεν συγκρίνεται με όλα τα λούσα, τα διαμερίσματα και τις αυτοκινητάρες του κόσμου.
Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω κάτι για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις. Το να μένει κανείς στην εξοχή, δεν σημαίνει ότι αναγκαστικά θα πρέπει να ζει σε ένα καλυβάκι χωρίς τρεχούμενο νερό και με φως τη γκαζολάμπα. Χρησιμοποιούμε πολλές από τις ανέσεις του σύγχρονου πολιτισμού. Προσαρμοσμένες όμως σε ένα πιο φυσικό περιβάλλον.

6/9/2011
Πηγές:
http://monkeyisland.gr/
http://ttallou.wordpress.com
http://www.otherside.gr/

ΔΙΚΤΥΩΤΟ ΚΑΛΣΟΝ

2011-09-04T20:41:00.004+03:00

Θα ξεκινήσω τούτο το σημείωμα χωρίς αναστολές, κάθετα όπως συνηθίζεται να λέγεται.
Η ύπαρξη «προστατών» σε ένα χώρο, σε μια περιοχή, σε μια χώρα, προϋποθέτει την ύπαρξη «εκδιδομένων», ή κάνω λάθος;
Το περίεργο με τα καθ’ ημάς είναι ότι «εκδιδόμενος» είναι ο λαός γιατί η εκάστοτε εξουσία, το λαό εκμεταλλεύεται, το λαό καταπιέζει, το λαό εκδίδει!

Να τα κάνω «λιανά».
Ένα χρόνο πίσω εκλέχθηκε μια νέα δημοτική αρχή μέσα σε ένα πλαίσιο νόμου (Καλλικράτης) που έφερνε τα πάνω – κάτω στα της αυτοδιοίκησης.
Ένας νόμος που μετέτρεπε τον νομό σε δύο δήμους, με στόχο και σκοπό όχι την καλύτερη ποιότητα παροχής υπηρεσιών στους πολίτες μα, λόγω μνημονίου – βλέπε Ευρωπαίων «προστατών» – την εξοικονόμηση πόρων, σε βάρος της κοινωνικής συνοχής και των πολιτών του νομού.
Η νέα δημοτική αρχή, «ακριβές αντίγραφο» της κρατικής αρχής του μνημονίου και του ξεπουλήματος της χώρας, ήξερε εξ αρχής το ρόλο της και τη διατεταγμένη υπηρεσία που ανέλαβε.
Έπρεπε να παραχωρήσει, δεν λέω να ξεπουλήσει, τα «ασημικά» του τόπου και το έκανε μεθοδευμένα με την ανοχή ή τη στήριξη, συνειδητή ή ασυνείδητη, των αιρετών δημοτικών της συμβούλων κυρίως.
Το κόλπο κλασσικό. Αδιαφορείς, Απαξιώνεις, πουλάς με λίγες αντιδράσεις … Το παίζεις και «σωτήρας του τόπου» άμα λάχει…

ΕΥΔΑΠ και πάσης … Γερμανίας

Ξεκινήσαμε με το νερό. Ένα κοινωνικό αγαθό, ένα φυσικό προϊόν δικαίωμα και ανάγκη του κάθε πολίτη, παραχωρήθηκε για είκοσι χρόνια στην ΕΥΔΑΠ! Μια εταιρία που σήμερα είναι ελληνική μα είναι δεδομένο ότι θα πουληθεί στο ξένο κεφάλαιο και σύντομα μάλιστα. Με απαξιωμένη μετοχή δεν θα έπιανε πολλά. Βάλθηκαν λοιπόν να την προικίσουν και η Λευκάδα αποτελεί κομμάτι της προίκας της. Είμαστε οι πρώτοι που πουληθήκαμε στην προς πώληση, είμαστε «πρωτοπόροι» τρομάρα μας!
Το παράδοξο είναι πως το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε το Φλεβάρη την ίδρυση δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης και αποχέτευσης.
Τι άλλαξε λοιπόν από τότε; Ποιοι έδωσαν εντολή για αλλαγή πλεύσης στο δήμο; Τι ρωτάω τώρα…
Επί της ουσίας και της διαδικασίας της απόφασης δεν θα πολυασχοληθώ, πολύ μελάνι θα χυθεί άλλωστε από παντού για αυτά.
Είναι μια επαχθέστατη σύμβαση, αποδεικνύεται εύκολα αυτό, «νταβατζηλίκι» της ΕΥΔΑΠ και των καθοδηγητών της! Τα πάντα στα «χέρια» της, τυφλή εμπιστοσύνη ή τα χέρια ψηλά και παραδινόμαστε, ούτε δείγμα ρήτρας, ούτε δείγμα επιφύλαξης! Όλα καλά, όλα ανθηρά κατά πως έλεγε ο Βουτσάς!
► Το να ισχυρίζονται οι της δημοτικής πλειοψηφίας πως είναι σωτήρια για τον τόπο, είναι δικαίωμά τους. Από στόμα κοράκου κρααα, άλλωστε.
► Το να παίρνει όμως απόφαση ένα δημοτικό συμβούλιο χωρίς προηγουμένως να έχει αποφασίσει ο καθ’ ύλην αρμόδιος Σύνδεσμος Ύδρευσης, λέει κάτι.
Η βεβαιότητα του δημάρχου, που εκφράστηκε στο δημοτικό συμβούλιο, ότι θα πάρει θετική απόφαση ο Σύνδεσμος, λέει πολύ περισσότερα…
► Το να παίρνει απόφαση ένα δημοτικό συμβούλιο νύχτα, χωρίς να έχουν ενημερωθεί οι αιρετοί σύμβουλοι των τοπικών και δημοτικών κοινοτήτων, κάτι λέει.
Το να ισχυρίζεται ο δήμαρχος ότι είχαν ενημερωθεί για το θέμα, με την πρόσκληση και μόνο (η οποία δεν ήταν πρόσκληση μα κοινοποίηση), λέει πολύ περισσότερα…
► Το να αγνοεί ο δήμαρχος και η παράταξή του την καθολική αντίθεση όσων αιρετών παρευρίσκονταν στο δημοτικό συμβούλιο, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους προέρχονταν από την παράταξη του κ. Δημάρχου, κάτι λέει.
Το να αγνοεί ο δήμαρχος και η παράταξή του τις εκφρασμένες αποφάσεις των σημαντικότερων φορέων της Λευκάδας, όπως Επιμελητήριο, Εργατικό Κέντρο, Ομοσπονδία των Απανταχού Λευκαδίτικων Συλλόγων, κ.λπ., οι οποίες ήταν αντίθετες, λέει πολύ περισσότερα.
► Το να αρνείται ο δήμαρχος την αναστολή έστω και για λίγες ημέρες της συζήτησης, προκειμένου να ενημερωθεί σωστά η τοπική κοινωνία για μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις των τελευταίων χρόνων (όλες οι επαχθείς αποφάσεις περνάνε κατακαλόκαιρο…), λέει πολλά…
Το να αρνείται ο δήμαρχος το αυτονόητο, να μπουν δηλαδή ρήτρες στη σύμβαση, κάτι που προβλέπεται και από το άρθρο 100 του «Καλλικράτη», λέει πολύ περισσότερα!
Στο δημοτικό συμβούλιο, κατά τον νόμο, δεν αποφασίζει ο δήμαρχος, το ξέρετε. Αναφέρομαι όμως συνέχεια στο δήμαρχο γιατί και προεδρεύει επί της ουσίας και αποφασίζει τι θα ψηφίσουν οι «ανεξάρτητοι» και «με βούληση», δημοτικοί του σύμβουλοι! Δεν αναφέρομαι σε όλους, είναι αυτονόητο. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν… Ξέρετε, κατ’ ιδίαν ή και δημοσίως, κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι ισχυρίζονται σήμερα ότι διαφωνούσαν με την απόφαση αλλά «τι να κάνω… η παράταξη… δεν κατάλαβα καλά… η ενότητα…», αυτές οι ηλίθιες δικαιολογίες που ακούγονται πάντα, από ανθρώπους που δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους, για να μην γράψω κάτι χειρότερο…

Κακομαθημένα παιδιά…

Οι, σωστές κατά τα άλλα, διαπιστώσεις για τα χάλια της ύδρευσης και της αποχέτευσης, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, χωρίς ίχνος στοιχειώδους προσπάθειας για βελτίωση του συστήματος, διάολο 8 μήνες κυβερνάνε και η παράδοση με τα χέρια ψηλά στο πρόβλημα, μου θυμίζει κακομαθημένα παιδιά που περιμένουν τα πάντα από τους άλλους!
Δεν είναι η πρώτη φορά.
► Δεν τόλμησαν να τα βάλουν με τους, «κράτος εν κράτει», παραλιακούς καταστηματάρχες! Η προηγούμενη δημοτική αρχή τους έδωσε πολλά, η σημερινή θα τους δώσει «τα ρέστα» της!
Όπου η αυθαιρεσία φουντώνει, η δημοτική αρχή είναι απούσα!
Όπου ο δήμος μπορεί και πρέπει να εισπράξει ενοίκια, σε λογικές τιμές λέω εγώ , η δημοτική αρχή είναι απούσα!
► Δεν τόλμησαν να τα βάλουν με τους αυθαιρετούντες στο Κάθισμα και σε άλλες παραλίες, ομολογώντας μάλιστα την ανικανότητά τους δημοσίως και έτσι στέρησαν το δήμο από σημαντικά έσοδα. Με την ευκαιρία. Αυτό που γίνεται στο Κάθισμα, δεν έχει προηγούμενο! Είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ μια χούφτα άνθρωποι, να «σέρνουν από τη μύτη» τη δημοτική αρχή και μέρος της αντιπολίτευσης. Είναι πέρα από κάθε λογική, είναι καθαρό «νταβατζιλίκι», είναι ντροπή για τον πολιτισμό μας, είναι κολάσιμο ηθικά και ποινικά, είναι ο καθρέφτης της ανικανότητας της δημοτικής αρχής να κάνει τα στοιχειώδη! Μετρά άραγε μελλοντικές χαμένες ψήφους ή εξοφλεί προεκλογικές δεσμεύσεις;

► Ο δίαυλος και η ζεύξη είναι ήδη αποφασισμένο να πάνε σε ιδιώτες, αν και εκεί δεν έχει ευθύνη μόνο η δημοτική αρχή!
► Δεν έχουν κάνει τίποτα για τα σκουπίδια! Ετοιμάζονται να τα παραδώσουν και αυτά στην ιδιωτική πρωτοβουλία!
► Δεν έχουν προχωρήσει ούτε πόντο το θέμα Ανακύκλωση, θα έλεγα ότι το έφεραν αρκετά πίσω (είναι εμπόδιο μάλλον και ασύμφορη για τους μελλοντικούς επενδυτές).
► Δεν έχει ρίξει μέχρι σήμερα ούτε μια φτυαριά σωστή άσφαλτο σε δρόμο και όπου προσπάθησε να το κάνει έκανε τα πράγματα χειρότερα (Καραβέλα, ΚΤΕΛ κ.λ.π) !
► Έχουν καταντήσει τους δρόμους της πόλης χώρους parking, με ελάχιστη αστυνόμευση. Το να χαράζεις κίτρινες γραμμές σε κάποιους δρόμους, δείχνοντας πρόθεση για περιορισμό της αυθαιρεσίας και να πολλαπλασιάζεται αντί να μειώνεται η αυθαιρεσία, είναι για «ρεκόρ Γκίνες»!
► Δεν έκαναν το παραμικρό για να περιοριστεί το φαινόμενο «χελώνα», πάει να πει το αυθαίρετο parking από τα εκατοντάδες τροχόσπιτα που κυκλοφορούν στο νησί, σε βάρος των επαγγελματιών του τόπου (να περιοριστεί λέω ή να μπουν κανόνες, μην παρεξηγηθώ).
Κοντολογίς, για να μην κάνω κατάλογο, τούτη η δημοτική αρχή απέχει όπου υπάρχει «κίνδυνος», όπου κάνει «τζιιιζ». Και απέχει σε βάρος των πολιτών οι οποίοι, στο τέλος, καλούνται «να πληρώσουν το μάρμαρο»!
Αισθάνονται άραγε, οι κυβερνώντες τον τόπο, ότι πρέπει να τους είμαστε υποχρεωμένοι που βρίσκονται εκεί που βρίσκονται, να μην τους ενοχλούμε στη «νιρβάνα» τους, να τους αφήσουμε ήσυχους να συνεχίσουν το «θεάρεστο» έργο τους;
Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι. Γιατί, για να συνεχίσω από εκεί που ξεκίνησα, ο λαός του νησιού δεν θα ανεχτεί για πολύ τον εξαναγκασμό του να «εκδίδεται» στα όποια συμφέροντα.
Θα κάνει καυγά. Και ξέρετε τι καβγά κάνουν, όταν το αποφασίσουν, οι «εκδιδόμενοι»…
30/8/2011

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ... ΕΥΔΑΠ

2011-09-01T21:23:00.003+03:00

Οδός Τζεβελέκη, πάει να πει δίπλα στο Διοικητήριο! Παρά τις (πειστικές ή όχι) δικαιολογίες αυτή δεν είναι κατάσταση!

ΒΟΤΑΝΑ VII

2011-08-15T20:37:00.006+03:00

Θυμάρι (Thymus vulgaris)

Το θυμάρι ή θύμιο (Θύμος ο κοινός) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό, το οποίο ανήκει στην τάξη των Σωληνανθών (Tubiflorae) και στην οικογένεια των Χειλανθών (Labiatae). Είναι θάμνος μικρού ύψους (έως 30 εκατοστά), με όρθιους βλαστούς, εξαιρετικά ανθεκτικός, αναδύει πολύ ευχάριστο άρωμα.
Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το άρωμα τους όταν θρυμματιστούν. Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρώς καυστική και πλούσια.
Περιέχει αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 1-2% και κύριο συστατικό του είναι η θυμόλη ή, αλλιώς, καμφορά του θυμαριού, έχει δε χρήσεις στην αρωματοποιία και στην οδοντιατρική.
Στην Ελλάδα υπάρχουν 23 αυτοφυή είδη.
Η χρήση του είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν σαν βαλσαμωτικό και αρωματικό. Οι αρχαίοι Έλληνες σαν απολυμαντικό για διάφορες ασθένειες. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες συνήθιζαν να κάνουν μπάνιο σε νερό αρωματισμένο με θυμάρι, για να αποκτήσουν σφρίγος και ενεργητικότητα. Στη φαρμακευτική είναι γνωστό ως το φυτό με τις περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες.
Συνιστάται σε προβλήματα στομάχου και εντέρων, στην ανακούφιση από το βήχα, από το συνάχι και τη γρίπη, στην τόνωση του νευρικού συστήματος και ως καταπραϋντικό. Επίσης, στις περιπτώσεις πνευματικής κατάπτωσης και στο άγχος. Χαρίζει πνευματική διαύγεια και τονώνει τα νεύρα. Βοηθά στην αντιμετώπιση της τριχόπτωσης και είναι εξαιρετικό για τον καθαρισμό των δοντιών (οι Κρητικοί τρίβουν τα ούλα τους με θυμάρι για την αντιμετώπιση της ουλίτιδας).
Ρόφημα για κοκκύτη, βήχα, διάρροια, γαστρικές διαταραχές: βάζουμε ένα κουταλάκι του γλυκού θυμάρι σε ένα μπρίκι νερό και, μόλις αρχίσει να βράζει, το κατεβάζουμε και το αφήνουμε δέκα λεπτά επιπλέον. Το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.
Για πληγές που αργούν να επουλωθούν: Με το ίδιο αφέψημα πλένουμε την προβληματική περιοχή.
Για στοματίτιδες και ερεθισμένες αμυγδαλές: Κάνουμε με το ρόφημα γαργάρες (χωρίς μέλι).
Για ρευματικές παθήσεις και για ξεκούραση: Βράζουμε 100γρ. θυμάρι σε ένα λίτρο νερό, το σουρώνουμε και το ρίχνουμε στο νερό της μπανιέρας.
Αιθέριο έλαιο: λίγες σταγόνες σε λίγο ελαιόλαδο βοηθά στα τσιμπήματα από έντομα.

Προσοχή

Όσο εντυπωσιακές είναι οι θεραπευτικές ιδιότητες του θυμαριού, άλλο τόσο προσεκτικός πρέπει να είναι κανείς με τη συχνότητα της χρήσης του. Η συνεχής εσωτερική χρήση μπορεί να προκαλέσει υπερλειτουργία του θυροειδούς, καθώς και δηλητηρίαση, τα συμπτώματα της οποίας είναι έμετος, ζαλάδες, διάρροια και καρδιακή κατάπτωση.
Συνταγή για κολώνια: 10γρ. λουλούδια θυμαριού σε 250 γρ. λευκό οινόπνευμα, κλείνουμε το μπουκάλι με φελλό και το αφήνουμε 2-3 εβδομάδες στον καλοκαιρινό ήλιο. Στη συνέχεια σουρώνουμε.

Ιτιά (Salix)

Η Ιτιά είναι γένος φυτών που ανήκει στην τάξη των Ιτεωδών (Salicales) και στην οικογένεια των Ιτεοειδών (Salicaceae) και περιλαμβάνει 330 περίπου είδη δέντρων και θάμνων των εύκρατων κυρίως αλλά και ψυχρών περιοχών της γης.
Μεταξύ των διαφόρων ειδών του γένους παρατηρείται φυσικός υβριδισμός και έτσι τα είδη της ιτιάς πολλαπλασιάζονται.
Στην Ελλάδα βρίσκονται 10 είδη και είναι αυτοφυή. Το κυριότερο και πιο κοινό είδος είναι η λευκή ιτιά (Salix alba). Την ονομασία της την οφείλει στις λευκές αποχρώσεις του κορμού της. Το ύψος της μπορεί να φτάσει τα 20 μέτρα , αλλά αργά και σταθερά μέσα σε 15 χρόνια.
Ευγενικό δένδρο η ιτιά, προσφέρθηκε στο ζωικό βασίλειο για να το ανακουφίσει από τους πόνους. Είναι το φυτό από το οποίο εξήγαγαν την ουσία εκείνη που ανακουφίζει από πόνους, θεραπεύει τους ρευματισμούς, ρίχνει τον πυρετό, και την ονόμασαν σαλικίνη και αργότερα συνθέτοντάς την, έφτιαξαν το ακετυλοσαλικυλικό οξύ, την γνωστή ευεργετική ασπιρίνη.

Τα θεραπευτικά συστατικά του φυτού βρίσκονται στα φύλλα του αλλά κυρίως στον κορμό του. Περιέχει σαλικίνες, τανίνες φλαβονοειδή και γλυκοσίδες κλπ. Είναι αντιρευματικό, αντιφλεγμονώδες, αναλγητικό, είναι στυπτικό, αντισηπτικό και τονωτικό. 'Έχει επίσης και αντιπυρετική δράση. Μπορούμε να το χορηγήσουμε σε ρευματισμούς και αρθρίτιδες, σε πυρετό και γρίπη. Δρα αποτελεσματικά σε σπασμούς της μήτρας και κολικούς. Εξωτερικά, σε πονεμένα μέρη, έλκη του δέρματος και πληγές.
Για πυρετό, γρίπη, πονοκέφαλο, πόνους, ρευματισμούς:
1. Κοπανάμε καλά σε ένα γουδί φλοιό ιτιάς και τρώμε δύο κουταλάκια του γλυκού (μέχρι τρεις φορές την ημέρα), με μέλι ή και σκέτο.
2. Βράζουμε ένα φλιτζάνι ψιλοκομμένο φλοιό ιτιάς για 10 λεπτά σε ένα λίτρο νερού (4 ποτήρια) και σουρώνουμε. Πίνουμε ένα ποτήρι, πριν από κάθε γεύμα (το βραδινό θα μας βοηθήσει και στην αϋπνία).
3. Βάζουμε μερικά φύλλα ιτιάς σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό, το αφήνουμε 5 λεπτά και σουρώνουμε. Εκτός από τους πόνους, θα μας βοηθήσει και σε προβλήματα πέψης.
Αντισηψία σε πληγές : Παρασκευάζουμε με τον ίδιο τρόπο αφέψημα και πλένουμε την πληγή.

Καλέντουλα η φαρμακευτική (νεκρολούλουδο),
( Calendula officinalis, Calendula arvensis)

Το όνομα αυτού του φυτού προέρχεται από τους αρχαίους Ρωμαίους, που πρόσεξαν ότι τα λουλούδια του φυτού ήταν ανθισμένα την πρώτη μέρα στις καλένδες (ή calends) κάθε μήνα και έτσι το θεώρησαν ένα χρήσιμο ίαμα για τις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας. Χρησιμοποιούνταν στον αρχαίο ελληνικό, ρωμαϊκό, αραβικό και ινδικό πολιτισμό ως θεραπευτικό βότανο, αλλά και ως συστατικό σε φαγητά και καλλυντικά, ακόμη και σε υφάσματα.
Οι πρώτοι Χριστιανοί αποκαλούσαν την καλέντουλα «Mary's Gold» - χρυσάφι της Μαρίας - και την τοποθετούσαν δίπλα στα αγάλματα της Παρθένου Μαρίας. Το λουλούδι της καλέντουλας στρέφει το κεφάλι προς τον ήλιο ακολουθώντας την πορεία του, γι' αυτό μερικές φορές αποκαλείται «νύφη του καλοκαιριού».
Η καλέντουλα είναι ένα μικρό φυτό μονοετές που τα άνθη του με έντονο, γλυκό πορτοκαλί χρώμα, μοιάζουν με μικρές μαργαρίτες! Η φαρμακευτική (officinalis) έχει λίγο μεγαλύτερα άνθη. Υπάρχει και η καλλωπιστική με ακόμα μεγαλύτερα πορτοκαλί λουλούδια για τα οποία άλλωστε και καλλιεργείται. Οι θεραπευτικές ιδιότητες της καλέντουλας, που υπάρχουν στα άνθη και στα φύλλα, είναι γνωστές από τις βοτανολογίες του 12ου αιώνα.
Στο βοτανολόγιο του το 12ου αιώνα ο Macer ισχυρίζεται ότι και μόνο να κοιτάξεις το φυτό, βελτιώνει την όραση καθαρίζει το μυαλό και χαρίζει καλή διάθεση. Στις μέρες του Culpeper έπαιρναν την καλεντούλα για να δυναμώσουν την καρδιά και τη θεωρούσαν ιδανική για την ευλογιά και την ιλαρά.
Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται στη δερματολογία για την ισχυρή αντιφλεγμονώδη, αντιμυκητιακή, επουλωτική και αντισηπτική της δράση κυρίως σε θεραπευτικές αλοιφές και βάμματα (αλκοολικά διαλύματα). Ερευνάται επίσης σήμερα για τις αντικαρκινικές της ιδιότητες.
Ευεργετικό φυτό αυτό το λουλούδι, με σημαντικές ιδιότητες που ανακουφίζουν και θεραπεύουν. Καθαρίζει το αίμα και διεγείρει την κυκλοφορία. Ηρεμεί τους σπασμούς του στομάχου, τις φλεγμονές του παχέος εντέρου και τις ηπατικές διαταραχές. Εξωτερικά θεραπεύει ανοιχτές πληγές, κιρσούς, συρίγγια και κρυοπαγήματα. Δρα αποτελεσματικά σε μολύνσεις και μυκητιάσεις γυναικολογικής φύσεως, σε φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας (δόντια, ούλα, λαιμός) και σε μύκητες των ποδιών. Οι κομπρέσες και τα καταπλάσματα των ανθέων της είναι αποτελεσματικά για εγκαύματα, τσιμπήματα, χρόνιες παθήσεις των ματιών, τη φλεβίτιδα, τις χιονίστρες και την επιπεφυκίτιδα. Ο χυμός των κοτσανιών της εξαφανίζει τους κάλους και τις κρεατοελιές.
Εκχύλισμα των πετάλων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μαλακτικό των μαλλιών για να τα κάνει ανάλαφρα και φωτεινά. Τα πέταλα κάνουν επίσης μια θρεπτική κρέμα για το δέρμα. Οι καλέντουλες σε γλάστρα παράγουν ένα γοητευτικό κοπτόμενο άνθος και αν φυτευτούν στον λαχανόκηπο, βοηθούν στον έλεγχο των εντόμων.
Είναι καλό να έχουμε στο σπίτι μας και αλοιφή και βάμμα καλέντουλας, είναι και τα δύο απαραίτητα και μπορούμε να τα βρούμε εύκολα.
Κατασκευή βάμματος: Μαζεύουμε μια χούφτα φύλλα και λουλούδια και τα βάζουμε για 21 ημέρες σε ένα λίτρο (4 ποτήρια) καθαρό οινόπνευμα ή αγνό τσίπουρο. Μετά το σουρώνουμε.
Έγχυμα : Σε μια κούπα 250 ml βάζουμε 2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένα λεπτοκομμένα άνθη καλέντουλας. Γεμίζουμε την κούπα με βραστό αποσταγμένο νερό και το αφήνουμε 4 - 6 ώρες. Στραγγίζουμε σχολαστικά και είναι έτοιμο για χρήση.
Είναι σημαντικό να μη χρησιμοποιούμε νερό από τη βρύση λόγω της μεγάλης ποσότητας χλωρίου ή μετάλλων που περιέχονται σ’ αυτό.
Αλοιφή: Ζεσταίνουμε 100 γρ. ελαιόλαδο και 10 γρ. κερί μέλισσας σε ένα τηγάνι. Ρίχνουμε μια χούφτα άνθη καλέντουλας και τα αφήνουμε για 2 λεπτά. Στραγγίζουμε πριν πήξει.

Κανέλλα

Η κανέλα είναι ένα από τα πιο γνωστά και κοινά μπαχαρικά. Βγαίνει από το φλοιό του κανελλόδενδρου. Χρησιμοποιείται τόσο στη ζαχαροπλαστική όσο και στη μαγειρική. Επίσης χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό των λικέρ και στην αρωματοποιία.
Στην αρχαιότητα η κανέλα χρησιμοποιήθηκε και σαν φάρμακο. Στα Ιπποκρατικά κείμενα η κανέλα (κιννάμωμον) προτείνεται για την αντιμετώπιση γυναικολογικών παθήσεων και άλλα ενώ λαοί της Ανατολής θεωρούσαν ότι είναι η θεραπεία της ανδρικής ανικανότητας.
Σήμερα, υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι η κανέλα, εκτός από εύγευστο μπαχαρικό, συμβάλλει στον έλεγχο του διαβήτη.
Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα περισσότερο ωφελούνται από τη δράση της κανέλλας οι διαβητικοί τύπου 2 και τα άτομα με προ διαβήτη.
Επιπρόσθετα η κανέλα θεωρείται ότι έχει αντιοξειδωτικές ουσίες ενώ περιέχει αρκετά μέταλλα και ιχνοστοιχεία όπως ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο και άλλα.
Οι ιδιότητες της κανέλλας είναι δυνατόν να συμβάλλουν στη μείωση των προβλημάτων που συνοδεύουν το διαβήτη όπως για παράδειγμα τις καρδιαγγειακές παθήσεις από τις οποίες κινδυνεύουν οι διαβητικοί ασθενείς.
Παράλληλα η κανέλλα μειώνει στο αίμα τα επίπεδα της συνολικής χοληστερόλης, της «κακής» χοληστερόλης LDL και των τριγλυκεριδίων.

Περιέχει ένα ενεργές συστατικό, την πολυφαινόλη MHCP, που μιμείται την ινσουλίνη. Δραστηριοποιεί τον υποδοχέα των κυττάρων για την ινσουλίνη. Έτσι βοηθά την εισδοχή εντός των κυττάρων της γλυκόζης αίματος, μειώνοντας τη γλυκαιμία.
Η ποσότητα που μπορεί να μειώνει τη γλυκόζη αίματος στους διαβητικούς είναι της τάξης του μισού κουταλιού του καφέ.
Μια ισοδύναμη δράση μπορεί να επιτευχθεί βάζοντας μέσα στο τσάι μια ράβδο κανέλλας.
Παρότι δεν έχουν καθοριστεί ακόμα συνιστώμενες ποσότητες φαίνεται ότι η κατανάλωση από 1 έως 6 γραμμάρια κανέλας ( σε σκόνη) την ημέρα είναι αρκετή.
Άλλες χρήσεις
Πόνοι περιόδου: Βράζουμε σε μισό λίτρο νερό 2-3 ξυλαράκια κανέλλας και πίνουμε.
Πονόδοντο: Βράζουμε σε μισό λίτρο νερό 2-3 ξυλαράκια κανέλλας και μια χούφτα «κεφάλια» γαρύφαλλου και πλένουμε το στόμα.

http://www.ododeiktes.gr
http://www.egreece.gr
http://el.wikipedia.org/
http://www.valentine.gr
http://www.dwdekamhnes.gr
http://beautyelixirs.blogspot.com
http://www.in2life.gr/wellbeing/care/articles/
http://www.medlook.net/
http://thematadiatrofis.blogspot.com